Yazar:
Max Frisch
Çevirmen:
İlknur Özdemir
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 51 dk.
Sayfa Sayısı:
136
Basım Tarihi:
Eylül 2020
İlk Yayın Tarihi:
1994
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
Orijinal Adı:
Montauk
ISBN:
9789750844386
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
2. Frisch eserim ve yine doyurucu oldu benim için..
Okuması çok kolay diyemem, yazarı daha önce okumasaydım ilk kitabın bu olmasını istemezdim.
Ama onun dahi kalemine aşina oldugum için ben sadece edebi zevke odaklandım.
Kitap yazarın özyaşamoykusu ; günlüğü, anıları işlenmiş. Özellikle New Yorka bir davete giderken ,yayınevinde tanıştığı çok genç bir kız ile yaşadığı aşk üzerinden bir dönüşüm var..
Neden zor;
1. Yazar bu otobiyografik eserde kendini 3. Kişi olarak anlatıyor . Bu durum okuyucuyla arasına bir tık meseafe koyuyor gibi hissedilebilir.
2. Belli bir kronolojiye bağlı kalmıyor .. Sevgilisinden bahsederken hopp eski eşine geçiyor vs..
Neden çok sevdim:
1- Max Frisch’i anlamak icin okumuyorum.. haz icin okuyorum ve kaç okur hakkını tam verıyordur bilemem.. Kendi adına basit cümlelerine vurulduğu söyleyebilirim.. Onun kitaplarını okumak , içimdeki kara kutuya dokunuyor , kaygılar, korkular tekrar yüzeye cıkıyor sanki..
2- cok basıt 2 kelimelik bir cumle. Bu kadar .. Mwx Frısch bunu öyle bir yerde kullanıyor ki çarpışıp kalıyorum.. Onun soylemesi anlamlı hale getiriyor.
3- Hayranlık duyuyorum. Zekasına, farklı tarzına .. Onu okurken, keşke tanısaydım onu zamanda yolculuk yapıp kafasına , hayatına şöyle bir dalmak isterdim..
Saymakla bitmez..
Kısaca kitap herkes icin mi bilmiyorum ama
Ben çok sevdım.
Yazara mavi sakal sonrasında günlükleri ile devam edeceğim.
8/10
2021 63. kitabı
“Montauk” Max Frisch'in kendisiyle hesaplaşması ve onun en kişisel kitabıdır.
ABD'de kitabının tanıtım turu sırasında, yayıncı Alice Locke-Carey ile olan kısa aşk hikâyesi Frisch’in hayatının acımasız bir dökümünü çıkarması için bir fırsattır.
Kitap, hayatının haykırışı olarak da adlandırılabilir; geçmişte onlarca yıla yayılan, tüm ilişkilerini, evliliklerini ve sonu faciayla biten aşklarının tamamını içeren bir haykırış.
Babasını kaybedince Alman Dili ve Edebiyatı eğitimini yarıda bırakmak zorunda kaldı ve mimarlık fakültesini bitirdikten sonra, tekrar hayatını yazmaya adadı. Gençlik arkadaşı Werner Coninx hakkında çizdiği portre, tek kelime ile muazzamdı. O kadar içten ve samimi bir dille ifade ediyor ki dostluklarını, bütün kitap onun hakkında olabilirdi diye düşündüm. Hayatında iz bırakanların en başında, üst sınıfa mensup Gertrud Constanze von Meyenburg ile ilk evliliği ve çocukları yer alıyor.
Şair Ingeborg Bachmann ile olan tutkulu aşkı, evlenme teklifinin reddi ve aşırı kıskançlığının yüzünden bittiğini açık sözle ifade ediyor. Kendisinden 28 yaş küçük olan ikinci eşi Marianne Oellers bir arkadaşıyla uzun süre onu aldatmış.
"My Life As A Man” alt başlığı altında iki farklı yanını eleştirisel bir biçimde anlatıyor, bir taraftan zayıf, aldatan ve biten ilişkileri için kendini sorumlu tutan bir erkek ve diğer taraftan dünyada yüksek takdir gören başarılı bir yazar.
Frisch'in hikâyesi herhangi bir kronolojiyi takip etmiyor. Anıların ve düşünce parçalarından özenle oluşturulmuş bir kolaj gibi daha çok. Anlatı perspektifindeki değişiklikler, Frisch'in kendinden şüphe dolu hayatına geri baktığını ortaya koyuyor.
“Montauk” bir yandan şiirsel üslubun hâkim olduğu bir eser ama diğer yandan da bir hayatın cilasız analizidir.
