Kitabsever
@kitab_meleyi
Khadim Al Hussain Yiğidim
Harry Potter Meleği çocuk kitapları için
Kafesteki kuş, kafesin kapısı açık kalsa bile özgür değildir.
KitabseverŞu anda okuduğu kitaplar
Uşaqlığın havası var başımda:)Şiir
Hər vaxtınız xeyir, 1K kitabsevərləri.
Şeiri sevdiyimi bilənlər bilir, bilməyənlər üçün söyləyim, şeir mənim şəfalı bitkim kimidir. Nə vaxt kitab oxuya bilməsəm, onu da deyim ki, kitabla qidalanan ruhum var mənim, şeirlə müalicə edirəm özümü. Ona görə də harada şeir alıntısına rast gəlsəm, o kitab marağımı cəlb edir. Görəsən, necə kitabdır fikri ilə müşahidə edirəm. Belə ki, 
Ulkerizm alıntılarında bəzi şeirlər diqqətimi çəkdi. Niyə sonluqlar bu qədər yerində verilmir, niyə Ülkərin verdiyi başlıqlar fərqlidir. Nədir bu kitaba olan tənqidi yanaşma dedim, şərhlərdə də yazıçımızın özündən bəzi açıqlamaları oxuduqdan sonra "oxumadan qınama," "bilmədiyin şey haqqında danışma," prinsiplərimi əsas götürərək kitabı oxumaq qərarına gəldim. Və səbrimi özümə yoldaş edib oxudum da.
Onu deyim ki, kitabı oxuya-oxuya gənc yazıçımızı dəng elədim. Məni narahat edən nə varsa ki, kitabda bəzi imla xətaları var, bu da kitabın redaktə edilməsi ilə bağlı olan hissədir. Bu mövzuda uzun-uzun Nail bəyin özü ilə müzakirələr apardığım üçün dərinə getməyəcəyəm.
İkinci məni narahat edən isə qafiyələrdəki boşluq idi. Dərin mənalı sətirlərdən, məni cəlb edən kəlimələrdən necə deyərlər ləzzət ala bilmirdim. Bu da yazıçımızın öz sözləri ilə desək; "Bu kitabdakı şeirlər mənim 17 yaşıma qədər yazılan şeirlərdir. Bir xatirə olaraq qalsın deyə kitab halına gətirib çap elətdirmişəm." Bu açıqlamadan sonra belə nəticəyə gəldim ki, uşaq yaşlarından şeir yazmağa başlayan yazıçımız, öz uşaqlıq illərinin xatirəsini əbədiləşdirmək istəyib. Şeirlərdə də yeniyetmə ruhu hiss olunur.
Ən sevdiyim sətirləri alıntı olaraq paylaşmışam.
Özünün dediyi kimi, "siz ancaq mənfilərdən danışırsınız. Müsbətləri demirsiniz heç." Bəlkə də mən mükəmməlliyyətçiyəm. Bəlkə də oxuyub yan keçə bilmirəm. "Mənə nə, özü bilər,"
Ulkerizm alıntılarında bəzi şeirlər diqqətimi çəkdi. Niyə sonluqlar bu qədər yerində verilmir, niyə Ülkərin verdiyi başlıqlar fərqlidir. Nədir bu kitaba olan tənqidi yanaşma dedim, şərhlərdə də yazıçımızın özündən bəzi açıqlamaları oxuduqdan sonra "oxumadan qınama," "bilmədiyin şey haqqında danışma," prinsiplərimi əsas götürərək kitabı oxumaq qərarına gəldim. Və səbrimi özümə yoldaş edib oxudum da.
Onu deyim ki, kitabı oxuya-oxuya gənc yazıçımızı dəng elədim. Məni narahat edən nə varsa ki, kitabda bəzi imla xətaları var, bu da kitabın redaktə edilməsi ilə bağlı olan hissədir. Bu mövzuda uzun-uzun Nail bəyin özü ilə müzakirələr apardığım üçün dərinə getməyəcəyəm.
