Golovlev Ailesi
Mihail Saltıkov-ŞçedrinYazar:
Mihail Saltıkov-Şçedrin
Çevirmen:
Mazlum Beyhan
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 6 dk.
Sayfa Sayısı:
392
Basım Tarihi:
Kasım 2007
Yayınevi:
Öteki Yayınevi
Orijinal Adı:
Gospoda Golovlyovi (1876)
ISBN:
9789757782612
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
Golovlev Ailesi
71 okunmaÖteki Yayınevi · Kasım 2007 · 392 s.
Golovlev Ailesi
53 okunmaKor Kitap Yayınları · 10 Kasım 2017 · 352 s.
Golovlev Ailesi
5 okunmaKuzey Yayınları · 1984 · 415 s.
Golovlev Ailesi
3 okunmaMaarif Basımevi · 1957 · 496 s.
Qolovlyovolu Ağalar
9 okunmaTeas Press Nəşriyyatı · 2018 · 304 s.
Yorumlar ve İncelemeler
ŞcedrinEdebiyat
Saltıkov Şçedrin, dilimize az sayıda kitabı çevrilmiş, toplumsal eleştiri ve hicivleri öne çıkmış bir yazar. Rus yazarları içinde pek adı bilinmese de, yapıtları klasik olarak değerlendirilmelidir. Daha önce okuduğum 'büyüklere masallar' benim için başucu kitabıdır. Anlatım tarzı, olaylara bakış açısı, içinde yaşadığı toplumu eleştirel gözle incelemesi ve aktarmasını beğendim. Çevirmen Mazlum Beyhan'ın her iki dile hakimiyeti ve özenli çevirisinin de Şçedrin'in kitaplarını severek okumama katkısı olduğunu düşünüyorum.
Golovlev AilesiEdebiyat
Golovlev Ailesi 19.yuzyilda serflere özgürlügü veeilirken yeni duzene ayak uyduramayıp bir türlu burjuvaya donüşemeyen ve donusemedikçe giderek yabancılaşan aristokrat bir ailenin dramatik panaromasinı anlatan hayli dokunaklı bir eser.Kitap Golovlev ailesinin soylu çıkmazlarinı o kadar iyi veriyor ki bazen bu soylu zenginlere acıyasınız geliyor.Tarihin akışına karşi kurek çekenlerin ödediği bedel ne kadar da trajiktir.
Kitabı malesef yarım bırakıp, tekrardan bitirmek için zorladım. Romanın ana karakteri o kadar itici anlatılmış ki beni romandan soğuttu. Yine de yazar dönemin rusyasını çok iyi anlatmış. Bir aile üzerinden soylu, köle sınıfını, cimriliği, miras için yapılanları, çıkarları için ağzından tanrı lafı düşmeyen iyiduşkayı hem gülerek hem de sinirlenerek okuyacaksınız. Golovlev Ailesi’nin bireylerinin tek derdi, paylarına düşecek arsa, tarla, ev, paradır.
Sovyet klasiklerinden, toplumcu gerçekçi akımın önemli eserlerinden Şçedrin’in Golovlev ailesi, aynı zamanda Lenin’in en çok alıntı yaptığı kitap olarak biliniyor. Şçedrin 1860’lar Rusya’sında “güçsüz insanlar koleksiyonu” dediği bir ailenin hikayesini anlatıyor ki bunu yaparken burjuvazinin ahlaksal ve tarihsel yokoluşunu resmediyor. Kitapta özellikle soylu sınıfın din, aile ve yasaların arkasına sığınmaları çok güzel anlatılmış, okurken yer yer buruk bir gülümseme oluşuyor yüzünüzde. Okuduğum en iyi sahte sofu karakterlerinden biri belki de en iyisi bu kitaptaydı-İyuduşka- ki kendisi Gogol’un Çiçikov’uyla karşılaştırılan, Rus Edebiyatı’nda iz bırakan karakterlerden. Açgözlülük, cimrilik ve katı yürekliliğin sembolü Arina Petrovna ile beraber benim de kesinlikle unutamayacağım bir karakter oldu kendisi. Çok sürükleyici, bir o kadar dokunaklı, insanı düşünmeye sevk eden ve sarsan bir roman. Ben çok severek okudum. Özellikle Rus Edebiyatı sevenlere mutlaka tavsiye ederim.
