Yazar:
Isaac Asimov
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 16 dk.
Sayfa Sayısı:
468
Basım Tarihi:
2019
İlk Yayın Tarihi:
1984
Yayınevi:
Bantam Spectra
Orijinal Adı:
Foundation's Edge: Foundation #4
ISBN:
Foundation's Edge
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Vakıf serisinin 6. kitabı. Bu kitapları okumanın en ilginç tarafı Elon Musk'ın direkt Asimov'un fikirlerini hayata geçirmeye çalıştığını anlamam oldu. Bildiğin dünün bilimkurgusu bugünün bilim ve teknolojisi olmuş durumda.
Vakıf'ın Sınırı hayretler içinde bitmiş bulunuyor. Öncelikle bu kez farklı bir yol izleyip önce hislerimi yazacağım ve sonra konudan kısaca ve detaysız bahsedeceğim.
Okuduğum diğer 3 kitaptan farklı ve daha etkileyici olduğunu söylemem gerek. Konu öyle farklı bir yere geldi ki tahmin edemedim başlarda neler olabileceğini. Kitabın adı bana bir şeyler ifade etse de sona doğru okuduklarım beni şaşkına çevirdi. Sayfaları yok artık diyerek çevirdim, Asimov bunu düşünmüş olamaz dedim. Ama düşünmüş! Her konuyu her kitabı her detayı birbirine bağlamış. Hepsini tek bir şey için yazmış hepsini! Öyle bir yere bağlandı ki konu, ah bilemezsiniz!
Şimdi konudan bahsederken aralara fikirlerimi de ekleyeceğim.
İkinci Vakıf'ın üstündeki perdenin aralamasından 498 yıl geçmiştir ve Seldon Plânı olması gerektiğinden daha da kusursuz bir şekilde işlemeye devam etmiştir. İkinci Galaksi Imparatorluğu'nun kurulmasına plâna göre 500 yıl kalmıştır. Vakıf ilk yarıyı zor şeyler yaşasa da tamamlamış ve hedefe adım adım yaklaşmaktadır. Terminus'daki Seldon Sarayı'nda Seldon sekizinci kez ortaya çıkmış ve o da yeni bir kötü haber vermemiştir yani her şey görünüşte yolunda gitmektedir! Belediye Başkanı Branno da Seldon Plânı'na olan bağlılığını kanıtlamıştır. Ancak işlerin bu kadar "kusursuz" ilerlemesi Encümen Üyesi Trevize'yi kuşkuya düşürmüş ve bu kuşkularını dile getirmiştir. Bu kuşkunun geri dönülmez bir sonuca neden olacağını kimse bilmemektedir!
İkinci Vakıf'ın yok edilmediği gerçeği dilden dile yayılırken, sesli bir şekilde söylenen bu sözler herkesi etkilemiştir. Yaptığı bu çıkışın, hayatını tamamen değiştireceğini bilmeyen Trevize, tarih profesörü Janov Pelorat ile bir yolculuğa çıkacaktır. Tabi ki yolculuğun amacı vardır. Hattâ bu kez iki amaçla etkileyecektir bizi Asimov!
Birincisi
10/10
2025 56. kitabı
Önceki kitaplarda keskin geçişler, kısa öykü havası ve hızlı anlatılar varken bu romanda daha derinlikli bir kurgu ve karakterlerin iç çatışmalarına odaklanan bir yapı var. Bence olaylar diğerlerine göre daha derli toplu anlatılmış.
Asimov’un önceki kitaplardaki mesafeli kalemine göre bu kitaptaki karakterler çok daha sıcak hissettirdi. Onların düşüncelerini, zihinlerini ve karar verme süreçlerini okumaktan büyük keyif aldım. Yine önemli kavramları sık sık düşündürdü.
Benim sürekli diğer bölüme geçmek için aradığım neden, o gizem oldu ve durmadan devam ettim. Daha büyük bir galaksi yolculuğu var ve okuması bence çook daha keyifliydi. Gerçekten karakterlerle beraber yaşadım o yolculuğu. Ve özellikle üç karakteri çok sevdim. :’)
Ve bence okuyup sevenler için, serinin devamı açısından kesinlikle farklı bir soluk katıyor. Yeni bir dönem başlayacak gibi hissediyorum ve sonraki kitap için heyecanlıyım.
