Yazar:
Aristoteles
Çevirmen:
Kübra Altundal
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 59 dk.
Sayfa Sayısı:
282
Basım Tarihi:
30 Nisan 2020
İlk Yayın Tarihi:
351
Yayınevi:
Gece Kitaplığı
Orijinal Adı:
Ética a Nicómaco
ISBN:
9786257912631
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
12 diğer baskı · Tümünü Göster
Nikomakhos'a Etik
1.033 okunmaSay Yayınları · Ocak 2014 · 240 s.
Nikomakhos'a Etik
286 okunmaBilgesu Yayıncılık · 2007 · 240 s.
Nikomakhos'a Etik
64 okunmaSentez Yayınları · Ocak 2014 · 536 s.
Nikomakhos'a Etik
24 okunmaAyraç Yayınları · Temmuz 2006 · 286 s.
Nikomakhos'a Etik
14 okunmaKebikeç Yayınları · 30 Eylül 2005 · 240 s.
Etikler
7 okunmaGece Kitaplığı · 30 Nisan 2020 · 282 s.
122.jpg)
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Aman Tanrım didim!Felsefe-Düşünce
Puan vermedi
Not: İncelemem bu kitabın sadece bu baskısı, yani gece kitaplığı tarafından basılmış ve Kübra Altundal tarafından tercümesi yapılan hali içindir.
Eğer gelecekte bir tercüman olmak isterseniz, bu dünyaya nasıl adım atmayacağınız konusunda size bir rehber olacaktır. Editörlük nasıl olmamalı, yayın yönetmenliği nasıl olmamalı gibi diğer hususlarda da ciddi faydası olacaktır. Okullarda kötü vaka örneği olarak bile değerlendirilmesi uygun olur.
Türkçe'de oluşumu imkansız cümle yapıları, dipnotların işaretlenmemeleri gibi pek çok vazgeçilmez niteliğe sahip. Aristoteles'in mülahazalarından bilgelik almayı hedeflemiyorsanız, onun düşüncesinin veçhelerini karman çorman bir laf kalabalığı içerisinde gözden kaçırmak istiyorsanız, güzel kapağı ile kitaplıkta ve butik kafelerde biçilmiş kaftan olacaktır.
Kitabın tercümanının bu işi meslek olarak yapması bu dünya için bir utanç kaynağı. Ama insanı yıkan, bunları onaydan geçiren bir insanlar güruhunun olması.
Kelimeler meramımı anlatmaya yetmiyor ama umarım siz beni anlarsınız. Bir an önce kilo hesabı sahafa kaç para verirse bırakacağım.
Nikomakhos'a Etik - Aristoteles
Günümüzden 2400 sene önce yaşamış bir düşünürün fikirlerine, mantık yürütmesine, o dönemki insanların yaşamına ve ahlak anlayışına şahitlik etmek güzel bir deneyimdi. Kitapların en güzel yanlarından bir tanesi, ancak fantastik bir zaman yolculuğu ile tanışabileceğimiz yazarlara ve düşüncelerine bizlere ulaşabilme imkanı tanıması olsa gerek. 2400 sene önce yaşamış insanların ulaşabileceği bilgi kaynakları yok denecek kadar azken bu insanların bilinç seviyesinin yüksek olması ve felsefenin temellerini atmaları günümüz insanıyla kıyas yapınca çok şaşırtıcı gerçekten.
Aristoteles bu kitabı oğlu Nikomakhos'a ithaf etmiştir.
Nikomakhos'a Etik Aristoteles'ten üst üste okuduğum 3. kitap oldu. Takipçilerim sıkılmadıysa Aristoteles külliyatından okuma yapmaya devam etmeyi düşünüyorum :D
Sokrates, Platon ve Aristoteles'ten önce yaşamış olan Yunan filozoflarından günümüze çok fazla eser ulaşamamış olması bizler için büyük talihsizlik. O yüzden Platon ve Aristoteles'in kitaplarını teselli ikramiyesi olarak görüyorum. Felsefeye ilgisi olan herkese de tavsiye ediyorum.
Kitaba 8.7/10 Puan veriyorum.
Aristoteles bu kitabı oğlu Nikomakhos'a ithaf etmiştir.