Kitabın yazarı Mihail Saltıkov Şçedrin 19. Yüzyılın önemli Rus yazarlarından biri olup, Golovlev Ailesi de yazarın en bilinen eseridir.
Roman yedi bölümden oluşuyor;
* Aile Meclisi
* Akrabaca
* Aile Bilançosu (Ailenin Akibeti)
* Yeğencik
* Yasak Olan Aile Sevinçleri
* Varissiz
* Son Hesap
Kitabın ve bölümlerinin isimlerinden de anlaşılacağı üzere romanın konusu aile. Bu ailenin cimrilikte master seviyesine ulaşmış bir lideri vardır: Evin annesi Arina Petrovna.
Arina Petrovna kendi çocuklarını dahi varlık içinde aç bırakacak kadar cimri bir kişiliktir. Çocuklarına dahi bu anlamda insafı olmayan bir insanın hizmetkarlarına karşı ne kadar insafsız ve cimri olabileceğini varın siz düşünün.
Ve çocukları;
En büyük oğlu Stepan Vladimiriç; annesinin tabiriyle "Hımbıl"! İçimi en burkan hikaye ona aitti. Dışlanmış bir evlat olan Stepan Vladimiriç'e ait çok güzel psikolojik tahlil;
“Sabahleyin, gün doğarken uykudan uyanıyordu; keder, tiksinti, nefret de onunla birlikte uyanıyordu. İsyansız bir nefret, yersiz ve sebepsiz, şekli olmayan, belli olmayan bir şeye karşı duyulan bir nefret. Kançanağına dönmüş gözleri mânasız mânasız kâh şu, kâh bu eşyaya uzun uzun ve dikkatle takılıp kalıyordu; elleri, ayakları titriyor; kalbi, kâh aşağıya yuvarlanıyormuş gibi duralıyor, kâh öyle bir şiddetle çarpmağa başlıyordu ki, elinde olmadan eliyle göğsünü bastırıyordu. Ne bir fikir, ne bir istek.“ Sayfa 87
İkinci oğul Porfiriy Vladimiriç yani İyuduşka; içten pazarlıklı, kurnaz bir karakter. Sözde dindar. Dünya malına tapınan ve başka hiç bir değer tanımayan bir kişilik. Maddi hırsları nedeniyle gittikçe yalnızlaşan ve bu kadar malı ne için biriktirdiğini dahi düşünmeyen şuursuz bir kişilik. Romanın sonuna kadar da hikayenin içinde yer alıyor.
Eserin okuduğum baskısı 1957 yılı Maarif
500. KitapEdebiyat
Tam adı Mihail Yevgrafoviç Saltıkov-Şçedrin olan Rus yazar, hiciv ustası. 27 ocak 1826-10 mayıs 1889 tarihleri arasında yaşamıştır. Yaşadığı dönem birçok eleştirmen tarafından Nikolay Vasilyeviç Gogol'un varisi olarak nitelendirilmiştir. Maksim Gorki'nin "aile içi ilişkileri kullanarak siyaset hakkında konuşma yeteneği" olarak adlandırdığı tekniği eserlerinde ilk kez Şçedrin kullanmıştır.
Önceleri eserlerinde ezilen kesimin ezenlere karşı ilgisizliğinden, bir şey yapmamasından yakınmıştır. Ancak daha sonra bunun sebebini bulmuştur:
"Kişinin tek düşüncesi sadece bir dilek etrafında döndüğünde, kendini geliştirmesi beklenemez."
*
İlk romanı "Çelişkiler"i yirmi bir yaşındayken yayımlayan yazarımız, bundan sonra hiç ara vermeden kırk yıl boyunca hikaye, roman, masal, makale, gazete yazarlığı gibi yazıcılığın her türünde yapıtlar vermiştir. Hemen bütün yapıtlarında dönemin toplumuna, büyük toprak sahiplerine, bir an önce zenginleşmek isteyen açgözlü, hayasız yeni burjuvaziye, işçinin köylünün sefaleti pahasına servet yapanlara şiddetle saldırarak burjuva liberalizminin, "ılımlılık ve dürüstlük" kisvesi altında kapitalist rejimi savunmaktan ve eski adaletsizlikleri radikal bir lafebeliği altında gizlemekten başka bir şey yapmadığını sergilemiştir.