İkinci məni narahat edən isə qafiyələrdəki boşluq idi. Dərin mənalı sətirlərdən, məni cəlb edən kəlimələrdən necə deyərlər ləzzət ala bilmirdim. Bu da yazıçımızın öz sözləri ilə desək; "Bu kitabdakı şeirlər mənim 17 yaşıma qədər yazılan şeirlərdir. Bir xatirə olaraq qalsın deyə kitab halına gətirib çap elətdirmişəm." Bu açıqlamadan sonra belə nəticəyə gəldim ki, uşaq yaşlarından şeir yazmağa başlayan yazıçımız, öz uşaqlıq illərinin xatirəsini əbədiləşdirmək istəyib. Şeirlərdə də yeniyetmə ruhu hiss olunur.
Ən sevdiyim sətirləri alıntı olaraq paylaşmışam.
Özünün dediyi kimi, "siz ancaq mənfilərdən danışırsınız. Müsbətləri demirsiniz heç." Bəlkə də mən mükəmməlliyyətçiyəm. Bəlkə də oxuyub yan keçə bilmirəm. "Mənə nə, özü bilər,"
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Zihnimin kütüphanesine yolculuk edesim var;Edebiyat
Merhaba 1K okurları.
Kütüphanelerin büyülü sessizliğinde hangi kitabın kapağını açarsak bizi ne gibi sonuçlarla karşılaştıracağını düşünmüş müydünüz? Keşkeleri rafa kaldırdığınız oldu mi peki? Bilincimizi binlerce pişmanlıkla doldurduğumuz geçmişimizin hangi anına takılı kalmışızdır acaba?
"Eğitim alsam?"
"Evlenmesem/evlensem"(nice teklifleri geri çevirmenin, kabul olunan teklifin tam aksinin pişmanlığı)
"O gün o sokaktan geçmeseydim,"
"Farklı universite seçseydim"
"İş teklifini kabul etseydim/geri çevirseydim"...
Bu böyle devam eder gider. Noktaların yerini doldurmak sizlere kalmış. Ama her pişmanlık ukte kalanlarımızın sancısı değil midir? Hayat kimseye kolay olduğunu söylemedi, onun adına kim söylediyse hayatın ona hakkı geçmiştir. Hayatı yaşanabilir hale getirmek, zoru kolay etmek için kendimize, iç dünyamıza cesaret tohumları ekmeliyiz. "Başarabilirim," "Yapabilirim," Söylemesi kolay, gerçekleştirilmesi zor ama imkansız değil.
Nora iki dünya arasındaki boşluğa kurulmuş iç dünyasında kendiyle, geçmişiyle, pişmanlıklarıyla yüzelşirken, kendi pişmanlıklarımı düşünmeye başladım. Tek bir seçimimin bütün ömrüme bedel olduğu o ana geri dönmek istedim. Elimden alınanlarla bana armağan olunanları terazinin iki gözünde tartmaya başladım. Eğitimim, kariyerim, yapabileceklerimin uktesiyle hayatımın en büyük serveti yavrularımı düşündüğümde, yaşadığım hayatın ve kaybettiklerimin bütün zorluklarına rağmen olduğum hayatı seçtim.
Belki bir şirket yöneticisi olurdum ama ailemden kimse olmazdı yanımda.
Belki de en prestijli okullardan birinde başarılı öğretmen olurdum, ama o hayatta da mutsuz evliliğim olurdu.
Saymakla sonu gelmeyen binlerce hayatın hayalini kuracağımıza olduğumuz hayatın geleceğine temel atalım.
"Okuduğum kitap bana ne verdi?" sorusunu soruyorum her kitabın
Kimse yargıladığı hayatı yaşayacak kadar cesur değildir.Edebiyat & Roman
Merhaba 1K okurları!
