Yazar:
Ebru Şahin
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Elif’le tanışmaya hazırsanız şöyle yanaşın yamacıma. Ama sıkı sıkı alın gardınızı çünkü sağlam sarsacak Elif sizi. Hem de daha ilk sayfadan cuk diye oturacak içinize ve sonra acıta acıta içinizdeki yarayı kanınıza karışarak damarlarınıza sirayet edecek ve bir süre sonra zaten bir de bakmışsınız Elif oluvermişsiniz. Ebru Şahin anlatmış bize Elif’i ama ne anlatmak, nasıl güzel anlatmak. İsmi ile hayat bulan bu kitabı dokunduğu her ruhtan ruhuna rahmet aksın diye çok erken yaşta kaybettiği kardeşi Elif’e hitap etmiş Ebru Şahin. Özlemle… Ve sonra bize şunu itiraf etmiş.“ Bu kitabı ben yazmadım. O kendini yazdırdı. Canlı bu kitap, nefes alıyor. Ve dokunup iyileştirdiği her yürekle birlikte biraz daha büyüyecek. Tüm amacı bu. İyileştirmek ve büyümek. Siz değil o sizi seçmiş olacak. Haydi tanışın.“ diyerek açıyor bize kapılarını .Eee şimdi hal böyleyken bu kitabı lâlettayin bir kitap gibi okuma şansımız olur mu? Benim olmadı vallahi. Okuduğum her satırın Elif’i sıkışıp kaldığı, nefes alamadığı, gökyüzünün rengini, havasını, kokusunu unuttuğu o yerden; korkaklık, çaresizlik, öfke kokan bu dikenli kapandan gözlerimle, merakımla, okuma açlığımla kurtardığımı hissederek okudum. Elif kız doğduğu için lanetlenen çocuklardan biri olarak geldi dünyaya. Aslında dirayetle üstesinden gelebilirdi kız doğmanın ama büyüdükçe babaannesine susan ve erkek kardeşini, kız kardeşi ve kendisinden çok daha başka bir yere koyan annesine baka baka öğrendi kadın olmayı. Annesi sustukça o da sustu. Sandı ki susunca yolunda gidecek hayat. O sabrettikçe gelecek güzel günler. Genç kız olduğunda sustuğunun karşılığında Rabbi Yusuf’u verdi sandı ona. Çok aktı içi, çok sevdi. Yusuf evlenelim deyince kalbi pırpır havalandı kafesinde adeta. Keşke Yusuf nişandan iki gün sonra teyzesinin kızıyla
Özellikle kadınlar,sorarım size ;
Hayatınızda kaç kez kendi istediğiniz için ,hayal ettiğiniz için birşeyler yaptınız ?
Çok az değil mi ?.Elalem ne der diye düşündünüz çokça ya da hep ertelediniz kendinizi.Genellikle sustunuz ,içinize attınız.Size böyle öğretilmişti .
Kız evlat olmak ,hayata 1_0 geriden başlamaktı .
Kız evlat olmak, sorgulamadan hizmet etmekti .
Kız evlat olmak,kendini eşine ailesine köle etmekti .
Elif 'te böyleydi ,annesinden öğrenmişti herşeye boyun eğmeyi ,susmayı.
Babasından aldığı güven duygusuyla erkeklere güvendi .Fakat en yakınıyla aldatıldı.
Sonra çevresine boyun eğdi ve evlendi .Her gün çırpındıkça daha da derinlere battı .O suskun annesi bir gün ona Susma !!! dedi .Ama o sadece susmayı biliyordu .Nasıl susulmayacağını ne görmüştü ne de öğrenmişti .
Arka kapak yazısı ile tüylerimi diken diken etmeyi başaran yazarımızın her sayfada aynı duyguyu yaşatacağını hiç tahmin etmemiştim .Özellikle kaybettiği bebeği ağzından yazılanlarla
Elif en son kapıyı kapayi kapatıp çıktı.Herseyı geride bıraktı mı dersiniz ?Bunu içinizde yaşayan Eliflere sorup siz karar vereceksiniz.
