Yazar:
Vüs'at O. Bener
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 23 dk.
Sayfa Sayısı:
84
Basım Tarihi:
1998
Yayınevi:
İletişim Yayınları
ISBN:
9789754706963
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Otuz üç minimalist öykünün her birinde dildeki zenginlik dikkat çeker. Öyküler genel olarak salt gerçekçilik çerçevesinde gündelik olayları anlatır. Yazar aynı zamanda bu anlatıma bilinçaltını da katar. Bireyin iç dünyasına yoğunlaşır.
Yazarın varoluşçu düşüncesinden doğan ruh sıkıntısı , yalnızlık , anlam kaybedişi, hiçlik gibi kavramlar işlenir
Bazı öyküleri otobiyografik izler taşır. Kitaptaki öykülerde hastalık , cenaze , ölüm , huzursuzluk , içsel boşluk yer yer ironi ile anlatılır.
Yazar anlamı sezdiren ve mutlak olmayan sonlara sahip öyküler üretmiştir ve bu kitabındaki öyküler içselleşen anlatılardır.
Yazar öykülerinin hepsini zaman ,mekan , yaşam kavramları ekseninde kurar . Anlatırken arka planın atmosferini gerçekçi , etkileyici bir biçimde oluşturur.
Kitabın adıyla yazar birkaç derdine parmak bastığının sinyallerini veriyor. Yoksa ortada bir tren miren yok anlattıklarında. Dertler, tasalar, ayrılıklar, hastalıklar var. O yönden biraz iç karartıcı ama yazarın o muzip tarzı metni çekilebilir kılmış; duramamış yer yer, alaycı tavrını yansıtmış. Genel manada karamsar bir kitap. Yazarın o neşeli tavrının aksine.
Herkese merhaba!
İçerisinde kısa kısa öykülerin yer aldığı bu kitabı bir çırpıda okuyup bitirebilir, bazı karakterler ile yakından bağ kurarken bazılarıyla sadece yolda yan yana geçip gider gibi rast gelebilirsiniz.
Favori öykülerim: Tepede, Bir Tutam Saç, M. R.
Gecikmiş bir tanışma kitabı bu Bener ile. Ki belki de kendisiyle tanışmak için çok da doğru bir seçim olmayabilir zira üslup açısından ilginç ve özgün olduğu kadar sıradan metinleri de barındırıyor. Özellikle öykü severlerin bu kitap ile yazarla tanışmaması gerektiğini düşünüyorum.
Bildiğiniz üzere Bener külliyatı öncesinde YKY tarafından basılıyor iken şimdi Everest tarafından bu ciltli haliyle basılıyor. Bendeki tek bu yayınevine baskı da bu. Tek olmasının sebebi ise açıkçası sayfa rengi ve de yazı büyüklüğü. Diğer kitapları bulabildiğim kadarıyla hep YKY baskısı olarak edindim.
Bir diğer Bener kitabım hangisi olmalı? Daha önce okuduğunuz eserleri hangileri? Favoriniz hangisi? Yorum bırakırsanız sevinirim.
Kitaplarla kalın!
Yazar Hakkında
Vüs'at O. BenerYazar · 16 kitap
Vüs`at O. Bener, Türk yazar ve şairdir.
Türkiye'nin ilk fen doktorlarından Raşit Bener'le Mediha Hanımın oğlu, felsefeci 
Cemil Sena Ongun'un yeğenidir. Ayrıca kendisi gibi yazar 
Erhan Bener'in kardeşi, 
Yiğit Bener'in amcasıdır.
Tam adı, Vüs'at Orhan Bener. 1922'de Samsun’da doğdu. İlk, orta öğrenimini Anadolu’nun çeşitli kentlerinde tamamladı. 1941'de Harbiye Mektebi'ni, 1957'de Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi.
Ticaret Bakanlığı'nda raportör, Karayolları Genel Müdürlüğü'nde hukuk müşaviri olarak çalıştı. Ayşe Bener`le evlendi. Bir sendikanın danışmanlığını yürüttü. Emekliye ayrılıp yazarlıkla geçindi.
1950'de New York Herald Tribune gazetesi ile Yeni İstanbul gazetesinin birlikte düzenlediği öykü yarışmasında "Dost" isimli öyküsüyle üçüncülük kazandı. Bu başarı tanınmasını sağladı. Seçilmiş Hikayeler, Varlık, Yeditepe dergilerinde yayınlanan şiir ve öyküleriyle dikkat çekti.
1 haziran 2005`te hayatını yitirdi.
