TUT ELLERİMDEN
Sırat’tan incedir sevda köprüsü
Beraber geçelim tut ellerimden.
Niyet ak güvercin, vuslat gökyüzü
Beraber uçalım tut ellerimden.
Gönüldeki birlik kalkandır dışa
Aldırma ayaza, yele, yağışa
Giden ilkbahara, gelecek kışa
Beraber göçelim tut ellerimden.
Birleşmek üzredir şafakla gurûp
Korku beklenilmez kapıda durup
İster zehir olsun, isterse şurup
Beraber içelim tut ellerimden.
Çağır hayallerin en ötesini
Yakından duyarsın aşkın sesini
Sonsuz mutluluğun penceresini
Beraber açalım tut ellerimden.
Hatırla kaybolan hatıraları
Elmastan ışıklı, altundan sarı
Zaman tortusundan işte onları
Beraber seçelim tut ellerimden.
Şüphe “başlangıç”tır, karar “nihayet”
Zamanı zamana etme şikayet
Kaçmak kurtuluştur diyorsan şayet
Beraber kaçalım tut ellerimden.
Aforizmalar
Öyle Durdum, Bekliyorum; Zamanın Beni Yutmasına İzin Vererek. Ömrüm, Akrebin Yelkovanla Dansına Heba Gidiyor. Bir Ömürlük Suskunluk Birikiyor İçimde, Ne Giden Geri Dönüyor, Ne Kalan Gerçekten Kalıyor.
Saatler Duvarlardan Dökülüyor Sessizce, Her Tik Tak Biraz Daha Eksiltiyor Beni. Bir Zamanlar Umut Dediğim Şey, Şimdi Eski Bir Fotoğraf Gibi Sararmış Avuçlarımda.
Ve Ben, Kendi Gölgeme Bile Yabancılaşmışken, Gecenin Koynunda Kaybolan Bir Yıldız Gibi Sönmeden Önce Son Kez Parlamayı Bekliyorum.
Belki Bir Gün, Bütün Bu Bekleyişlerin Ardından, Zaman Beni Yutmak Yerine Yaralarımı Taşıyan Bir Nehre Dönüşür De Kendimi Yeniden Bulurum Akıp Giden Ömrün Kıyısında.."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Ya sen! ey sen! esen dallar arasından
Bir parıltı gibi görünüp kaybolan
Ne istersin benden akşam saatinde?
Bir gülüşü olsun görülmemiş kadın,
Nasıl ölümsüzsün aynasında aşkın;
Hatıraların bu uyanma vaktinde
Sensin hep, sen, esen dallar arasından."
Ahmet Muhip Dıranas
Ahmet Muhip Dıranas
Ruhlar birbirini tanıdı, anladı ve fısıldadı:
"Seni çok sevdim ama takvime gücüm yetmedi."
Yanlış zamanın girdabında kaybolan tüm doğru sevdalara...
Fırtına kopsa da şu yalan dünyada,
Bulutlar kaplasa bütün gökyüzünü,
Ne bir söz isterim ne teselli odamda,
Bana bir kez bakman, unutturur hüznü.
Dünyanın yükü omuzlarıma binse,
Yollar tükense, tükense bitse umutlar,
Karanlık gece her yanımı sarsa bile,
Gözlerin yeter, canlanır tüm anılar.
Bir damla ışık süzülür o bakışlardan,
Isıtır içimi, eritir buz tutan kalbimi.
Vazgeçerim o an bütün dünyadan,
Gözlerin yeter, bulurum kaybolan kendimi.
Ne mevsime gerek var artık ne güneşe,
Seninle başlar, seninle biter her keder.
İhtiyacım yok başka bir sevince, bir neşeyle,
Hayata tutunmam için, sadece gözlerin yeter.