Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 15 dk.
Sayfa Sayısı:
256
Basım Tarihi:
Kasım 2023
İlk Yayın Tarihi:
1924
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Mıy
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9789750761942
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
30 diğer baskı · Tümünü Göster
Biz
4.328 okunmaİthaki Yayınları · Ocak 2020 · 256 s.
Biz
3.916 okunmaİthaki Yayınları · Ekim 2021 · 248 s.
Biz
784 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022 · 232 s.
Biz
462 okunmaAyrıntı Yayınları · 23 Temmuz 2018 · 224 s.
Biz
397 okunmaDorlion Yayınları · Aralık 2018 · 208 s.
Biz
359 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2022 · 232 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
saydam dünyada metal duvarlara hapsolmuş benlikler
“Biz”, 
1984 eserini İngilizce okuma deneyimimle zehirlenen distopya algımı kırarak kendine hayran bıraktıran müthiş bir eser oldu. Bütün distopyaların öncüsü etiketinden etkilenmeden okusaydım da aynı hissiyatı yaratırdı bence. Zamyatin’in tek roman çalışması olmasının hayal kırıklığını kitabı bitirmeden hissetmeye başlamıştım maalesef. Metaforik anlatımlara aşık biri olarak her sayfasında inanılmaz bir doyum yaşadığım bu kalemden tekrar uzun soluklu bir eser okuyamayacak olmak biraz üzücü.
26. yüzyıla kurgusal bir mercek tutan eser, Velinimet’in yönetimindeki Tek Devlet’in bütün dünya kapsamında hüküm sürdüğü bir distopyayı konu almakta. Bilimin ve aklın ışığında zirvede olduklarına inanan bu toplumda halk yok, Numaralar var. “Ben” yok, “BİZ” var. Haliyle isimler de yok, karakterlerimizin kimlikleri harfler ve numaralardan ibaret. Eser “İntegral” aracının başmühendisi D-503’ün günlüğü şeklinde ele alınmış. Devletin matematikçilerinden olan D-503, denetimindeki İntegral’in uzaya gönderilmesine günler kaldığını belirtirken İntegral’in yegane amacını şöyle açıklamakta: “Adına özgürlük denen ilkelliği sürdüren meçhul oluşumları aklın koruyucu kanatları altına almak.” (s.9) Mutluluğun matematiksel mükemmelikte bulunduğunu savunan Tek Devlet, mutluluk sınırlarını Dünya’yı da aşarak evrenin sonsuzluğu ile bütünleştirmek istiyor.
Eserde inanılmaz bir dünya düzeni kurulmuş, okudukça farklı detaylar göze çarpıyor. Tek Devlet’e ait belli başlı kurallardan önce fiziksel düzeni anlatmak gerekirse, tahmin edebileceğiniz bütün yapılar camdan. Binalar, odalar, eşyalar, kaldırımlar, her şey camdan. Şeffaflığa ve saydamlığa bayılan, ya da şeffaflığa bayılmaları için bayıltılan bir toplumdan bahsediyoruz. Öyle ki D-503 gökyüzünün bile steril ve lekesiz olanını seviyor. Örneğin sık
1984 eserini İngilizce okuma deneyimimle zehirlenen distopya algımı kırarak kendine hayran bıraktıran müthiş bir eser oldu. Bütün distopyaların öncüsü etiketinden etkilenmeden okusaydım da aynı hissiyatı yaratırdı bence. Zamyatin’in tek roman çalışması olmasının hayal kırıklığını kitabı bitirmeden hissetmeye başlamıştım maalesef. Metaforik anlatımlara aşık biri olarak her sayfasında inanılmaz bir doyum yaşadığım bu kalemden tekrar uzun soluklu bir eser okuyamayacak olmak biraz üzücü.
