Cafe Esperanza
Ali TeomanYazar:
Ali Teoman
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 16 dk.
Sayfa Sayısı:
80
Basım Tarihi:
Mayıs 2010
Yayınevi:
Sel Yayıncılık
ISBN:
9789755704586
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Biri melankolik,biri realist diğeri ise imgeler ve düş gücüyle yaşama tutunan üç karakterin hayatın anlamını,varlık sebeplerini kendi üsluplarıyla sorgulayışını anlatan,güzel bir Ali Teoman kitabı daha.
Café Esperanza’nın caddeye bakan bir başka masasında oturup hayatı ve hayatın izlerini; varoluşu, benliği, umudu, karamsarlığı, mutluluğu, hüznü ve ölümü düşünmek, tanımak isterdim. Sanırım kitabı okuyan herkesin içinde böyle bir his uyanıyor. Ayrıca üç karakterin zıtlığına rağmen hepsine içimizde bir yerlerde rast gelmek insana ilginç bir farkındalık katıyor. Çok sade ama oldukça etkileyici. Varoluş ve umut üzerine yapılan değerlendirmelerin altı özenle çizildi. Ali Teoman, kendine has tarzı ve üslubu ile farklı bir yazardı. Keşke daha fazla yaşasaydı ve daha fazla yazsaydı.
7/10
Beğendi
·2018 39. kitabı
Ali Teoman çok ilginç bir yazar. Türk Edebiyatında böyle bir yazar olduğunu keşfetmek çok güzel. Oldukça nitelikli bir metindi Cafe Esperanza. Tür olarak farklı bir yerde duruyor kanımca. Öykü diye geçiyor. Belki daha çok bir deneme diyebiliriz. Denemeyi farklı karakterler aracılığı ile aktarıyor. Kendi duygu durumlarını -ki metinde bu ağırlıklı olarak umut, umutsuzluktu- çok iyi aktarıyor okura. Metinden çok şey öğrendim. Farklı kelimeler, deyimler, yabancı cümleler, yazarlar, felsefe akımları ile ufkunuzu açabiliyor şaşırtıcı şekilde. Şaşırtıcı diyorum, çünkü bunu oyun oynayarak yapıyor. Zaten Nurten Ay vakasıyla ne kadar oyuncu olduğunu biliyoruz. Kanserden yitirmişiz yakın geçmişte bu değerimizi. Daha fazla insanın bu derinliğe inmeye cesaret etmesi ümidiyle, herkese bu kitabı öneriyorum.
Ali Teoman’ın aldığım ikinci kitabı ama okuduğum ilk kitabı. Kanser hastalığından genç yaşta hayatını yitiren bir yazarımız. Duymuşluğum 2016 yıllarındaydı ve o zamanlar ilk kitabını almıştım.
Keşke sağlıklı uzun bir ömrü olsaymış da daha çok yazsaymış. İsmini çok az insanın duyması ve öldüğünü de kimsenin bilmemesi üzüyor insanı.
Cafe Esperanza’ya gelecek olursak, umutsuzluk içindeki insanların umudundan ve umutsuzluğundan bahseden, yazarın hastalığından etkilenerek yazdığı bir kurgusal anlatı.
Altuğ, Xeno, Rapazinho...
Üç farklı kültürden farklı karakterden Fransa’da (çeşitli nedenlerle) yaşayan arkadaşlardır.
Altuğ ile Xeno kitap yazmaya çalışmaktadır. Rapazinho ise resim ile ilgilenmektedir. Üçünün de umutları vardır. Cafe Esperanza onlar için bir Umut Kahvesi’dir.
Sadece umuda değil felsefi konulara da değinmiş Ali Teoman. Varoluştan, sanattan ve yaşamın çeşitli yönlerinde tartışmalara yer vermiş. Birbirlerini sanatlarını da kısmen sert dille eleştirmişler.
Çok kaliteli cümleler okudum ve yeni kelimeler öğrendim. İçim de çok burkuldu kitabın sonunda.
Kitap tavsiyemdir.
