Yazar:
Joseph Kessel
Çevirmen:
Dursun Hatko
Tahmini Okuma Süresi:
14 sa. 12 dk.
Sayfa Sayısı:
501
Basım Tarihi:
1983
İlk Yayın Tarihi:
1967
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Les Cavaliers
ISBN:
9789750700521
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
1967 yılında yayımlanan Atlılar, Afganistan’da geçiyor.
Buzkaşi, Afganlıların atların sırtında oynadığı, geleneksel bir savaş oyunu.Ölmek de öldürmek de çok uzak değil oyun içersinde.Çopendozların (Buzkaşi oynayanlara verilen ad) ustası Tursen, bölgenin en güzel atlarını yetiştirir, ancak artık yaşlanmıştır.Tursen’in oğlu Uraz babasının ünü altında ezilen bir Buzkaşi oyuncusudur.Baba da oğlu Uraz’ın Buzkaşi oyunlarındaki ustalığını kıskanmakta, yaşlılığı kabul edememektedir.Tüm hikâye boyunca baba-oğul çekişmesini hissediyoruz.Hikâyenin beslendiği en önemli konu aslında bu.
Kabil’de yapılacak Buzkaşi karşılaşmasına atı Cahil ile katılan Uraz, oyun sonrası bir nevi kendini keşif yolculuğuna çıkar.
Seyisi Mukhi ve sonradan yolculuğa katılan hizmetçi kadın Zere, Uraz’a eşlik eder bu yolculukta.
Gerilim de üst noktaya çıkar, Zere’den sonra.
Atlılar’ı okurken, Yaşar Kemal tadı aldım.
Çok zevkli bir okumaydı benim için.
JOSEPH KESSEL (1898-1979) OKUMALARI 5/5
Bu kitapla birlikte Kessel'in dilimize çevrilmiş eserlerini okuyup bitirdim. Daha önceki paylaşımlarımda yazarın her eserinde çok ama çok farklı konuları kurguladığını belirtmiştim.
︎
"Atlılar" farklı bir coğrafyada, Afganistan'da geçiyor ve bambaşka bir konu üzerine kaleme alınmış. 1966 yılında yazılmış, genel anlamda bir macera romanı olarak düşünsek de, Afganistan kültürüne ilginç bir bakış da diyebiliriz. Afganistan'da atlarla oynanan, kazanın da kaybedenin de bir gurur vesilesi yaptığı ama vahşet sayılabilecek, gerilim dolu Buzkaşi oyunuyla başlıyor kitap sonra tam bir karakter analizine evriliyor. (Bunun nedenini yazarsam okumak isteyenlere ipucu vermiş olurum)
︎
Buzkaşi oyunlarının ustası Tursen'in oğlu, ana karakter Uraz'ın, özellikle bu oyun için eğitilmiş, yetiştirilmiş, babasının hediyesi olan atı Cahil'le olan macerası ilk başlarda biraz bunaltsa da kitabın ortalarından sonra ne olacak diye merak etmeye başlıyorsunuz. ︎
Bundan önceki dört kitabını daha keyifle okuduğum Joseph Kessel'in Atlılar'i bana pek bir keyif vermedi. ︎
Coğrafyanın gereği mi desek ne desek, Afganistan'da ve dünyanın birçok ülkesinde bugün bile cinsiyet ayrımcılığına maruz kalan, mağdur edilen kadının yeri kitapta da değişmiyor ve neredeyse bir iblis karakterine büründürülmüş Zere romanda zaman zaman ortaya çıkan tüm erkek karakterler tarafından sürekli aşağılanıyor. ︎
Dikkatimi çeken ve beni etkileyen bir bölüm vardı ki, o da Uraz'in atı Cahil'in öç aldığı bölümdü. Atların ne kadar asil ve sadık hayvanlar olduğu çok güzel anlatılmış bu kısımda. ︎
Joseph Kessel gerçekten çok yönlü bir yazar. Onunla henüz tanışmadıysanız mutlaka öneririm.
