Yazar:
Cem Karaca
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 24 dk.
Sayfa Sayısı:
261
Basım Tarihi:
2004
Yayınevi:
Birun Yayıncılık
ISBN:
9799758456238
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
"Hani ara sıra efkar basar da insanı, içini kağıda dökmek istersin,bunlar da öyle "gine efkar bastı gönlümü" makamından bir tür denemeler. Taa 1950'lerin sonundan bu yana, bugüne kadar yazdığım ve asla şiir adını vermeye cesaret edemediğim türden işçilikler öyle. "
Diye, başlayıp gerçekten de şiir adını veremeyeceğimiz duygudan duygulara sürükleyen dizeleriyle bir okur ve de hayranları için gerçek bir hazine.
Okuduğum her dize o kadar güzelken bir de fotoğraflarını, eşine yazmış olduğu küçük ama samimi notları, kendi el yazısını görmek beni anlatılmaz mutlu etti.
Ayrıca ben sanırım bu tarz kitapların aşığıyım, yazarların ya da şairlerin hatıratları şeklinde olan, safi kendini gördüğümüz derlemeleri çok seviyorum. Kesinlikle bu kitapla birlikte Oğuz Atay'ın Günlük kitabını ve Sabahattin Ali'nin Canım Aliye Ruhum Filiz kitabını da tavsiye ederim. Bu kitapların her biri benim için o kadar değerli ki.
Okunma sayısı çok az, bu site neler kaçırdığının farkında bile değil.
İyi ki Cem Karaca gelmiş ve de geçmiş. Ben incelememi onun dizeleriyle bitirirken siz de yorumlarda şarkılarıyla anabilirsiniz. Hatta ilk şarkı da benden olsun... Ömrüümm sizlerle :) youtu.be/sOehgXFXM1s
Ey ecel;
Senle cebelleşemem.
Geldinse gel
Ben bildiğimi yaşadım
İşte can işte bedel.
Ey ecel.
Ben seninle cebelleşemem
Ecel, geldinse gel,
Kapım açık,
Günah-sevap elbette benim.
İşte can, işte bedel.
Bugün sen çok gençsin yavrum...
Efsane ses, efsane adam.. ve de efsane bir kalem... Hepimizin severek dinlediği ve dinlemeye devam ettiği büyük usta Cem Karaca’nın Gazal’ı beni mest etti.. Ve çok uzun olmasa da içimde uyandırdığı hisleri yazmak istiyorum, istiyorum ki bu yalın diline rağmen kendine hayli çeken kitabı herkes okusun.
“CANIM BENİM,
BİDANEM İLKİM’İM
BEN ÇOK YAKINDA ÖLECEĞİM, BUNU HİSSETMEK DEĞİL, BİLİYORUM. VE ADINA LÖSEMİ DİYECEKLER ..
HOŞ KAL, HOŞ YAŞA VE BENİ, SANA RAĞMEN, UNUT- YA DA UNUTMA. AMA SANA SON İKİ LAFIM ŞUDUR;
1/HAYAT HER ŞEYE RAĞMEN GÜZELDİR
2/SENİ BU DÜNYADA ÇOK SEVDİM”
12/13.06.2001
İlkim Karaca’ya yazılmış bir ithaf, ve böyle niceleri.. Fikret Kızılok için, Barış Manço için, Kemal Sunal için bile şiirleri bulunuyor. Annesi ve eşi için yazılan duygu dolu mektuplar...
Hiçbir şeyin arka yüzünü tam olarak göremiyoruz, hissedilen duygular milyon tane zaten esasında.. Bu şiirler de öyle okuduğum zaman ne kadar beni yansıttığını düşünsem de şu an bile tam olarak içimde uyandırdığı duyguları dile getiremiyorum.
Ama biliyorum orkidelerimin arasından bakan gözlerin bana; “ne yalnızlık ne de yalan üzmesin seni...” diyor, biliyorum.
hizliresim.com/ByKm7q
youtu.be/YP7ghF9pwys
Nasıl böyle yetenekli olabilmişsin, nasıl böyle şahane eserler vermişsin, kıskanıyorum ve de biliyorum yazdıklarının tırnağı bile olamayacağımızı. Bunca duyguyla kıskançlıkla şimdi açıyorum bir şarkını daha. İyi ki yaşadın, yazdın, çizdin bize kıymetli bir servet bıraktın bütün devleşmiş eserlerinle iyi ki yaşadın Cem Karaca.
