Yazar:
Tom Robbins
Çevirmen:
Fatma Taşkent
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 6 dk.
Sayfa Sayısı:
286
Basım Tarihi:
Nisan 2017
Yayınevi:
Ayrıntı Yayınları
Orijinal Adı:
Still Life With Woodpecker
ISBN:
9789755392416
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Okuduğunuz bir kitapta, sık sık ana konudan sapıp farklı yönlere gittiğinizi ve ana yörüngeye dönmekte zorlandığınızı hissettiğinizde kitaptan yorulmaya başlayabilirsiniz. Ama saptığınız her bir yön başlı başına bir verimli arazi ise kitaba bakışınız değişir. Tom Robbins’in kitapları biraz bu özellikte kitaplardandır. Sık sık ana güzergâhtan saparsınız, ama ana hikâyeden kopmak size hiç de sıkıcı gelmeyebilir. Aslında romanı hikâyeden ayıran temel özelliğin bu olduğu da söylenebilir. Roman dallanıp budaklanan bir ağaçtır. Bazen ucu sadece gökyüzüne açılan bir ince dalı takip eder ama bir süre sonra ana gövdeye dönersiniz. Hikâye ise yapısının çoğu gövdeden oluşan ve çok fazla dallanıp budaklanmamış olan bir fidandır.
Tom Robbins’ten, yıllar önce okuduğum “Parfümün Dansı” ve henüz yeni bitirdiğim “Ağaçkakan” kitaplarından edindiğim izlenim çok zeki ve yaratıcı bir yazar olduğu. Zekiliği sadece hikâyenin parlaklığından kaynaklanmıyor. Kelimeler ve cümleler de zekâsını çok iyi yansıtıyor. Zeki bir yazarı, hele bir de mizahi bir dile sahip ise okumak büyük bir keyif. Ama bu keyfin, kolay bir okumadan kaynaklandığı da söylenemez. Aynen, bisiklet sürmeyi, dört işlemi yapmayı öğrendikten sonra alınan bir keyif gibi bir şey. İmkânsız ve aşılamayacağı düşünülen bir eşiği aştıktan sonra alınan bir tattan bahsediyorum.
Tom Robbins uzun süre ara verdiğim yazarlardan oldu. “Parfümün Dansı”nı ne zaman okuduğumu hatırlamıyorum bile. Kitabın Türkiye’de ilk basımı 1995’de olmuş. Romanı ilk yayınlandığı yıllarda da okumuş olabilirim, 2000’li yılların başlarında da. Ancak şu anda kitaplığımda bulunmadığına göre, 1995-1999 aralığında İstanbul’daki öğrencilik yıllarında okumuş olma olasılığım daha yüksek gibi görünüyor. Çok klişe bir ifade olsa da tekrarlamaktan çekinmeyeceğim üzere, son
Kadınlar hep ilginç tiplere mi aşık olur?
Eğlenceli ve güzel bir kitap. Yazarın okuduğum ilk kitabı ve üslubu oldukça farklı bir kitap. Yazar eğlenceli, tiye alan, dalgacı bir üslupla kaleme almış kitabı...
Kitap;
"Sadece tek bir ciddi soru var. O da şu:
Aşkı kalıcı kılmayı kim biliyor?" diyerek başlıyor.
Saltanatını kaybetmiş Kral Max ve Kraliçe Tilli'nin biricik kızları prenses Leigh Cheri ile farklı bir felsefesi olan bombacı Bernard Mickey Wrangle (Ağaçkakan)'ın arasında geçen bir aşk hikayesini; bazen romantik, bazen alaycı, bazen de edepsiz bir dille anlatıyor.
Tabi bu aşk öyküsünde asıl sorgulanan aşk. Aşk nedir? Aşk nasıldır? Aşk kalıcı mıdır? Ne zaman başlar, ne zaman biter? vb. sorularla aşkın irdelendiği bir eser. Bununla birlikte fonu oluşturan Camel sigarasının paketi, Mısır piramitleri, CIA gibi farklı farklı birçok konuya eğlenceli bir yaklaşım sergilenmiş.
