Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 43 dk.
Sayfa Sayısı:
96
Basım Tarihi:
Mayıs 2020
Yayınevi:
Everest Yayınları
ISBN:
9786051854649
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Yorumlar ve İncelemeler
‘...parlak bir ışık belirdi,fakat hiç kimsenin gölgesi yoktu..” der Schlemihl,gölgesini şeytana sattıktan sonra.
Varlığını yitirmiştir çünkü. Onu gerçek kılan gölgesidir, adımlarıyla beraber ilerleyen gölgesi..
Sanat da hayatın yansımasıdır. Bir aydınlık vardır, bir karanlık.. Derinlik ise arada kalandandır en çok. Gölgeden.
Genişletir, derinleştirir, gizem doğurur ve korku besler içinde. Gerçek ete kemiğe bürünür, var olur.
.
Adelbert von Chamisso gölgesini satan Peter Schlemihl’i anlattığında, Gerôme Golgotha’yı renklerine kavuşturduğunda o arada kalan gölgeyi biliyorlardı.
E.H.Gombrich de National Gallery’de düzenlenen bir sergiye yazdığı metinde bu gölgelerin izini yansıtıyor.
Batı resminden örneklerle gölgelerin nasıl-ne amaçla-hangi noktalarda karşımıza çıktığını gösteriyor..
.
Kısa ama doyurucu bir kitapçık Gölgeler.. Benim de üzerine düşünmem için bir konu verdiği için de ayrı sevdim.. Sanatın Öyküsü’nden önce de ufak bir tanışma faslı oldu Gombrich ile~
Bu kitap yalnızca, düşen gölgelerin Batılı ressamların repertuvarına ilk başta nasıl ve neden dahil olduğu ve sonradan da repertuvarından neden çıkarıldığı sorusu üzerinde okurların düşünmesini sağlamayı amaçlamaktadır.
|kelime: tasvir|
Gombrich sanat tarihinin en önemli öncülerinden biridir. Bu kısa kitabında Batılı ressamların tasvirlerinde genelde dikkat etmediğimiz bir konuya ilgi çekiyor: gölgeler. Kitabın sayfa dokusu ve baskı kalitesi gerçekten mükemmel. Okuması kolay ve keyif veren, ama tadı damağınıza kalacak bir sanat tarihi düşünce yazısı diyebilirim.
Gölgeler Üzerine
E. H. Gombrich ’in 
Gölgeler adlı kitabı, Batı sanatının tarihsel gelişiminde “gölge”nin görsel temsili üzerinden yürüyen, hem sanatsal hem de düşünsel bir sorgulamayı ele alır. Gombrich, bu kısa ama yoğun eserinde özellikle Rönesans’tan itibaren sanatçıların gölgeyi nasıl algıladıklarını ve tasvir ettiklerini inceler. Bu bağlamda gölgenin yalnızca optik bir fenomen değil, aynı zamanda sanatsal temsilin sınırlarını zorlayan bir problem olarak ele alındığını vurgular.
Kitap, Gombrich’in karakteristik yaklaşımını taşır: sanat tarihini yalnızca bir eserler zinciri olarak değil, düşünce tarihinin bir parçası olarak görür. Gölgeler de bu anlayışla kaleme alınmıştır. Yazar, hem felsefi hem teknik sorunları bir arada işler. Gölgenin doğası, biçimi, yönü ve kaynak ışıkla ilişkisi gibi fiziksel yönleri ele alırken, aynı zamanda sanatçıların gölgeyi estetik bir araç olarak nasıl kullandığını da tartışır.
Gombrich, kitabında birçok sanatçıya ve döneme referans verir. Özellikle 
Leonardo da Vinci’nin gölgeler üzerine düşünceleri, örneklerle açıklanır. Leonardo’nun, gölgenin yalnızca ışığın yokluğu değil, maddesel bir “varlık” gibi de algılanabileceğini ileri sürmesi, Gombrich’in analizinde önemli bir yer tutar. Kitapta ayrıca gölgelerin yüzeydeki şekil ve derinlik algısını nasıl etkilediği, figürlerin mekânda yerleştirilmesini nasıl yönlendirdiği gibi konular da ele alınır.