︎
Gündem dolayısıyla sık olan okumalarımız bu aralar daha da yoğunlaştı. Biten ama burada henüz paylasamadığım
Kitabı okuduktan sonra kitabı aldığım zaman aklıma geldi ve ne doğru bir tercih yapmış olduğumu anladım...
Joseph Kessel'in anlatımı inanılmaz ve karakterlerin tüm duygularını, kendi duyularınızda zihninizde hissetmenize izin veriyor. Ayrıca Hindi Kuş'un tüm güzelliğini tüm zorluklarını, tepelerini yamaçlarını patika yollarını dar boğazlarını havasını sularını herşeyini yaşatıyor size. Ayrıca bozkırların güzelliği ve önemini, yöre insanı için ne denli önemli olduğunu anlatırken bakıyorsunuz sizin içinde vazgeçilmez bir yurt oluvermiş uçsuz bucaksız bozkırlar...
Hikâyesine gelince yöre insanının özellikle erkeğin hayatındaki değerleri vazgeçilmezleri kibri ve boyun eğmeyen karakteri buluyorsunuz. Kadının neredeyse hiçe sayıldığı bir toplum buluyorsunuz. Buzkaşi oyunun kanlı gaddar bir ölüm kalım savaşı olduğunu öğreniyoruz ama asıl vurgulanan insanın içindeki savaşı okuyorsunuz....
Her ne kadar İslam dinine bağlı olsada insanların batıldan ve hurafe olan inançlardan vazgeçemediğini, mitik öykülere ve efsaneler olan inancını öğreniyorsunuz...
Atların erkekler için değerini ve hayatın anlamı olduğu bir toplumu gözlemliyorsunuz....
Çok güzel hikâyeler var ayrıca içinde, insanlar etrafına toplandığında Gardi Geç'in ağzından dinlerken büyüleniyorsunuz....
Tursen, Gardi Geç, Uraz ve muhteşem aygır Cahil..... Harika bir hikâyeleri var ve çok okunmadığını gördüğüm bir kitap.... Okumamakla hata edersiniz.
Pamir'e tırmanmakEdebiyat
Önce uyarlama filmini gördüğüm bir eser. Ömer Şerif oynuyordu. Oğlak oyununun müthiş görüntüleri vardı. Türkler vardı. Atlar vardı. Dostluk vardı. Müthiş bir mücadele vardı. Bazen eser filminden kötü olabiliyor, bu yüzden Atlılar'ı elime korka korka almış ama büyük bir keyifle okumuştum. Dil ve üslup övgüyü hak ediyor. Daha ilk sayfasından insanı içine çeken, Pamir dağlarına, Güney Türkistan'a; şimdilerde Afganistan denilen coğrafyaya alıp götüren ve orada yaşatan bir eser. Kütüphanemde bakınırken eski bir dostla karşılaşınca hatırını sormadan edemedim. Birkaç satır okuyayım derken tamamını ikinci kez okuyuverdim. Özellikle atlara ve uzak diyarlardaki Türklerin yaşamlarına ilgi duyanların ihmal etmemesi gereken bir eser.
Atlılar-ÇopendozlarEdebiyat & Roman
Merhaba,
Bir Fransız yazarın Afganistan’daki kadim bir oyun olan buzkaşi üzerine 500 sayfalık bir roman yazması bana ilk başta şaşırtıcı gelmişti. Ancak yazarın hayatını araştırmaya başlayınca bunun aslında o kadar da garip olmadığını fark ettim. Romanın tamamen gözleme mi dayalı olduğu yoksa Afganistan’ın kültürüne dair derin bir bilgiyle mi yazıldığı sorusu zihnimi kurcaladı. Çünkü bu coğrafyayı ben yalnızca haberlerden ve yazılardan tanıyorum; yakından bildiğim bir kültür değil.
At, tarih boyunca insanın en yakın dostu olmuş. Fakat kadına değer verilmeyen bir toplumda atın her şeyin önüne geçmesi bana daha da ilginç geldi. Özellikle bir babanın toplumda gördüğü saygı ve takdir karşısında oğluna duyduğu kıskançlık, oğlunun da çocukça bir tutkuyla babasına meydan okuması dikkat çekiciydi. Buzkaşi gibi ölümüne bir oyunda, oğul babasına meydan okumak uğruna hayatını riske atabiliyor. Bu çatışmayı, yol hikâyesi üzerinden adım adım okumak gerçekten etkileyiciydi.
