Yazar:
Anton Çehov
Çevirmen:
Mehmet Özgül
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 53 dk.
Sayfa Sayısı:
490
Basım Tarihi:
Mart 2019
İlk Yayın Tarihi:
30 Ocak 2000
Yayınevi:
İletişim Yayınları
ISBN:
9789750526534
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Mutlu Son, İletişim Yayınları’nın Çehov
seçkisinin 4. kitabı, kitabın önsözü, Rufus W.Mathewson, Jr’a ait.Sonsöz ise Harold Schefski’ne ait.
Bu ciltteki 46 öykü, Çehov’un 1887 yılında yazdığı öyküler.
Ne çok öykü yazmış Çehov, iyi ki de yazmış.Ruhuma çok iyi geliyor Çehov öyküleri.
Puan vermedi·490 syf.··
Beğendi
·2022 72. kitabı
·15 günde okudu
·Okunma: 23 Mayıs 2022 15:29
Çehov oku mutlu ol
Yedi ciltlik öykü serisinin dördüncü kitabı. Yaz sonunda seriyi tamamlamış olacağım.
Arka kapaktan iki alıntı :
Mutlu Son, Çehov’un olgunluk döneminin başlangıcı kabul edilen 1887 yılına ait öyküleri bir araya getiriyor.
“Koca bir yaşam tarzını belirli bir bireyin nitelikleri üstünden anlatmakta çok az yazar Çehov kadar başarılı olabilmiştir.”
RAYMOND WILLIAMS
#iletisimyayınları #çehov #öyküler #çeviren #mehmetözgül #kitaptavsiyesi #okumaönerisi #mutlakaokuyun #mayıs2022okumalarım
NBC'nin Bir Zamanlar Anadolu'da Filmindeki Savcı Tipi Bu Kitapta!Edebiyat
Çehov'un 1887 yılında yazdığı ve toplam kırk altı öyküden oluşan kitabı Mutlu Son'u okudum. İletişim yayınları kalitesiyle basılan kitap hemen hemen kusursuz ve eksiksiz. Önsöz mahiyetinde
Lenin'i Kant'la düşünmek: "Dilenci"·490 syf.·
10/10
Beğendi
·2025 58. kitabı
Anton Çehov’un Dilenci adlı öyküsü, yüzeyde basit bir ahlak hikâyesi gibi görünse de derinlerinde emek, onur ve dayanışma üzerine çok katmanlı bir sorgulama içerir. Avukat Skvortsov’un kapısına gelen
9/10
2022 53. kitabı
En sonunda serinin 4. Kitabını da dinleyerek bitirdim. Bir ara hiç dinlemeye zaman bulamadığım için bitirdim. Açıkcası bir çok öyküyü çok beğendim. Bunlar: Sorgu yargıcı, zinoçka,volodya( feci oldum ),aslan ve güneş,kızıl tüy,baba vs. Bazı öykülerinin devamı olsun isterdim. Kesinlikle seriyi tavsiye ederim. Bu sene insallah seriyi dinleyip bittireceğim. Şuan kitap fiyatları uçtuğu için dinlemek daha mantıklı ne yazık ki...
Eser, Anton Çehov'un farklı dönemlerde kaleme aldığı öykülerinden oluşuyor. Çehov'u tanıyan okurlar bilir ki yazarımız hayatının bir dönemini derin bir yoksulluk içinde geçirmiş ve öğrencilik yıllarında "Çehonte" takma adı ile para kazanmak için öyküler yazmıştır. Çehov, bu öykülerinin çoğunun niteliksiz olduğunu ve kendi eserleri içinde sayılmaması gerektiğini söylese de günümüzde bu öyküler de toplu öyküler içinde veriliyor. Bu yüzden çoğu derleme öykü kitaplarında kalite bakımından bir dalgalanma görülüyor. Öykülerin konusu genel olarak insan ilişkileri, aşk, hayal kırıklığı, toplumun karmaşıklığı gibi temalar üzerine kurulu. Elbette keyifli, klasik Çehov tarzı anlatımı da es geçmemek gerekir. (Sıradan insanların hayatlarına odaklanırken tam kararında betim ve ayrıntılar, nokta atışı karakter analizleri) Gogol'ün tatlı anlatım tarzı olmasaydı sanırım en sevdiğim yazar Çehov olurdu. Onun insan doğasının karmaşıklığını anlama yeteneği incelikli anlatımı yeteneği ile birleşince beni benden alıyor. Yalnız bu eser üzerinden değil, genel olarak Çehov'un karakter analizleri ve insan psikolojisine olan hakimiyeti gerçekten çok etkileyici. Dili bu kadar sade ve gereksiz ayrıntıdan uzak kullanırken öyküyü bu kadar canlı ve hayal edilebilir anlatmak da yine yazarın en etkilendiğim özelliklerinden biri. Kitaptaki bazı öyküler, hikaye başlamadan bitmiş gibi hissettirse de bunların sayıca azlığı yüzünden bu öyküler gözüme çok batmıyor. Kısaca "Çehov ve öykü"... Övmek için başka bir söze ihtiyaç yok aslında.