Gombrich’in dili oldukça açıktır ancak içerik bakımından derinliklidir. Kısa bir kitap olmasına rağmen, görsel temsilin tarihi açısından zengin bir içeriğe sahiptir. Yazarın geniş sanat tarihi bilgisi, psikolojiye ve algı teorilerine olan hâkimiyetiyle birleşince, Gölgeler, küçük hacmine rağmen oldukça öğretici bir metne dönüşür.
Sonuç olarak Gölgeler, görsel sanatlarla ilgilenen herkes için hem teknik hem düşünsel anlamda1000Kitap
E. H. Gombrich ’in Gölgeler adlı kitabı, Batı sanatının tarihsel gelişiminde “gölge”nin görsel temsili üzerinden yürüyen, hem sanatsal hem de düşünsel bir sorgulamayı ele alır. Gombrich, bu kısa ama yoğun eserinde özellikle Rönesans’tan itibaren sanatçıların gölgeyi nasıl algıladıklarını ve tasvir ettiklerini inceler. Bu bağlamda gölgenin yalnızca optik bir fenomen değil, aynı zamanda sanatsal temsilin sınırlarını zorlayan bir problem olarak ele alındığını vurgular.
Kitap, Gombrich’in karakteristik yaklaşımını taşır: sanat tarihini yalnızca bir eserler zinciri olarak değil, düşünce tarihinin bir parçası olarak görür. Gölgeler de bu anlayışla kaleme alınmıştır. Yazar, hem felsefi hem teknik sorunları bir arada işler. Gölgenin doğası, biçimi, yönü ve kaynak ışıkla ilişkisi gibi fiziksel yönleri ele alırken, aynı zamanda sanatçıların gölgeyi estetik bir araç olarak nasıl kullandığını da tartışır.
Gombrich, kitabında birçok sanatçıya ve döneme referans verir. Özellikle Leonardo da Vinci’nin gölgeler üzerine düşünceleri, örneklerle açıklanır. Leonardo’nun, gölgenin yalnızca ışığın yokluğu değil, maddesel bir “varlık” gibi de algılanabileceğini ileri sürmesi, Gombrich’in analizinde önemli bir yer tutar. Kitapta ayrıca gölgelerin yüzeydeki şekil ve derinlik algısını nasıl etkilediği, figürlerin mekânda yerleştirilmesini nasıl yönlendirdiği gibi konular da ele alınır.
Gombrich’in dili oldukça açıktır ancak içerik bakımından derinliklidir. Kısa bir kitap olmasına rağmen, görsel temsilin tarihi açısından zengin bir içeriğe sahiptir. Yazarın geniş sanat tarihi bilgisi, psikolojiye ve algı teorilerine olan hâkimiyetiyle birleşince, Gölgeler, küçük hacmine rağmen oldukça öğretici bir metne dönüşür.
Sonuç olarak Gölgeler, görsel sanatlarla ilgilenen herkes için hem teknik hem düşünsel anlamda
E. H. Gombrich’in “Sanatın Öyküsü” sürekli başucumda duran, mükemmel bir sanat tarihi kaynak kitabıdır. Hak böyle olunca, Gombrich ismini duyar duymaz içimi bir heyecan kaplıyor daima.
Ernst Gombrich, 1995 yılında National Gallery’den bir sergi için davet almış. “Sanatçının Gözü” ismini taşıyan konsepte dâhil olan bir sanat tarihçisi olarak, “düşen gölgenin batı sanatındaki tasviri” başlığını belirleyen Gombrich, ilk olarak göz/görme olgusu üzerinde durmuş. Roma döneminin önemli düşünürü Cicero’dan alıntı yaparak, “Ressamların diğer insanlardan daha fazla gölge ve çıkıntı gördüğünü” yazar.