26. yüzyıla kurgusal bir mercek tutan eser, Velinimet’in yönetimindeki Tek Devlet’in bütün dünya kapsamında hüküm sürdüğü bir distopyayı konu almakta. Bilimin ve aklın ışığında zirvede olduklarına inanan bu toplumda halk yok, Numaralar var. “Ben” yok, “BİZ” var. Haliyle isimler de yok, karakterlerimizin kimlikleri harfler ve numaralardan ibaret. Eser “İntegral” aracının başmühendisi D-503’ün günlüğü şeklinde ele alınmış. Devletin matematikçilerinden olan D-503, denetimindeki İntegral’in uzaya gönderilmesine günler kaldığını belirtirken İntegral’in yegane amacını şöyle açıklamakta: “Adına özgürlük denen ilkelliği sürdüren meçhul oluşumları aklın koruyucu kanatları altına almak.” (s.9) Mutluluğun matematiksel mükemmelikte bulunduğunu savunan Tek Devlet, mutluluk sınırlarını Dünya’yı da aşarak evrenin sonsuzluğu ile bütünleştirmek istiyor.
Eserde inanılmaz bir dünya düzeni kurulmuş, okudukça farklı detaylar göze çarpıyor. Tek Devlet’e ait belli başlı kurallardan önce fiziksel düzeni anlatmak gerekirse, tahmin edebileceğiniz bütün yapılar camdan. Binalar, odalar, eşyalar, kaldırımlar, her şey camdan. Şeffaflığa ve saydamlığa bayılan, ya da şeffaflığa bayılmaları için bayıltılan bir toplumdan bahsediyoruz. Öyle ki D-503 gökyüzünün bile steril ve lekesiz olanını seviyor. Örneğin sık
#YevgeniZamyati
#Biz
#CanYayınları
Makinalar, sayılar ve şeffaf hayatlar..
Hayal gücü bir "hastalık" mıdır, yoksa bizi biz yapan tek şey mi?
Camdan duvarlar aslında sandığımızdan daha yakınımızda..."
* * * * * * * * *
Merhaba kitap dostlarım 🪽
Sizlerle birlikte edebiyat tarihinin en sarsıcı duraklarından birine, distopya türünün atası olarak anılan Yevgeni Zamyatin’in "BİZ" romanına derin bir dalış yapacağız.
George Orwell’ın 1984’üne ilham veren bu başyapıt, camdan duvarların ardındaki o "kusursuz" dünyaya bizi davet ediyor.
“ Matematiksel bir cennet mi, yoksa ruhsal bir cehennem mi? ”
Diyen Zavyetnin evreninde matematik kutsaldır; çünkü matematik asla yanılmaz
Kitabı elime alıp adım adım ilerlerken, "mükemmellik & kusursuzluk" adı altında, tıpkı eserdeki gibi, bende kendimi camdan duvarların ardında hapsolmuş ve an be an izleniyormuş izlenimine kapıldım desem yeridir..
Zamyatin; eserinde "Biz" ile bize "mutluluk" ve "özgürlük" arasındaki o dengeyi sorgulatıyor.
Tek Devlet’in çatısı altında isimlerin yerini numaraların, pencerelerin yerini cam duvarların aldığı bir dünyada; her şeyin formüllere döküldüğü, saat gibi işleyen bir hayatın içine düşüyoruz.
Diğer bir taraftan ise yazar altını çizerek şunu söylüyor : “Hayal gücü bir hastalıktır.”
Ruhun ,matematiğe direnişi olan BİZ'de ; D-503 adlı , rasyonel zihne sahip bir mühendisin, I-330 adında bir kadına aşık olmasıyla başlayan o tehlikeli uyanışa ve bireysel farkındalıkla nasıl parçalandığına şahit oluyoruz an be an..
Eser şu soruları sorar
• Insan özgürlük olmadan mutlu olabilir mi?
• Düzen mi daha degerlidir, özgürlük ü?
• Aşk insanı neden değiştirir?
• İnsanı insan yapan şey akıl mı, ruh mu?
Sembolik olarak İntegral:
* Aklın ve matematiğin mutlak egemenliğini,
* Bireyselliğin yok edilmesini,
* Devletin insan üzerindeki tam kontrolünü,
* “Mutluluk için özgürlüğün feda edilmesi” fikrini temsil eder.
Roman, D-503’ün tuttuğu bir tür günlükten oluşur. Ancak bu günlük sıradan bir insanın duygu ve düşüncelerini anlattığı bir günlük değildir. D-503, bu metinleri İntegral’in gelecekte ulaşacağı uygarlıklara Tek Devlet’i tanıtmak amacıyla yazmaktadır.
