“ Beni buraya gömmek suretiyle vasiyetimi yerine getirmek onlara düşüyor. Ancak bir mesele var: Cenaze duamı kim okuyacak? Çünkü bunlar ne Allah'a inanıyorlar, ne dua biliyorlar! Allah'ın varolup olmadığını kimse bilemiyor. Bazıları var, bazıları da yok diyor. Ben Sen'in varlığına, düşünce ve hareketlerime yön verdiğine inanmak istiyorum. Dualarımla Sana seslendiğim zaman, Sen'in aracılığınla kendime hitap etmiş oluyorum. Ve o anlarda aklıma gelen fikirler Sen'in fikirlerinmiş gibi geliyor bana ey Yüce Yaradan! İşte gerçek bu. Gençler bunu anlamıyor ve duaları küçümsüyorlar. Ölüm saati gelince bunlar kendilerine ya da başkalarına ne diyecekler? Bu gençlere acıyorum. Bir insan, ruhunu Allah katına ulaştırmanın yolunu bilmiyorsa, kendini kendi gözünde Allah gibi yüceltemiyorsa, insan olmanın sırrını, yüceliğini ve kutsallığını nasıl anlar? Allah'ım, küfür sayılabilecek, kutsal varlığına saygısızlık sayılacak sözlerimden dolayı beni bağışla. “
Kararsızca karşısında dikilip kaldım. İçinden çıkamayacağım bir şeylere girmeyi istemiyordum. Benim tek istediğim kendime hoş bir yer bulup kitap okumaktı.
✨Sevgin bir fısıltı kulağımda,
Sözün kalbimde mühür.
Saçlarının hatrı var ellerimde,
Bedenimde teninin hafızası.
Yorgun akşamların uyuklaması,
Sahiller boyu deniz tuzlu rüzgar.
Kırgınlığım kendime bir vakit,
Çırpınışım varlığıma dönüş.
Şehrin ortasında bir ağaç tek,
Ağacın içinde bir can tek.
Zaman yanıltmaz,
Zaman mühürler gerçeği.
Bir garip ahenktir bir başınalığım,
Alıştığım hatıradır baş başa kalışım.
Sen bilmezsin, beni tanımazsın,
Asırlar boyu uzakta kalmışsın.
Bende öyle yaparım, bende, bende.
Hayır dedim kendime. lyi seyler birdenbire olur: bu kadar bekletmez insanı. Sürüncemede kalan heyecanlardan ancak kötů seyler çıkar. Ya da hiç bir şey çıkmaz.