Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
368
Basım Tarihi:
22 Ekim 2019
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 2008
Yayınevi:
Penguin
Orijinal Adı:
Let it Snow
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9780141371207
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Öncelikle bu kitabın genç yetişkin kitabı olduğunu tahmin ederek aldım. Ama bu kadar derinliği olmayan hikayelerin beni asla içine alamadığı bir şey okuyacağımı düşünmemiştim. Üç yazarın yazmış olduğu kitabın ilginç olacağını düşündüm ve kitabın sonunda iyi bir fikir olmadığına karar verdim. Belki 13 yaşındaki Şeyma bu kitabı okusaydı daha çok sevebilirdi ama 27 yaşındaki Şeyma’yı hiç sarmadığını söyleyebilirim. Çok daha derin genç yetişkin kitapları var bunları okumanızı tavsiye ederim.
İlk defa bir John Green kitabı beni hiç sarmadı (diğer kitaplarında orta halli bulduğum da oldu ama beğendiğim yanları oldu illaki) aslında tamamen John Green kitabı değil. 3 bölümü üç ayrı yazarın kaleminden okuyoruz. Bir hikayenin kahramanı diğer hikayede küçücük olsa görünüyor. Konumuz yılbaşı ve aşk. Sanki bu üç yazara anahtar kelimeler verilmiş ve hikaye yazmaları istenmiş. Konu işleyişi bana biraz yavan geldi.
Gençlik romanlarına her daim ilgim olmuştur ve başarılı bir gençlik romanıydı. Üç ayrı öykü, üçünün de yolu kesişiyor. Sürükleyici bir kitaptı. John Green kitaplarını hep büyük bir zevkle okurum. Açıkçası bu kitap diğer kitapların gölgesinde kalmamalı. Aşk, romantizm konularını okumayan biriyseniz kitap belki size sıkıcı, durağan gelebilir. Kitabın ana noktası noelde yaşanan beklenmedik aşklar. Yaş grubu 16-18. Kısacası lise aşkları, gençler için Sürükleyici olacak bir kitap.
İçerisinde üç farklı hikaye olduğu zaten biliniyor ancak hikayelerin aslında aynı evrende yaşandıklarını tahmin etmemiştim.Kış temalı tatlı hikayeler bekliyordum.Akıcı bir şekilde ilerleyen,beğendiğim bir kitap oldu.En sevdiğim hikaye, ilk hikayeydi.Komik ve klişe gibi hissetirse de küçük ayrıntılarla sadece bu kitaptaki öykülerden değil,diğer mini aşk hikayelerinden de ayrılıyordu.John Green’den çok şey beklesem de onun hikayesi geri planda kalmıştı bence.Normalde Green’in dilini beğenirim.Genel olarak karakterleri çok sevemedim.Orta derece.Bir çırpıda çerezlik okunabilir ancak şiddetle önerdiğim bir kitap değil
Kar taneleri
Bölüm- 1
"Hani bazı günler olur ya hayat sanki sizi... Gerçekten seviyormuş gibi hissedersiniz."
1. Öykü: JÜBİLE EXPRESİ
Kitabın dilini çok sevdim. İnanılmaz akıcı fakat biraz hızlı ilerlediğini söyleyebilirim. Jübile karakterinin düşünce yapısı güzel fakat davranışları asla olgunca değil. Bu öykü biraz mantıksal olayların dışında ilerledi. Ama okumaktan da zevk alıyorsunuz. Aslında size bir şey katmıyor- Gerçi hangi aşk kitabı katar ki- kafanızı dağıtmak için okursunuz sadece. Kısaca konusu, karakterimiz alkollü kahve içerken anne ve babasının hapise atılması ile başlıyor ve kar yolculuğunda trenin arıza yapmasıyla gelişiyor. Öyküde çok eksiler olduğunu söyleyebilirim ama benim için en önemli eksisi trende tanışılan Jeb'in aniden öyküden çıkarılması. Çok hüzünlü bir karakter olarak gösterildi ve onu çok merak ettim. Keşke onunda hikayesini anlatsaydi yazar. Her neyse öyküye puanım 10/7
Bölüm-2
"Yanlış hissettiren bir tarafı vardı ama bu, yanlış olduğu anlamına gelmiyordu."
2. Öykü: PONPONLU MUCİZE
Olumlu durumlar;
Bu öyküde sevdiğim tek şey başlığı oldu diyebilirim. Ana karakterimizin kötü bir zaman geçirirken gece uyuyamamasını çok iyi anlıyorum ve karakterde sadece bunu sevdim.
