Kübra ilayda Pala
@kbraly05
84 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
8 / 10 - 
Psikologlar İçin Etik Öğretim El Kitabı
7 / 10 - 
Yalanın Siyaseti
7 / 10 - 
Eski Türklerde Şehircilik
8 / 10 - 
Edebiyat ve Psikoloji
6 / 10 - 
Tosun Bank
7 / 10 - 
Nam-ı Diğer Grace
7 / 10 - 
History of Art - Ancient Art
9 / 10 - 
Türkçülüğün Esasları (2.kez okudum)
9 / 10 - 
Türk Töresi (2.kez okudum)
3 / 10 - 
Çöl Çiçeği
Psikologlar İçin Etik Öğretim El Kitabı
7 / 10 - Yalanın Siyaseti
7 / 10 - Eski Türklerde Şehircilik
8 / 10 - Edebiyat ve Psikoloji
6 / 10 - Tosun Bank
7 / 10 - Nam-ı Diğer Grace
7 / 10 - History of Art - Ancient Art
9 / 10 - Türkçülüğün Esasları (2.kez okudum)
9 / 10 - Türk Töresi (2.kez okudum)
3 / 10 - Çöl Çiçeği
Kübra ilayda Pala
Çöl Çiçeği Kitabını okuma deneyimin nasıldı?Reklam
Uzun süredir beni bu kadar içine alan bir kitap olmamıştı.
Bugün kitabı uzun uzun okumayı planlamıştım… ama bitirebileceğimi hiç düşünmemiştim.
Elimden hiç düşmeden akıp gitti. Sanki bir kitabı değil de, sahne sahne akan bir filmi izliyordum.
Ama asıl mesele akıcılığı değil…
Bu kitap hissettiriyor.
Adalet…
Onu bir karakter gibi okuyamıyorsun. Bir yerden sonra o, kitapta kalmıyor. Sanki senin hayatına karışıyor. Bir komşu gibi, bir arkadaş gibi… hatta bazen kendin gibi. Onun yaşadığı duygular, zihnindeki kırılmalar, gelgitler… hepsi öyle gerçek ki, bir noktadan sonra onun için üzülmeye değil, onu korumaya başlıyorsun.
Kitap boyunca çok fazla ters köşe vardı. Tam “evet, şimdi böyle olacak” dediğim anda, hikâye bambaşka bir yöne evrildi. Bu da beni sürekli içinde tuttu.
Sonu ise…
Beni hüzünlendirdi. Hatta ağladım.
Kitabı kapattığımda Adalet’ten ayrılmak, onunla vedalaşmak benim için zordu. Sanki gerçekten tanıdığım birini geride bırakmış gibi hissettirdi.
Kitap boyunca sadece okumadım;
Otobüste okurken bazen şaşkınlıktan gözlerim büyüdü, bazen de istemsizce güldüm. İnsanların içinde, bir kitabın seni bu kadar ele geçirmesi… çok uzun zamandır yaşamadığım bir şeydi.
Ve en son “delilik bulaşıcıdır” cümlesini okuduğumda… galiba bana da bulaştı dedim
Nermin Yıldırım’ın dili zaten tanıdık bir büyü taşıyor benim için. Daha önce okuduğum kitabında da aynı akıcılığı hissetmiştim. Ama Dokunmadan, onun ötesine geçti. Bu kitap daha derine indi. Daha çok yaraladı.
Ve belki de bu yüzden…
Bu kadar sevdim.
Kübra ilayda Pala
Bu kitap gerçekten dokundu, bazı yerlerde sarıldı bazı yerlerde selamlaştı benimle de... Ağzına sağlık 🌸
Orhan Kemal'in 'ağlayarak yazdım' dediği romanı El Kızı.