Asimov kesinlikle sadece bir bilimkurgucu değil, aynı zamanda da bir düşünür. İyi ki bu seriyi yazmış, iyi ki okuyoruz.
Kitabın baş karakteri Trevize’in zekasına her analizinde hayran olmam bir yana dursun, serinin dördüncü kitabı olan bu kitabın, Sonsuzluğun Sonu ile bu kadar mantık çerçevesinde harmanlanması ve bunu yaparken araya, robotlar, sonsuzlar ve Dünya Gezegeni’ni kuşkuya gram yer bırakmadan tane tane anlatarak serpiştirmesi kitabı okurken aldığım keyifi o kadar üst noktalara taşıdı ki, izah edemem. Son dört bölümü okurken oturduğum yerde heyecanla zıpladım! Çok keyifli zaman geçirdim. Serinin ilk üç kitabına haksızlık etmek istemem ama bu kitap bambaşka hazlara sürükledi beni. Yepyeni fikirler ekti zihnime sanki İkinci Vakıf tarafından değiştirildim!! Bu kadar geniş ve karmaşık bir kurguyu bu denli mantık çerçevesine oturtan Asimov’un zekası ve yeteneği karşısında dehşete de düşmedim değil. Keşke daha uzun yaşasaydı, daha çok yazsaydı. Ek olarak, kitapta ilk üç kitapta olduğu gibi devamlı zaman atlamaları olmaması ve kurgunun sürekli bir akış ve heyecan verici olaylar ile ilerlemesi, karakteri daha iyi anlamayı ve onunla bağ kurmayı kolaylaştırıyor. Dolayısıyla karakterin sevinci ve üzüntüsünü siz de paylaşıyorsunuz, bu nedenle de
bu kitap diğerlerinden daha çok etkiledi beni. Fakat Golan Trevize’e fena halde hayran olmuş bulunmaktayım. İyi ki görevi daha bitmedi.
İlk üç kitaptan çok çok daha iyiydi Vakıf'ın Sınırı. Özellikle kitabın son sayfalarını soluksuz okudum. Öyle çok ters köşe yaptı ki yazar, bütün tahminlerim boşa çıktı sonuyla ilgili. 1. Vakıf, 2. Vakıf, Trevize, Pelorat ve daha niceleri. Çok iyi yazılmış bir kitap.
Herkese iyi okumalar.
Carl Sagan'ın Contact eserinde söylendiği gibi, bu sonsuz evrende yaşayan bir tek biz varsak kocaman bir yer israfı olmaz mıydı? Sonsuz olan evrende, sonsuz sayıdaki galaksilerin içinde milyarlarca gezegen var ve farklı yaşam formlarının olması bir ihtimal değil gerçek. Tanrının varlığını ve sonsuz gücünü de bu sayede daha doğru bir şekilde kavrayabiliriz.
Şayet bizden başka türler yoksa eğer bu koskoca evren de tarafımızdan keşfedilmeyi bekliyor demektir. İnsan yaşamının Dünya ile sınırlı olmaması gerekir.
Dünyamız yaşanılamayacak bir gezegen halini alıp türümüz yok olmadan farklı gezegenlere yayılmayı başardığımızda evren de bir yer israfı olmaktan çıkacak. Binlerce yıl sonra bu mümkün olduğunda, o dönemde yaşayan insanlar için şu an ki varlığımız tam anlamıyla tarihin karanlık devirleri olacak. Hakkımızda pek az şey bilecekler ya da yeterince zaman geçtiğinde hiçbir şey bilmeyecekler. Şu anki en ileri teknoloniyi, uzay merakı ve onu keşfetmek için kullanan insanoğlu için, binlerce yıl sonra bilinmezlik ve asıl merak konusu, yaşadığımız bugün olacak belki de. Vakıf'ın Sınırı bundan söz ediyor. Seriyi tamamlamama 3 kitap olmasına rağmen en beğendiğim kitabın bu olacağına eminim.
