Ölü Doğanlar
Doruk AteşYazar:
Doruk Ateş
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 4 dk.
Sayfa Sayısı:
426
Basım Tarihi:
3 Ağustos 2017
İlk Yayın Tarihi:
Kasım 2016
Yayınevi:
Limos Yayınları
ISBN:
9789752447172
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
#okudumbitti1000Kitap
Gri şehrin yitik bebeleri... Efsanelerden uzak, esrarlı bir Çinçin Bağları hikayesi... Başkomiser Yakup Doğan’la yeniden doğmuş gibi oldum. Çünkü uzun zamandır kitap okuyamıyordum. Beni sağlam bir polisiye kendime getirir dedim ve sarıldım kitaba. Ne zaman düşsem beni kaldıran yegane tür olduğu için ayrıca mutluyum. Bu türde okumayı sevenler ve polisiyeye gönül verenler anlamıştır ne demek istediğimi. Bir de üstüne samimi bir anlatım ve sürükleyicilik eklenince değmeyin keyfime.
Öncelikle belirtmeliyim ki doğma büyüme Ankaralıyım. Dolayısıyla kitapta bahsi geçen tüm semt ve caddeleri, mekanları az çok bilirim. Yakup başkomiserin oturduğu Telsizler Örnek mahallesindeki sıralı evlerde anneannem otururdu. Mahallenin hatta evlerin kokusu bile hala burnumdadır. Çinçin Bağları ise Ankara’nın şahsına münhasır semtlerinden. Her taşı 'yoksulluk' diye bağıran, başkentin içindeki 'hukuksuzluk' çilesi. Görüp görebileceğiniz en çılgın mahalle. Tabii zaman buranın da çehresini değiştirdi.
Hikayede tam olarak burada geçiyor. Yakup başkomiser, bir uyuşturucu çetesinin peşindeyken, bir anda kendini emekli bir komiserin cinayetini soruştururken buluyor. Yardımcısı Volkan ve savcı Duygu ile önüne çıkan esrar perdesini aralamaya çalışıyor. Lakin her bölüm bir dönemeç, bir sürpriz barındırıyor. Soruşturdukça derinleşen konular yetmezmiş gibi sürekli yeni olaylarda üstüne ekleniyor. Hayatı zorluklarla geçmiş, ne istediğini bilen bir polis ve sınır tanımayan, acımazsız bir katil. Peki ya o öngörülemeyen final? Aklımdakiyle okuduğum bambaşka çıktı. Sevgili @ddorukates hikayenin devam edeceğinin sinyallerini verdi. En kısa zamanda mabet kitabınıda okuyacağım. Kaleminiz daim olsun, yüreğinize sağlık
Bu kitap varyaaa: Okuru rahat ettirmiyor. Zaten derdi de bu. Ölü Doğanlar, hayata baştan yenik başlayanları, sesi hiç duyulmayanları, “zaten tutmaz” denip kenara itilenleri anlatıyor. Kahraman yok, kurtarıcı yok. Herkes yaralı, herkes biraz eksik.
Doruk Ateş’in dili süslü değil. Laf dolandırmıyor. Sokakta nasıl konuşuluyorsa öyle yazıyor. Bu yüzden kitap yer yer sert geliyor. Ama sertlik keyiften değil, anlatılan hayatların sertliğinden. Yazar “bak ne güzel anlattım” derdinde değil; “bak gerçek bu” diyor.
Hikâyelerde umut arayan çok zor bulur. Çünkü bu kitap umut satmıyor. Umutsuzluğun kendisini gösteriyor. İnsanların nasıl sessizce ezildiğini, nasıl görmezden gelindiğini anlatıyor. Okurken “abartmış” diyemiyorsun; çünkü etrafına bakınca aynısını görüyorsun.
En güçlü yanı da burada: Yapay değil. Acı romantize edilmiyor. Kimse kutsanmıyor. Herkes olduğu gibi; hatasıyla, çaresizliğiyle, suskunluğuyla.
Ama şunu da söylemek lazım: Bu kitap herkese hitap etmez. Hafif bir şey arayan, “içimi ısıtsın” diyen bu kitaptan hoşlanmaz. Çünkü Ölü Doğanlar iç ısıtmıyor, iç sıkıyor. Bilerek yapıyor bunu.
