Yazar:
Marie Darrieussecq
Çevirmen:
Özdemir İnce
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
1997
İlk Yayın Tarihi:
27 Ağustos 1996
Yayınevi:
Telos Yayınları
Orijinal Adı:
Fransızca: Truismes
ISBN:
9789755450780
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
En son onuncu sınıfta elime almıştım seni ve yarım kalmıştın, çok ağlamıştım, bu kadar gerçekçi olmamalıydın. Pamuk şeker zihnime ve harikulade oyuncak dünyama bir leke gibi sürülmüştün, gerçi pembiş bir domuzcuk olarak kalsaydın o kadar sırıtmazdın kafa mahallemdeki bebek evimde ama yoğun tasvirler boğazıma bir kılçık gibi takıldı adeta, finali biricik başıma bir poşete eğilmiş vaziyette bitirmek mecburiyetinde kaldım.
Elbette ki midem bulanıyordu. Hâlâ bulanıyor ama tam da bu sebeple şahane bir şeysin sen, Dişi Domuz. İşte şimdi yarım bıraktığım işi baştan bitirdim. Kendimi kâle alamam genelde, şeyim çünkü biraz saçma sapan ve karman çorman, lâkin fikirlerimi önemseme hatasına düşecek şapşikler varsa aranızda Çisem diyor ki: okumadan ölmeyin. Artık siz kaderinizle, rabbinizle falan ona göre sözleşirsiniz.
Bir adet kızımız var, parfümeri mağazında çalışıyor ve o mağazanın arka odalarında çeşitli cinsel dolaplar dönüyor. Kızımız o biçim bir çalışan, zamanla kişiliğini arzularına kaybediyor ve hayvani dönüşümü böylece başlamış oluyor. Hikayenin arka planı ise Paris’in içsavaş ve diktatörlük yüzüyle bezenmiş… Şuan ne kadar berbat tasvirlediğimi fark ettim, gelin arka kapak yazısından yararlanalım: “Önyargılarıyla, ahlakî korkularıyla, tek tip düşünce terörizmiyle, sağlıklı yaşam tapıncıyla, ‘aşırı feminist’leriyle, saldırgan köktencileriyle, yaşadığımız dünyanın bir metaforu Dişi Domuz.” Keşke bu işi baştan yazara bıraksaydım.
Finalde hadiseler Alacakaranlık şafağından fırlama şekilde ilerlemese daha bir onda on puan olurdu, ama yazarımız “metaforlar” diyor, bize de onun izinden gitmek düşüyor. Meraklanmayın, vampirler ortaya çıkmıyor- gerçi kitabımızın ilerleyen bölümlerinde beyaz Loup-Y-Es-Tu ten makyajıyla arz-ı endam eden Afrikalı’dan bir vampir yontulabilirdi
112 sayfa, kısacık bir roman. Her ne kadar okurken beni zorlayan cümleler ve anlara tanıklık etmiş olsam da, anlatılan hikayenin en kurgusal yönünün bile ne kadar gerçekçi olduğu bütün anlatılardan daha çarpıcı ve zordu. Et ve beden politikaları üzerine düşündüren önemli bir eser. Türkçe baskısının pek ilgi görmemiş olması beni üzdü açıkçası. Keşke yeni bir baskıya girse.
Dişi Domuz alegorik bir hikâye. İsimsiz kadın anlatıcının yıllar sonra başından geçenleri yazdığını anlatmasıyla açılıyor bu kısa roman. Her şeyin Paris’te bir parfümeride işe girmesiyle başladığını öğreniyoruz: Anlatıcı bir masaj salonu gibi de işleyen bu parfümeride zaman içinde para ve başka kazançlar için müşterilerle beraber oluyor ve aynı zamanda vücudu yavaş yavaş bir domuza dönüşmeye başlıyor. İştahı artıyor, domuz etinden iğrenip çiçekleri yeme isteği duymaya başlıyor, bel bölgesi yağlanıyor, önüne geçemediği şekilde kilo alıyor ve çok geçmeden bir domuza dönüştüğünü fark ediyor.
Bu kısa romanın ilk yarısında yazarın daha çok kadınlara dayatılan toplumsal roller ve güzellik algısı, doğum kontrolünün bile salt kadının sorumluluğu olarak görülmesi, kadının cinsel arzu ve isteklerinin yadırganarak bunları bir şekilde ifade eden kadınların cezalandırılması, ikili ilişkilerin Engels’in de savunduğu gibi mevcut düzende bir çıkar sağlama vesilesine dönüşmesi gibi meseleler üzerine eleştirisini okuyoruz. Bu açıdan daha çok feminist bir alegorik hikâye kitabın ilk yarısı. İkinci yarıda ise okur kendini distopik bir evrende buluyor ve hikâye politik bir alegoriye de dönüşüyor. Yakın bir gelecekte, iç savaşın olduğu Paris’te siyasi bir liderin de dahil olmasıyla ilerleyen hikâye bir totaliter rejim eleştirisi olarak devam ediyor. Afrikalıların ten renginin değiştirici kremlerin satıldığı, zaten kimsenin yapmak istemediği mesleklere mahkum edilen Arap azınlığın öldürüldüğü, bakımevi ve barınakların devlete yük olarak görülüp kapatıldığı, aslında her şeyin daha fazla ciro amacı güttüğü ama insanlara ‘daha sağlıklı’ kisvesi altında sunulduğu, olasılık dahilinde olmasıyla ürkütürken öngörüleriyle de yazara hayranlık uyandıran bir distopik evren okuyoruz.
