“Kimi zaman kendini yargılama öylesine güçlüdür ki insanların kendi kendileriyle kalabilmeleri için kendilerini uyuşturmaları gerekir. Birisinden hoşlanmadığınızda yanından ayrılabilirsiniz. Bir topluluk hoşunuza gitmiyorsa uzaklaşabilirsiniz. Ama sevmediğiniz kendiniz ise kaçacağınız hiçbir yer yoktur. Kendinizle baş başa kalmamak, zihninizi kendinizden uzaklaştırmak için sizi uyuşturacak bir şeylere baş vurmanız gerekir.”
Bir kimseyi, başka birini sevme özgürlüğünüz olmadığı yahut sözkonusu kişiyle doğuştan gelen tesadüfi bir kan bağınız olduğu için sevmek sevgi sayılmaz
Onca yıllık kendimim, hâlâ kendime alışamadım.
Sana verilen değeri tartacak, kandırılma ihtimallerini toplamından çıkaracaksın. Değerlerinin değersizleştirildiği yerde bir an bile durmayacaksın. Gideceksin. Giderken de yola değil ayaklarına güveneceksin. Kendinden başkasına güvenmeyeceksin. Yanılırsın.