Nikomakhos'a Etik Aristoteles'ten üst üste okuduğum 3. kitap oldu. Takipçilerim sıkılmadıysa Aristoteles külliyatından okuma yapmaya devam etmeyi düşünüyorum :D
Sokrates, Platon ve Aristoteles'ten önce yaşamış olan Yunan filozoflarından günümüze çok fazla eser ulaşamamış olması bizler için büyük talihsizlik. O yüzden Platon ve Aristoteles'in kitaplarını teselli ikramiyesi olarak görüyorum. Felsefeye ilgisi olan herkese de tavsiye ediyorum.
Kitaba 8.7/10 Puan veriyorum.
Niko, Aritoteles'in oğlu. Tabi tam ismi Nikomakhos, ben, böyle daha sevimli diye Niko olarak kısaltıyorum. Etik ise tabiri caizse erdemlere ve erdemlerle ilişki olanların tümüne verilen isim, erdemler içinse kişinin nitelikleri, karakteri denebilir. Etik ve ahlak arasında ise sanıyorum içerik farkı yoktur, onların farkı yalnızca kökleridir; ahlak kelimesi Arapça, etik kelimesi Klasik Yunanca kökenlidir, onun dışında birbirlerinin anlamlarını karşılarlar. Aristo'nun anlattıklarına geçmeden önce bu bilgileri vermemin sebebi konuya ve kavramlara dair bir fikir birliğine varmak ve kelimelerden kaynaklı basit karmaşıklıkları önlemek. Son olarak elbette ki hiçbir iddiamın olmadığını ve yazdıklarımın da sanıdan fazlası olmadığını söyleyerek incelemeye başlamak istiyorum.
Aristo, bu kitabında etiği sistematik olarak inceliyor. Alt başlıklara ayırıyor ve alt başlıkları da alt başlıklara ayırıyor. Ardından etik başlığı altında yer alan ya da etik ile ilişkili kavramları açıklıyor, tanımlıyor ve bütün bunların arasında ki ilişkileri inceliyor. Bundan dolayı, bu kitabı okumaya niyetli olanlara, okuyacakları zaman yanlarına bir kağıt, kalem almalarını ve şema çizmeye hazır olmalarını tavsiye ediyorum.
Bence biraz ilginç, etik kavramı yalnızca kitabın kapağında yer alıyor, bunun dışında kitabın içinde bir kez bile geçmiyor. Bu yüzden ben etik kavramı için girişte de yazdığım tanımı referans alıyorum - "erdemlerin tümüne verilen isim" - ki kitap boyunca bununla çelişen bir ifadeye de rastlamadım.
Aristo'ya göre erdemler, düşünce ve eylem olarak bir bütündür. Öyleyse bir amaca ihtiyacı vardır, çünkü eylemde bulanmak aynı zamanda bir tercihte bulunmaktır. Tercih, amaçla ilgilidir. "Neden onu tercih ettin de diğerini tercih etmedin?" sorusunun cevabı tercih edenin
Üstün İnsan Tarifi
Aristo’nun üstün insan tarifi:
“… Kendini boşuna tehlikeye atmaz. Çünkü onu kaygılandıran pek az şey vardır. Ama önemli durumlarda hayatını bile seve seve verir. Bazı şartlarda yaşamanın anlamı olmadığını da bilir. İnsanlara yardıma koşar, kendisine yardım edildiğinde ise utanır. İyilik, bağışlamak bir üstünlük belirtisidir. İyilik görmekse bir alçalmadır. Kamu gösterilerine katılmaz. Sevdiği sevmediği ortadadır. İnsanları ve nesneleri umursamadığından dürüst davranır, açık konuşur. Gözünde hiçbir şey fazla büyük olmadığı için, hiçbir şeye de fazla hayranlık duymaz. Ancak dostuna karşı alttan alır, aksi taktirde bu tür davranış bir köle özelliğidir. Garez nedir bilmez, olayları unutur, yürek incitecek şeyler üzerinde durmaz. Konuşmak için can atmaz. Övülmek veya yerilmek onu ilgilendirmez. Düşman da olsa başkaları hakkında kötü konuşmaz, ancak o kişi kendi kendinin düşmanıysa iş değişir. Ağırbaşlı davranır, sesi toktur sözleri ölçülüdür, telaşlı değildir. Hiçbir şeye fazla önem vermediği için de hiddete kapılmaz. Cırtlak ses, acele adımlar, kaygı içindeki insanlara yakışır. Hayatın cilvelerini vakar ve sükunetle karşılar, az sayıdaki askerini büyük bir savaş stratejisi ile yöneten usta bir general gibi, içinde bulunduğu durumdan elinden geldiğince yararlanır. En iyi dost kendisidir, yalnız kalmaktan hoşlanır. Erdemi ve yeteneği olmayan kişinin en büyük düşmanı ise kendisidir. Yalnızlıktan o korkar..
