"AYNI EVDE BÜYÜDÜLER, AYNI ACIYI YAŞAMADILAR"1000Kitap
Bir aileyi aile yapan şey nedir? Aynı evin içinde büyüyen insanlar aynı acıyı gerçekten aynı şekilde mi yaşar? Sevgi, suçluluk ve fedakârlık birbirine karıştığında geriye ne kalır?
•
Bu kitabı çok ama çok sevdim.
Aynı ailede büyüyen kardeşler bile aynı acıyı aynı şekilde yaşamıyor. Kimi yarasının üzerine gidiyor, kimi kaçıyor, kimi de görmezden gelmeyi seçiyor. Kitap bunu o kadar güzel anlatıyordu ki, okurken birçok yerde durup düşündüm. Beş parmağın beşi bir olmadığı gibi, aynı evin içinde büyüyen insanların da birbirinden ne kadar farklı olabileceğini çok güzel göstermiş.
•
Beni en çok etkileyen şey ise yazarın bunu taşlar üzerinden anlatmayı seçmesi oldu. Açıkçası böyle bir metaforla ilk kez karşılaştım ve çok etkilendim. Taşların sessizce her şeye tanıklık etmesi, hikâyeye bambaşka bir hava katmış.
•
Bitirdiğimde içimde sadece "Ne güzel bir kitaptı." duygusu kaldı. Hem anlatımıyla hem de hissettirdikleriyle beni çok etkiledi. Herkese gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğim, benim için unutulmayacak kitaplardan biri oldu.
•
Not: Bu kitapta olaylardan çok atmosfer ve duygular ön planda. Bu yüzden hızlı akan bir hikâye arayanlar için aynı etkiyi bırakmayabilir. Taşların anlatıcı olması da biraz farklı bir deneyim ama ben tam da bu yönünü çok sevdim. Keyifli okumalar...
Âşıkdaşlık değil arkadaşlık
Bu kitabın sağ tarafı bir kadına, sol tarafı ise bir adama ait günlük sayfalarından oluşuyor. Fikir çok güzel ama kitabı okumayı bu kadar zorlaştırmaya gerek var mıydı bilemedim.
Bir kitaba kolay kolay beğenmedim demeyi sevmiyorum ama gerçekten bu kitabı hiç sevemedim.
Anlatmaya ve dinlemeye ihtiyacı olan iki insanın sohbetlerinden oluşuyor kitap. Olayları iki farklı bakış açısından görebiliyoruz. Fakat bana hitap etmedi pek...
Derya'nın abisiyle olan toksik? ilişkisini okumak beni rahatsız etti. Suzan'ın gerçekçilikten uzak aşk hikayesi, Ekmel Bey'in karamsarlığı içimi baydı.Sohbet ettikleri o ağır, eski evin içinde resmen ben de boğuluyordum.
Kitap benim doğum günüm olan 10 Aralık tarihinde sonlandı. Benim için hoş bir ayrıntı oldu. :)
Okuyacaklara keyifli okumalar diliyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Halil Cibran'ın üç kısa öyküden oluşan bu eseri, kısa öykülerle çok şey anlatan, oldukça etkili mesajlar içeren bir kitap.
Okuduğum diğer eserlerine kıyasla belirli bir olay örgüsüne sahip olması kitabı daha da sürükleyici hale getirmiş.
Yazar, “Vadinin Perileri” öyküsünde bir kadının hayatı üzerinden toplumun ahlaki yargılarını sorgularken, “Çağların Külü ve Sonsuz Ateş” öyküsünde aşkın zamana karşı ölümsüzlüğünü etkileyici betimlemelerle kaleme almış.
Kitapta en çok beğendiğim öykü olan “Deli Yahya” da ise; din adamlarının inancı nasıl bir güç ve çıkar aracı olarak kullandıklarını, kendileri her türlü imkâna sahipken yoksulları din maskesi altında nasıl sömürdüklerini ve verdikleri vaazlarla toplumu nasıl manipüle ederek etki altında tuttuklarını görüyoruz.
“Siz kalabalıksınız, bense tek başımayım. Bana dilediğinizi yapabilirsiniz. Kuzu gece karanlığında kurda yem olabilir, ama kanı şafak söküp güneş doğana kadar vadinin taşlarını boyar.”
Kitabın son cümlesi olarak Yahya'nın dile getirdiği bu sözler, düzene ve ikiyüzlü din anlayışlarına karşı tek başına verdiği mücadelenin önemini ve bu mücadeleyle toplumun uyanışına nasıl ışık tutacağını açıklıyor.
Bir fincan kahve veya çay eşliğinde bir solukta okunabilecek, okuru bazı şeyleri sorgulamaya iten, kısa ama etkili bir kitap okumak isteyenlerin tercih edebileceği anlamlı bir eser...
Keyifli okumalar:))
Dünümüz, bugünümüz kuvvetle muhtemel yarınımız da...
Hababam Sınıfı hiç eskimeyen, hep güldüren bir yapıt. İzlerken güldürdüğü gibi okurken de güldürdü. O kadar keyifli ki. Rıfat Ilgaz'a bu eşsiz eser için ne kadar teşekkür edilse azdir. Mizahın tepe noktalarından biridir.
Akıcı, sıkmayan, okuması keyifli ve gerçekten güldüren bir eser. 1000 sayfa olsa da muhtemelen aynı hissiyatı uyandiracak türde bir kitap. Bir döneme de ışık tutar ayrıca. Okul üzerinden toplumsal bir çıkarım da yapılıyor eserinden.
Kitap ve film mukayesesi de yapmak bu noktada elzem sanırım. Bir kere Damat Ferit karakteri kitapta yok. Film senaristinin kazandırdığı ve oldukça başarılı bir karakter. Aslında okurken onu aradım hep. Demek ki senarist bu noktada işini iyi yapmış.
İnek Şaban, filmdeki kadar saf bir karakter değil. Keza o kadar komik de değil.
Güdük Necmi, kitapta filme göre daha ön planda. Yaptığım kısa bir araştırmaya göre Rıfat Ilgaz'dan izler taşıdığı söyleniyor.
Genel anlamda tıpkı film gibi oldukça başarılı. Zaten çıkış noktasi kitap. Kitaptan uyarlamalarda her ikisinin de başarılı olduğu ender ikilidir bence.
Çıtır çerezlik kısa tatlı bir hikaye. Beklentisiz okunursa sevilir. Çok farklı bir konusu yok, şaşırtmadı ama okurken sıkmadı da. Yazarın dili de sade, akıp gidiyor. Kitap alttan bir mesaj vermek istediyse de ben anlamadım :))
Sessiz Hasta gerçekten sarsıcı, ters köşe bir psikolojik gerilim sunuyor. Kitabın akıcı, heyecanlı bir temposu var ve kurgusu gerçekten sizi içine çekiyor. Yazarın dili kullanışı ve merak unsurunu her an canlı tutuşu kitap boyunca aktif. Kitapta benim en çok hoşuma giden şey olay örgüsünün işlenişi oldu. Farklı zaman dilimlerinde anlatılan hikayelerin, günlüklerin, kesitlerin en sonunda bu şekilde kusursuzca birleşeceğini asla asla tahmin etmemiştim. Taşlar her sayfada biraz daha yerine oturuyor. Ve final... Gerçek anlamda ters köşe.
Kafamda bazı soru işaretleri kaldı sadece. (SPOİLER) Mesela Theo’nun bir şekilde Alicia ile bir geleceği olup olamayacağı sorusu zihnimi kurcalayıp duruyor. Bir de, Alicia öldü mü?