Ailelere düşen en büyük sorumluluk ,kız olsun erkek olsun ayrım yapmadan büyütmek.Haklı olduğunda susmayan ,özgüvenli bireyler yetiştirmektir Bu dersi de yanımıza alıp kendi yolumuzu şekillendirelim .
Siz de içinizdeki Elif'in yolunu çizmek istiyorsanız ,ben de bir bireyim duygularım var diyorsaniz mutlaka okuyun ,tavsiye edin ...
İnsanı üç şey ayakta tutar, alışmak, unutmak ve umut etmek. Ancak umut edeceğiniz yerde unutursanız, alışacağınız yerde umut ederseniz ve unutacağınız yerde alışırsanız mutlu olmanız müm- kün değildir.
Ne garip! Bahaneler yaratmaya ayırdığı zaman ve enerjiyi neden doğrulmaya, kafasını gömdüğü kumdan çıkarmaya ayırmaz ki insan?
Elif ile tanıştırayım sizi ya da sizi sizinle mi tanıştırayım deseydim. İsimlerin ne önemi var ki binlerce Elif, Ayşe, Buse, Nermin var ;
Çaresiz,
Sessiz,
Cesaretsiz...
Ne oralı, ne buralı olabilmiş, sevgisiz, değersiz binlerce kadın....
Ama fiziksel, ama psikolojik şiddetle susturulan, ezilen, yokedilen kadınlar...
Ve kadına zarar veren yine bir kadın ; kimi bilerek, kimi bilmeyerek.
Kimi nefretinden, kimi sevgisinden.
Çocuk olamamış, genç kız olamamış, kadın olamamış, eş olamamış, anne olamamış kadınlar.
Elif'lerden biri belki bu kitabı okuyup ikinci sonu seçer, kimbilir.
Tesadüf yoktur, tevafuk vardır :-)
Ve bu kitap karşınıza çıktıysa, elinize geçtiyse bunun mutlaka bir sebebi vardır, düşünün, sorgulayın ve en önemlisi de kendinize dürüst olun.
Elif....
Daha doğarken kız olduğu için sevilmemiş sessiz sakin kendi icin de her seyi halleden ona denileni hemen yapan annesinden ne gördüyse onu uygulayan bir kız çocuğu...
Yusuf'la Elif severek nişanlandilar ama onu kısacık bir mektuplaneden terketmişti Yusuf onu...
Elif sevmişti Yusuf'u peki Yusuf sevmiş miydi Elif'i?
Ve daha sonra hayatına giren kocası Tayfun
Elif orada kendine bir yer edinebilmiş miydi?
Elif...Her şey olabilmiş de bir Elif olamamıştı
Ah bizim kadınlarımız tarihler boyunca hep ezildiler, yok sayıldilar.
Isimler değişti ama kaderleri hep aynıydı.
Elif de sadece onlardan biriydi
Kitabın sonunda Elif'e iki seçenek yazılmış ve umarım düşündüğüm yolu seçmişsindir.
Elif'in ic dünyasına dahil olurken hüzünledim, üzüldüm ona yardım eli uzatmayı çok istedim
Kısacak da olsa etkileyici ve akıcı bir okumaydı benim icin...
Puan vermedi·119 syf.··
Beğendi
·2023 101. kitabı
·2 saatte okudu
·Okunma: 05 Ekim 2023 21:58
Ben Elif...
Kız evlat Elif, Torun Elif, Dost Elif, Kuzen Elif, Eski Nişanlı Elif, Eş Elif...
Erkek çocuğu ile kafayı bozuk kafayı bozuk bir ailede kız çocuğu olarak dünyaya gelen Elif.