*
Yapılan sayımlara göre Lenin, Rus edebiyatından 920 kez alıntı yapmıştır. Bunlar içinde Şçedrin başta gelmektedir (320 kez).
"-Mazlum Beyhan"
Lenin'e göre sömürü toplumu var oldukça ikiyüzlü, geveze, hain, İyuduşkalar da hep var olacaktır; belki biçim değiştireceklerdir ama varlıklarını sürdüreceklerdir.
*
Hersten, "Siyasal özgürlüklerinden yoksun bir toplumun çığlıklarını duyabileceği tek kürsü edebiyat kürsüsüdür." diyordu. Çar sansürünü her gün biraz daha yükselen engellerini demokratik inançlardan ödün vermeden aşabilmek için
Lenin’in “keşke Ekim Devrimini görseydi ve yeni eserler yazmaya devam etseydi” dediği Mihail saltıkov-Şçedrin'in soylu ve zengin toprak sahiplerini eleştirdiği bu roman sanki maddenin ruh üzerindeki mutlak zaferinin bir resmi gibi. Ana karakter İyuduşka edebiyat dünyasının en rezil tiplerinden biri olabilir. Din ve feodal ahlak maskesi altında ikiyüzlü, çıkarcı, geveze ve şefkat yoksunu bir karakter.
Okurken sinir zıplatan bu roman toplumcu yergi türünün en önemlilerinden, çok güçlü çok dokunaklı bir eser. Çok beğenerek okudum. Ayrıca kitabın içindeki illüstrasyonları da çok beğendim. Kapak resmi dahil hepsi Rus sanatçı Sergey Alimov’a ait.
Yazar Şçedrin soylu bir baba ve Moskovalı zengin bir tüccar aileden gelen annenin çocuğu. 1838'de yüksek dereceli memurların yetiştirildiği Çar Lisesine gönderildi. Burada devrimcilerden etkilenen yazar, onlarla ilişkiler kurmuştur. Okuldan mezun olduktan sonra (sürgün yılları hariç) devletin önemli kademelerinde çalışmıştır. Lise yıllarına kadar kaldığı aile çiftliğinde serflerin (toprağa bağlı kölelik) ağır yaşam ve çalışma koşullarını yerinde gözlemleme şansını bulmuştur. Bu süreçte her çeşit insanla ilişki kurması ve onları gözlemlemesi sayesinde Rusya'da devrim öncesi Çarlık dönemini daha iyi analiz edebilmesini sağlamıştır. Zira bunu kitabını okuyunca oldukça iyi anlıyorsunuz. Hem olayları işleyiş biçimini hem de karakter analizinde.
Golovlev Ailesi toplumcu gerçekçi akımının en önemli eserlerinden biridir. Yazar " güçsüz insanlar koleksiyonu " olan Golovlev Ailesi üzerinden devrim öncesi ve sonrasının; toprak egemeni sınıfın ahlaksal ve tarihsel yok oluşunu aktarıyor. Özellikle "soylu sınıfın" din, aile ve yasaların arkasına dayanarak yaptıklarını öyle bir gerçekçilikle işlemiş ki, okurken oldukça sinirlendirebiliyor. Bazı duyguları sembolize ederken bunu karakterler üzerinden işlemiş, okunduğu zaman akılda kalacak karakterler yarattığını düşünüyorum. (Iyuduşka- Arina Petrovna)
Yarattığı toplumsal tipler ve romanın bütününe egemen olan hava yönünden Gogol'ün Ölü Canlar'ına benzerlik gösterdiği söylenmektedir. Ben henüz okumadım ama bu kitaptan sonra listeme ekledim ve en kısa sürede okumak istiyorum.
Toplumcu gerçekçi eserler okumayı seviyor ve Rus Edebiyatına merakınız varsa bu kitabı kesinlikle okumalısınız. Ben sevgili @1kitap1film1ipek hesabından görüp alıp, severek okudum.