Kitap, Ay'ın evreleri ile aşkın evreleri arasında bir bağ kurarak 4 evrede kurgulanmış. Her evre arasında mola verilerek kitabın yazım aşamaları da yazar tarafından kitaba dahil edilmiş.
Son olarak yazar, en başta sorduğu soruya kitabın sonunda "İlişkinin gizemi kaybolunca aşk da kayboluyor" şeklinde kısmen cevap veriyor.
Eğlenceli bir kitap, ben beğendim. Okumayanlara tavsiye ederim.
Tom Robbins ilk kez okuduğum bir yazar. Ama gerek zekası gerekse anlatım biçimiyle gerçekten fazlasıyla göze çarpan bir yazar. kesinlikle standart bir kitap değil bir anda kendinizi başka bir yerde buluyorsunuz.
Anlatım tarzının samimiyeti bana fazlasıyla geçti. Belki okuyucunun zorlanacağı kısım tabiri caizse daldan dala atlaması olacak. Bunu da kitabı okurken fazla zaman aralık vermezseniz çözebilirsiniz.
Kesinlikle tavsiye ederim .
İyi okumalar .
Yazarın, Parfümün Dansı benim ilk beşe girecekler listemde. Fakat bu kitabı onun kadar iddialı bulmadım. Yazarın kıvrak bir zekası, farklı bir mizah anlayışı olduğu apaçık. Anlatmak istediklerini cüretkâr sözlerle ifade etmekte üstüne de yok kanımca. Anlatım şeklinin bir benzerinin olduğunu da sanmam. En azından ben hiç denk gelmedim. Saçmalayarak felsefe yapan, anlatmak istediğini bambaşka yollarla anlatan tuhaf bir kalem. Bu kitabında ana konu aşk idi. Karakterleri karşılaşmak istemeyeceğimiz absürtlükte zaten. Nitekim okurken müthiş keyif aldığımı söyleyemem. Anlaması zor kalemlerden evet ama sebebi de bu değil. Tamamen kurguladığı mevzuya uzak kaldım.
Bir bombacı; Bernard, namı diğer Ağaçkakan ve sürgün edilmiş bir prenses; Leigh-Cheri... Hawaii'de geçen bir aşk hikayesi. Yalnız aşk dedim diye klasik bir aşk romanı canlanmasın kafanızda. Tamamen sıradışı bazen de saçma...
Kitabın anakonusu aşk evet, fakat Tom Robbins fazlasıyla enteresan bir yazar olduğundan mütevellit anlatımı da hayli ilginç ve konu sürekli farklı yerlere kayıyor yakalamaya zorlanıyorsunuz bazen.
Aşk sorunsalı nasıl irdeleniyor?
Biraz uçuk kaçık,biraz eğlenceli, biraz uçarı, biraz sıkıcı, biraz saçma, biraz felsefi, biraz konudan konuya zıplayarak. Nedense kızıl saçlılarla, piramitlerle, camel paketi ile, Remington SL3 ile, domateslerle, ay ile ve alakalı alakasız daha birçok konuyla pek bir uğraşmış kitabında.
Tipik bir Tom Robbins, üslubu farklı kesinlikle. Lakin daha önce okuduğum "Parfümün Dansı" adlı kitabını daha çok sevmiştim. Ağaçkakan ise; kötü olmamakla birlikte herkesin seveceği bir kitap değilmiş hissiyatı verdi bana. Yine de kıvrak zekasına tabii ki hayranım Tom Robbins'in. Amerikan tarzı da kesinlikle hissediliyor elbette anlatımda. Biraz zor ve çaba isteyen bir okuma maratonuna hazırım, absürt anlatılara da bayılırım derseniz, Tom Robbins ve kahramanları ile sıradışı bir yolculuk için karar sizindir...