Sonuç olarak bu kitap, hayata toz pembe bakanların değil; hayatın kenarında kalmış yüzünü görmek isteyenlerin kitabı. Rahatsız eder ama yalan söylemez. Zaten bazı kitaplar sevilmek için değil, söylenmesi gerekeni söylemek için yazılır. Bu da onlardan biri.
Yakup, Volkan ve Duygu... Hayatla dertleri ortak olmasına rağmen bu derde ayrı ayrı yerlerden bakan üç insan... Kitabın kurgusu çok başarılı. İnsanı içine çekiyor ve merak duygusunu hep kabartıyor. Ancak anlayamadığım bir şekilde bu güzel kurgu oldu bittiye gelmişçesine sonlanmış. Zihnimde boşlukta kalan çok fazla detay kaldı. O nedenle kitap bitti ve olay çözümlendi gibi hissetmiyorum. Sadece bu kurgunun çok daha güzel bir bitişi hakettigini düşünüyorum.
Mabet'ten sonra #dorukateş polisiyesine uzun bir ara vermiştim. Şimdi de #ölüdoğanlar ile bu özel keyfe kaldığım yerden devam etmiş oldum. Her ne kadar hikayenin bittiği sayfayı "E bunun son sayfaları eksik, n'oldu şimdi? Kimmiş, neymiş?" diye delirerek çevirsem de (bu, yazara cidden kızdığım tek an ;) ) kitabı gerçekten çok beğendim. Hikaye özgün, konunun ilerleyişi asla sıkıcı ya da sıradan değil. Sadece "sonu neden havada kaldı ya" diye kızdım biraz ama devamı geliyorsa, kızgınlığım hemen geçer yani.. ;) Hikâye sizi mutlaka bir yerinden içine alıyor zaten ama ben kendimi bir de şöyle dahil ettim ki; bugün rezervasyon yaptırıp Göksu Lokantası'nda Halep işi ve sufle yiyeceğim. :) Bir Ankara bebesi olamasam da; doğduğum ve yaşamakta olduğum şehrin Ankara olması bana hep gurur vermiştir. Bu gurura ortak olmanızı tavsiye ederim. =)
Puan vermedi·426 syf.··
Beğendi
·2022 6. kitabı
·32 günde okudu
·Okunma: 09 Eylül 2022 01:21
Uzun zamandır bu kadar sürükleyici bir polisiye okumamıştım. Bu kadar etkili olmasını açıkçası beklemiyordum. Çünkü Türk yazarlara karşı galiba biraz önyargılı yaklaşıyorum. Bunun yanlış olduğunu son zamanlarda okuduğum yazarlar bana gösterdi. Bu kitaba bayılacaksınız . İlk sayfadan itibaren elinizden bırakamayacağınızı anlayacaksınız. Korku gerilim drama kurgu herşeyiyle çok iyi Tavsiye edilir
Ölüm,hayatlar arasındaki eşitsizliği bitiriyor olmalıydı. Oysa insanlar bu eşitliği bozmak istiyormuş gibi farklı farklı mezarlar yaptırıyordu...
En sinir bozucusu ise bazı mezar taşlarına yazılan mevtalarin yaşarken edindikleri unvanlardı. Insanların üstünlük kurma çabalarından biri de buydu ...."
.
Çok beğendim gerçekten kitabı okurken her duyguyu yaşadım,gerilim dolu ,heyecanlı, komik ...Ne yazarsa güzel yazacağına inandığım yazarlardan Doruk Ateş.
Kesinlikle hayal kırıklığı yaratmıyor, çok başarılı bir kurgu harika bir anlatım
.
.
Doruk Ateş kitapları uzun zamandan beri kütüphanemde bulunuyordu. Ancak okumak şimdi kısmet oldu. Çok geç kalınmış bir okuma olduğunu belirtmeliyim. Bu arada neden önce Mabet yerine Ölü Doğanlar'ı okudum bilmiyorum :)
Birbirinden ayrı ama birbiriyle ilişkili olaylar ve insanlar nasıl bu kadar muazzam ve gerçek bir şekilde bir araya getirilir.. Bu kadar çok karakterin nasıl olur da , isimleri, bulundukları mekanları, kılık kıyafetleri, fiziksel özellikleri, hiç not almanıza gerek bile olmadan aklınızda kalır.. Hatırladığınız çizgi film karakterleri siz hiç anlamadan hikayenin içine nasıl adapte edilmiştir.
Nasıl olur da siz dalmış okurken ana karakter Yakup'un sinirlendiği anlarda "Hah şimdi tükürecek" diye içinizden geçirirsiniz ve tepkinize kendinizde şaşırırsınız.. İşte tüm bunlar yazarın başarısıdır.