Diğer öykü ile bunun da birbirine bağlanmasını
Ve çok çok çok az da JP'yi
Olumsuzlar;
John Green beni baya bir üzdü. İnanılmaz vasattı. Hormonları tavan eden 3 Ergen'in ponpon kız sevdası yüzünden ( birisi yemek yüzünden) kar fırtınasında Waffle House'e gitmesini ve yolda cektikleri tüm maceralari anlatıyor. Beni hiç ama hiç tatmin etmedi. Okurken çok keyif alamadım. Green bize Karlı havayı ve o zorlukları güzel yaşatmış ama genel olarak bayat bir konusu vardı. Hele ki Tobin'in Dük'e karşı başlarsa asla asla asla bişey hissetmeyip, o benim kardeşim/kuzenim ayaklarına
Cocuksu bir kitaptı...konu guzeldi ama cok daha ciddi,ayrintili, profesyonel islenebilirdi...basit bi işleyiş olmuş...konunun içine giremedim açıkcası...sevgiler,)
Üç yazarın birleşerek bir kitap yazması ile ortaya çıkmış bu hikaye. Bende elime geçmişken okuyayım dedim. Beğendim mi? Evet kesinlikle hatta soluksuz okudum ancak sekiz puan vermemin nedeni ne kadar seversem seveyim John Green'in yazmış olduğu bölümü akıcı bulmamam. Gerçekten şaşırdım yani özellikle de onun yazdığı bölüm hiç dikkat çekici değildi. Elbetteki hikaye noel mucizelerini anlatıyor. Üç mucize de birbiri ile bağlantılı olduğu içinde mecburen baştan sona okuyorsunuz. Yoksa nedendir bilmem orta kısım bitmek bilmedi benim için. Yinede kütüphanenizde yeri olmalı diye düşünüyorum. ^^ Trenin kara saplanması ile Gracetown gibi küçük bir kasabada sıkışan Jubilee , yanı başındaki aşkı göremeyen Tobin ve aptallık ederek hayatının aşkını terk ettikten sonra pişman olan Addie. Bu üçlünün başlarına ne kadar kötü şey gelirse gelsin Noel mucizesi ile aşkı bulmalarını anlatıyor. Ve elbetteki yeni dostlukları da...
Kar taneleri
Çok çok çok tatlı bir kitap ile geldim bugün
Biliyosunuz hikayeler şeklinde olan kitapları sevmem ama bu aralar karşıma çıkan kitaplar bana sevdirecek gibi gözüküyor . Bu kitapta ne bulduğumu ben de tam olarak bilmiyorum ama bu zamanın havasından olsa gerek çok sevdim. Kitap birbiriyle bağlantılı üç yılbaşı hikayesini anlatıyor ve üç yazarı var. Sondaki birleşme gerçekten çook güzel ve tatlıydı. Ilk iki hikayeyi çook beğendim ama son hikayeyi diğerlerine göre daha az beğendim. Galiba diğer karakterleri çok sevmem ile alakalı. Kitabın türü gençlik/aşk gibiydi. Hani böyle üç adım uzakta, aynı yıldınız altında havası vardı, sadece hastalıksız hali(Bu arada aynı yıldızın altındanın yazarı da var o yüzden de biraz öyle galiba).
Jübile ekspresi
Ilk başlarda tam olarak böyle devam etmesini beklemedim açıkçası ama yine de ne olacağını bildiğiniz bir kitaptı. Tabi bu benim "acaba şimdi ne olacak?" dememi engellemedi. Ilk başlarda her ne kadar Stuart'ı o kadar da ısınamamış olsam da sonradan sevdim (hele ki sonlarda). Jübile ise baştan beri sevdiğim bir karakter oldu.
Ponponlu mucize
Bu da çoook güzeldi. Dükü ilk başlarda erkek sanıyordum ve aralarındaki espiriler o yüzden çok saçmaydı yani öyle gelmişti (gerçekten çok değişik yanlış anladığım şeyler oldu bu sırada). Jp de kafamda canlanamadı bir türlü ama onu da çok sevdim (özellikle öğrendiği an).
Koruyucu melek
Sanırım bunu o kadar da sevmememin sebebi Addie oldu. Herkesin şikayet ettiği gibi bencildi bence ve tam olarak tipik bir sosyete karakteriydi (hele charlie ile olanlar). Bir de Jeb'i de çok sevmemiş olsam da ona üzülmem oldu Addie'yi sevmeme sebebim. Karakterleri yine hissetim ve okurken de çok zevk aldım ama karakterleri bu hikayede çok sevemedim o yüzden de bayıldım diyemeyeceğim.
Bildiğiniz kitaba
Tam da kış aylarında okunacak içerisinde 3 ayrı yazardan 3 farklı hikayeden oluşuyor. Kolayca okunabilecek akıcı ve çerezlik bir kitap. Reading slumpta olanlar kolayca çıkabilir.
3 kısa hikâyeden oluşan bu kitaba başlarken çok büyük bir beklentim yoktu. Kitap da zaten ortalama bir kitaptı.
En çok ilk hikâyeyi sevdim hatta o hikâye ayrı bir kitapta devam etse alır okurdum. Diğer hikâyeleri o kadar çok sevmedim ama tüm karakterlerin finalde bir araya geldikleri sahneyi okumaktan keyif aldım.
Yazar Hakkında
John GreenYazar · 10 kitap
John Green New York Times bestseller'ı olmuş dört kitabın yazarıdır. Michael L. Printz Ödülü, Michael L. Printz Onur Ödülü ile Edgar Ödülü kazanmış, iki kez L.A Times Kitap Ödülü finalisti olmuştur. Ayrıca kardeşi Hank'le birlikte tüm dünyada üç yüz milyondan fazla izlenmiş bir video serisi olan Vlogbrothers'ın yaratıcısıdır. John eşi ve iki çocuğuyla birlikte Indianapolis'te yaşamaktadır.