Tom Robbins en sevdiğim yazarların başında geliyor.Ağaçkakan okuduğum 4.kitabı ve her kitabı bir çifti barındırıyor.Parfümün Dansı- Kudra ve Alobar /Siriustan Gelen Kurbağa- Mati ve Diamond /Ağaçkakan- Cheri - Bernard nam-ı diğer Ağaçkakan. Bu farkli çiftler bile okuduğunuz kitaba keyif katmaya yetiyor.
Ağaçkakan’da öne çıkan imgeler tezatlık, piramitler ve meşhur dolunay.Roman, kitabın arka sayfasındaki tanıtım yazısından da anlaşılacağı üzere yer yer müstehcen ve bir hayli erotik bir aşk romanı.Romanın ana karakterleri, devrik bir kralın kendisini hala prenses kabul eden kızı ile bir kanun kaçağı.
Ağaçkakan lakaplı kanun kaçağı, her bir diyalogunda, dünyayı yeniden yorumluyor. Kanun kaçakçılığını ifade edişi de bunu açıklıyor; “Kanun kaçakları, hayatın süpermarketindeki konserve açacaklarıdır”. Ama belki de daha derin bir tarifi şu olabilir; “Kanun kaçakları toplumun üyesi değildir. Fakat toplum için önemli olabilirler. Şairler rüyalarımızı hatırlar, kanun kaçakları onları oynar.”
Romanın üzerine yoğunlaştığı nesnelerden birisi, bir Camel sigarası paket. Prensesin, cezaevine düşen sevgilisi ile aynı şartlarda yaşamaya çalışarak, kendisini bir çatı katı odasına kilitlediğinde tüm dikkati bu sigara paketine odaklanıyor. Bir sigara paketinden ne anlamlar üretilebileceğine hayretler içerisinde öğrenebilirsiniz.
7/10
2018 31. kitabı
Sürgün bir prenses, bir bombacıya aşık olursa ne olur? Tabii ki Tom Robbins gibi uçarı kafalı birine kitap konusu olur ;)
Sürgün dedik de, sürgün kelimesinin çağrıştırdığı, öyle aman aman kötü bir hayatı yok prensesimizin. Hüküm sürdükleri topraklardan sürülmüşler ve Sam Amcanın şefkatli kollarına alınmışlar sadece, buna ister himaye etmek deyin ister kontrol etmek, zaten kitapta cevabı bulacaksınız (God Bless Amariga). Ülkelerindeki kadar olmasa da nispeten konforlu fakat böğürtlene boğulmuş, bahçeli bir evde, kumar ve bahis bağımlısı devrik kral Max, dili dişi anlaşılmayan, lügat çorbası gibi cümleler kuran ve en net cümle kalıbı "ay ay spagetti ay" olan eski kraliçe Tilli ve kurbağa meraklısı, yılların emektarı Gulietta (adı Juliette'i andırıyor değil mi? Belki kurbağa da Romeo'dur) ile birlikte yaşayan prensesimiz Leigh-Cheri, saltanat elden gidince kendine çevreciliği ve seksi meşgale edinir. Seksi meşgale edinmesi hususunda, kitabı okuyan başka okuyucularla fikir ayrılığına düşebiliriz, kimisi aşkı aradığını da savunabilir ama bence prensesimiz tam bir nemfomanik. "Ateşi başına vurmuş" derler bazı yörelerde bu durum için, işte bu kızıl afetin de "ateşi saçına vurmuş" :D (Tamam, kötü espriydi...) Neyse, çevrecilerin konferansına gitmek için yola çıkan Leigh-Cheri, bombacımız Ağaçkakan ile karşılaşır ve bum!.. Patlamalar karşılıklı tabii. Arada dinamit lokumları da patlıyor şimdi, bütün payı aşka bırakmaya lüzum yok. Bu arada, ne tesadüf, bombacımız da kızıl saçlı. Deli deliyi dakkada, kızıl kızılı Hawaii'de bulurmuş... Ya da onun gibi bir şey işte.
