Yazar:
Fernando Pessoa
Çevirmen:
İmren Gökce Vaz de Carvalho
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hap gibi eser (:·32 syf.·Fernando Pessoa'nın bu eseri, Portekiz edebiyatının en önemli modernist oyunlarından biridir. 1913 yılında yazılmış bir tragedya.. Pessoa’nın kurduğu “statik drama” anlayışını yansıtan tek perdelik bir oyun. Statik dramada geleneksel tiyatroda olan aksiyon, olay örgüsü yerine içsel düşünceler, felsefi diyaloglar ve derinlikli atmosfere odaklanılıyor.
Denizci, bir kalede tabutta bir ölünün başında nöbet tutan üç genç kadının konuşmalarından oluşuyor. Pessoa, kadınların bulundukları odanın tasviriyle, o eski, soğuk ve de ürpertici gelen mekanı ve konuşmaya başladıkları andan itibaren o bahsedilen derinlikli atmosferin içine okuyucuyu hemen dahil ediyor. Zaman olarak gece vakti ön plana çıkarılmış ve kitabın ana temasının devamını bu zaman vurgusu koruyor.
Birinci, ikinci ve üçüncü kadın olarak isimlendirdiği kadınların konuşmaları ilerledikçe, içlerinden biri (ikinci kadın) bir denizcinin "hayali" hikâyesini anlatmaya başlıyor. Bu denizci, bilinmeyen bir adaya ulaşıp orada belli süre yaşamış, ancak geçmişi ve kimliği zamanla silinmiş biri.
Kadının anlattıkları, okurken okuyucuyu sürekli şüphede bırakıyor. Dolayısıyla anlattığı ve o an gerçek mi düş mü ayırt etmekte zorlanıyorsunuz. Aslında sona doğru bu düş halini had safhada hissettiriyor ve okuru gizemli atmosferin ve o düşün içinde "gerçekten" rüyadaymış gibi bir etki içinde bırakıyor. Gece okuduğum için çok daha etkileyiciydi. Pessoa, gerçek ile düş sınırını yavaş yavaş bulanıklaştırıp sonunda o sınırı siliyor ve çok enteresan bir boyutta okurun yorumuna açık bıraktığı bir noktada öylece bırakıyor. Müthiş ve sıradışı bir deneyim olarak yansıdı bana..
Mekanı başka betimleyip, o üç kadının yanına okuru da karakter olarak eklemiş bana kalırsa. Karakterler sürekli sorgulama ve şüphe içindeler. Konuşmalarının anlamsızlıkFelsefe
9/10
2025 13. kitabı
Fernando Pessoa'nın bu eseri, Portekiz edebiyatının en önemli modernist oyunlarından biridir. 1913 yılında yazılmış bir tragedya.. Pessoa’nın kurduğu “statik drama” anlayışını yansıtan tek perdelik bir oyun. Statik dramada geleneksel tiyatroda olan aksiyon, olay örgüsü yerine içsel düşünceler, felsefi diyaloglar ve derinlikli atmosfere odaklanılıyor.
Denizci, bir kalede tabutta bir ölünün başında nöbet tutan üç genç kadının konuşmalarından oluşuyor. Pessoa, kadınların bulundukları odanın tasviriyle, o eski, soğuk ve de ürpertici gelen mekanı ve konuşmaya başladıkları andan itibaren o bahsedilen derinlikli atmosferin içine okuyucuyu hemen dahil ediyor. Zaman olarak gece vakti ön plana çıkarılmış ve kitabın ana temasının devamını bu zaman vurgusu koruyor.
Birinci, ikinci ve üçüncü kadın olarak isimlendirdiği kadınların konuşmaları ilerledikçe, içlerinden biri (ikinci kadın) bir denizcinin "hayali" hikâyesini anlatmaya başlıyor. Bu denizci, bilinmeyen bir adaya ulaşıp orada belli süre yaşamış, ancak geçmişi ve kimliği zamanla silinmiş biri.
Kadının anlattıkları, okurken okuyucuyu sürekli şüphede bırakıyor. Dolayısıyla anlattığı ve o an gerçek mi düş mü ayırt etmekte zorlanıyorsunuz. Aslında sona doğru bu düş halini had safhada hissettiriyor ve okuru gizemli atmosferin ve o düşün içinde "gerçekten" rüyadaymış gibi bir etki içinde bırakıyor. Gece okuduğum için çok daha etkileyiciydi. Pessoa, gerçek ile düş sınırını yavaş yavaş bulanıklaştırıp sonunda o sınırı siliyor ve çok enteresan bir boyutta okurun yorumuna açık bıraktığı bir noktada öylece bırakıyor. Müthiş ve sıradışı bir deneyim olarak yansıdı bana..
Mekanı başka betimleyip, o üç kadının yanına okuru da karakter olarak eklemiş bana kalırsa. Karakterler sürekli sorgulama ve şüphe içindeler. Konuşmalarının anlamsızlıkYaşamın Gerçekliği Üzerine Denizci
Kitap statik dram (hareketsiz tiyatro) diye geçiyor.32 sayfalık şiirsel,felsefik bir anlatımla sorgulamaları aktarıyor varoluşsalcı yazarımız.