Max Frisch’ten okuduğum ikinci kitabım, devamı
Montauk Max Frisch kendini üçüncü şahıs olarak konumlandırdığı otobiyografisinde Lynn ile yaşadığı aşk üzerinden kadınlarla olan ilişkisini anlatır. Tarihsel bir sıralaması olmaması ve bazen neden bu mesafe diye sormanıza sebep anlatı tarzıyla sizi yorsa da aldığınız edebi lezzet her türlü yorgunluğun üstünde … Yazarın Ingeborg Bachman’a olan o tutkulu aşkı da satırların arasında ışıl ışıl… fazlasıyla kendini anlattığı bu anlatıyı Frisch’i tanıma ve anlama açısından okumalısınız
Okuyanlar bilirler, kimlik sorunsalı, toplumun şahsa yüklediği kimlikle kişinin aslında kendi olmak istediği kimlik arasındaki uyuşmazlık teması Frisch kitaplarının esas fikridir.
Tarzını beğenenlerin severek okuyacaklarını düşündüğüm bir anlatı kitabı #montauk , bir kızılderili adı.
İçsel hesaplaşmanın kitabı...
Modern toplumdaki insanın yabancılaşması, yalnızlaşması...
Frisch’in bir nevi çığlığı...
.
Kendi yaşam öyküsünden kesitler sunduğu bu kitabı ya çok seversiniz okurken ya da “bana göre değilmiş” diyerek kapatırsınız kapağı.
Çok sevdim.
Yine de ısrarla favorim homo faber.
Elbette #stilleri okumadım henüz.
“Hayatımı kendimden gizlemişim.
Bir kitabın içinde başka bir kitabın bahsi geçince yazarın bunu rastgele yapmadığını düşünüp o kitabın peşinden gidiyorum.
Aşıklar Delidir’de de ana karakterlerimiz Umut ve Sanem, Montauk üzerinden tanışıyorlar. Sanem de bu kitabı daha önce okuduğunu söylüyor ve kitabın bazı yerlerinde yine Montauk’tan alıntılar karşımıza çıkıyor.
Bu arada sizi ağlatacak bir kitap arıyorsanız buna bir bakabilirsiniz :) 
Âşıklar Delidir ya da Yazı Tura
Neyse, kitapta sürekli Montauk geçince ikisi arasında bir bağ olmalı dedim ve hemen okumaya başladım. Ama bayağı zorlandım açıkçası. Çünkü Max Frisch burada klasik bir hikâye anlatmıyor; daha çok kendi anıları, düşünceleri ve iç hesaplaşmaları var.
Bir yerde kendisinden üçüncü şahıs olarak bahsediyor, bir yerde direkt kendi ağzından anlatıyor. Kronolojik bir sıra da yok. Kısacık bir kitap aslında, bir günde bitiririm diye başladım ama düşündüğüm gibi olmadı.
Ama kitabın sonlarına doğru Ayfer Tunç’un neden özellikle Umut’un eline Montauk’u verdiğini biraz anladım sanırım. Çünkü Max Frisch’te de, Umut’ta da, Sanem’de de aynı his vardı: Sanki yaşadıkları anın içinde değillerdi. Sürekli kendi düşüncelerinin içinden hayatı izliyor gibiydiler.
Max Frisch de kitap boyunca yaşadığı şeyleri sadece anlatmıyor; sürekli dönüp onlara yeniden bakıyor, anlamlandırmaya çalışıyor, kendine dışarıdan bakıyor gibi hissettirdi bana.
Ve bence Ayfer Tunç’un Montauk’la kurduğu bağ da tam olarak buydu.
Gerçekten birbirlerini daha anlamlı kılan iki kitap oldu benim için.
Âşıklar Delidir ya da Yazı Tura
Neyse, kitapta sürekli Montauk geçince ikisi arasında bir bağ olmalı dedim ve hemen okumaya başladım. Ama bayağı zorlandım açıkçası. Çünkü Max Frisch burada klasik bir hikâye anlatmıyor; daha çok kendi anıları, düşünceleri ve iç hesaplaşmaları var.
Bir yerde kendisinden üçüncü şahıs olarak bahsediyor, bir yerde direkt kendi ağzından anlatıyor. Kronolojik bir sıra da yok. Kısacık bir kitap aslında, bir günde bitiririm diye başladım ama düşündüğüm gibi olmadı.
Ama kitabın sonlarına doğru Ayfer Tunç’un neden özellikle Umut’un eline Montauk’u verdiğini biraz anladım sanırım. Çünkü Max Frisch’te de, Umut’ta da, Sanem’de de aynı his vardı: Sanki yaşadıkları anın içinde değillerdi. Sürekli kendi düşüncelerinin içinden hayatı izliyor gibiydiler.