Asimov'un hayal gücüne erişmek imkansız gibi. Hayret etmemek imkansız. Binlerce yıl sonrasını şu anki ben olarak görmem imkansız evet ama Asimov'un kitapları o zamandan bir kesiti, çok gerçek bir biçimde gösteriyor. Kurgu olduğuna inanmak istemiyorum. Biliyorum ki bilim söz konusu olduğunda imkansızlık söz konusu değil. Galaksi imparatorluğu, telepatiyle anlaşma, hiper uzay... Hiçbiri imkansız değil. Ve bu geleceği Asimov gibilere, tutkulu ve hayalperest bilim insanlarına borçlu olacağız.
Vakıf'ın Sınırı'nı hayretler içinde okudum ve seri içerisinde en sevdiğim kitap da bu oldu artık.
Orijinal ve ilk üçlemeden 30 sene sonra yazdığı bu kitapta Asimov, Vakıf'ın Seldon Plânına göre yeniden kurulacak galaksi imparatorluğu için dönen dolaplar, oynanan oyunları anlatırken karşımıza ilk üç kitapta görmediğimiz bir alternatif çıkarıyor. Gaia, bütün ekolojik hassasiyetleri üzerinde taşıyan bir tür bilimkurgu cenneti gibi. Öte yandan bu kitapta Asimov'un robotlarla, üç robot yasasıyla kurduğu bağlar ve bu yeni ögelerin ana öyküye kattığı derinlik gerçekten çok iyi. Galaktik imparatorluğun kökeni, insanların kökeni ve robotlarla insanlar arasındaki karmaşık ilişkilerin ne olduğuna dair bilgiler, Gaia aracılığıyla yayılmacı ve iktidarcı, şiddetten çekinmeyen ve bütün politik oyunlarla insani ve sosyal ilişkileri manipüle eden insan türüne şiddet barındırmayan, doğayla, insanla ve galaksiyle bir arada yaşama seçeneği sunan Asimov bence serinin en iyi kitabına da imza atmış oluyor: bol bol konuşan,susmayan, tartışan, fikir yürüten Asimov karakterleri bu sefer daha derinlikli ve gerçekler; öykü eski kitaplardaki karakterleri ve olayları birbirine bağlarken daha bir derinlik kazanıyor ve yeni açılımlarla olay ve öykü evrenini genişlettiğini de görüyoruz. Asimov'un tekdüze, politika ve şiddet dolu galaksisinde Gaia'nın varlığı herşeyi ters yüz ediyor. Yazarın geri kalan kitaplarda öyküsünü nasıl geliştirip sonlandırdığını merak ediyorum.
Asimov ve bilimkurgu severlere mutlaka öneriyorum Vakıf serisini. Mutlaka.
Teknoloji mi Psikoloji mi Büyüktür?Edebiyat
Vakıf serisinin dördüncü kitabı. Bu kitapta 1. ve 2. Vakıf'ın birbirlerine karşı mücadelelerine ve Katır'ın doğup büyüdüğü topraklara gidiyoruz. 1. vakıf teknolojinin zirvesine çıkmıştır ama psikolojik etkilerle kendilerine hükmedeceğinden korktukları 2. Vakıf'la ilgili tedbirler almak isterler. Arayışları Dünya'dır fakat onun için bu kitabın sınırları yetmez.
Puan vermedi·636 syf.··
Beğendi
·2021 21. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 03 Nisan 2021 23:06
Bu kitaba yeterli bir inceleme yapabilir miyim bilmiyorum ama daha yeni bitirmişken ve kitaba doymamış hissediyorken biraz kitap üzerine konuşmak istiyorum.
Öncelikle benim serinin bu kitabına kadar hangi sırayı takip ettiğimden bahsedeyim, ben de çoğunluğun uyduğu gibi genel önerilen okuma sırasını takip ediyorum ve dördüncü kitabı bitirmişken bu sıralamadan hiçbir şikayetim yok hatta daha iyi olamazdı muhtemelen sıralama.