ARISTOTELES - NIKOMAKHOS’A ETİK
Aristoteles bu kitabı oğullarından biri olan Nikomakhos'a ithaf etmiştir. 10 bölümden oluşan kitapta aristoteles iyiden, iyinin amacından, karakter, mutluluk, erdemden bahseder. Aristoteles toplumsal bir etik anlayışına sahiptir ve etiği “en yüce bilim” şeklinde belirtir.
Aristoteles aşırılık ve eksiklik hakkında ortayı bulmanın erdem olduğunu söyler ve ona göre erdem akıl tarafından belirlenmiş orta alanda bulunma huyudur.
Metni modern dünyaya oturtamasam da aristotelesin etik anlayışından olumlu bir izlenim aldım.
Bence bazı konular etik olarak değerlendirilebilirken bazıları değerlendirilmemeli. Herkesin ahlak anlayışının farklı olduğunu düşünüyorum. Toplumsal bi sorun varsa ancak etik hakkında konuşabiliriz. Diğer her şey insanların bilecekleri şeydir ve onların ahlak anlayışı ancak onların ahlaklı olup olmadıklarına karar verebilir. Ahlağın tamamen kişinin kendisiyle alakalı olduğunu düşünüyorum.
Aristonun bir sözüyle bitirmek isterim. "Bir insan kendisine hakim değilse tercihlerine göre değil isteklerine göre hareket eder, kendisine hakim olan insan isteğine göre değil tercihine göre hareket eder."
İyi okumalar...
-Zeynep Tuana AYSU
EtikFelsefe
Bişey diycem Muallim_i Evvel'den
Yani Aristoteles felsefe babamız diyo ki: "Bir insan kendisine hakim değilse tercihlerine göre değil isteklerine göre hareket eder, kendisine hakim olan insan isteğine göre değil tercihine göre hareket eder." İstekler ve tercihler aynı şey değildirler. Etik notlarım
Bu mantığı nereden biliyoruz? Bu kitaptaki yöntem kimden geliyor? Diye düşünmeye pek gerek kalmadan Aristoteles'in büyük hocası Sokrates el sallıyor bize kitabın her yerinden.
Aristoteles'in uzun zaman önce anlatmaya çalıştığı gibi, insan arzuları ile hareket eden bir varlık olduğundan dolayı muhakeme yeteneğini bunun üzerine kurar. Kendilerini en mutlu edecek fikirleri besler, eylemlerde bulunurlar. Bunu yaparken ne akıl ön plandadır ne de mantık. Tabii hiç yok demiyor kendisi de ama kitabın da ana başlığı olan Ahlak ve Erdem için pek de başvurduğumuz yol olmadığı aşikar.
Kitap bir nasihatler, atasözleri, aforizmalar ve bunların açıklamaları gibi türlü türlü konularda (hatta neredeyse her konuda) insanlara yol gösteriyor. Örneğin; yalan, gülme, adalet, haz, politika, dürüstlük...
Örneklerdeki bu insani özellikler kullanılırken bizleri kontrol altında tutacak kimi unsurların da altını çiziyor Aristoteles. Yargı bunlar içindeki en dikkat çekeni ki bizim kültürümüzde ve çağımızda bunda daha çok oynayan dindir. Tabii Aristoteles dönemi için bunu konuşamıyoruz.
Nikomakhos'a Etik kitabını okurken dikkat etmemiz gereken şey, kitabın Aristoteles dönemi için düşünüldüğü. Yoksa aklımıza ve mantığımıza uymayacak çok şey bulabiliriz. Hatta buna kültürümüz ve değişen ahlaki unsurlar da diyebiliriz.