Yazar Mihail Saltıkov Şçedrin, soylu bir babayla Moskovalı zengin bir tüccar aileden gelmiş bir annenin çocuğu olarak dünyaya gelir. 1838’de, genellikle soylu ailelerin çocuklarının devam ettiği ve yüksek dereceli devlet memurlarının yetiştirildiği Tsarskoe Lisesine başlar. Bu yıllarda devrimci fikirlerden etkilenir. Mezuniyetinden 1862’ye kadar – kısa bir sürgün dönemi dışında – çeşitli devlet kademelerinde, hatta bir dönem vali yardımcılığında bulunur.
Lise yıllarına kadar büyüdüğü aile çiftliğinde serflerin (toprağa bağlı kölelik düzeninin) ağır yaşam koşullarına tanıklık etme fırsatı bulur. Farklı kesimlerden insanlarla kurduğu ilişkiler ve yaptığı gözlemler sayesinde, Çarlık Rusyası’nın devrim öncesi dönemindeki sömürüyü, yoksulluğu ve sefaleti gerçekçi bir dille eserlerine taşır. Tanınmış bir yazar olmasını sağlayan da budur. Ancak güçlü sansür nedeniyle toplumsal eleştirilerini çoğu zaman hicivli masallar aracılığıyla dile getirir. Sosyalist kimliğiyle sanatın toplum için yapılması gerektiğine inanır.
Şçedrin, halkın yoksulluğunu ve çektiği acıları anlatırken yalnızca çarlığı, büyük toprak sahiplerini veya burjuvayı eleştirmekle yetinmez; aynı zamanda köylülerin uysal ve itaatkâr tavrını da sert şekilde eleştirir. Lenin’in en çok değer verdiği yazarlardan biri olması tesadüf değildir. Lenin’in edebi alıntılarının yaklaşık üçte biri Şçedrin’dendir. Üstelik bunların önemli bir kısmı Golovlev Ailesi romanına ve romanın unutulmaz karakteri Porfiri Vladimiriç Golovleve, namıdiğer İyuduşkaya yöneliktir. Lenin, onun Ekim Devrimi’ne kadar yaşayıp sonrasında eser verememiş olmasına üzüldüğünü de dile getirmiştir.
Golovlev Ailesi Üzerine
Golovlev Ailesi, dışarıdan bakıldığında “asil” görünen fakat içeride tamamen yozlaşmış, asalak ve içi boşalmış bireylerden oluşan bir
Golovlev Ailesi1000Kitap
Puan vermedi
Golovlev ailesini okumaya başlamadan Rusya İmparatorluk sosyal hayatını az çok bilmek gerekli. Kitap birbirinden bağımsız ama devamı 7 Öyküyü içerir. Geniş toprakları ve iki çiftliği olana Golovlev ailesinin Kızı Arina Petrovna isabetsiz Evlilik yapmış. Eşinin çapkınlıkları Alkole düşkünlüğü. Kötü yazılmış şiirlerini dinlemekten bıkarak Çiftlik işleri ile iş kolik olur. Üç oğlu ile bir kızı doğurur. Baba ilgisizliği ne Anne olarak duyarsızlıkla ot gibi büyümüşler. Önce Kızı ölür. Yaşlanınca Alkolik olan eşi de ölür. Bekar büyük oğlunu da Alkol sonucu kaybeder. Küçük Oğlunun ısrarıyla iki çiftliği Ortanca ve Küçük oğluna paylaştırır. Ortanca oğlunu memnun edemez. Alkolizmden hayatı sonlanır. Geride evlilik hayatları geçmese de iki Kızı kalmıştır. Derken Arina Petrovna da ölür. Torun Kızlarından Aninka ile veraset işleri tamamlanır. İki Kız Çiftçilik yerine küçük şehir Tiyatro Artistliğine atılır. Ömür tüketirken Lyubinka intihar eder. Aninka Golovlev Çifliğine döner. Küçük oğul iki oğlu doğmuş. Yine Evliliği konularda geçmez. Biri intihar ederken .Diğeri Ordu parası 3000 bin Rubleyi kumarda kaybeder. Babası İyuduşka vermez. Yargılanıp sürgüne giderken yolda ölür. Şimdi Dayı İyuduşka ile Yiyen Aninka birlikte yaşamaya başlar. Mızmız boş konuşup bıktıran sevimsiz Dayı Annesini Mezarını ziyarete giderken donarak ölür. Benim okuduğum MEB yayınları olup, Kendi matbaasında basılmış. Dizgi yapılırken acemice araya tekrar aynı sayfa dizilip basılmış. Masalarındaki kadar imla hatası da yok.
