Yazar:
Tarjei Vesaas
Çevirmen:
Deniz Canefe
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
#1001kitap~~~İnsan ve Duygular
20. yüzyılın en büyük İskandinav yazarlarından 1i sayılan Tarjei Vesaas, 1897'de, Norveç Vinje'de doğdu. 1923'te yazmaya başlayan Vesaas'in ilgi çeken ilk romanları çiftlik hayatını anlattığı Det store spelet (Büyük Çevrim, 1934) ve Kvinner ropar heirri (Kadınlar Yuva Diyor, 1935) oldu. Ikinci Dünya Savaşı, eserlerinin daha politik 1ton kazanmasına yol açan yazar, Huset i mørkret (Karanlıktaki Ev, 1945), Nazi işgali altındaki Norveç'in alegorik 1anlatımıdır. Vesaas, ününün doruğuna 1957'de yazdığı ve daha sonra filme de çekilen Fuglane (Kuşlar) ile ulaştı ama ben filme ulaşamadım başka okuduğum kuşlar kitabının filmini buldum artık onu izlerim :))) fakat bu kitabın da filmini izlemeyi çok isterdim hiç1yerde bulamadım ne yazık ki :((( o anlatılanları görmek isterdim *-*
En iyi Norveç romanı, 1başyapıt ve gerçek 1şaheser olarak görülen Kuşlar, narin güzelliğin ve aldatıcı sadeliğin öyküsü olarak da geçer. 1yetişkin fakat Dünyaya çocuk gözleriyle bakan, algılamakta güçlük çeken zihinsel yeterliliği olmayan Mattis ile göl kenarında küçük 1evde kendi halinde 1hayat süren Hege olan kardeşlerin hikayesini anlatıyor. Sakin 1hayat sürdüren bu iki kardeş, şefkatli ve sıcak 1bakış sunarak, zaman içinde yaşanan hayat sürdürme çabaları ve hayal kırıklıkları ile Norveç ormanlarının derinliklerinde, ördüğü kazalarla ev geçindiren Hege ye yardım etmek için kayıkçı olmaya karar veren Mattis ve hayatlarına giren yabancı...
~~~Derinlikler, diye düşündü. Tedirgin düşünceleri sonunda oraya götürmüştü onu. Ne çoklar: Yosunlu derinlikler, diye düşündü. Kumlu derinlikler. Çamurlu. Taşlı derinlikler. Kayalıklar.
Kimsenin düşlemediği derinlikler.~~~ kitaptaki en etkileyici paragraftı benim için, bu hayatlarındaki derinlik ve susmaya dair söylemler gayet sakin ve yalın sunulmuştur, yormayan
Tarjei Vesaas kuzeyin dinginliğini çok güzel bir şekilde yansıtmış kitaba. Yaptığı tasvirler ve kullandığı yalın dil sayesinde de sanki oradaymışım gibi bir hisle okudum kitabı. Mattis’e de gerçekten bayıldım. Baştan sona kaybetmediği o içindeki çocuk sayesinde tebessümle okudum bütün kitabı. Olayların başlarında çevresine aldırış ediyor gibi görünse de sonradan her seferinde kendi başının dikine gitmesi çok hoş bir şeydi bence. Kim olursa olsun, ne yaşanırsa yaşansın karakterinden asla ödün vermedi baştan sona. Ama Mattis her ne kadar kitabı tek başına sürüklese de bazı ayrıntılar kitabı biraz aşağı çekti benim açımdan. Diğer karakterlerin üstünde pek durulmadı. Hege’nin karakter gelişimi bir anda gerçekleşti ve bu beni biraz rahatsız etti. Başta sempati duyduğum Hege bir anda karakterinin tersi bir şekilde davranışlar göstermeye başladı. Kitap Mattis’in bakış açısından gittiği için böyle olmuş olsa da gene de bir şekilde bu kısımların altı daha da doldurulabilirdi. Zira bu şekilde Mattis’in hislerini de daha iyi anlardık.