Hakan Günday ve kalemi;
Kinyas ve Kayra hafızamdan silinmeden, kendi tadını daha kaybettirmeden ikinci kitapla devam edeyim, o kalemi tekrar iliklerime kadar yaşayayım dedim, bana hediye edilen 
Az kitabıyla yeniden yol arkadaşı oldum yazarın edebiyat dünyasına.
"Yeraltı Edebiyatı" deniyor ama acaba gerçekler gün yüzüne çıkarken karanlık yerlerden geçiyor diye mi bu ismi almış yazarın kitapları?! Bir arkadaşıma anlatmıştım yazım tarzını, "Gerçekleri sansürsüz yazıyor," demişti. Tam da öyle. Sansürsüz, olduğu gibi, ya da hayatın bağrından koparıp aldığı gibi aktardığı için, argolu, küfürlü, bazen hatta neredeyse her zaman artıları bilmem kaç olan yaş üstü sahneleri anlatarak aktarmış Günday. Ama okunmuyor mu? Akıyor. Küfür sevmeğen ben, argo sevmeğen ben, içim acısa da kopamadım kitaptan. Acının her evresinden geçmiş iki çocuğun, sokağa inen ve sokaktan geçen hayatını iki harf arasına dizmiş yazar. A-dan Z-ye bir ömür, yok, iki ömür. A ve Z gibi. Çok AZ! Çok mu AZ? Çok mu, AZ mı? Sabaha kadar böyle devam ederdim de, yormak istemiyorum kimseyi. Günday yormadı çünkü. Zorlu hayatların 'yorgun'larını okuttu bana, okutuyor bize.
Günday hakkında bilgi edinirken, ödüller aldığını okudum. Dünyaca ünlü kurumlar tarafından ödüllenmiş kalemi. Hakkını vermiş, hakkı olanı da almış. Yıllardır gündemden düşmeyen yazarın gündem olacak konularını okumaya kalbimiz dayanacak mı daha?
İlk kitabında iki caninin gözünden yer altı dünyasını aktarmıştı. Bu kitabında iki çocuğun ömründen hayatın gerçeklerini anlatmış. Ve ne yazık ki dünya cehennem. Ve o cehennem ateşinde nice canlar yanıyor.
Spoiler olmasın, sevmiyorum, neredeyse her incelememde bunun da altını çiziyorum ama ben Derda'nın yolunu ve sonunu tek nefeste okudum. Bakmayın öyle 33 günde bitirmiş olmama. Çok ara
Hakan Günday ve kalemi;
Kinyas ve Kayra hafızamdan silinmeden, kendi tadını daha kaybettirmeden ikinci kitapla devam edeyim, o kalemi tekrar iliklerime kadar yaşayayım dedim, bana hediye edilen Az kitabıyla yeniden yol arkadaşı oldum yazarın edebiyat dünyasına.
"Yeraltı Edebiyatı" deniyor ama acaba gerçekler gün yüzüne çıkarken karanlık yerlerden geçiyor diye mi bu ismi almış yazarın kitapları?! Bir arkadaşıma anlatmıştım yazım tarzını, "Gerçekleri sansürsüz yazıyor," demişti. Tam da öyle. Sansürsüz, olduğu gibi, ya da hayatın bağrından koparıp aldığı gibi aktardığı için, argolu, küfürlü, bazen hatta neredeyse her zaman artıları bilmem kaç olan yaş üstü sahneleri anlatarak aktarmış Günday. Ama okunmuyor mu? Akıyor. Küfür sevmeğen ben, argo sevmeğen ben, içim acısa da kopamadım kitaptan. Acının her evresinden geçmiş iki çocuğun, sokağa inen ve sokaktan geçen hayatını iki harf arasına dizmiş yazar. A-dan Z-ye bir ömür, yok, iki ömür. A ve Z gibi. Çok AZ! Çok mu AZ? Çok mu, AZ mı? Sabaha kadar böyle devam ederdim de, yormak istemiyorum kimseyi. Günday yormadı çünkü. Zorlu hayatların 'yorgun'larını okuttu bana, okutuyor bize.