Yazarın olayları ilmek ilmek işlemesi, coğrafyayı gözlerimin önüne sermesi, bana yabancı olan bu dünyayı kelimeler aracılığıyla araştırmama vesile oldu. Hem kültür hem de insan doğasına dair çok şey öğrendim. Bu nedenle yazara teşekkür borçluyum. Okuduğum kitaplar arasında zihnimde farklı bir renk olarak kalacak.
Afganistan kültürü nedir, Afganistan’da erkeğin toplum içindeki yeri nedir, Afganistan’da kadının toplum içindeki yeri nedir, baba oğul ilişkisi nasıldır ya da nasıl olmalıdır (ki ben aslında bu kitaptaki baba oğul ilişkisinin Afganistan’da gerçek bir baba oğul ilişkisinin örneği olduğuna da inanmıyorum) hepsi var bu kitapta.
Çok güçlü bir kalem ve bence oldukça iyi bir çeviri. Afganistan’ın ata sporlarından olan buzkaşiyi siz de yaşıyorsunuz, o atların üzerinde tekenin leşini almaya çalışıyor, uğraşıyor, yırtınıyor, koşuyor, terliyor, gerektiği takdirde rakibinizi öldürmeye çalışıyor, yani yapılabilecek her şeyi siz de o anda okurken yapıyorsunuz. Çok canlı bir anlatım.
Doğan anlatımları da çok güçlü bence. Afganistan’ın o sarp dağları, toz toprak içindeki bozkırları ve zor iklimi, sanki oradaymışçasına yaşatıyor kendisini.
Ben çok beğendim
Dikkat spoiler içerir.Otuz yıl önce okumuştum.Etkisinden uzun süre çıkamadığım bir kitaptı.Öyle ki bu kitaptan sanırım beş veya altı tane alıp arkadaşlarıma hediye ettim.Otuz yıl sonra tekrar okuduğumda çok daha lezzetli geldi.Değeri, eskidikçe artan bir kitap.Afgan törelerini ve Buzkaşi atlı oyununu okumayacak âdeta yaşayacaksınız. Çok uzun yolculuklar yapıp yorulacak, aç ve susuz kalacaksınız.Afganistan ve yokluk , at ile dostluk bu kitapta okuyucusunu bekliyor. Çok bekletmemek lazım.
Atlılar romanı, Joseph Kessel ile ilk tanışma kitabım... Ve o kadar keyifli bir keşif oldu ki benim için umarım diğer kitaplarını da zaman içinde okuma şansını bulabilirim.
Roman, Afgan halkının en sevdiği oyunlardan, buzkaşi oyunu ekseninde kurgulanmış. Geleneksel bir oyun olan buzkaşi, atla oynanan yaralanmanın, sakatlanmanın, hatta ölümün bile göze alındığı oldukça vahşi bir oyun...
Romanda; şampiyonlarının en ünlüsü Tursen ve Tursen'in oğlu Uraz'ın buzkaşi macerası yer alıyor. Bu macera; Afganistan coğrafyası, bozkır kültürü, Afgan gelenekleri ve inanışlarıyla ilgili okurun zihninde birçok pencerenin açılmasına olanak sağlıyor.
Neredeyse tüm insanî duyguların zayıflık sayıldığı, bu duyguların hissedilebilirliğine karşı gösterilen akıl almaz direnç, aile içinde katı ve soğuk hiyerarşi, kadının yok sayıldığı, aşağılandığı toplum yapısı...
Sinirlerin yıpranmasına neden olsa da kesinlikle okunmaya değer bir kitap. Okumadan geçmeyin derim...
Keyifli okumalarımız olsun, sevgiyle kalınız...