Norveçli yazar Tarjei Vesaas’ın 1957 yılında kaleme aldığı romanı Kuşlar, İskandinav edebiyatından hoşlanan herkesin seveceği bir roman. Evi geçindirmeye çalışan ablasıyla beraber Norveç’in ücra bir kasabasında yaşayan, zihinsel engelli Mattis’in öyküsü. Durağan, sakin, dingin ama masumiyete, insan karakterine, toplumdan dışlanmaya, yalnızlığa ve hayatla baş etmeye dair çok güzel ve naif bir roman. Pek fazla olay ve karakter olmamasına rağmen akıp giden ve okura dokunabilen, benim de çok severek okuduğum bir kitap oldu. İskandinav edebiyatı seven herkese tavsiye ederim.
Öyle güzel bir roman okudum ki... Norveç Edebiyatı, İskandinav Edebiyatı gibi hep yüreğe dokunuyor... Özellikle "yalnızlık ve doğa"üzerine cümleleri hep vurgun gibi oluyor bu yörenin yazarlarının......
Bu hikâyede de; kendi halinde yaşayan abla kardeşin, yalnızlıkları, birbirlerine tutunmaları, en önemlisi de " zihinsel olarak hasta olan Matiss'in gözünden 'bana ne olacak?' " sorusunun getirdikleri......
Nette okuduğum bir yazının sonunu şöyle bitirmiş yazıyı yazan; Charles Addams’ ın dediği gibi “bir örümcek için normal olan bir sinek için kaos ise” o halde normallik kavramı da bir illüzyondan ibaret olsa gerek. (ŞB Nisan 2017)
İskandinav Edebiyat Ödülü sahibi Tarjei Vesaas'tan, nahif olduğu kadar şiddetli, aldatıcı basitlikte, sarsıcı bir roman: Kuşlar...
Çevirmene de ayrı bir teşekkürü borç bilirim,öyle akıcı bir anlatım ile çevrilmiş ki kitap....
İskandinav edebiyatına bu kitapla göz kırpmış oldum. Kitap 1963 yılında İskandinav Edebiyat Ödülü de almış üstelik. Bence ödülü sonuna kadar hak eden bir eser.
Konusuna gelecek olursak kırsalda yaşayan iki kardeşin hayatına misafir oluyoruz. Zihnen geri olan, çocuksu düşünceleri, hayalleri olan Mattis ve evin geçimini ve bakımını üstlenen ablası Hege. Mattis karakteri o kadar güzel inşa edilmiş, o kadar çocuksu ve saf bir şekilde inşa edilmiş ki karakteri sevmemek mümkün değil. Hege ablasının isteği ile iş bulup çalışmaya çalışır, dener de fakat çok başarılı olamaz. Hege üzgün bir anında kuşların sesini duyar ve çocuksu düşüncesi ile başlarına güzel şeylerin geleceğine inanıp mutlu olur. Bu durum sonrasında arada vakit geçirmek istediği gölde duran sandalı ile gölden karşıya yolcu getirip götürmeye karar verir. Mattis ilk gününde ilk ve son yolcusunu sandalına alır ve onu evine götürür. İşte hikayemiz buradan sonra değişir. Mattis' in safça duyguları, olaylara verdiği tepkileri o kadar içtendi ki. Hikaye beni içine aldı. Sonuçta beni hüzün ve bazı düşüncelerle birlikte bıraktı.
Okumayanlara tavsiye ederim. Su gibi akıp giden kitaplardan. Herkese iyi okumalar dilerim :)
Kuslar...
Gectigimiz aylarda sehrimde yapilan kitap fuarinda geziniyorken gozume takildi bu kitap.. Daha oncesinden Ingiliz okudum, Irlandali okudum, Amerikan, Fransiz, Iranli, Hint, Rus yazar derken neden Islandinav ulkelerinden de bir tadimlik ruhuma iyi gelecek kitaplar okumuyorum dedim
(Iskandinav demisken hastasi oldugum serinin yazari Steig Larsson'un da Isvecli oldugumu neredeyse gozumden kaciriyordum) Yani neden olmasin?