Tek Devlet her şeyi formüllere indirmek ister. Ama insan ruhunda her zaman bir “X”, yani hesaplanamayan bir taraf vardır.
Biz romanındaki başlıca karakterler şunlardır:
D-503
* Romanın anlatıcısıdır.
* İntegral uzay gemisinin baş mühendisidir.
* Başlangıçta Tek Devlet’in düzenine gönülden bağlıdır.
* Roman boyunca büyük bir iç dönüşüm yaşar.
I-330
* Gizemli, cesur ve sıra dışı bir kadındır.
* D-503’ün hayatını altüst eder.
* Kurallara meydan okur ve özgürlüğü temsil eder.
O-90
İlk distopya denemelerinden
Kurgusu ve metaforları güzel. Yer yer harf ve numaraları aklınızda tutmakta zorlansanız da uzun bir anlatı değil. Keyifli bir okuma olması yanı sıra distopyanın ilk örneği olması onu diğerlerinden ilginç kılıyor.
1920 yılında yazılan ve Batı edebiyatında ilk ütopya karşıtı eser olan "Biz" Sovyet rejimi tarafından yasaklanmış ve ilk olarak 1924'te Birleşik Krallik'ta yayınlanmıştır. Kitap Orwell 'in 1984 ve Huxley'nin Cesur Yeni dünya kitaplarına esin kaynağı olmuştur.
Kitapta tüm insanlık Velinimet'in yönettiği Tek Devlet tarafından Yeşil Duvar 'in ardına hapsedilmiş, burada dinamometreler ile hava durumu,insanlara verilen numaralar ile uyku uyanıklık saatleri,pembe kuponlar ile cinsel hayat kontrol altına alınmıştır. Otorite seçimi açık oyla yapılmaktadır ancak Velinimet e karşı oy verenler cezalandirilmaktadir.
Bu makinesel yaşamda bireyler "özgürlükten arınmak suçtan arınmaktir" düşüncesine inanarak gönüllü kölelik içindedir.
Kahramanımız D503 te yazarın kendisi gibi gemi muhendisidir ve Tek Devlet'in geleceği için inşa edilen 'Integral'in yapımında baş komutadadir. Bu matematiksel sisteme tümüyle inanmisken karşısına çıkan I330, D503 'un içinde aşık olan,kıskanan kisaca hisseden bir 'Ruh' (Tek Devlet in hastalık olarak nitelendirdiği) ortaya çıkmasını sağlar.
Sen Yok, Biz Var1000Kitap
Zamyatin’in Biz’iyle ilk karşılaşmam pek sıcak sayılmazdı. Yıllar önce okuduğumda metni bir türlü sevememiştim; dili bana kuru ve fazlasıyla mekanik gelmişti. Karakterlerle bağ kuramamış, anlatımın soğukluğundan ötürü kitaba hep mesafeli kalmıştım. Şimdi geriye dönüp baktığımda, bunun bir ölçüde çevirinin etkisiyle de alakalı olduğunu düşünüyorum. Çünkü yıllar sonra kitabı tekrar okuduğumda, karşıma bambaşka bir metin çıktı. Belki de ben artık o metni anlamaya daha yakın bir noktadaydım, kim bilir? Ancak, Zamyatin’in dili hala kolay sayılmaz; soğuk, yabancılaştırıcı ve zaman zaman teknik. Ancak bu sefer, anlatımın bilinçli bir mesafe yaratma çabası olduğunu fark ettim. Kitapla aranıza giren o soğukluk, aslında sistemin insanlar arasında kurduğu mesafeyi yansıtıyor. Yazar, karakterin rasyonel ve matematiksel düşünce sistemini, anlatım tarzıyla aktarmaya çalışmış.
Biz, distopya edebiyatının öncülerinden biri olarak, birey ile otorite arasındaki çatışmayı çok soyut, hatta zaman zaman matematiksel bir düzlemde ele alıyor. Tek Devlet’in mutlak düzeni, bireysel benliğin tamamen silindiği ve her şeyin sayılarla, çizelgelerle, planlarla yönetildiği bir sistem sunuyor. Kitaptaki insanlar, birer isim yerine yalnızca numaralardan ibaret. Cam duvarlarla çevrili evler, dakikası dakikasına düzenlenmiş yaşamlar ve bunların başında Velinimet — tıpkı Orwell’in 1984’ündeki Büyük Birader gibi.