Çehov'un öykü sanatında ustalığa ilerlediği dönemin ürünü olan Mutlu Son'da günlük hayatın sıradan görünen kesitleri özgün ve dokunaklı anlatılara açılıyor. Usta kalemin bu eserini de digerleri gibi severek oluyacaksiniz cunku eserin icinde hayata dair herseyi bulacaksiniz
Her yiğidin harcı değil Cehov okumak!1000Kitap
Gerektiğinden fazla zaman isteyen öyküler. Bir oturuşta bitmeyen öyküler. Düşündüren öyküler....
Bu yıl 4 ciltini okuyup seneye umuyorumki geri kalanlarınıda okurum. Anlık hevesini kırabiliyor niye bitiremiyorum diye kafa yoran bir yazardır Anton Çehov
''çehov'u duydun mu sen hiç? yazar.''
''duydum.''
''okudun mu?''
''okumadım.''
''okuma zaten boşver.''
''niye?''
''berbat oyunları var, okuma.''
''okumam''
''öyküleri iyi ama. tolstoy bile zamanında ona demiş ki; siktir et olm oyun yazma sen, öykü yaz. tolstoy'u biliyor musun?
''biliyom''
''okudun mu?''
''okumadım''
''aa, onu oku bak. sağlam adam o. çehov'un bir lafı var; birinci perdede silah gördüysen, ikinci perdede o patlamak zorundadır. perde ne biliyor musun?''
''nasıl perde?''
''ya hani... siktir et boşver.''
Anton Çehov
''çehov'u duydun mu sen hiç? yazar.''
''duydum.''
''okudun mu?''
''okumadım.''
''okuma zaten boşver.''
''niye?''
''berbat oyunları var, okuma.''
''okumam''
''öyküleri iyi ama. tolstoy bile zamanında ona demiş ki; siktir et olm oyun yazma sen, öykü yaz. tolstoy'u biliyor musun?
''biliyom''
''okudun mu?''
''okumadım''
''aa, onu oku bak. sağlam adam o. çehov'un bir lafı var; birinci perdede silah gördüysen, ikinci perdede o patlamak zorundadır. perde ne biliyor musun?''
''nasıl perde?''
''ya hani... siktir et boşver.''
Bir koşuşturmayla, bir hengamede, bir savaşla, bir cenderede geçen günler...Durmak, dinlenmek ve dinlemek istiyor insan. Rüzgarın dokunuşuyla ürpermek, otların, dalların, yapraklarının fısıltılarını duymak, kuşların neşesine ortak olmak... Hayatta kalmak değil yaşamak... Derin bir nefes almak..
Bazen başka hayatlar yaşamak istiyor insan.. bazen başka türlü sevilmek... bazen anne olmak istiyor, bazen bir serçe... Ya yaşadığı çağı beğenmiyor insan ya da şehri... Sonra bazen hiç işlemediği günahların hazzını merak ediyor... bazen her şeyden vazgeçmek isterken bazen de yeniden başlamak istiyor.
İşte bu yüzden öykü, eşsiz bir tür. Mevcutla yaşamayı sevmeyen insanlar için her biri başka bir deneyim, başka bir macera. Anton Çehov ise bu türün en iyilerinden...
Kırlarda Bir Gün, Çehov'un 1887 yılında yazdığı öykülerin derlenmiş hali. 5 serilik kitabın dördüncüsü. Sağlam kurgulanmış hikayeler, güzel betimlemeler, akıcı bir dil ve dahası iyi bir çeviri bekliyor sizi.
Kendiniz için bile zamanınızın olmadığı, anlamsız koşuşturmalarla dolu günlerinizde, yaşamak eylemini unutmamak için her gün kitaptan 2- 3 öykü okuyup kısa bir mola verebilirsiniz.
Yazar Hakkında
Anton ÇehovYazar · 155 kitap
Anton Pavloviç Çehov (29 Ocak 1860, Taganrog Rusya - 15 Temmuz 1904, Badenweiler, Almanya), Rus tiyatro yazarı ve modern kısa öykülerin kurucularındandır.
Rusya'nın güneyinde Azak Denizi kıyılarındaki Taganrog'da bakkal bir babanın oğlu olarak Dünya'ya geldi. Dört çocuklu bir ailenin ortanca çocuğudur. Babası, ticaretten çok dini konulara eğilimleri olan sert ve otoriter bir adamdı. Babasının baskısıyla kilise korosunda ilahi söyleyen Çehov, ticarette başarı sağlayamayan babasının yerine dükkân işleriyle de ilgilendiğinden lise eğitimi uzadıkça uzadı.
Çehov, bir süre Yunanlı çocukların devam ettiği yerel bir okulda okudu. Daha sonra on yıl boyunca lisede Yunan ve Latin klasikleriyle temel bir eğitim gördü. Düş gücüne fazlasıyla olanak tanıyan bu eğitim Çehov'un yaşamı boyunca klasiklerden hoşnut olamamasına yol açacaktı. "Edebiyat Öğretmeni" adlı hikâyesi üniversite yıllarına aittir.