Ölü başında sabaha kadar nöbet tutması gereken kadınların , acaba herşey bir rüya mı minvalinde gelişen sorgulamaları.Anlam arayışları ..Genel hatlarıyla sevdim.
Merhaba arkadaşlar! Bugün size yeni keşfettiğim bir kitaptan bahsedeceğim. Portekizli ressam Carlos Franco'ya adanmış bu 30 sayfalık eser, Pessoa'nın dilindeki melankoliyi zirveye taşıyor. Modernizmi tiyatral bir yaklaşımla harmanlayan kitap, derin felsefi bakış açısı ve gizemli karakterleriyle muazzam
Ölüm, yaşam, rüya ve dramatik anlatı, minimalist detaylar ve Freud dönemi anektodlarıyla ustaca işlenmiş. Savaşın gölgesinde Pessoa'nın karanlık evrenini çözümlemeye çalışacaksınız.Geçmişle kurulan karmaşık ilişkilerle dilin sınırları aşılıyor. Zamanın akışını sorgulayan, yaşamın karmaşıklığını ve düşlerin ebediyetini vurgulayan perspektifi ise oldukça etkileyici..
Her altını çizdiğiniz cümlede o kadar çok düşünceye sürükleniyorsunuz ki offf... Her sayfası ayrı ama aynı düş'ün içinde farklı bir dünya..
Acaba gerçekten hikayelerin bir sonu olmalı mı? Bu soru için ayrıca bir parantez açılmalı..
Dilim döndüğünce anlatmaya çalıştım daha fazla detay ve derinlik arayanlar bu kitabı bence kesinlikle okumalı!Keyifli okumalar
Yazar Hakkında
Fernando PessoaYazar · 33 kitap
Lizbon'da doğdu. Beş yaşındayken, müzik eleştirmeni olan babasını kaybetti. Annesi, Portekiz'in Durban konsolosuyla yeniden evlenince yerleştikleriGüney Afrika'da (1896) tam bir İngiliz eğitimi gördü. 1905'te geri döndüğü Lizbon'da yaşamının sonuna kadar kaldı. Geçimini, İngilizce ve Fransızca iş mektupları yazarak kazandı ve yalnız yaşadı.
Portekiz modernizminin öncülerinden olan Pessoa, Milton, Shelley, Keats, Poe, Byron, Whitman, Shakespeare, Baudelaire'den etkilenmiş ve ilk şiirlerini, İngilizce olarak, 1905-1908 yılları arasında yazmıştır. 1912'de, ilk şiirlerini "Portekiz 'Rönesans' " hareketinin yayın organı A Aguia dergisinde yayımladığında, simgeci şiirin ve "saudosismo"nun (geçmişe özlem) etkisi altındaydı. Aynı yıllarda, düzyazı metinler (Fausto, Epithalamium, O Marinheiro, Na Floresta do Alheamento, vd.), eleştiri ve denemeler yazdı. 1913'te, fütürist harekette yer aldı ve Sá-Carneiro ile birlikte Portekiz öncü edebiyatını başlatarak, "paulismo" akımını yarattı. 1914 yılında, her şeyi, olabilecek bütün tarzlarda hissetmek için, kendi içinde gücül olarak bulunan farklı yazar kimliklerini aralarında diyaloğa sokarak, onlara yazı aracılığıyla kurmaca bir gerçeklik kazandırdı. Pessoa'nın farklı yazar kimliklerinin yansıması olan bu kökteş şair ve yazarlar Alberto Caeiro, Alvaro de Campos, Ricardo Reis, Bernardo Soares ve Fernando Pessoa'nın kendisidir. Pessoa'nın kendi şiirleri ve kökteş şairleri aracılığıyla yarattığı şiirler Orpheu, Portugal Futurista, Contemporanea, Atena gibi ancak birkaç sayı çıkan dergilerde yayımlandı. "Vatanım Portekiz dilidir" diyen Pessoa ölümünden bir yıl önce, Portekiz tarihinin okültist ve simgeci bir yorumu olan "Mensagem" adlı şiiri yazdı ve Ulusal Propaganda Sekreterliği'nin açtığı yarışmada ödül aldı.
Fernando Pessoa 30 Kasım 1935'te, 47 yaşında, Lizbon'da karaciğer hastalığından öldüğünde pek az tanınıyordu. Sağlığında yayımlanan dört kitabından üçü İngilizce'dir: 35 Sonnets (1918), English Poems I-II ve English Poems III (1921). Portekizce kitap olarak yayımlanan tek eseri Mensagem'dir (1934). Dergilerde kalmış birçok şiir, deneme vb. yazıları vardır. Ardında bıraktığı elyazması fragman sayısı 25-27 bin arasındadır.
Bütün eserleri 1942'de yayımlanmaya başlanmış ve 26 cilde ulaşmıştır.