Max Frisch de kitap boyunca yaşadığı şeyleri sadece anlatmıyor; sürekli dönüp onlara yeniden bakıyor, anlamlandırmaya çalışıyor, kendine dışarıdan bakıyor gibi hissettirdi bana.
Ve bence Ayfer Tunç’un Montauk’la kurduğu bağ da tam olarak buydu.
Gerçekten birbirlerini daha anlamlı kılan iki kitap oldu benim için.Frisch'ten samimi anlatı: OtobiyografikAnlatı
İtiraf edeyim: Başarılı bir yazarın hayatının son demlerinde genç bir kadınla sadece haftasonu da olsa ilişkisini merak ettim ve tabii ki beğendiğim kalemin hayat hikayesinden kesitleri de.
Frisch'in 1974 yazında yaşadığı bir haftasonu ilişkisi merkezinde hayatından bölümler içeren bir anlatı. Yazarak geçinemediği mimarlık zamanları, çocukluk ve gençlik anıları, başından geçen evlilikler ve aşklar. Olmayan kişiler ve kendi içinde ibretlik olaylar uydurmadan, topluma olan sorumluluğu üzerinden yazarlığını haklı göstermeden, mesaj kaygısı taşımadan sadece anlatmak istediğini yazıyor, bir yerinde. Küçüklüğünde loş odasında yatarken yorganın altında saatlerce el feneri ışığında Donkişot okurken gözkapakları düşük kalıp tedavi olmuş, Yahudi sevgilisini kurtarmak için evlenmeye zorladığında red cevabı almış, kıskançlık ve kayıtsızlık duyguları içinde kadınlarla sorunlar yaşamış, kitabında dile getirdiğine göre.
'Yaşanmışlıkla ve okurla mesafesini koruyabilen, mahrem ve çok özel bir hesaplaşma' yazıyor arka kapağında. #stiller romanından derin etkilendiğim yazarın bu samimi anlatısından sonra son romanı #mavisakal ve #günlükler ile devam edeceğim okumaya, aynı zamanda Brehct sonrası Alman tiyatrosunun dev ismine....
62 yaşında bir yazarın kadınlar hakkında daha çok şey bilmesini beklersiniz. niş bir anlatım biçimiyle bezenmiş. kapak dürrenmatt'ın frisch için 'umutsuz bir romantik' dediği söyleniyor. öyle.
Max Frisch ile rollercoaster keyfi tadında bir okuma için buyurunuz.
Daha önce 'Mavi Sakal' kitabını okumamış olsam belki daha zorlu bir okuma olurdu hoş bence hala zorlu bir okuma.
Bazen ben dili bazen üçüncü şahıs dili okuyoruz. Toplamda yazarın hayatına konuk oluyoruz. Yorucu bir yolculuğa çıkmak pahasına da olsa buna değiyor.
Keyifli okumalar.
#readingismycardio #aslihanneokudu #okudumbitti #2021okumalarım #okuryorumu #kitaptavsiyesi #neokudum #maxfrisch #montauk #yapıkrediyayınları #yapıkredikültür
Yazar Hakkında
Max FrischYazar · 23 kitap
15 Mayıs 1911'de Zürih'te doğan Max Frisch, on altı yaşında yazmaya başladı. Alman dili üzerine eğitim görürken, yirmi iki yaşında babasının ölmesiyle gazetecilik hayatına atıldı. Böylece Doğu Avrupa'ya ilk araştırma gezilerini yaptı. Yirmi beş yaşındayken, Zürih Yüksek Teknik Okulu'na girdi ve 1941'de mimarlık diplomasını aldı. İkinci Dünya Savaşı sırasında İsviçre ordusunda görev yapan Frisch'in 1934'ten itibaren pek çok romanı ve tiyatro oyunu yayınlandı. Yazar 1958'de Almanya'nın en önemli edebiyat ödülü olan Georg Büchner ödülünü, 1976'da da Alman kitapçıların verdiği Barış Ödülü'nü aldı. Yapıtlarının tümünde çağının genel toplumsal bunalımlarını ve geleneklere dayalı düzene karşı uyanan kuşkuyu dile getiren Frisch, bugün çağdaş İsviçre edebiyatını dünya edebiyatında temsil eden en büyük isimlerden biridir. 1991'de hayatını kaybetmiş olan Max Frisch'in başlıca yapıtları şunlardır: Homo Faber, Stiller, Locarno'u Eczacının Düşü, Biyografi, Mavi Sakal, Adım Gantenbein Olsun.