Babaannesi, kardeşleri ve halaları ile yaşamaktadır Elif. Babası iş dolayısıyla sürekli şehir dışındadır. Babaannesi annesine şiddetin her türlüsünü uygulamaktadır. Elif Yusuf ile tanışır, aşık olur ve nişanlanırlar. Fakat Yusuf Elif'e ihanetin en büyüğünü yapar. Bunun üzerine Elif'i görücü usulü Tayfun ile evlendirirler. Maalesef Tayfun ve annesi Elif'e gün yüzü göstermez.
Ülkemizde kadın olmanın zorluklarını anlatan çok etkileyici bir kitap. Mutlaka okuyun. Tavsiyemdir.
Elif
"Binbir umutla yazmaya başladığı binbir hayal kırıklığı ile sonlanmış bir hikaye."
Kadın olmanın ne kadar ağır bir yük olduğunu hissedeceğiniz, Sevgili yazarımız @booksbyebrusahin 'in kıymetli eseri "Elif" ile geldim.
Yazarımızın kitabına ismini veren, kardeşine ithaf ettiği bu eseri okurken, her bir satırda boğazıma yerleşen yumru olduğunu belirtmeden geçemeyeceğim. Elif, ben oldum sanki. Kaleminiz daim olsun @booksbyebrusahin
Elif, babannesi ve annesinin arasındaki güç savaşında sıkışıp kalmış aslında büyüyememiş sessiz sakin bir kız iken gönlünü kaptırdığı nişanlasının büyük ihanetiyle tüm renklerini kaybediyor. Yusuf'un bu ihanetinin sonucunda bozulan nişandan sonra aileye laf, dedikodu gelmesin düşüncesiyle belki de hiç tanıyamadığı Tayfun'la evleniyor.
Bu sefer Eşi Tayfun ve kayınvalidesi Asude Hanım'ın küçük bir oyuncakları haline gelen Elif sustukça içine kapanıyor. Çünkü ses çıkarmasına, hayatını yaşamasına dahi izin verilmiyor ve en büyük acısını da hapis tutulduğu evinde yaşıyor.
Kitabım Ateş ile benzerlikler bulduğum, buldukça daha çok içime işleyen Elif'in çıkaramadığı sesi olmak istedim. Onu düştüğü yerden kaldıran el, yaralarını saracak merhem olmak istedim. Belki de yazarımızın söylediği gibi "Canlı bu kitap, nefes alıyor." Asla okumaktan pişman olmayacağınız bu harika eser tavsiyemdir.
"Kendimize inanmakla başlamıyor muydu her şey? Kuşlar o zaman güzel ötüyor, çiçekler o zaman muhteşem kokmuyor muydu? Kendimize güvendiğimizde hayallerimiz büyüyor, engeller küçülmüyor muydu?"
Kitapla Kalın. Saygılar 
Halime 
Ayşen Sıla
Halime Ayşen Sıla
Ahh Elif ahhh hep bu sefer olacak galiba diye diye okudum, her şey daha güzel olacak, her şey tersine dönecek diye ama yaşadıkların bitmedi. Ben senin ve senin durumunda kalan binlerce kadın için ikinci sonu seçtim.
İnsanın annesinden, babasından ailesinden ne gördüyse ona göre şekillendiğinin, bütün hayatının ona göre var olduğunun harika bir örneği bu kitap. Elif, annesinin babasının sevgisine tutunup babaannesinin bütün yaptıkları kötülüklere susmasını görerek büyümüş bir kızdır. Babasından güven duygusunu öğrenen fakat annesinden cesareti ya da sevgiyi öğrenememiştir. Birini sevmiş ama en yakını ile aldatılıp terk edilmiştir Elif. Sadece susar sorgulanamaz bile kendi içine kapanır daha da. Sonrasında farklı biri ile evlendirilir her şeyin güzel olacağını düşünür ama beklediği gibi olmaz hiç bir şey. Annesi SUSMA der ama Elif nasıl yapılacağını bilemez.
O kadar çok şey yaşar ki insan neye şaşıracağını bilemem hale geliyor. Daha fazla ayrıntıya girmeden mutlaka okuyun demekle yetinmek istiyorum.