Kitaptaki bir cümle o kadar geriden gelen ama bizim hiç mi hiç gerekli önemi vermediğimiz bir cümle ki, bu cümleyi okuyunca ne halt ettik de Aristoteles'in söylediği şeyi biz ana unsur edemedik diyebiliriz.
"Bilimin olduğu yerde başka bir şeyin hükmetmesi ve insanı bir köle gibi gütmesi korkunç bir şey."
eudaimoniaFelsefe
İlk'lere neden sorulmaz, ilk yola çıkmaktır. Kendinden yola çıkmalı insan ancak o zaman geneli anlayabilir. Aristoteles kendinden yola çıkarak "ben ne istiyorum?" diye soruyor ve cevap olarak Eudaimonia kavramını ortaya koyuyor yani "mutluluk" "iyi bir yaşam" doktrin üzerine yoğunlaşıyor.
Aristoteles'e göre insan mutlu ve iyi bir yaşam aramaktadır. Mutluluk en büyük amaçtır. Daha küçük amaçlar daha büyük amaçların bir aracıdır. Mutluluk iyi bir yaşam için en büyük amaçtır çünkü bir tanrı, tanrı olduğu için övülmediği gibi aynı şekilde bir insan da mutlu olduğu için övülmez en büyük şeyler övülmez bu yüzden mutluluk tanrısal bir şeydir. Tanrı adil olduğu için övülebilir, adil olmak da bir erdem olduğuna göre tanrısal bir amaç değil sadece bir araçtır.
Mutlu olup iyi bir yaşam sürmek için kişi erdemli olmalıdır. Bir gitarcı sadece gitar çalar, erdemli bir gitarcı iyi gitar çalar. Böyle bir analoji kuruyor Aristoteles erdemli bir insan da hayatı iyi yaşayacaktır. Fakir bir insan zenginliği, güçsüz insan gücü mutluluk olarak görür. Zenginlik mutluluk değildir, mutlu olmak için bir araçtır. Onur da mutluluk olamaz çünkü onur denen şey kişinin kendisinde yoktur onurlu olandan çok onurlandırana bağlı bir şeydir. Mutluluğu tanımlarken bir kırlangıç ile bahar gelmediği gibi kısa anlık ya da günlük olayların da mutluluk demek olmadığını söylüyor. Mutluluk yaşamın geneline yayılmış bir şey olduğunun altını çiziyor. Erdemler ise tanrısal amaç olan mutluluğun bir aracı olduğunu söylüyor. Erdemli insan iyiyi ister ve iyiyi sever. Çünkü örneğin kedisever denilen bir insanın kedi sevmediği ne kadar saçmaysa erdemli bir insanın da iyiyi sevmemesi o kadar saçmadır. İyi tektir ve nettir. Yıllara meydan okuyan beyaz gün geçtikçe daha beyaz olmayacağı gibi iyi de gün geçtikçe ya da iyi kaldıkça daha
Aristoteles kendinden yola çıkarak "ben ne istiyorum?" diye soruyor ve cevap olarak Eudaimonia kavramını ortaya koyuyor yani "mutluluk" "iyi bir yaşam" doktrin üzerine yoğunlaşıyor.
Aristoteles'e göre insan mutlu ve iyi bir yaşam aramaktadır. Mutluluk en büyük amaçtır. Daha küçük amaçlar daha büyük amaçların bir aracıdır. Mutluluk iyi bir yaşam için en büyük amaçtır çünkü bir tanrı, tanrı olduğu için övülmediği gibi aynı şekilde bir insan da mutlu olduğu için övülmez en büyük şeyler övülmez bu yüzden mutluluk tanrısal bir şeydir. Tanrı adil olduğu için övülebilir, adil olmak da bir erdem olduğuna göre tanrısal bir amaç değil sadece bir araçtır.