“Gölge” kavramının üzerinde durur ve Antik Yunan’da, insanlar öldükten sonra bile gölgeleriyle yaşamaya devam ediyor edildiğini ve somut evren görüşünün farklılaştığını söyler. Buradan hareketle, Platon’un “Mağara Alegorisi”ni örnek verir. “Çünkü gölgesi olan şey gerçektir” der. Öte yandan, Haruki Murakami’nin “gölgesiz veya soluk gölgeli karakterleri” akla gelir...
Rönesans’ta doğayı en iyi betimleyen ressamların dahi tuvale aktardıkları cisimlere gölge vermekten çekindiğinden dem vurur ve sebebi de; gölgelerin ahengi bozucu ve rahatsız edici bulunduğu yazar. Hatta Leonardo Da Vinci’nin “Defterler” isimli eserinde sanatçılara gölgeler konusunda tavsiye verdiği yazıları da mevcut kitapta.
Gombrich, National Gallery’i ziyaret etmemiz hususunda oldukça ısrarcı ve kendi gözlemlerimizin peşinden koşmamız gerektiğini hararetli bir şekilde tavsiye etmektedir. Biz de, bir gün umarız... diyelim.
Reklam
Yazar Hakkında
E. H. GombrichYazar · 5 kitap
1947’de İngiliz vatandaşlığına geçen ve hayatının büyük bölümünü İngiltere’de geçiren Viyana doğumlu sanat tarihçisi, eleştirmen, kuramcı.
En ünlüsü Sanatın Öyküsü olan pek çok kültür ve sanat tarihi kitabının yazarıdır. Sanat alanında gelmiş geçmiş en popüler eserlerden olan “Sanatın Öyküsü" adlı kitabıyla sanat tarihinin popülerleşmesinde, insanların sanatla tanışmasında önemli bir rol oynadı. "Sanat ve Yanılsama" gibi kuramsal kitaplarıyla da sanat tarihi kuramına katkı sağladı.
1909 yılında Viyana’da Yahudi kökenli müzisyen bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Kızkardeşi kemancı olan Gombrich’in kendisi de iyi bir çellist idi. Müziğe olan ciddi sevgi ve ilgisi düşüncesini şekillendirmede etkili oldu. 1928-1933 yılları arasında Viyana Üniversitesi Sanat Tarihi Enstitüsü’nde okudu.
II. Dünya Savaşı’ndan önce İngiltere’ye gitti. 1936’da annesinin öğrencisi olan piyanist Ilse Heller ile evlendi. Gombrich’in bu evlilikten bir oğlu dünyaya gelmiştir. Çocuklar için bir İngiliz tarihi kitabı olan “Weltgeschichte für Kinder” (1936) adlı eserini yayımlayan Gombrich, o yıl Londra Üniversitesi Warburg Enstitüsü’ne araştırma asistanı olarak girdi. Profesyonel yaşamının tamamını, 1933’te Hamburg’dan Londra’ya gelen Alman sanat tarihçi Aby Warburg’un kurduğu bu kurumda geçirdi.
II. Dünya Savaşı sırasında BBC’de görev yaptı. Savaştan sonra Sanatın Öyküsü adlı kitabı üzerinde çalıştı. Tarih-öncesi çağlardan modern zamanlara sanatın geçirdiği aşamaları hem kolay biçimde hem de akıcı bir dille anlatan Sanatın Öyküsü ilk defa 1950’de yayımlandı. Onlarca dile çevrilen eser, sanat tarihinin popülerleşmesinde, insanların sanatla tanışmasında önemli bir rol oynadı ve yazarına büyük ün getirdi.
Londra Üniversitesi Warburg Enstitüsü'nde 1959’dan 1976’ya kadar da başkanlık yaptı. En önemli eserlerinden Sanat Ve Yanılsama 1960’ta yayımlandı. Sayısız ödül ve onursal derece aldı.
Son iki yılını hastalığı nedeniyle eve bağlı olarak geçirdi. 3 Kasım 2001’de Londra'nın batısında bulunan Hamstead'deki evinde hayatını kaybetti.