Gidip geldikce Norvec ayri bir kuvvet uyguladi bana.. Durust olmak gerekirse sadece kapagina bakip hemen saldirdim ve gerisini de kaderimize biraktim (tabi sonrasinda icimde bi huzursuzluk).. Biliyorsunuz ki son zamanlarda herkese hitap edebilecek bir kitap bulmak cok zor (zevkler farkli) ozellikle de hediye etmek istiyorsam daha bi titiz ve gereginden fazlasiyla kaygiliyim.. (tek istedigim, benim okur arkadasim kiymetli vaktini ayiriyorsa kitap benim yuzumu kara cikarmasin, umarim kara cikarmadi da) Yine de denemekten alamadim kendimi. Neyse..
Norvec'in farkliligini ve de soguk havasini kitapta hissettim.. Bolumleri arasi kopukluklari anlamakta zorlandim ama sonra o boluk porcuk parcalar bir butune ulastirdi beni, hatta yazarin kasten yaptigi seyi daha bi iyi kavradim ve de basta bunaltici buldugum kitabi sonuna geldigimde tatmin edici buldum (yazara haksizlik ettim)..
Sona geldigimde icimde de kucuk bir burukluk olus(mus)tu..
6/10
Çevremizde "alık, saf, deli " diye nitelendirilen kişilere mutlaka tanık olmuşuzdur. Kitabın kahramanı Mattis de çevresinden etiketlenme ve dışlanma hususunda nasibi almış ablasıyla yaşayan yalnız biridir. Konu olarak Fareler ve İnsanları anımsatsa da içeriğinin işlenişi ve dilinin basit oluşuyla kesinlikle yanında masum kalır. Hiçbir sürükleyiciliği olmayan ve sürekli tekrara dayalı işlenişi kitabı sıkıcı kılabilir. Ki kitabın arka kapağındaki açıklamasını okusanız bile yeterli, içeriğinde ek olarak görebileceğimiz hiçbir bilinmeyen yok. Kısacası 250 sayfalık kitabı 5 satıra dökmüş desem yerinde olur. Ama şunu söyleyebilirim ki Fareler ve İnsanlar kitabı gibi acımasız olmadığı için her yaş grubuna okutulabilir. Hiç değilse az buçuk da olsa toplum tarafından izole edilen kişilere dair öngörü sahibi olunabilir diye düşünüyorum.
Mutlaka okunmalı mı derseniz kesinlikle hayır.
Tarjei Vesaas'ın çok uzun yıllar önce, Cumartesi Yayınları tarafından yayımlanan Melih Cevdet Anday çevirisi Buz Sarayı'nı okuduğumda nasıl çarpıldığımı, içimdeki o yoğun ağlama isteğini dün gibi hatırlıyorum.O kısacık hikâye yerden yere vurmuştu beni.
Kuşlar uzun zamandır elimde olmasına karşın, Buz Sarayı'nın büyüsü bozulacak diye korkup, okumadım.
Oysa ki büyünün bozulmasını bırakın, daha da büyüdü.
Köylülerin deli diye nitelendirdiği, öğrenme güçlüğü olan Mattis, ablası Hege ile yaşar.Mattis, kafasındaki yoğun düşünceler nedeniyle zorlanıyor.Bir işe başlamak, devam ettirmek neredeyse imkânsız onun için.En kötüsü iletişim kurmakta yaşadığı zorluk.Ablası Hege tek dayanağı. Hege'yi kaybedebileceğini, dahası ablasının ona eskisi kadar yakın olmadığını fark ettiğinde Mattis büyük endişeler yaşamaya başlar.O günlerde karşılaştığı çulluk, onun için büyük anlam taşır.Çulluğun yitimi ise yalnızlık korkusunu, ablasını kaybetme korkusunu daha da arttırır.