Belki de sende aynı şeyleri yaşıyorsun belki de en yakınındaki kişi aynı konumda ama susuyor. Bu kitap ile susmanız gerektiğini fark edeceksiniz.
Yazara ufak bir soru acaba ikinci sonu seçtiğinde Elif’in hayatı nasıl olurdu bir devam kitabı olur mu?
Cesaretiniz her zaman yanınızda olsun. Keyifli olmayabilir belki ama iyi okumalar şimdiden
Merhaba PatokurBugün sana keyifle okuduğum aynı zamanda beni çok yaralayan bir kitaptan bahsedeceğim. @booksbyebrusahin - Elif
Öncelikle önsöz kısmında yazar, "Bu kitap bana kendini yazdırdı, canlı bu kitap." dediği yerde anlamıştım bu kitabın, duyguların çok yoğun bir ifadesi olacağını. Bence de canlı. Yaşamı erteleyen, ertelemek zorunda kalan, hatta kendi yaşamı üzerinde hak sahibi bile olmayan, yaşamayan kadınların canlı kitabı bu.
Kitap, erkek çocuk takıntılı bir ailede doğan ilk kız çocuğu Elif'in hikayesini anlatıyor. Pipili olmadığı için değer görmeyen Elif'in kendi olma ya da olamama savaşını anlatıyor. Evde gelinine asla rahat vermeyen babaanne ve onun iktidarını kuvvetlendiren üç hala ile yılda birkaç ay eve uğrayabilen bir baba var. Anne o kadar pasif ki Elif, çocukluğundan sonra yaşamında başına gelenlere karşı tepki veremeyişini hep annesinin bu suskunluğuna bağlıyor. Yaşadıkları bu çetrefilli aile yaşamı yetmezmiş gibi bir de ilk aşkı Yusuf tarafından ihanete uğruyor Elif. Aşkın ilk acısını, ruhunu parça parça edecek bir hata ile gidermeye çalışıyor. Ya da onu bu yola itiyorlar aslında.Kulağına fısıldanan yargılar sonucu evleniyor Tayfun ve annesi Asude Hanım ile. Sonucu ise tam bir hüsran. Asude'nin sözünden ve etkisinden çıkmayan, kendisini tamamen dış dünyaya kapamış Tayfun, Elif'in evin içinde bile nefes almasına izin vermiyr. Kendi evinde yabancı gibi yaşayan Elif, sokağa bile çıkarılmyor. Sonunda hamile olduğunu öğrenince her şeyin düzeleceğini düşünürken her şey daha da içinden çıkılmaz bir hal alıyor.
Kitapta iki son var. Birincisi annesi gibi susarak o hep oturduğu koltuğa oturup kalmış Elif, ikincisi yaşamın dizginlerini tüm kayıplarına rağmen eline almış Elif. Gönlüm ne kadar ikincisinden yana olsa da ülkemde birincisinin daha fazla yaşandığını
ELİF || EBRU ŞAHİN
❝ Kendime yapılan haksızlıklara, acımasızlıklara karşı koymamayı annemden öğrendim ben. ❞
Neden zor bu kadar kadın olmak… her şiddet dayakla olan mı? Ya psikolojik şiddet..?
Elif..! Çocukluğundan başlayıp da koskoca bir kadın olana kadar yaşadıkları… yada yaşayamadıkları mı demeliyim bilemiyorum… yüreğimi burkan bir hikayesi oldu… içinde kendimden ve etrafımdan bolca gördüm… bazen ona hadi artık Elif derken kendime de demediğimi farkettim… ah Elif derin etkiledin beni…
Onun hikayesi daha doğarken bizim coğrafyamızın erkek çocuk - kız çocuk ayrımıyla, karmaşanın, kavganın içinde gözlerini açarak başladı… annesiyle başlayan susmaların nasıl kendi hayatına yerleştiği, babaannesi yüzünden daha anne karnında kaybettiği kardeşin acısı, babanın uzaklığı, annenin ise dibindeyken bir o kadar da uzak olması… hangisi daha acı ki acaba? Hayaller kurduğu nişanlısı Yusuf tarafından terk edilmesi ve bundan sonra karşısına çıkartılan diyorum artık ona çünkü kimse bile isteye bunu kendine yapmazdı… Tayfun… ha bir de kayınvalide Asude hanım… kurtuluş muydu daha da dibe batış mı?