Mutlu olup iyi bir yaşam sürmek için kişi erdemli olmalıdır. Bir gitarcı sadece gitar çalar, erdemli bir gitarcı iyi gitar çalar. Böyle bir analoji kuruyor Aristoteles erdemli bir insan da hayatı iyi yaşayacaktır. Fakir bir insan zenginliği, güçsüz insan gücü mutluluk olarak görür. Zenginlik mutluluk değildir, mutlu olmak için bir araçtır. Onur da mutluluk olamaz çünkü onur denen şey kişinin kendisinde yoktur onurlu olandan çok onurlandırana bağlı bir şeydir. Mutluluğu tanımlarken bir kırlangıç ile bahar gelmediği gibi kısa anlık ya da günlük olayların da mutluluk demek olmadığını söylüyor. Mutluluk yaşamın geneline yayılmış bir şey olduğunun altını çiziyor. Erdemler ise tanrısal amaç olan mutluluğun bir aracı olduğunu söylüyor. Erdemli insan iyiyi ister ve iyiyi sever. Çünkü örneğin kedisever denilen bir insanın kedi sevmediği ne kadar saçmaysa erdemli bir insanın da iyiyi sevmemesi o kadar saçmadır. İyi tektir ve nettir. Yıllara meydan okuyan beyaz gün geçtikçe daha beyaz olmayacağı gibi iyi de gün geçtikçe ya da iyi kaldıkça daha
Her ay arkadaşımla düzenlemiş olduğumuz en az bir kitap ortak okuma hedefimizde bu ayın kitabı Nikomakhos'sa Etik oldu.
Ahlak hakkında bilgilere başlamadan önce Ahmet Cevizci'nin hazırlamış olduğu bir önsöz kıvamında Aristotelesin hayatı ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir.Nikomakhos'a adının Aristoteles'in oğlunu ve babasının adı olduğunu Ahmet Cevizcinin verdiği bilgiler sayesinde öğrenmiş oluyoruz. Eserin adının dikkat çekici olması etik kuralların insan yaşamını düzenleyen bireysel ve toplumsal bir varlık olan insanın kendi hayatında edineceği bilgilerle düzenlenebileceğini gösteriyor bize.Fakat Aritoteles burada yapmak istediği şey kendi oğluna bırakmak istediği bir etik kitabı yani aslında ona yol göstereci bir rehber edinebilmesini sağlamaktır.Kim bilir!..Ya da en azından biz böyle varsayalım çünkü hala günümüzde okunan değerinden bir şey eksiltmeyen bir yapıt.
Eserde açıkça görülen bir nokta var.O da iyi ve kötü özelliklerin neler olduğunu insan üzerinden bariz görünmesidir.Erdemler iyi ve kötü olarak ayrılmıyor,erdem dediğimiz şey iyinin ta kendisidir.Erdemli bireyin edineceği özellikler eşitlikçi,adaletli,hoşgörülü, hazlarını doğru orantıda görebilen gibi bir çok kavramı ele alarak anlatmıştır Aristoteles.Bizlere tıpkı kadim hikayelerde anlatılan iki yolcunun hikayesi gibi geldi ele almış olduğu iyi kötü kavramları.İki yolcu vardır biri sağ yoldan gider bir diğeri ise sol yoldan .Fakat yol iyi ve kötü olarak ayrılır.Sağdan gidenler mutluluğun kendisine kavuşurken soldan giden yolun kötü özelliklerine denk gelmiştir,fakat burda sadece yol kötü özelliklere sahip değildir.Yolcu heybesine aldığı erdem dışı ,etik kurallara uygun olmayan özelliklerle tabi birde dost edinirse kendine kendi gibi bir nevi kendi kurduğu mutsuzluğa imza atmış olur.Aristoteles'in
Puan vermedi
Aristoteles in oğluna yazdığı etik üzerine bir kitap günümüze de atıflarda bulunduğu , insan için iyi ve değerli olanın ne olduğunu, ölçülü olmak üzerine okunması gereken bir eser. Ayrıca etik bir siyasi bir tartışmayı da barındırmakta
Yazar Hakkında
AristotelesYazar · 36 kitap
Aristoteles ya da kısaca Aristo, Antik Yunanistan'da klasik dönem aralığında yaşamını sürdürmüş olan Yunan filozof, polimat ve bilgedir.
Antik Yunan filozof. Platon ile Batı düşüncesinin en önemli iki filozofundan biri sayılır. Fizik, gökbilim, ilk felsefe, zooloji, mantık, siyaset ve biyoloji gibi konularda pek çok eser vermiştir.