Elbette ki bu iki çılgın aşık, bir araya geldiklerinin ertesinde vıcık vıcık bir romantizmle birbirlerine kur yapıp, sabah akşam sevişip (gerçi bunu bir süreliğine de olsa yapıyorlar) sonrasında da mutlu mesut bir
Taçsız bir prenses ile dinamitlere bayılan kanun kaçağı aşık olurlarsa ne çeşit bir komedi olurdu. Kızıl saçlı iki aşık.
Yazarın hayal gücü öyle uçuşuyor ki onu takip etmek okurun iki katı dikkat vermesini gerektiriyor. Kitabın üçte birini bitirdim
ama bu kadar odaklanmak başımı döndürdüğünden ara vererek devam ediyorum.
Ay’m bir amacı var mı? Kızıl saçlılar doğaüstü mü? Aşkı kalıcı kılmayı kim biliyor?
Yazarla birlikte bu sorulara birlikte cevap aramaya koyuluyoruz. Sonra ise karışık bir kafa ve ben ne okudum duygusu...
Tom Robbins’i “parfümün dansı” kitabı ile tanıdım. O kitabı beğenmiştim çok akıcıydı, fakat bunu sanki başka bir yazar yazmış gibi geldi. Biraz kopuk, biraz karışık buldum, kitapla bağ kuramadım. Yine de keyifli bir kitaptı. yazarın başka bir romanını okur muyum? Hayır okumam.
Sevgili okur,
Kitabı okumaya başladığım zaman "Remington SL3 ne?" dedim. Bu adı unutmayın çünkü hikayenin karakterlerinden çok onun adını duyacaksınız.:) Kendisi bir daktilo bu arada:) Tom Robbins sanki romanı daktiloyu denemek amaçlı yazmış ama daktiloyu romanda deniyor çünkü böyle bir kurgu daktilo başına geçer geçmez gelecek gibi değil... Kitabı okurken nasıl söylesem, video izlerken bir anda biri tarafından durdurulur ve ışık tek bir noktada odaklanır orada birisi size video hakkında bilgi verir ve sonra play tuşuna basarak videoyu devam ettirir ya, Hah! Sürekli öyle bir bölünme yaşadım. Bu biraz can sıkıcı boyutta "bana göre"... Deneme türü ile roman arasında gidip geldim . Lakin bir bütün olarak baktığım zaman kurgusu hoşuma gitti. Ve hem kurguya hem bilgiye ve yeni düşüncelere kapı aralıyor. Kitabın içinde en beğendim cümleyle bitirmek istiyorum:
"Kendinizin kahramanları olduğumuz gibi kendimizin ejderhalarıyız da ve kendimizi kendinizden kurtarmak zorundayız."
Ejderhalarından kurtulmak kolay iş asıl mesele eğitmekte:)
Ejderhalarınızı eğitmeniz dileğiyle...
İyi okumalar...