Günday hakkında bilgi edinirken, ödüller aldığını okudum. Dünyaca ünlü kurumlar tarafından ödüllenmiş kalemi. Hakkını vermiş, hakkı olanı da almış. Yıllardır gündemden düşmeyen yazarın gündem olacak konularını okumaya kalbimiz dayanacak mı daha?
İlk kitabında iki caninin gözünden yer altı dünyasını aktarmıştı. Bu kitabında iki çocuğun ömründen hayatın gerçeklerini anlatmış. Ve ne yazık ki dünya cehennem. Ve o cehennem ateşinde nice canlar yanıyor.
Spoiler olmasın, sevmiyorum, neredeyse her incelememde bunun da altını çiziyorum ama ben Derda'nın yolunu ve sonunu tek nefeste okudum. Bakmayın öyle 33 günde bitirmiş olmama. Çok araHər vaxtınız xeyir, 1k kitabsevərləri.
Qəm dəryasından qələm doldurub şeir dünyasında seyr eyləyən şairin, süzülən sətirləri olmaz, bulud dolu gözyaşları olar.
Neçə misrada gözlərimə toxunmağa qıymadım, neçə fəğanlı vərəq çevirdim...
İlk dəfə bir kitabı səssiz deyil, səsləndirərək oxumağın ləzzətini aldım. Mən səsləndirdim, həmkarım gözləriylə suvardı oxuduqlarımı.
Eyni duyğuları paylaşanların bir-birinə oxumalı olduğu şeirlərdən keçdi yolum.
Səndən gözəl olmasın oxuduğum hər sətir çox gözəldi..
Xoş mütaliələriniz olsun.
Seni bana yaşatmayan hangimizin kaderiydiEdebiyat
Merhaba 1K okurları.
Tam 3 inceleme yazdım, diye başladığım incelememi 4 cü kez silmiş olarak tekrardan yazmayı deneyeceğim.
Zor olan inceleme yazmak değil, kolay olmayan, kendi kaderini onun kaderi üzerinden okumanın verdiği sızıyla duygularını aktarmaktır.
Toprak olanım, hayatını yazmışlar ama seni anlatmaya gücüm yetmedi demek olacak ilk işim mezarının başına vardığımda.
Ve ilk kez kelimeler boğazıma diziliyor. Nice dizeye hayat veren gönlüm konu kendi hayatıma denk kitap olunca dili lâl olacak kadar büyük susuyormuş demek ki.
Üzerine de tek satır bile yazacak gücüm kalmadı...
Çay’candır ☆ kalbi kalbime emanet olan gönül çiçeğim, bana okuttuğun her dize için sana teşekkür ederim. Sayende tanıdım yazarın kalemini. Ve müsadenle, ilk ve belki de son kitabı olacak okuduğum. Belki bir gün kırılan kalbim onarılırsa yendiden denerim. Benimle beraber okumak için sabrettiğin için teşekkür ederim.
Kitapta bir alıntı vardı alıntılamadığım. Ukte kalmasın da en son buraya not edeyim ve susmanın hakkını vereyim;
"Serkan kırıcıydı, ben alışkındım." Syf. 90
Keyifli okumalar dilerim..
Çay’candır ☆ kalbi kalbime emanet olan gönül çiçeğim, bana okuttuğun her dize için sana teşekkür ederim. Sayende tanıdım yazarın kalemini. Ve müsadenle, ilk ve belki de son kitabı olacak okuduğum. Belki bir gün kırılan kalbim onarılırsa yendiden denerim. Benimle beraber okumak için sabrettiğin için teşekkür ederim.
Kitapta bir alıntı vardı alıntılamadığım. Ukte kalmasın da en son buraya not edeyim ve susmanın hakkını vereyim;
"Serkan kırıcıydı, ben alışkındım." Syf. 90
Keyifli okumalar dilerim..