Bir Yunan atasözü şöyle der: Erguvan’abüründüğünde bile maymun maymundur. s28
Kibirli olma. Bir yere elini kolunu sallayarak girme. Orada selâm verirken de lâubali hareketlerde bulunma. Oturduğun vakit yerini bil, insanları incitme. Onlara karşı nezaketle muamele et. Gürültülü bir şekilde kakırma ve tükürme. Bu, küstahlık olur ve hoş karşılanmaz. Bir de bağdaş kurma ve yan yatma. Kahkaha atma. Tırnak da kesme. Bacaklarını da yayıp oturma. Bunlar insanı itibardan düşürür ve ikbale mani olur.
Reklam
Amor fati (Yazgını sev)
Yalnızlıktan mustarip olmak ta bir itirazdır -ben her zaman “çokluktan” mustarip oldum… Saçmalık derecesinde erken bir dönemde, yedi yaşımda, bana hiçbir insani sözcüğün ulaşamayacağını biliyordum: Hiç bu yüzden üzülmüş gören oldu mu beni?- Bugün bile güleryüzlüyümdür herkese karşı, en düşük olanlara bile değer veririm: Tüm bunlarda bir nebze kibir, alttan alta hor görme yoktur. Birisini hor görürsem sezinler benim tarafımdan hor görüldüğünü, salt varlığımla öfkelendiririm damarlarında kötü kan dolaşanları… İnsandaki büyüklük ifadem amor fati’dir. Başka bir şeyi istememek, ne ileriye ne geriye ne tüm bengiliğe doğru. Zorunlu olana ne yalnızca katlanmak ne de gizlemek onu -her türlü idealizm zorunlu olan karşısında yalancılıktır- aksine sevmek onu…
Sayfa 40 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Felsefe-Düşünce
İnsan yavaş yavaş yaşlanır: Önce hayattan ve insanlardan alnan zevk yaşlanır, bilirsin, yavaş yavaş her şey fazlasıyla. Ardından beden yaşlanır; bir anda değil, hayır, önce gözler, bacaklar ya da kalp yaşlanır. İnsan parça parça yaşlanır. Ve sonra bir anda ruh yaşlanmaya başlar; çünkü beden yaşlanmış olabilir ama ruhun hâla kendi arzuları, kendi anları vardır, hâla arar, hâlâ sevinir, hâlâ neşe arzusu duyar. Ve neşe arzusu bitince geriye sadece anlar ya da kibir kalır; işte o zaman insan gerçekten yaşlıdır, nihai olarak.
Sayfa 104·Kitabı okuyor
İnsan bilmediği konularda hep abartılı fikirlere sahip olur..
Bir şey vardır, öyle yaralar, yakar ve acı verir ki, belki ölüm bile bu ıstırabı dindiremez. Bir ya da iki kişinin , insanın onsuz insan olarak kalamayacağı benlik duygusunu zedelemesi. Kibir, diyorsun. Evet, kibir...
Sayfa 102·Kitabı okuyor
Reklam
Reklam