Hege de dahil olmak üzere, hiç kimse Mattis'in korkularını, endişelerini anlayamaz.Okuyucu olarak biz anlıyoruz ama.Terjai Vesaas, Mattis'in zihninde, yüreğinde gezdiriyor bizi.
Çok ama çok beğendim Kuşlar'ı.
8/10
Beğendi
·2023 69. kitabı
Benim gibi siz de İskandinav edebiyatının sakin ama derinlikli yanını seviyorsanız bu kitabı gönülden öneririm. Anne ve babasını kaybetmiş, yalnız kalmış iki kardeşin öyküsünü anlatıyor kitap. Mattis ve Hege yerleşim yerinden ve insanlardan uzak bir evde yaşarlar. Hege örgü örerek kendine ve zihinsel engelli -bana göre ise çocuk ruhlu- kardeşi Mattis’e bakar. Hege hem tüm sorumluluğu tek başına taşımaktan yorulduğundan hem de bir gün kendisine bir şey olursa, kardeşinin başını belaya sokmadan yaşaması için onu hayata hazırlamaya çalışır. Bir işe girip para kazanması için onu teşvik eder. Lakin Mattis bu işe pek sıcak bakmaz. Korkuları vardır ve bunlar yersiz değildir. Dışlanmaktan, hor görülmekten, gülünç duruma düşmekten korkar. İçten içe bir gün düşüncelerini kontrol edebileceğini düşler. Evinin üzerinde uçan çulluk kuşunu bir şeylerin değişeceğine ve mutlu olacaklarına dair bir işaret olarak algılar. Ve bir gün her şey değişir. Ne demiş Tolstoy: “Tüm muhteşem hikâyeler iki şekilde başlar: Ya bir insan bir yolculuğa çıkar, ya da şehre bir yabancı gelir.” Ve o yabancı iki kardeş arasındaki tüm dengeyi değiştirir. Çok severek okuduğum bu hikayeyi gönülden tavsiye ediyorum.
Norveççem niye yok ki?1000Kitap
Kitabı beğendim desem abesle iştigal olur. Ben kimim ki İskandinav edebiyatının en büyük eserlerinden birini bepenmeyeyim. Kitap uzun bir şiir gibi "Göldeki kamış olsam" Misali hallice sembolik. Zaten yazarımız aynı zamanda şair. Buraya unutmayayım diye yazmak istediğim bir şey var kitabı okurken 2 küçük oğlumu büyütürken ki hislerim geldi aklıma beni nasıl paylaşamadıkları, bana nasıl da muhtaç oldukları,sadece onlar için yaşadığımı sanmaları ....kahramanımız da böyle kötü yanı ise hiç büyümüyor.
Yazar Hakkında
Tarjei VesaasYazar · 2 kitap
1897’de, Norveç’te Vinje’de doğdu. 1923’te yazmaya başlayan Vesaas’ın ilgi çeken ilk romanları çiftlik hayatını anlattığı Det store spelet (Büyük Çevrim, 1934) ve Kvinner ropar heirri (Kadınlar Yuva Diyor, 1935) oldu. İkinci Dünya Savaşı, eserlerinin daha politik bir ton kazanmasına yol açtı. Huset i mørkret (Karanlıktaki Ev, 1945), Nazi işgali altındaki Norveç’in alegorik bir anlat ımıdır. Vesaas, ününün doruğuna 1957’de yazdığı ve daha sonra filme de çekilen Fuglane (Kuşlar) ile ulaştı. Diğer eserleri arasında, Kimen (Tohum, 1940), uluslararası ödül kazanan hikâye derlemesi Vindane (Rüzgârlar, 1952) ve Is-slottet (Buz Sarayı, 1963) sayılabilir.
Vesaas 15 Mart 1970’te doğduğu kasabada öldü.
