Puan
8.210 üzerinden
Çeviri her şeydir.Şiir
Bir mısranın ardına takılıp, okuduğum pek çok şiir kitabı oldu. İçinden bazıları kıymetli vaktimi verdiğime değerken, pek çoğu da vaktimi aldığıyla kaldı. Özellikle çeviri şiir kitapları için söylüyorum bunu, belki de hiç okumamakta fayda var. Bu kitabın peşine de;
''Bir şair gördüm, konuşurken,
bir zambağa "siz" diyordu.''
mısrasıyla takıldım. Günler sonra bu mısraya;
''Bir şair gördüm, hitâben zambağa diyordu: Siz.''
şeklinde çevrilmiş haliyle denk geldim. Arada bana göre dağlar kadar fark var. İlkinde bir yumuşaklık, akıp giden bir ahenk var. İkincisinde ise duraksamalarla, kesik kesik giden bir anlam. Bunda devrik cümle kullanımı da etkili tabi ki, ama bütün kitabın bu kasılmış çevirisi o kadar yorucuydu ki, hiçbir mısradan zerre etkilenemeden, duygusallaşamadan, dilin güzelliğine, anlamın hoşluğuna kapılamadan, ittire kaktıra en sonunda kitabı bitirdim. Kitabı Ayrıntı Yayınları'ndan okuyacak herkese böyle gelecektir diye yorumlamıyorum. Ben sevmedim. Şair doğayı seven, bu yüzden kitaptaki birçok şiiri pastoral temalı kaleme alan, şahit olduğu her şeyi şiire döken bir yapıya sahip. Kendi dilinde belki de çok hoş, romantik şiirlerdir. Ama benim için bir tür işkence gibiydi. Arada birkaç mısra, bir tane de şiiri beğendim ve nihayet bitti.
Geriye dönüp baktığımda okuduğum çeviri şiirlerden sadece Annabel Lee aklıma geliyor. Çevirmeni her yerde ayrı yazıyor, bu yüzden her kimse saygıyla anıyorum.
"Bana gelirseniz şayet
yavaş ve yeğni gelin
yalnızlığımın ince
porseleni
çatlamasın"
Bu nasıl naif bir anlatımdır, bir kaç dizede dünyayı içinde taşımanın en şık aktarımı...
Iranli yazar şiiri yeniden tanimliyor..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Belkide budur işimiz: Nilüfer ile asır arasında, Gerçeğin peşinde koşmak.
"Kilometrelerce uzağa gizlenmiş olsa da samimiliğin; aynı gökyüzünde olduğumuz sürece sırdaşız." 04.12.2017
Bir gün hiç tanımadığınız görmediğiniz yüzyüze konuşmadığınız birinden bir kitap geliyor ve arasında böylesine güzel bir not. Benim de Sohrap ile tanışmam bu şekilde oldu. Doğunun güzelliğinden midir şiirlerinde ki güzellik yoksa başka bir hikmeti mi vardır? Bilemem. Ama naifliğin güzelliğin mısraları demek yanlış olmaz.
Bir şeylerin yarım kalmasını istemediğimden ve bitirdiğim son şiir kitabı olmasını istediğimden ilk defa bir şiir kitabını baştan sona okudum. Sohrab Sepehri sevdiğim bir şairdir. Suyun Ayak Sesi ise en sevdiğim şiiri. Çevirmen inanılmaz kötü bir şekilde çevirmiş şiirleri. Mehmet Kanar çevirisi ile okumanızı tavsiye etmem.
Hayatımın önemli bir sürecinde ruhsal anlamda bana çok şey katan ve en sevdiğim şairdir.
1928-1980. 20. yy İran şiirinin önemli temsilcilerinden biri; "suya, toprağa ve rüzgara inanan şair." ilk şiir kitabı "Merg-i reng" (rengin ölümü) in ardından 7 şiir kitabı daha yayınlıyor. Ressamlığı da unutulmamalıdır. başlangıcın sesi Cavit Mukaddes çevirisiyle 1996 yılında yky yayınlarından çıkmıştı. kitaba ismini veren şiir, müthiş bir ayrılık türküsüdür. Aynı zamanda iran şiirinden iyi tanıdığımız furuğ ferruhzad'ın da arkadaşı.
En sevdiğim şiiri ise 'Suyun ayak sesinden' şiiridir. Suyun ayak sesi şiiri otobiyografisi gibidir. ve okuduğumuzda bizi belki de hiç öyle bakmadığımız, an'lara dair hiç öyle düşünmediğimiz farkındalıklara sürükler. Şiiri okuduktan sonra bir başka 'ben' e dönüşme ihtimali taşırız. Ve izin verip o dönüşüme bırakırsak kendimizi, ya yeni bir yolculuğa başlarız, ya zaten içinde olduğumuz bir yolculuğun zamanını hızlandırır, yıllarca gidilecek bir yolu dakikalar içerisinde giderek, gitmek istediğimiz yere daha çok yaklaşırız, ya da sadece olduğumuz yerde kalarak, ' ol'uruz.