uzun hasbihaller sonucunda bu kitabı yarım bırakmamın en iyisi olacağına karar verdim. herkes çok beğenmiş bence de konusu gayet iyiydi, harika bir kurgu da oluşturmuş yazar. yaptığı gerçekten yetenek işi; buna diyecek bir şeyim yok.
lâkin, elinde böyle bir konu var diye maksimum 200 sayfa tutacak bir kitabı 500 sayfaya dayandırma inadını ben hiçbir kulvarda haklı bulmuyorum ne yazık ki. kitabı sündürmüş de sündürmüş gibi olmuş, bu, her ne kadar kurgu becerisine helal olsun desek de bir süre sonra okuyucuyu acayip boğuyor kanımca; en azından bende böyle oldu. kitapları kolay kolay yarım bırakan biri değilimdir, genellikle beni sarmasa bile yazara olan saygımdan gittiği yere kadar kendimi sıkar okumaya çalışırım ama bu kitabın cidden oluru yoktu, sonunu araştırıp öğrenince de iyi ki yarım bırakmışım dedim. zira okusaydım hem tatmin olmayacaktım hem de zamanım gittiği için kendime kızacaktım.
Bir Öğretmen Cetveli Gibi Edebiyat·142 syf.·Duygu ve Düşünce
4/10
2026 14. kitabı
Bu inceleme spoiler içerir.
İntibah, kelime itibariyle uyanış demek. Kitabın gerçek ismi ise "Son Pişmanlık" olarak belirlenmiş fakat sansür nedeniyle değiştirilmiş.
"Yer gök dua üzerinedir."Din
Duayı Yeniden Keşfetmek, geleneksel kalıpların arasına sıkışmış dua algımızı sarsan ve bizi özümüze, yani doğrudan Yaratıcı ile kurduğumuz o ilk saf bağa çağıran çok değerli bir yüzleşme betiği.
Puan vermedi·360 syf.·
2026 51. kitabı
Muazzam bir kitaptı. Yazarın dili de çözümlediği olay da gayet güzeldi kanımca.
Metindeki hikâye ile Victor Hugo'nun 'Deniz İşçileri' ve ''Notre Dame'nin
Çocukken çocuk kitabı sanıp almıştım, anlamayıp yarıda bıraktım ve 20 yaşımda tekrar okudum. Kitap fabl tarzında siyasi hiciv romanı. birkaç saatte kitabı bitirdim ama günlerce kitapta kaldım. O kadarrr derin ki anlatmak istediği şeyler, kara mizah altında çok güzel anlatmış her şeyi. George Orwellın bütün kitapları okunmalı, kanımca.
Bir kitabı okuduktan sonra her anlamda değişmek bana beni iyi hissettiriyor. Kendimi kitaptan önceki ben ve kitaptan sonraki ben diye ayırıyorum, George Orwell beni çok iyi geliştiriyor bu konuda.
neyse neyse, ben her evrende domuz sevmem zaten :)
İroni ve Hüzün
Bulmak için uğruna oradan oraya savrulduğumuz, hayatımızı ortaya koyamaya hazır olduğumuz cevapların aslında burnumuzun dibinde olması ve bulunduğunda çok geç olması ne ironik ve trajik bir durum.