Bir aileyi aile yapan şey nedir? Aynı evin içinde büyüyen insanlar aynı acıyı gerçekten aynı şekilde mi yaşar? Sevgi, suçluluk ve fedakârlık birbirine karıştığında geriye ne kalır?
•
Bu kitabı çok ama çok sevdim.
Aynı ailede büyüyen kardeşler bile aynı acıyı aynı şekilde yaşamıyor. Kimi yarasının üzerine gidiyor, kimi kaçıyor, kimi de görmezden gelmeyi seçiyor. Kitap bunu o kadar güzel anlatıyordu ki, okurken birçok yerde durup düşündüm. Beş parmağın beşi bir olmadığı gibi, aynı evin içinde büyüyen insanların da birbirinden ne kadar farklı olabileceğini çok güzel göstermiş.
•
Beni en çok etkileyen şey ise yazarın bunu taşlar üzerinden anlatmayı seçmesi oldu. Açıkçası böyle bir metaforla ilk kez karşılaştım ve çok etkilendim. Taşların sessizce her şeye tanıklık etmesi, hikâyeye bambaşka bir hava katmış.
•
Bitirdiğimde içimde sadece "Ne güzel bir kitaptı." duygusu kaldı. Hem anlatımıyla hem de hissettirdikleriyle beni çok etkiledi. Herkese gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğim, benim için unutulmayacak kitaplardan biri oldu.
•
Not: Bu kitapta olaylardan çok atmosfer ve duygular ön planda. Bu yüzden hızlı akan bir hikâye arayanlar için aynı etkiyi bırakmayabilir. Taşların anlatıcı olması da biraz farklı bir deneyim ama ben tam da bu yönünü çok sevdim. Keyifli okumalar...