Arka kapak
Puan vermedi·112 syf.··
Beğendi
·2024 52. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 06 Mayıs 2024 00:00
Dişi Domuz farklı bir kitap. Kitapla ilgili genel bilgi bir kadının domuza dönüşmesi, bu metamorfoz hikayesinin çarpıcılığı ise dilinde. Rahatsız edici durumları, maruz kaldığı şiddeti tatlı tatlı anlatan bir kadın anlatıcı var. Sevimsizin sevimlileştirilmesi sert bir etki bırakıyor, çok iyi.
Bir parfümeride işe giren ve yavaş yavaş domuza dönüşen kadın anlatıcının bu metamorfoz sürecini okuyoruz. Kadın bedenin metalaştırılmasıyla başlayan hikaye kaçınılmaz olarak daha politik bir eleştiriye dönüşüyor, cinsellik politiktir! Din, faşizm, kapitalizm kıskacında kadının tahakküm altına alınması… Marie Darrieussecq’in annelik tabusuna sert bir vuruşla hikayeyi bitirmesini de ayrıca sevdim. Standardın dışına çıkmak isteyen okurlar es geçmesin bu kitabı.
Dişi Domuz. Dişi ve domuz, hem dişi hem domuz, bazen dişi bazen domuz...
Kadın bedeninin nesnelestirildiğinde, meta olarak görüldüğünde nasıl tükendiğiyle başlayan, siyasetin sermayenin ve dinin kirli bir biçimde iç içe geçmesiyle devam eden ve modern hayatın doğal ilişkilere vurduğu sarsıcı darbeyle biten buram buram felsefe kokan, beyin yakan sindirilmesi zor, müthiş bir tartışma açlığı hissettiren metamorfik bir hikaye.
Level bilmem kaç ;)
Keyifli okumalar
Kadın bedeninin toplumdaki değerine dair trajikomik bir metafor
Dişi Domuz, bir kadının toplumun her kesiminde (dini ve siyasi yapılar dahil) nasıl sömürüldüğünü, “domuza dönüşmesi” metaforu üzerinden çarpıcı bir şekilde anlatan bir kitap. Hayatta kalmak için çalışıp çabalayan ve kimlik arama telaşındaki ana karakter aslında aşkı değil, kendini güvende hissedebileceği bir ortam arıyor. Domuza dönüştüğünde yok sayılması, kadına dönüştüğünde ise yeniden arzu nesnesi haline gelmesi, kadının toplumda nasıl yalnızca bedeni üzerinden değer gördüğünü açıkça ortaya koyuyor. Bu kitabı herkese değil, feminist okuma yapmayı sevenlere öneririm.
Çılgın bir kitap Dişi Domuz. Alegorik bir başkalaşım hikâyesi (Gregor Samsa aşkına!).Bir parfüm dükkanında çalışan anlatıcının bir süre sonra şişmanlayıp çiçekleri yemeye ve sonra domuza dönüşmeye başlaması omurgasını oluşturuyor hikayenin.Buz dağının altında ise müthiş bir eleştiri yumağı var. Önce bir kadınlara dayatılan roller ve algılara. Güzellik algısı, cinsellik, kadın bedeninin metalaştırilması,kürtaj başlıcaları. Sonrasında kitap başka bir düzleme evriliyor kaotik bir ortamda cesetler, cinayetler, kaçanlar,kovanlayanlar, sınır dışı edilen mülteciler, hortumlanan hesaplar, işlenen suçlar, baskıcı bir yönetim eşliğinde bu kargaşanın içinde buluyoruz kendimizi. Anlatıcının domuz -insan arası dönüşümleri devam ediyor eserde. Müthiş bir kapitalizm eleştirisi, kadına dayatılanların en alegorik hâli, hayvanların yaşadıklarına da göndermeler var kitapta.
İsimsiz kadın anlatıcının samimi ve doğal üslubu ile ilerliyor kitap. Akıcı olmasına rağmen dikkat isteyen bir metin. Herkes sever mi bilmiyorum ama ben çok sevdim, acayip bir kitaptı.