Yok yani cidden bazı kitapların puanlarını anlayamıyorum yada ben artık bazı kitapları okurken cidden çok sıkılıyorum ama çok sıkıcı ve ne anlatıyorsun ki sen şuan modunda olan bir kitap
Kısacık ama içi dolu bir anlatı. "Cafe Esperanza" sadece Fransa'da bir kafe değil. Cafe Esperanza her yerde. Akıp giden sel olmuş bir hayatın içindeki bir durak değil Cafe Esperanza. Durağan hayatın ta kendisi. O yüzden her yerde ya zaten. Zaman ve mekandan bağımsız. Orada işte, varolma hali gibi.
Ali Teoman bu anlatıda "Hayata fırlatıldık." hissini uyandırdı bende. Var olmanın acısını, hayatın anlamsızlığını tam da o anlamsızlık içinde vermiş. (Bunlar benim şahsi çıkarımlarım, bambaşka bir yerden de alımlanabilir bu kitap.)
Büyük anlatılar seven, dünyayı değiştiren büyük kahramanları arayan, favorisi klasik eserler olan okuyucular sevmeyecektir.
Bizim için umut var mı? Umut etmeli miyiz, yoksa umutsuzluğa mı kapılmalıyız? Umut ederek acaba kendimizi mi aldatıyoruz? Strasbourg Üniversitesi'nde okuyan üç yabancı öğrenci bu konu çevresinde tartışır: Anlatıcı, Altuğ, mühendislik öğrenimi gören bir Türktür; Doğu Avrupa'dan gelen Xeno, felsefede doktora yapar; ailesi Fransa'ya göç etmiş bir Brezilyalı olan Rapazinho ise sokaklarda resim yapan bir güzel sanatlar öğrencisidir. Bu üçlü, aslında tümüyle düşsel ve egzotik bir kafe olan Café Esperanza'da buluşup umut, varoluş, sanat ve yazın hakkında konuşurlar. Anlatı ilerledikçe, okuyucu, gözlerinin önünde gelişmekte olan metnin aslında Altuğ, Xeno ve Rapazinho'nun yazdıkları kitaplar olduğunu anlar.
Spoiler içerir.
Gerçek adı Ali Tataroğlu olan yazar 1962 yılında İstanbul'da doğmuştur. Mimarlık okuduktan sonra Sorbonne Üniversitesinde plastik sanatlar okumuş,1993 yılında İstanbul'a geri dönmüştür. 1980'li yılların sonuna doğru öykü yazmaya başlamış ve 1991 yılında Gizli Kalmış Bir İstanbul Masalı kitabıyla Haldun Taner Öykü Ödülü alan yazar eserini Nurten Ay adıyla yazmıştır. Bu gerçek 2007 yılında ortaya çıkmıştır. Bunun yazınsal bir oyun olduğunu söyleyen yazar, "Nurten Ay birkaç kez oyunu bırakmak istedi, onu ikna ettim." demiştir. Yazar 2011'de 48 yaşında ölmüştür.
Cafe Esperanza yakın bir arkadaşımın hediyesiydi ve kitaplığımda duruyordu. Birkaç kez okumak istesem de zamanı gelmemiş olacak ki okuyamadım. Bu kadar etkileyici bir kitap ile karşılaşacağımı hiç tahmin etmemiştim.
Cafe Esperanza 2009'da Fransa'da düzenlenen Türk Yılı için davet edildiği Strasbourg'da yazdığı anlatı türündeki eseridir yazarın. Yazar eseri Fransızca yazmıştır daha sonra Türkçeye çevrilmiştir. Eserde üç kişi vardır. Xeno, Rapazinho ve Altuğ. Üçü aynı zamanda öğrenci olarak Fransa'da bulunmaktadır. Cafe Esperanza da onların buluşma yerlerinden biridir ya da yazarın ifadesiyle "Tüm evreni içine sığdıran, havasız, tozlu bir bekleme odası Cafe Esperanza." Umut ettikleri, bekledikleri yer burası. Ali Teoman'ın bu eseri hastalık sürecinde yazdığını düşünürsek umut kavramı daha anlamlı bir hale geliyor.