MÖ 384 veya 385'te, günümüzde Athos tepesi olarak adlandırılan tepenin yakınlarında ufak bir Makedonya kenti olan Stageira'da, Makedonya kralı II. Amyntas'ın (Philippos'un babası) hekimi olan Nikomakhos'un oğlu olarak dünyaya gelir. MÖ 367 veya 366 'da 17 yaşında Platon'un Atina'daki akademisine (Akademeia) girmesiyle Platon'un en parlak çömezlerinden biri olur. Tütör yahut yardımcı hoca olarak çalıştığı dönemde, okuma tutkusuyla tanınır; (Platon, belki de bir tür tenezzülle, ona "okuyucu" lâkabını takar) Daha sonraları Akademia'daki öğretime kendisi de katkıda bulunur: kimi zaman Platoncu savları rakip Isokratos okuluna karşı savunmak için geliştiren, hatta zaman zaman da Evdamos ya da Can üzerine (Peri tes Psykhes) yazılarında olduğu gibi, bu tezleri büyükseyen diyaloglar yazar. Gryllos yahut Retorik üzerine Aristoteles'in diyalog yazarlığı dönemine aittir.
Platon MÖ 347'de öldüğünde, Akademeia'nın başına ardılı olarak Spevsippos'u atamıştır. Antik Çağ'dan itibaren yaşamöyküsü yazarları -herhalde kötücüllüklerinden- Platon'un bu seçiminde Aristoteles'in Akademeia'yı terk etmesinin asıl nedenini görüyorlar. Aristoteles'in en azından Spevsippos'a karşı kalıcı bir garez duyduğunu biliyoruz. Aynı yıl, belki de ustasının teşvikiyle, Ksenokratos ve Theophrastos ile bugün Biga Yarımadası olarak anılan Troas bölgesindeki Assos kentine gönderilir. Orada Tiran Atarnevs'li Hermias'ın siyasî danışmanı ve dostu olur. Aynı esnada, özgünlüğünü daha o zamandan belli eden bir okul kurar. Bu okuldaki girişimleri arasında yaşambilim üzerine çalışmaları yer alır. 345-344 yıllarında, belki de Theophrastos'un daveti üzerine, komşu Lesbos (Midilli) adasının Doğu kıyısındaki Mytilene (Midilli) kentine varır. 343'te Pella'daki (Bugün Ayii Apostili) Kral Makedonyalı Philippos'un sarayına, oğlu İskender'in eğitimini üstlenmek üzere çağırılır. 341 yılında Perslerin eline düşen Hermias'ın feci sonunu Pella'da öğrenir, anısına bir ağıt düzer. Gerek Pella'da ikamet ettiği sekiz senelik dönem, gerek eğitmenlik vazifesinin içeriği hakkında neredeyse hiçbir şey bilmiyoruz. Philippos'un ölümüyle M.Ö. 335 İskender tahta oturur. Aristoteles Atina'ya dönüp Akademeia'ya rakip olarak Lykeion'u, ya da diğer adıyla Peripatos 'u (öğrencileriyle içinde dolaşarak tartıştıkları bir tür çevresi sütunlarla çevrili avlu ya da galeri) kurar. Lykeion'lulara verilen Peripatetikoi adı buradan geliyor. Burada on iki sene ders verir. M.Ö. 323'te Büyük İskender'in bir Asya seferi esnasında ölmesi üzerine Atina'da Makedon karşıtı bir tepki dalgası peydah olduğu vakit, aslında Makedonculuk zannı taşıyan Aristoteles'e karşı, dine saygısızlık davası açılması söz konusu olur. Bir ölümlüyü -Hermias'ı- anısına bir ilâhi yazarak ölümsüzleştirmekle itham edilir. Bunun üzerine Aristoteles, Sokrates'in yazgısını paylaşmak yerine Atina'yı terk etmeyi seçer: kendi deyişiyle, Atinalılar'a "felsefeye karşı ikinci bir suç işlemeleri" fırsatını tanımak istemez. Annesinin memleketi olan Eğriboz (Evboia) adasındaki Helke'ye Khalkis sığınır. Ertesi yıl M.Ö. 322'de, altmış üç yaşında hayatını kaybeder.