Atlara, Atlılara adanmış epik bir destan: Atlılar. Afganistan bozkırlarının en bilinen, en eski oyunu Buzkaşi üzerine yazılmış şahane bir roman. Joseph Kessel usta kalemi, sağlam dili ve kurgusuyla unutulmaz bir eser yazmış. Buzkaşi oynayanlara Çopendoz deniyor. İşte kahramanımız Uraz, yazarın adeta kişileştirerek anlattığı soylu at Cahil ve çopendozların en büyüğü Uraz'ın babası Tursen. Bu maceranın kahramanları. Çok beğendim.10 üzerinden 8.5
9/10
Beğendi
Afganistan’ın sarp dağlarında atlara vurgun insanların hayata bakışını bulacaksınız bu kitapta. Tıpkı çevre şartlarının zorluğu gibi hayata bakışları da zor ve çetindir. Gururları şerefleri her şeyin önündedir. Yaşadıkları tüm zorluklara rağmen sığınacak bir liman ararlar.
Yazar Hakkında
Joseph KesselYazar · 9 kitap
Rus Asıllı Joseph Kessel 1898 yılında Arjantin'de doğdu. Doktor olan babası üç yıllığına Arjantin'e gittiğinde Kessel bu topraklarda dünyaya gelir. Ailesi daha sonra Rusya'ya döner ama 1908 yılında Fransa'ya göç ederek önce Nice'e sonra da Paris'e yerleşirler. Joseph Kessel 17 yaşında gazeteciliğe başlar.
Birinci Dünya Savaşında orduda önce süvari olarak görev yapar, daha sonra pilot olur. Bir görevle Vladivostok'a gittikten sonra bütün dünyayı dolaşır. Sandi ile tanışarak evlenir. Esrar ile de tanışır ve ömrü boyunca kullanır.
Uluslararası bir gazeteci olan ve henüz yirmisine gelmeden ünlü bir yazar olan Kessel, 1922'de Kızıl Stepler'i, 1923 yılında Tayfa'yı yazar . Maceraseven bir delikanlı olan ve kadınları, içkiyi, kavgayı seven Kessel, değişik ülkeleri, değişik kişilikleri tanımak için dünyayı dolaşmaya başladı. Paris'e bayılıyordu. Montmartre gansterleri ile Rus göçmenleri en iyi romanlarından biri olan "Gündüz Safası" na konu oldu. Otuz yaşına varmadan Fransız Akademisine üye oldu. Bütün bu başarılar ve maceralarla süslü bir hayat, karısının ölümü ile Kessel'ın gözünde anlamsızlaştı.
1932 yılında bir gazetecilik görevi ile Kızıl Deniz'e gitti. Hitler başa geçtiğinde yahudilere yapılan zülum karşısında sessiz kalamıyarak, yahudi alehtarlığı yapmaya başlayan Gringoire gazetesinden istifa etti. Amerika'ya film yapımı için çağrıldı. Güney Amerikaya gitti. Savaş muhabiri olarak İspanyol iç savaşına katıldı. İkinci Dünya Savaşı başladığında Fransa'ya yerleşti ve Rezistansa (Direniş) katıldı. Kessel yahudi olduğu için tehlikeli yıllar yaşadı. Savaş sonrasında Petain hakkında ve Nürenberg'de savaş suçluları için açılan mahkemelerde gazetecilik görevini üstelendi
Savaş sonrasında üç kitabı yayımlandı. Yeniden evlendi. Afrika'ya gitti. "Aslan" isimli kitabı büyük başarı kazadı. Bir milyondan fazla sattı. Nazi - Eichman davasını gazeteci sıfatıyle izledi. Afganistana gitti "Atlılar"ı yazdı.
Yetmişini aştığında dostlarını birer birer kaybetmek onu çok etkiledi. "Dosta Veda" ve "Vahşi Zaman" adlı kitaplarını yazdı. Kalp krizi geçirmesine rağmen alkolü ve sigarayı bırakmadı.1979 da seksen yaşında öldü.
Kessel, Albert London ve Ernest Hemingway gibi gazeteci-yazar geleneğindendir. Onda, hayran olduğu Joseph Conrad'ın da izleri görülür.
Kessel'ın romanları pek çok filme konu olmuştur. Başlıcaları Bunuel'in Gündüz Safası, Melville'in Gizli Ordusu ve Frankenheimer'ın Atlılar'ıdır.