Zamyatin, bu kitabı 1920’lerin başında, Sovyet rejimi henüz şekillenmeye başlamışken yazmış. Bu bağlamda Biz, sadece bir distopya değil; aynı zamanda dönemin siyasi atmosferine karşı bir entelektüel itiraz metni olarak da okunabilir.
Kitaba 7 puan vermemin nedeni, metnin sunduğu derinlik ve düşündürme gücüne rağmen, dilindeki zorlukların okuyucunun metni tam olarak anlamasını zaman zaman
‘Biz’i okurken ilk hissettiğin şey merak değil, sıkışmışlık olur. Her şey fazla düzenlidir; sayılar, kurallar, cam duvarlar… Okur olarak nefes almak istersin ama metin sana boşluk bırakmaz. Bu kasıtlıdır. Zamyatin seni rahat ettirmek için yazmaz; seni sistemin içine sokar.
İlerledikçe huzursuzluk artar. Çünkü anlatılan dünya tuhaf değil, fazlasıyla mantıklıdır. Aşk bile denetlenir, düşünce bile izinle olur. İşte tam burada ürperti başlar: Okurken “bu imkânsız” demezsin; “fazla tanıdık” dersin. ‘Biz’, korkuyu bağırarak değil, fısıldayarak kurar.
Kitabı bitirdiğinde büyük bir patlama hissi olmaz. Ama içinden şu geçer: “Özgürlük dediğim şey, bana gerçekten ait mi?” Cevabı da kitap vermez. Sadece o soruyu sende bırakır. Ve bu, ondan kurtulmayı zorlaştırır.
Konusu:
Camdan evlerde yaşayan, numaralarla anılan insanların dünyası. Her şey ölçülmüş, hesaplanmış, düzenlenmiştir. Aşk bile programlıdır. Anlatıcı bu düzene inanır; ta ki duygular devreye girene kadar. Roman ilerledikçe düzenin kusursuzluğu çatlamaya başlar. Zamyatin burada devrimi değil, itaatin içselleştirilmesini anlatır. Kitap tam da şu noktada durur: İnsan mutluluğu zorunlu kılarsanız, geriye ne kalır?
— Yevgeni Zamyatin
Sen,ben,o yok sadece ama sadece biz varız
Biz george orwell 1984 tarzi bir kitap distopya edebiyatı sevenler için harika bir eser. Tek tip insandan, tek tip duygu,tek tip yaşam, tek iktidar eninde sonunda dünyanın dönüşeceği son1000Kitap
Biz george orwell 1984 tarzi bir kitap distopya edebiyatı sevenler için harika bir eser. Tek tip insandan, tek tip duygu,tek tip yaşam, tek iktidar eninde sonunda dünyanın dönüşeceği son
1984 eseri bu kitaptan esinlenerek yazılmıştır. Tabiiki de 1984 kadar kapsamlı değil.integral makinesini yapmakla görevli Baş mühendisimizin yazdığı notlardan oluşuyor
Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2024 52. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 26 Ağustos 2024 16:48
Adları değil numaraları olan, cam evlerde göz önünde yaşayan insanlar. Velinimeti sorgulamak mümkün değil. Bu arada bir makine yapılıyor uzaya gitmek için. Ama birileri hayır diyor başka bir hayat mümkün. Distopik eserleri seviyorum. Bu kitap da bu türün en iyi örneklerinden sayılıyor. Zaman zaman anlamakta zorlandığım bölümler oldu ancak tavsiye kitap listemde yer alıyor. Keyifli okumalar dilerim.
Yazar Hakkında
Yevgeni İvanoviç ZamyatinYazar · 14 kitap
Yevgeniy İvanoviç Zamyatin (Rusça: Евгений Иванович Замятин) (1884 - 1937), Rus yazar. Distopik bir geleceği konu alan "Biz" (Rusça: Мы) isimli romanıyla ünlenmiştir.