Xeno, felsefe doktorasını yapmak için Fransa'ya Strazburg Üniversitesine gelmiştir, "yapıtım" dediği bir tez yazma sürecindedir.
Rapazinho Güzel Sanatlar Fakültesinde okumaktadır. İkinci sınıftan sonrasını geçememektedir. Sokaklarda resim yapar.
Altuğ ise anlatıcı kişidir. Mühendislik okumak için gelmesine rağmen okula gitmez ve kafelerde zaman geçirir. Bu kafelerden birinde Xeno ile tanışır. Onun
Farklı kültürden üç insanın hayalleri ve umutları üzerine kurulu kitap, detaylı anlatım dili ve betimlemeleri ile okuyucuyu etkileyebiliyor.İlaveten Yazarın samimi dili okuyucuyu yormuyor ve anlatı türünü okuyucuya sevdirerek bu eserin kısa sürede bitmesine sebep oluyor. Keyifli okumalar.
Ali Teoman’ı Öykü Uçları kitabıyla tanıdım. Öyküyü kalıplara sığdırmadan yazması ve ödül alması çok dikkatimi çekmişti. Sonra biraz hayatını araştırdım. Tam bir sanatçı ruhu taşıyor, delinin teki Bu durum onu daha çok sevmeme sebep oldu. Cafe Esperanza kısa, sıcacık, samimi bir anlatı. Ben de böyle anlatı, anı yazmayı çok seviyorum. Bana ilham olacak. Sıradaki kitabım, bir Ali Teoman romanı olacak. Eminim romanında da yine sıradışı şeyler bulacağım. Neyle karşılaşacağımı bilmemek çok heyecanlı.
Reklam
Yazar Hakkında
Ali TeomanYazar · 17 kitap
Ali Teoman (d. 7 Temmuz 1962 - ö. 23 Mart 2011), Türk yazar.
Asıl adı Ali Tataroğlu'dur. İstanbul'da doğdu. Orta öğrenimini İstanbul Alman Lisesinde, yükseköğrenimini ise İTÜ Mimarlık Fakültesi, MSÜ Mimarlık Fakültesi ve Sorbonne Üniversitesi Plastik Sanatlar Fakültesinde tamamladı. Bir süre iş ve öğrenim nedeniyle yurtdışında bulunduktan sonra 1993'de İstanbula döndü ve yazmaya daha fazla zaman ayırmak için mimarlığı bırakarak çeşitli üniversitelerde İngilizce okutmanı olarak çalıştı. Bir süre sokak müzisyenliği yaptı.
1980'li yılların sonuna doğru öykü yazmaya başlayan Ali Teoman 1992 yılında, İnsansız Konağın İkonu isimli öyküsüyle, Milliyet Gazetesi'nin düzenlediği yarışmada ikincilik ödülü aldı. Ali Teoman'ın tam 16 yıl gizli kalmış bir sırrı, ortaya çıktığında edebiyat dünyasını çok şaşırtmıştı. 1991'de Haldun Taner Öykü Ödülü alan Gizli Kalmış Bir İstanbul Masalı isimli kitabın yazarı olarak Nurten Ay ödül almıştı. Ancak kitabın asıl yazarının Ali Teoman olduğu 2007 yılında ortaya çıktı. Ali Teoman bunun kendi isteğiyle düzenlenmiş bir oyun olduğunu belirterek şu açıklamayı yapmıştı: "Bu adi dolandırıcılık değil, yazınsal bir oyundur. Nurten Ay birkaç kez oyunu bırakmak istedi. Onu ikna ettim. Bunca yıl açık vermeden bana yardım ettiği için kendisine çok teşekkür ederim."
"Uykuda Çocuk Ölümleri" başta olmak üzere tüm yapıtları edebiyat çevrelerinde etki yaratmakla birlikte Ali Teoman çok satan bir yazar olmadı. Çok satan yazar olmak isteyip istemediği de tartışmalıdır. Ali Teoman, geçirdiği bir rahatsızlık sonucu 23 Mart 2011 sabahı hayata veda etmiştir.