Selam arkadaşlar öncelikle bu kitabı okurken sinir krizi geçirdiğimi söylemek istiyorum, yeşilçam filmlerini aratmayan bir kurgu okuyoruz. Orhan Kemal'den okuduğum ilk eser. Yazar zaten toplumsal gerçekçiliğe önem veriyor ve bunu eserlerinde de görüyoruz.
Eserde ana karakterler Mazhar, Nazan, Hacer.
Mazhar, eşi ve annesi arasında kalan önceleri çaresiz hisseden daha sonra kendince çıkış yolları arayan bir karakter. Nazan kaynanası tarafından hiç sevilmeyen hor görülen, kıskanılan sessiz sedasız bir gelin. Hacer ise gelinine dünyayı dar eden kıskanç manipülasyoncu bir kaynana.
Yani bu kaynanayı şöyle açıklayayım; oğlu, (yani Mazhar) gelini Nazan'a yüzük aldı diye dünyaları yıkıyor. Sanane be kadın diye diye çevirdim sayfaları.
Şimdi karakterlerden de anlayacağınız üzere yeşilçam filmi izliyor gibi oluyorsunuz, oldukça akıcı ve temposu hiç düşmeyen bir kitap. Okurken sürekli öfkem hakimdi. Kadının toplumdaki yeri, kadına bakış açısı, gelin kaynana olayları, Türk edebiyatının klasik kurgularından.
Detay vermek istemiyorum ancak bu üç karakter çıkış yolu arıyor kendilerince, her birinin kendince problemleri var her ailede olduğu gibi. Aslında Orhan Kemal gerçekten topluma ışık tutmuş bu eserinde, klasik diyoruz ama günümüzde hala böyle hayatlar var bence.
Nazan kaynanasıyla nasıl başa çıkıyor?
Mazhar annesinin kıskançlıklarıyla savaşırken bir yandan eşiyle diğer çiftler gibi normal bir hayat yaşamak istiyor, ancak annesi gibi bir kadınla asla mümkün değil, kendince o da yanlışlar yapıyor... Ve tesselliyi başka kadınlarda arıyor... Yine yine yine çaresiz, aşağılanan hep kadın oluyor. Ben o yüzden böyle eserleri pek okuyamıyorum artık yetti bana :)
Şimdi tavsiye ediyor muyum etmiyor muyum kısmına geliyim bu
Kübra ilayda Pala
Gerçekten kitabı okurken sinir üstüne sinir oldum, Nazanın bunca şeye verdiği tepkilerde beni delirtecek seviyeye getirdi, zaten Hacerden hiç bahsetmiyorum. Orhan kemal hem çok güzel yansıtmış hemde hikâyenin içine çok güzel aldı beni. Tekrar okuyacak motivasyonu bulamam ama okumakta iyi etmişim diyebilirim
Bu akşam Mütalaa grubumuzla Çok Tuhaftı Ağlayamadım kitabı için bir araya geldik. Kış akşamının soğuğuna sıcak çaylar ve güzel sohbetler eşlik etti. Öyküler üzerine konuşmak, simgeleri birlikte anlamlandırmak çok keyifliydi. Kitabın bizde bıraktığı duyguyu paylaşmak bu buluşmayı daha da anlamlı kıldı. Güzel bir akşam oldu. 🤍
Deniz 
Emine Altıntaş Sandıkcı @saatseysi 
Aysun C Kübra ilayda Pala 
Kutbu Sitare 
Bahtiyar Gül bir
Deniz Emine Altıntaş Sandıkcı @saatseysi Aysun C Kübra ilayda Pala Kutbu Sitare Bahtiyar Gül birKübra ilayda Pala
Çok keyifli bir buluşmaydı çook 📚💗💗💗
Fareler, Balıklar..