Reklam
Yazar Hakkında
Mihail Saltıkov-ŞçedrinYazar · 6 kitap
Kont Mihail Yevgrafoviç Saltıkov-Şçedrin, takma adı N. Şçedrin,(Rusça: Михаил Евграфович Салтыков-Щедрин. Saltıkov-Şedrin olarak okunur), (27 Ocak 1826, Spas-Ugol, Tver-10 Mayıs 1889, Petersburg), Rus edebiyatının en büyük yergi ustalarından sayılan radikal eğilimli romancı.
Taşralı soylu bir ailenin çocuğuydu; çocukluğunda annesinin köylülere karşı acımasız tutumuna tanık oldu. Bunu sonradan en önemli yapıtlarından olan ve kasvetli çocukluk yıllarını dile getirdiği Poşehonskaya Starina'da (1887-89; Poşehona'daki Eski Günler) anlatacaktı. 1838'de Çarskoye Selo'ya, yüksek devlet görevlileri yetiştiren Çarlık Lisesi'ne gönderildi. Şiir yazmaya da orada başladı. Rusya'nın bürokratik yönetimine karşı çıkarak Petersburg'daki devrimci çevreye katıldı ve eleştirmen Vissarion Belinski'yle tanıştı.
1847'de radikal eğilimli Sovremennik ve Oteçestvennye zapiski dergilerinde eleştiriler yazmaya başladı. Zaputannoye delo (1848; Karmaşık Bir İş) adlı öyküsünde, Fransız ütopyacı sosyalistlere duyduğu yakınlığı dile getirdiği için Vyatka'ya (bugün Kirov) sürüldü; orada serbest bırakıldıktan sonra, yeniden edebiyat çalışmalarına döndü. 1855'te Petersburg'a döndükten sonra, Vyatka'daki bürokratları yeren Gubernskiye oçerki başlığıyla bir araya getirdiği yergili hikâyeleri radikal şair Nikolay Nekrasov'un yönettiği Sovremennik dergisinde yayımlandı ve büyük başarı kazandı. 1857'de Rus tüccarlarını konu alan tek komedisi Smert Pazuhina'yı (Pazuhin'in Ölümü) yazdı; oyun ancak ölümünden sonra 1893'te sahnelenebildi.
Saltıkov 1858'den sonra Ryazan ve Tver'de vali yardımcılığı ve Penza, Tula ve Ryazan'da vergi dairesi müdürlüğü yaptı. 1862'de devlet görevinden ayrılarak kendini tümüyle edebiyat çalışmalarına verdi.
Sovremennik'in yayın yönetmenliğine getirildi ve Nikolay Nekrasov'la birlikte Oteçestvennye zapiski dergisini çıkardı. Nekrasov'un ölümünden sonra (1878) sonra bu görevi tek başına üstlendi. Giderek daha eleştirel bir havaya bürünen ve acımasız bir gazeteci üslubuyla kaleme aldığı yapıtlarında, Rusya'daki yüksek devlet görevlilerini hedef aldı; İstoriya odnogo goroda (1869-70; Bir Kasabanın Tarihi), Gospoda Taskentkıy (1870) ve Pompaduri i pompadurşi (1863-74; Bay ve Bayan Pompadurlar). Son yapıtları arasında, toprak sahibi köklü bir ailenin çöküşünü ele alan Gospoda Golovlyovi (1876; Golovlev Ailesi) adlı romanıyla keskin toplumsal eleştiriler içeren Skazki dlya vzroslih (1880-85; Büyükler İçin Masallar) sayılabilir.