Ağaçkakan Tom Robbins
Ağaçkakan Tom RobbinsYazar Hakkında
Tom RobbinsYazar · 11 kitap
Thomas Eugene Robbins (22 Temmuz 1932 - 9 Şubat 2025) , Amerikalı roman ve kısa hikâye yazarı. Tom Robbins, "Oyunculuk, uçarılık değil bilgeliktir" görüşünü ön plana çıkarıp çılgınlık derecesinde oyuncul romanlar yazmaktadır. Romanları, hayatın daha ciddi yanlarını inkar etmez; "herşeye rağmen mutluluk" ilkesinin savunuculuğunu yapar. Bu ilkenin içerdiği mesajı, romanlarındaki karakterlerin felsefeleri ve aynı zamanda da incelikli yazı biçimiyle iletir. Edepsiz kelime oyunları, alakasız sonuçlar, zıtlık içeren ifadeler, ara sözler, Robbins'in anlatımının belli başlı özellikleridir. Romanları yalnızca edebi uzlaşımları değil, insanoğlunu tatmin etmenin en iyi yolu hakkında toplumda yer alan varsayımları da sorgular. Robbins, panteizm, mistik Doğu dinleri ve Yeni Fizik gibi çeşitli kaynaklardan alternatif düşünceleri bir araya getirir.rnrnThomas Eugene Robbins Kuzey Carolina'nın Blowing Rock adlı kasabasında George Thomas Robbins isimli bir idareci ve Katherine D'Avalon isimli bir hemşirenin çocuğu olarak doğdu.rnrnRobbins 1954 yılında Washington'da ve Virginia'nın Lexington kasabasında bulunan Lee Üniversitesi'nde gazetecilik öğrenimi gördü ancak disiplin sorunları nedeniyle üniversite öğrenci birliğindeki görevinden alınınca okulu terketti.Okuldan ayrılmasını izleyen yıl zamanını otostop yaparak geçirdi ve nihayetinde New York'a yerleşerek şiir yazmaya başladı.rnrn1957 yılında askerlik emrini almasını takiben Amerikan Hava Kuvvetleri'ne katıldı. Askerliği boyunca iki yılını Kore'de meteorolojist olarak geçirdi ve 1959 yılında terhis oldu. Terhis olduktan sonra Virginia'nın Richmond kasabasında sivil hayatına geri döndü.rnrnRobbins,1960 yılında daha sonra adı Virginia Commonwealth Üniversitesi olarak değişen Richmond Enstitüsü'nde sanat bölümüne girdi ve üniversite gazetesinde editörlük yaptı.rnrnMezun olmasını takiben, yüksek lisans öğrenimi görmek amacıyla Seattle'da bulunan Washington Üniversitesi'nin Uzak Doğu Çalışmaları bölümüne girdi. Seattle eyaletinde geçirdiği süre zarfında, The Seattle Times ve Seattle Post-İntelligencer gazetelerinde çalıştı.rnrnRobbins, 1971 yılında ilk romanı olan Dur Bir Mola Ver isimli kitabını yayınladı. Bu ilk kitabı eleştirmenler tarafından olumlu yorumlar aldı ancak bir sonraki romanı Even Cowgirls Get the Blues büyük ilgi gördü ve bir başyapıt olarak yorumlandı. Robbins, 35 yıllık edebi kariyeri boyunca sekiz adet roman, bir yığın şiir ve kısa hikâye yayınladı.rnrnBirçok kitabında etkisinin aşikar olduğu görülebilen Terence McKenna ile arkadaşlık yaptı. Sirius'tan Gelen Kurbağa adlı kitabının ana karakteri Larry Diamond, Psilosibin de dahil olmak üzere Mckenna'nın kuramlarının benzerlerini savunuyordu. Buna ek olarak, Parfümün Dansı adlı kitabının ana karakterlerinden Wiggs Dannyboy ile McKenna arasında çarpıcı benzerlikler bulunmaktadır.Robbins,aynı zamanda Hindistan'lı gizemci Osho'nun da hayranıdır ve Amerika Birleşik Devletleri'nde faaliyette bulunan Legal Marijuana Hareketi'nin danışma kurulunda görev yapmaktadır.rnrn1997 yılında, Bumbershoot Seattle Sanat Festivali kapsamında verilen Altın Şemsiye ödülünü kazandı.rnrnRobbins halen beşinci eşi olan Alexa D'Avalon ile beraber Washington'a bağlı La Conner şehrinde yaşamaktadır. Rip ve Fleetwood Star isimli iki oğlu vardır.
Amerikalı yazar, 9 Şubat günü, ABD’nin Washington eyaletindeki La Conner kasabasındaki evinde hayatını kaybetti.