MÜTALAA Grubumuzla okuduğumuz kitap olan Çok Tuhaftı Ağlayamadım adlı kitabı okurken insanın kendinden bir parça bulmaması neredeyse imkânsız. Öykülerin içinde yer alan hayvanlar ve eşyalar öylesine anlamlı sembollerle kullanılmış ki hayran kalmamak mümkün değil. Zaten simgesel anlatımı film ve kitaplarda her zaman çok sevmişimdir. Bu kitap da tam olarak bu yönüyle beni etkiledi. Bende çok iz bırakan öyküler “Bizim Evde Herkesten Önce Balıklar Uyanır” ve “Aldatma Çizgisi” oldu.
Bizim evde herkesten önce balıklar uyanır öyküsünde balıklarını yiyen bir çocuğun davranış ve çevresinden gördüğü ilgisizlik zamanla suyun bulanması en sevdiği balığı yemesi o kadar manidardı ki.
Aldatma Çizgisi öyküsündeki fareler, zihnimizi kemiren şüpheleri ve düşünceleri simgeliyor. Doğru olup olmadığını bile bilmediğimiz kuşkular büyüyerek insanın içini zamanla yiyip bitiriyor. Okurken çok etkiledi beni hatta keşke bu öykü daha uzun olsaydı, daha fazla okuyabilseydim diye düşündüm.
Kitabın son öyküsü olan “Şıvgalarım Kırdılar” ise beni bambaşka bir yerden yakaladı. Okurken sanki en yakın arkadaşımdan dedesini dinliyormuşum gibi hissettim. Çok samimi, çok içten ve çok dokunaklıydı.
Duygularımızın sessiz çığlığı gibi olan bu öykü kitabı, insanın iç dünyasına usulca dokunuyor. Hayatın içinden ama bir o kadar da derin anlatımıyla uzun süre akılda kalacak bir eser olmuş. Bu etkileyici ve duygu yüklü öyküler için yazara teşekkür ediyorum.
Çok Tuhaftı Ağlayamadım 
Bahtiyar GülDuygu ve Düşünce
MÜTALAA Grubumuzla okuduğumuz kitap olan Çok Tuhaftı Ağlayamadım adlı kitabı okurken insanın kendinden bir parça bulmaması neredeyse imkânsız. Öykülerin içinde yer alan hayvanlar ve eşyalar öylesine anlamlı sembollerle kullanılmış ki hayran kalmamak mümkün değil. Zaten simgesel anlatımı film ve kitaplarda her zaman çok sevmişimdir. Bu kitap da tam olarak bu yönüyle beni etkiledi. Bende çok iz bırakan öyküler “Bizim Evde Herkesten Önce Balıklar Uyanır” ve “Aldatma Çizgisi” oldu.
Bizim evde herkesten önce balıklar uyanır öyküsünde balıklarını yiyen bir çocuğun davranış ve çevresinden gördüğü ilgisizlik zamanla suyun bulanması en sevdiği balığı yemesi o kadar manidardı ki.
Aldatma Çizgisi öyküsündeki fareler, zihnimizi kemiren şüpheleri ve düşünceleri simgeliyor. Doğru olup olmadığını bile bilmediğimiz kuşkular büyüyerek insanın içini zamanla yiyip bitiriyor. Okurken çok etkiledi beni hatta keşke bu öykü daha uzun olsaydı, daha fazla okuyabilseydim diye düşündüm.
Kitabın son öyküsü olan “Şıvgalarım Kırdılar” ise beni bambaşka bir yerden yakaladı. Okurken sanki en yakın arkadaşımdan dedesini dinliyormuşum gibi hissettim. Çok samimi, çok içten ve çok dokunaklıydı.
Duygularımızın sessiz çığlığı gibi olan bu öykü kitabı, insanın iç dünyasına usulca dokunuyor. Hayatın içinden ama bir o kadar da derin anlatımıyla uzun süre akılda kalacak bir eser olmuş. Bu etkileyici ve duygu yüklü öyküler için yazara teşekkür ediyorum.
Çok Tuhaftı Ağlayamadım Bahtiyar GülBahtiyar Gül isimli okura yanıt verildi
Kübra ilayda Pala
😊