Cem Karaca'nın ağırlıklı olarak eşine yazdığı şiirlerden, notlardan oluşuyor. kitabın başında birkaç anne ve babasına şiiri ve mektubu var ki bence en güzel kısmı da buydu. Bunların dışında Barış Manço, Kemal Sunal, Fikret Kızılok ve Cahide Sonku için şiirleri de bulunuyor.
Şiirleri okurken kafanızın içinde Cem Karaca seslendiriyor sanki; bende öyle bir his oluştu en azından. ancak bazı şiirlerden pek tat aldığım söylenemez, ayrıca bazılarında da bunu şarkı olarak dinleseydim keşke dediğim oldu.
Cem Baba'yı bir de şiirlerinden okumak güzeldi doğrusu.
Sözleri ne kadar karmaşıksa bir o kadar mantıklı ve ayrıyeten üstat ne düşünmüşse onu aktarmış direk. Ayrıca kitabıda onun gibi karmaşık. Beğendim....
“Genelde geceleri dalar insan Kurar kızar öfkelenir Hele bir de yalnızsa Eli telefona giden Ancak bu gece Ne sen varsın ne telefon Kurdum kızgınım öfkeliyim Ne sen varsın ne telefon” ne güzel yazmış tıpkı güzel söylediği şarkılar gibi...
Hani ara sıra efkar basar da insanı, içini kağıda dökmek istersin, bunlar da öyle "gine efkar bastı gönlümü" makamından bir tür deneme ler. Taa 1950'1erin sonundan bu yana, bugüne kadar yazdığım ve asla şiir adını vermeye cesaret edemediğim türden işçilikler öyle.
Bazen bir dosya kağıdına bazen bir peçetenin arkasına yazıverdiğim içimden gelen şeyler. Bunları böylece yazdım. İçimden düştüğü gibi. Bir gazal'ın bir dişi gazala düştüğü gibi..
Yazar Hakkında
Cem KaracaYazar · 4 kitap
Muhtar Cem Karaca (d. 5 Nisan 1945 - ö. 8 Şubat 2004), Türk rock müziği sanatçısı, besteci, tiyatrocu, sinema oyuncusu. Anadolu rock türünün kurucularından. Birçok grupla (Apaşlar, Kardaşlar, Moğollar ve Dervişan) çalışmış, kurucu ve yöneticisi olmuş, güçlü bir rock kültü yaratılmasında öncülerden olmuştur.
Annesi Ermeni asıllı Toto Karaca ve babası Azeri asıllı Mehmet Karaca olan Cem Karaca, sanatla iç içe büyüdü. Orta öğrenimini Robert Lisesinde yapan Cem Karaca sanatçı bir çiftin çocuğu olduğundan müziğe doğuştan yetenekliydi. Müzik ile ilk tanışması, annesinin teyzesi Rosa Felegyan'ın Cem Karaca'ya piyano notaları ve piyano nağmeleri öğretmesi ile olmuştur.
Kolej yıllarındayken dünyadaki popülaritesini arttıran rock müziğine ilgi duydu. Kız arkadaşlarını etkilemek ve arkadaşlarının isteği doğrultusunda dönemin rock starlarının şarkılarını söyledi. Karaca'nın sesinin keşfedilmesi ise annesi Toto Karaca tarafından olmuştur.
1962'de başlayan müzik kariyeri ölümüne kadar sürdü. Bu arada tiyatro, sinema ve televizyon dizilerinde de yer aldı.
8 Şubat 2004 sabahında, solunum ve kalp yetmezliğine bağlı olarak ağır bir kalp krizi geçirdi. Uygulanan tüm müdahalelere rağmen kaldırıldığı Bakırköy Acıbadem Hastanesi'nde 58 yaşında hayata gözlerini yumdu. Hastane tarafından yapılan açıklamada Karaca'nın ölüm sebebi kalp ve solunum durması olarak belirtildi. 9 Şubat 2004'te ikindi vaktinde Üsküdar Seyyit Ahmet Deresi Camii'nde (İranlılar Mezarlığı) kılınan cenaze namazın ardından Karacaahmet Mezarlığı'nda babası ile aynı mezara defnedildi.