Söyleyecek o kadar şey var ki kitapla ilgili elimden bir an bile bırakmadan okudum… Düşündüm,sorguladım çokça içimde kavga ettim… Bu ülkenin bunca şeye rağmen ayakta durmaya çalışan bir kadını olarak okuyun okutturun lütfen…
… ve lütfen kızlarınıza her şeyden önce susmamayı öğretin… haksızlık karşısında dimdik durmayı öğretin onlara düştüğünde dizine değil o daha düşmeden ruhuna üfleyin bu gücü… iyileştirin… erkek çocuklarına “erkek” olmaktan önce vicdan sahibi olmayı merhameti öğretin…!
Kitapta iki son vardı ben ikinci sonu seçiyorum.. Adı gibi dimdik bir Elif için…! Daha nice Elif’ler için…!
❝ Susmazdım Anne! Bana nasıl yapılacağını göstermiş olsaydın keşke. ❞
"ELİF"
"Kendimize inanmakla başlamıyor muydu her şey?Kuşlar o zaman güzel ötüyor,çiçekler o zaman muhteşem kokmuyor muydu?Kendimize güvendiğimizde hayallerimiz büyüyor,engeller küçülmüyordu?"
Yazarımız vefat eden kardeşine ithafen yazdığı bu eserde,bizim coğrafyada kadın olmanın zorluğunu güçlüğünü öyle gerçekçi bir şekilde anlatılmış ki.
Her satırda,her sayfada susan,susturulan,isteklerinin, düşüncelerin,mantığının,sevgisinin bir hükmünün yer edinmediği kadın.Kadınsın ya "eksik eteksin"düşüncesi hâlâ güncelliğini devam ettiren bir kavram.
Yazarımız "canlı bu kitap,nefes alıyor." diyor.
Aslında tam olarak bunu anlatıyor.Kadındır,yerini bilmeli, susmalı,haddini bilmeli.
"Oysaki dünya;kadınla,kadının emeğiyle güzelleş mi?
Ve kadın her yaşta güzeldir".
Kız evlat,torun,dost,eski nişanlı,eş,gelin Elif...
Ama sadece kendisi olmayan Elif!
Elif yıllardır süregelen gelin kayınvalide tartışması arasında kalmış,çocukluğunu tam olarak yaşayamamış, kendi halinde,içi avazı çıktığı kadar bağırırken dışı lâl olan Elif.
Erkek çocuk sahibi olmayan anneler nedense kendini hep eksik hisseder.Ve bu eksikliği daima kız çocuklarına da yansıtırlar.Oysaki onu da sen doğurmuşsundur.Senin etinden,kanından bir parçadır."El âlemin ağzı torba değil ki büzesin".Erkek sahibi olmamış anneler hep bu el âlem lafına maruz kalmıştır.Elif;erkek çocuk beklerken ailenin,dünyaya gelen sonrasında erkek çocuğun doğmasıyla unutulan sevgisiz,ilgisiz ortamda büyüyen kız çocuğu.
Bu unutkanlık tüm hayatını etkileyecek.
Sevecek,sevdiğiyle evlilik yolundayken aldatılacak susacak!Hiç tanımadığı biriyle evlenecek.Temizlik takıntısı eş,titiz bir kayınvalide baskısına maruz kalacak susacak!Evinde yabancılık hissedecek,mutfağında dahi yemek yapmasına izin verilmeyecek yine susacak!Ve bu suskunluk çığ olup büyüyecek