Eserlerinin Özellikleri
Vüs'at O. Bener, eserleri içinde daha çok özyaşamöyküsel nitelik taşıyan öyküleriyle bilinir. Bener, ham gerçekliği edebi bir temele oturtarak ele aldı. Gündelik olaylarla, bilinçaltında birikmiş yaşam parçalarını birleştirdi. Sürekli yeni anlatım biçimleri arayan yazar, bu yönüyle zaman zaman şematizme düşmekle, dış gerçekleri yanlış yerlere koymakla, hatta bozmakla eleştirildi. Bener'in eserlerinde ölüm izleği önemli bir yer tutar. Bunda yazarın genç yaşta doğum sırasında kaybettiği ilk eşi ve doğumdan sonra yaşatılamayan çocuğunun da etkisi vardır. Bu evlilikten sonra tekrar başından evlilikler geçmesine rağmen Vüs'at O. Bener'in çocuğu olmadı. Okurdan çaba isteyen, ayrıksı bir dili olan Bener'in kişilerinin gündelik hayatın ikiyüzlülüklerini dışavuran bilinçakışlarını, Virgül dergisindeki yazısında, Orhan Koçak "iç konferans tekniği" olarak adlandırmıştır. Öykülerinin yanı sıra Vüs'at O. Bener'in şiirleri, kısa dizelerden oluşan, esprili, ironik ve şaşırtıcıdır.
Ödülleri
Ihlamur Ağacı ile 1963 Türk Dil Kurumu Tiyatro Armağanı
İpin Ucu oyunuyla 1980 Abdi İpekçi Armağanı (paylaştı)
2005 İstanbul Kitap Fuarı Onur Yazarı (Vefatı nedeniyle eşi Ayşe Bener tarafından kabul edildi.)
Cemil Sena Ongun'un yeğenidir. Ayrıca kendisi gibi yazar Erhan Bener'in kardeşi, Yiğit Bener'in amcasıdır.
Tam adı, Vüs'at Orhan Bener. 1922'de Samsun’da doğdu. İlk, orta öğrenimini Anadolu’nun çeşitli kentlerinde tamamladı. 1941'de Harbiye Mektebi'ni, 1957'de Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi.
Ticaret Bakanlığı'nda raportör, Karayolları Genel Müdürlüğü'nde hukuk müşaviri olarak çalıştı. Ayşe Bener`le evlendi. Bir sendikanın danışmanlığını yürüttü. Emekliye ayrılıp yazarlıkla geçindi.
1950'de New York Herald Tribune gazetesi ile Yeni İstanbul gazetesinin birlikte düzenlediği öykü yarışmasında "Dost" isimli öyküsüyle üçüncülük kazandı. Bu başarı tanınmasını sağladı. Seçilmiş Hikayeler, Varlık, Yeditepe dergilerinde yayınlanan şiir ve öyküleriyle dikkat çekti.
1 haziran 2005`te hayatını yitirdi.
Eserlerinin Özellikleri
Vüs'at O. Bener, eserleri içinde daha çok özyaşamöyküsel nitelik taşıyan öyküleriyle bilinir. Bener, ham gerçekliği edebi bir temele oturtarak ele aldı. Gündelik olaylarla, bilinçaltında birikmiş yaşam parçalarını birleştirdi. Sürekli yeni anlatım biçimleri arayan yazar, bu yönüyle zaman zaman şematizme düşmekle, dış gerçekleri yanlış yerlere koymakla, hatta bozmakla eleştirildi. Bener'in eserlerinde ölüm izleği önemli bir yer tutar. Bunda yazarın genç yaşta doğum sırasında kaybettiği ilk eşi ve doğumdan sonra yaşatılamayan çocuğunun da etkisi vardır. Bu evlilikten sonra tekrar başından evlilikler geçmesine rağmen Vüs'at O. Bener'in çocuğu olmadı. Okurdan çaba isteyen, ayrıksı bir dili olan Bener'in kişilerinin gündelik hayatın ikiyüzlülüklerini dışavuran bilinçakışlarını, Virgül dergisindeki yazısında, Orhan Koçak "iç konferans tekniği" olarak adlandırmıştır. Öykülerinin yanı sıra Vüs'at O. Bener'in şiirleri, kısa dizelerden oluşan, esprili, ironik ve şaşırtıcıdır.
Ödülleri
Ihlamur Ağacı ile 1963 Türk Dil Kurumu Tiyatro Armağanı
İpin Ucu oyunuyla 1980 Abdi İpekçi Armağanı (paylaştı)
2005 İstanbul Kitap Fuarı Onur Yazarı (Vefatı nedeniyle eşi Ayşe Bener tarafından kabul edildi.)