Hayatı
1 Şubat 1884 Tambov Vilayeti'nin Lebedyan ilçesinde bir rahibin oğlu olarak doğdu. 1902'de takdirname ile bitirdiği Voronej Lisesi'nin ardından 1908 yılında Petersburg (Leningrad) Gemi Mühendisliği Enstitüsü'nden mezun oldu. Öğrencilik yıllarında, birinci Rus devrimi zamanlarında devrim hareketlerinde yer aldı. 1906 - 1911 yılları arasında kanun kaçağı olarak yaşadı. Potemkin isyanı olduğu sıralarda Odessa’da bulundu.
İlk Hikayesi “Yalnız” 1908 yılında Eğitim dergisinde yayınlandı. İlk büyük edebi başarısını 1911 yılında yayınlanan “Uyezdnoye” (Gezisel, gezi hikâyeleri) ile kazandı. 1914 yılında yayınlanan savaş karşıtı hikâyesi “Na Kuliçkah” (Çok Uzaklarda) nedeniyle kovuşturmaya uğradı, tutuklandı ve yargılandı, eserin basıldığı derginin ilgili sayısı toplatıldı. Bu iki eser de dönemdaşı ünlü Rus yazar Maksim Gorki’den de iltifatlar almıştır.
1916-1917 yıllarında İngiltere’de Rus buz kırıcı gemilerinde çalışırken izlenim sahibi olduğu İngiliz hayatı hakkında “Ostrovityane – Adalılar” adlı eseri yayınlandı. 1917 sonbaharında Rusya’ya döndü. Maksim Gorki tarafından davet edildiği Dünya Edebiyatı Topluluğu’nda, İngiliz ve Amerikan edebiyatından sorumlu yayın kurulu üyesi olarak görev aldı. Aynı yıllarda esas mesleğinde de başarılı çalışmalarda bulundu Ermak, Krasin gibi buz kırıcı gemilerinin ve diğer muhtelif gemi yapım işlerinde görev aldı.
1920'lerde “Serapionlar Kardeşliği” yazın topluluğunun üyesi oldu. “Mağara”, “Rus” ve “En Önemli Hakkında” bu dönem eserlerindendir. Aynı yıllarda “Bit” ve “Atilla” piyeslerini yazdı. 1920 yılında en çok ses getiren ve batı edebiyatında ilk ütopya karşıtı roman olarak nitelendirilen Biz adlı romanını yazdı. Roman ilk olarak 1924 yılında İngiltere’de yayınlandı. 1929 yılı sonrasında, 1988’de “Biz” kendi dilinde yayımlanana kadar Zamyatin’in eserleri Sovyetler birliğinde hiç yayımlanmadı. George Orwell’in ünlü eseri 1984’ü yazarken “Biz” den etkilendiği yorumları yapılmıştır.
1931 yılında kendi isteği üzerine Stalin tarafından verilen Sovyetler Birliği dışına çıkış izni ile Paris’e yerleşti. Ölümüne kadar bir göçmen olarak Sovyet vatandaşlığından çıkmadan orada yaşadı. Zamyatin ağır bir hastalık geçirerek 1937 yılında Paris’te öldü. Son eseri “Tanrı’nın Sopası” ölümünden sonra 1938 yılında yayınlanmıştır.
Eserleri
Romanları
Biz (roman) (1920), Versus Kitap, Haziran 2009, Çev. Algan Sezgintüredi
Kısa öyküleri ve hikayeleri
Yerel Hikayeler (1912)
Uzaklarda (1913)
Alatır (1914)
Adalılar (1917)
İnsan Avcısı (1918)
Kuzey (1918)
Nisan (1912)
Yolsuz (1913)
Üç Gün (1913)
Afrika (1916
Resimler (1916)
Bilim Şehidi (1916)
Göz (1917)
Kadastro Memuru (1918)
İşaret (1918)
Günahkarların Kefili (1918)
Ejder (1918)
X (1919)
Yerazm’ın Nasıl İyileştirildiği Hakkında (1920)
Çocukça (1920)
Mamay (1920)
Mağara (1921)
Söz Çurigin’e Veriliyor (1922)
Yamyamlar. Tanrı’nın Kilisesi. (1922)
Rus (1923)
En Önemli Hakkında (1923)
Yola (1928)
Taşkın (1929)
Tanrının Sopası (1935)
Diğer eserleri
Herbert Wells (1922)
Moskova - Peterburg (1933)