1- Vakıf
2- Vakıf ve İmparatorluk
3- İkinci Vakıf
4- Vakıf'ın Sınırı
5- Vakıf ve Dünya
6- Vakıf Kurulurken
7- Vakıf İleri
Vakıf serisi ilk başta ilk üç kitaptan oluşmuş ama sonrasında Asimov seriye dört kitap daha eklemiştir ve sonradan eklenen bu kitaplar Asimov'un diğer serileriyle ilişkilidir.
Gelelim serinin bahsi geçen kitabında neler olduğuna:
İki Vakıf arasındaki savaş bittikten sonra birinci vakıf savaşı kazandığını düşünmektedir. Terminuslu bir encümen üyesi Trevize ise her şeyin fazla kusursuz olduğunu bu yüzden özgür iradeleriyle hareket ettiklerini sanırlarken aslında kontrol edildiklerini düşünür ve bir gün encümen üyeleri arasında belediye başkanlarına imalı sözlerde bulunur. Bunun üzerine tutuklanır ve başkanla aralarında geçen bir görüşmeden sonra yaşlı bir tarihçiyle gezegenden sürgün edilir. Görevi, yok olmadığını düşündüğü ikinci vakıfı bulmaktır ama bunu yaparken yol arkadaşı olacak tarihçiyle arzı yani insanların türediği ilk gezegeni aradıklarına inanmalıdır.
İkinci Vakıfta ise genç bir konuşmacı olan Gendibal da Seldon planının kendi planladıklarından daha kusursuz ilerlediğini farkettiğinde planın başka bir güç tarafından daha kontrol edildiği yönünde şüphelenir ve bu şüphesini birinci konuşmacıyla paylaşır. Daha sonra Gendibal tanıştığı Ülgeli bir kadında farkettiği bir zihin değişikliği sayesinde şüphelerinin gerçek
Isaac Asimov Vakıf serisinin üçüncü kitabı İkinci Vakıf’tan sonra 29 yıl bekleyerek devam kitaplarını yazmaya başlamış. Bu durumun seriye büyük katkısı olduğunu düşünüyorum. Diğer kitaplara göre çok daha başarılı bir anlatım okuyacağınızı garanti ederim. Diğer kitapta bölümler arasında büyük zaman atlamaları oluyordu. Bu kitapta böyle bir durum yok. Böylece daha akıcı bir kitap okumuş oluyoruz. Kitabın konusu çok sürükleyici olduğundan hacmiyle ters orantılı olarak kısa sürede bitirilebiliyor. Yazının devamı bir miktar SPOİLER içerecek bilginize son maddeye atlayabilirsiniz.
Son kitapta Vakıflar arası savaşı görünürde kazanan 1. Vakıf olmuştu. Kitabın sonunda aslında bu durumun 2. Vakıf tarafından gizliliğin korunması amacıyla düzenlenmiş bir oyun olduğunu okumuştuk. Evrende barışla geçen 120 yılın ardından bazı kişilerde İkinci Vakıf’ın hala var olduğu düşüncesi oluşuyor. Bu görev için tuzağa düşürülen bir encümen üyesi Golan Trevize ve tüm hayatını ilk gezegen Dünya’yı aramaya adamış tarihçi Janov Pelorat seçiliyor. Üstün bir teknoloji ürünü olan uzay gemisi ile göreve çıkıyorlar.
Diğer yanda İkinci Vakıfta hızla yükselen genç bir konuşmacı olan Stor Gendibal, Golan Trevize’nin tehlikeli olabileceğini düşünüyor ve İkinci Vakıf tarafından bu kişiyi izlemekle görevlendiriliyor.
Bütün karakterlerimizin bir araya gelmesi ise varlığı bir efsane olan Gaia gezegenine yakın bir yerde oluyor. Bu noktada bütün Asimov evreni birbirine bağlanıyor. Robot kanunları, Sonsuzluğun Sonu kitabı, Katır’ın hikayesi mükemmel bir şekilde bir araya geliyor.