Dişi Domuz
Dişi Domuz'u feminizm metaformu sanarak almıştım ama kendisi bundan cok daha fazlası. Tüketim toplumunda kadının, kadının arzularının hangi noktada olduğunu, iç savaşlarda ortaya çıkan garip diktatörleri, sadece ırkı yüzünden katledilen insanları, ten rengi farklı insanlara yapılan tuhafsınız beyaz olmalısınız yargısını anlatıyor. Rahatsız edici bir uslupla, olanlardan en az bu kadar rahatsız olmamız gerektiğini öyle guclu bir sekilde sunuyor ki son sayfaya geldiğinizde içinizde burukluk acı kalıyor. Anlamı fazlasıyla büyük ve dünyamız tam olarak bu denilerek okunması gereken bir kitap benim gözümde.
İki ayrı bölümden ibaret gibi ayrıca. İlk başta kadın karakterimizin gözünden kadın olarak çektiğimiz eziyeti, toplumun bize nasıl da baktığını, kadının arzularının toplumda nasıl görüldüğünü ve nasıl tüketildiğimizi anlatıyor. Ardından da bu tüketim ve arzunun getirisiyle yavaşça domuzcuğa dönüşen kadın karakterimizin metaformuyla dünyadaki diğer korkunçluklara değiniyor. Gerçekten de her kadının hikayesi peri masalı edasıyla bitmez. Bu kitap masalları değil gerçek dünyanın dehşetini dehşet içinde anlatıyor.
9/10
2024 74. kitabı
Marie Darrieussecq'in ilk kez 1996'da yayımlanan kitabı Dişi Domuz alegorik bir kurguya sahip. O günden bugüne toplumsal cinsiyet rolleri i, kadının toplumdaki yeri, politik cinayetler ve mülteci sorunlarıyla ilgili bir adım ilerleme kaydedilmemiş olması acı verici.
Zamanın Fransa'sında, ayakta durmaya çalışan genç ve 'güzel' bir kadın - isimsiz bir kadın karakterimiz var - parfümeride çalışmaya başlıyor. Parfümeri aynı zamanda masaj salonu olarak da hizmet vermekte. Hayata tutunabilmek için masaj salonuna gelen müşterilerle zaman geçiriyor ve her şey tam da bu noktada başlıyor. Bu süreçte vücudundaki değişimleri gözlemliyor ve yavaş yavaş bir domuza dönüştüğünü fark ediyor - bir sabah huzursuz düşlerinden uyanıp kendisini dev bir böceğe dönüşmüş bulan Gregor Samsa misali. Birlikte olduğu erkeklerin ve toplumun davranışlarıyla vücudu şekillenmeye devam ediyor; her olumsuzlukla domuza dönüşmeye devam ederken kendisine karşı iyi davranıldığında (buradaki 'iyi davranış' aslında 'olması gereken' davranış) vücudu eski - insan - formuna göz kırpıyor.
Süreç böyle devam ederken kurgu, politik bir alana evriliyor. Yine zamanın politikacısı, toplumsal sıkıntılar - kadınların toplumdaki yeri, mültecilerin sorunları, azınlıkların çalışma şartları, siyahilerin ten rengini açma çabaları,... - hayvan hakları,... Ve tüm bunlarla mücadele etmeye çalışırken vücudu her dakika daha fazla domuz formuna dönüşen bir kadın. Yaşadıklarını herkes okusun, duysun, dinlesin isteğiyle okuduğumuz kitabı yazıyor; parmakları kalem tutmasına izin verdiği sürece.
Kelimeleri özenle seçmiş Marie Darrieussecq, vurucu cümlelerle dolu kitap. Oldukça rahatsız edici zira bu durum rahatsız etmeden anlatılamazdı, anlatılmamalıydı. Söylemek istediklerini hiç çekinmeden okurla buluşturmasını çok sevdim. Çarpıcı
Çok etkileyici ve çarpıcı olmasına rağmen, dimağımda izi kalsın istemeyeceğim derecede huzursuz, karanlık, tekinsiz bir kitaptı Dişi DomuzFransız yazar Marie Darrieussecq tarafından yazılan, bu korkunç metamorfoz hikayesi 1996 yılında yayınlanmış, 40’tan fazla dile çevrilmiş, Medicis Edebiyat Ödülüne layık görülmüş bir eser. Çok güzel, gösterişli ve beğenilen bir genç kız, bir parfümeri mağazasında çalışırken, müşterilere özel masaj seanslarında bulunmaya başlar ve bu nedenle giderek domuza dönüşür. Sömürülmeye göz yumdukça bedeni ve ruhu tahribata uğrar ancak kitap okuyup bu durumlardan uzak durduğu zaman tekrar insanlaşır. İnsanlık ve domuzluk arasında gidiş gelişleri, toplumsal çürümüşlük, politikacıların ahlaksızlığı, nükleer santralden yayılan radyasyonla metamorfoz geçiren diğer insanlar, şehvetli sapkın ayinler, vicdansız açgözlü anneler ve bunlara rağmen yine de aşkla iyileşen doğayla huzur bulan bu genç kızın yaşadıkları hunharca çarpıcıydı. Zorlayan huzursuz eden bir okuma oldu benim için. Kendim alıp okumayı tercih etmezdim ama Başak’ın tavsiyesi ile çabucak okudum ve hemen ona geri vermek istedim
