Duvarda duvar saati var, yerde yer halısı, masada masa lambası, elbise askısında elbiseler, kitaplıkta kitaplar, kül tabağında sigara izmariti... Eşya bile nerede olması gerektiğini biliyor sanki... Hiçbirinin kafası karışık değil. Şu an oturduğum göt kadar odada, etrafıma bakıyorum da aslında nerede olması gerektiğini bir türlü bilmeyen bir tek benim gibi geliyor.
Tesirsiz Parçalar, Ali Lidar
Öldü, hepsi bu. Neden öldüğünün önemi yok, bir insanın neden öldüğünü sormak saçmadır, neden öldüğü zamanla unutulur, yalnızca bir tek sözcük kalır geriye, öldü.
Körlük, José Saramago
‘’Çok yakında küle ya da iskelete dönüşeceksin, bir ihtimal ismin kalacak geriye, belki o bile kalmayacak. İsim dediğin sadece ses ve yankıdır. Hayatta onca onurlandırdığımız her şey boş, çürümüş ve önemsizdir; birbirlerini ısıran enikler, kavga eden çocuklar gibi önce gülüp sonra ağlarız.’’