Diğer kitaplara göndermelerin olduğu, olayların çok güzel bağlandığı bu kitabı büyük bir keyifle, Asimov’a hayranlığım artarak okudum. Sözün özü Asimov sevdiğim yazarlar arasında Tolkien’in ardından ikinci sıraya oturmuştur. Isaac Asimov
Isaac AsimovReklam
Yazar Hakkında
Isaac AsimovYazar · 67 kitap
Isaac Asimov (2 Ocak 1920 - 6 Nisan 1992), Yahudi asıllı ABD'li yazar ve biyokimyacı.
Pek çok konuda yapıtları olmasına karşın, bilim kurgu eserleri ve popüler bilim kitapları ile tanınmıştır. Kurgu olmayan çok sayıda eserinin yanı sıra Fantezi dalında da yazmıştır. Dewey Ondalık Sınıflandırma sistemindeki Felsefe hariç tüm ana dallarda eserleri vardır. Asimov ortak görüşle bilim-kurgu dalının ustasıdır. Robert A. Heinlein ve Arthur C. Clarke ile birlikte yaşadığı dönemde "Üç Büyük" bilim kurgu yazarından biri olarak kabul edilmiştir.
Kesin doğum tarihi bilinmeyen Asimov'un doğum tarihi resmi kayıtlarda 2 Ocak 1920'dir. Rusya'da Smolensk yakınlarındaki bir kasabada Yahudibir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Asimov, ailesi ile birlikte üç yaşındayken Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti. New York kentinde büyüdü. 20 yaşından önce bilim-kurgu öyküleri yazmaya başladı.
Columbia Üniversitesi'nden 1939'da mezun oldu ve kimya dalında doktorasını aynı üniversiteden aldı. Daha sonra Boston Üniversitesi'ne geçti. Burada 1979'da profesör oldu.
26 Temmuz 1942'de Gertrude Blugerman ile evlendi. Bu evliliğinden iki çocuğu oldu. 1973'te ilk eşinden boşanan Asimov, aynı yıl Janet Jeppson ile evlendi.
1983'te olduğu by-pass ameliyatındaki kan naklinde kendisine verilen enfekte kan nedeniyle AIDS'e yakalandı ve 6 Nisan 1992'de bu hastalık yüzünden öldü. AIDS'ten öldüğü gerçeği ölümünden on yıl sonra kamuoyuna açıklandı.
Yazarlık kariyeri
Yazarlık kariyerine bilim-kurgu ile başlayan Asimov, popüler bilim kitapları ve şiir kitapları da yayımladı.
1941'de yayımlanan Nightfall adlı kısa bilim-kurgu öyküsü, en ünlü bilim-kurgu öykülerden biri oldu. Bu öykü 1968'de Amerikan Bilim-Kurgu Yazarları adlı kuruluş tarafından o zamana dek yazılmış en iyi kısa bilim-kurgu öyküsü seçildi.
Asimov, Vakıf (İng: Foundation) ve Robot dizi kitapları ile de büyük ün kazandı.
Kazandığı Ödüller
Nebula Best Short story (aday) (1965) : Founding Father
Nebula Best Short story (aday) (1965) : Eyes Do More Than See
Nebula Best Novel (kazandı) (1972) : The Gods Themselves
Hugo Best Novel (kazandı) (1973) : The Gods Themselves
Hugo Best Novellette (aday) (1975) : That Thou Art Mindful of Him
Nebula Best Novellette (aday) (1976) : The Bicentennial Man
Hugo Best Novellette (kazandı) (1977) : The Bicentennial Man
Nebula Best Novel (aday) (1982) : Foundation's Edge
Hugo Best Novel (kazandı) (1983) : Foundation's Edge
Hugo Best Novel (aday) (1984) : The Robots of Dawn
Nebula Best Short story (aday) (1986) : Robot Dreams
Hugo Best Short story (aday) (1987) : Robot Dreams
Hugo Best Novellette (kazandı) (1992) : Gold