1876'da babasının iflas etmesi üzerine ailesi Moskova'ya göçtüğünde, kendisi bir ağabeyi ile birlikte Tagangrog'da kalarak liseye devam etti. Üç yıl boyunca, henüz çok genç olmasına karşın kendi hayatını kendi kazandı. Zor koşullar altında geçen çocukluk yılları, hikâyelerinde çocuklara geniş yer vermesine ve hep hüzünlü, incinmiş çocukları anlatmasına neden oldu.
1879'da liseyi bitirdi ve Moskova'ya giderek tıp fakültesine girdi; 1884'te doktor oldu. Tıp öğrenimi sırasında ailenin geçimine katkıda bulunmak için çeşitli dergilerde yazılar yazdı. Bu dönemde yazdığı yazılarını "Melbourne'ün Masalları" adlı kitapta toplayarak üniversiteyi bitirdiği yıl ilk kitabını yayınladı.
Çehov, üniversiteyi bitirir bitirmez hekimliğe başladı. "Cerrahlık", "Cansız Ceset", "Kaçak" adlı hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hekimlik çok vaktini aldığından yazmasına engel olmaya başlayınca hekimlikten vazgeçip yazarlığa yöneldi. Yazarlığına hekimliğinin izleri görülür. Pek çok kimse onun Çarlık Rusyası'nı anlatışını, bir doktorun hastalığı teşhis edişine benzetir.
1887'de "Alacakaranlıkta" adlı öykü kitabıyla Rus Akademisi tarafından verilen Puşkin ödülü nü kazandı. Aynı yıl ilk büyük tiyatro oyunu "İvanov", Moskova'daki Korsch Tiyatrosunda sergilendi.
Ünlü öyküsü "6. Koğuş" 1892'da yayınlandı. Aynı yıl kolera salgını olan bölgelerde doktor olarak aktif rol oynadı. Merkez Rusya'da bir Melikhov adını verdiği bir malikane satın alarak taşındı ve yaşamında "Melihova dönemi" denilen yeni bir dönem başladı. Bu dönemde yaratıcılığının zirvesine ulaştı. Sürekli kendisini ziyaret gelen dostlarını malikanede ağırladı.
1894 yılının bir bölümünü yurtdışında geçirdi. Bu arada vereme yakalandı, tedavi için Kırım'a geçti.
1895'te "Martı" oyununun ilk versiyonunu yazdı. "Sakhalin Adası"nı yayınladı. Tolstoy ile tanıştı. Oyunun St. Petersburg'daki ilk gösterimi başarısızlıkla sonuçlandı.
1897'de Köylüler adlı uzun öyküsünü yayınlattı. 1898'de Sanat tiyatrosunu Stanslavski ile birlikte kuran Nemiroviç-Dantçenko Martı'yı sahnelemek için Çehov'dan izin istedi, bu arada Çehov, ilerde evleneceği aktris Olga Knipper'le tanıştı. Martı oyunu büyük başarı elde etti. Çehov'un babası öldü.
1899'da Vanya Dayı'nın ilk gösterimi yapıldı, Toplu Yapıtlarının ilk cildi yayımlandı.
1901'de Üç Kızkardeş sahnelendi; Çehov, Kafkasya seyahatinden sonra bir ev yaptırdığı Yalta'ya döndü ve Olga Knipper ile evlendi.
1904'te "Vişne Bahçesi" Moskova'da sahnelendi. Sağlığı bozulan Çehov, eşi ile birlikte Almanya'ya gitti ve Badenwiller'da öldü.
Çehov'un bütün yapıtları ölümünden 40 yıl sonra 20 cilt halinde yayımlandı. Bu yayının 8. cildinde Çehov'un sayısı birkaç bine ulaşan mektupları yer alır.
Çehov'un tiyatro sevgisi çocukluk yaşlarında izleyici olarak başladı. Vodvil olarak adlandırdığı birer perdelik oyunlarıyla, dörder perdelik oyunlarından ilk ikisi olan İvanov ve Orman Cini'ni 1887-1890 yıllarında yazdı. En ünlü eseri [Çalıkuşu] idi.
Vodvilleri taşra tiyatrosunda büyük başarı kazandı. Bir Moskova tiyatrosunda sahnelenen İvanov da çok büyük başarı sağladı. Orman Cini'nin aynı başarıyı sağlamaması üzerine Çehov oyun yazmaya uzun süre ara verdi. Martı'yla yeniden oyun yazmaya başlaması ikinci başarısızlığı beraberinde getirdi. Bunun üzerine Çehov tiyatroyla ilgisini kesmeye karar verdi. Bir mektubunda şöyle diyordu: "700 yıl yaşasam bir piyes yazmam. Nesine isterseniz bahse girerim." Bunları yazarken tiyatro sevgisini hesaba katmamıştır. Bu sırada Vanya Dayı büyük övgülere layık görülüyordu. Martı'nın ikinci sahnelenişinde kazandığı büyük başarı da Üç Kız Kardeş ve Vişne Bahçesi'ni yazmasını sağladı