Kısacası ; ben bayıldım
Kitabın konusu ile ilgili herhangi bir detay yazmıyorum sadece minik bir ipucu vereyim. Uyuşturucu, ölümler, çocuk cinayetleri, çalınan doğum ve ölüm belgeleri, askerin, polisin, hemşirenin olaylara dahil olduğu sıkı çok sıkı bir polisiye.
Kitabı elime aldım uzun süre kapağını seyrettim. ismi bana korku, gerilimi andıran bir polisiyeyi çağrıştırdı. Tam bir şehir polisiyesi. Uyuşturucu, hırsızlık, cinayet ,çocuk kaçırma. Gizem içinde gizem. Suçluların rahatça ve korkusuzca cirit attığı sokaklar. Yanlız ve bu sokakta büyümüş sokağın dilini iyi bilen başkomiser Yakup, ailesini bulmak için bu şehre gelen savcı Duygu ve komiser yardımcısı Volkan geçmişi irdeleyen katil yada katiller... bu kadar spoi yeter sanırım. İlk başlarda karışık gibi gelsede okumaya devam ettikçe bir anda kendinizi o sokaklarda gezinirken bulabilirsiniz. Karışık gelmesinin bence en büyük nedenleri çok fazla isimler , lakaplar ve çoklu suçlar. Lakapların içinde kayboldum bir ara, kim kimdi, kimin eli kimin cebindeydi anlayamadım. Ciddi ciddi devreleri yakıyordum. O kadar karışık geldiki ilk başta kurcaladıkça derine indikçe bir suç ağının içinde buluyordunuz kendinizi. Kimin dost,kimin düşman olduğu belli değil. Dost görüp sırtını döndüğün, dayadığın insanın, insanların aslında en büyük kötülüğün, kötünün onlar olduğunu anlamıyor yaşamadıkça insan. Kitap bitiminde kafamda bir sürü soru işaretleri bırakarak bitirdi yazar. Kendimi "..ee bittimi ne oldu. Kimdi.." derken buldum. Böyle askıda kaldığına göre devamı gelecek diye düşünüyorum #ölüdoğanlar kitabının. Ama şu bir gerçek @ddorukates işin hakkını vermiş. Açıkcası Türk polisiye yazarlarından bu kadar iyi bir kurgu beklemiyordum. @ddorukates benim ön yargılarımı yıktı diye bilirim. Mabet kitabında da beğenmiştim.
#benim_gençler #leylidevranca #okudum_bitti_kitabım #okudum_bitti.
Ölü Doğanlar @ddorukates kaleminden süper bir polisiye.Ne zaman alır ne zaman okurum derken bir anda yazarımızın sayfasını takip ederken, baktim indirimde kacirirmiyim #mabet ile birlikte bu iki kitabı edindim.Hemen okumaya başlasam da araya giren tatilim nedeniyle son sayfalarda kalakalmisti ki an itibariyle bitirdim.Nasıl okudum merakla o son sayfaları bilemezsiniz.
Yakup Komser oldum çoğu zaman katili yakalama peşinde,kafamın karıştığı anlar da olmadı değil hani Çinçin Mahallesinin lakaplı isimlerini öğrenmeye çalışmak kim kimdi diye düşünürken anladim ki düşünmeden okumaya devam etmek gerekir.Katil hakkındaki şüphem doğru çıkmadı ki, spoi olmasın diye yazmayacağım bir ara birinden fena halde kuskulandim. Amma velakin hala merak ediyorum kitap bitmiş olsa da Yavuz Komser aradığını bulacak mi yada Savcı Hanım ☺☺
Ankara'nın, Cincin mahallesini hep televizyonda haberlerde uyuşturucu ile anılmasından bilirim; başka da bir bilgim yoktu bu kitabı okuyana kadar. 1980 darbesi ile çehre değiştiren mahalle artık suçun kol gezdiği, güçlünün güçsüzü ezdiği bir mahalle olarak günümüzde yerini sağlamlaştırmış...
Cebeci Asri Mezarlığı ise,1935 yılında yapılan bir proje yarışması sonucu planı yapan alman Mimar Martin Elsaesser, "Fillerin ölülerini hatırlayan insan dışındaki tek canlı olması" nedeniyle mezarlığı bu şekilde planlamasını, hatta planın uygulanabilmesi için proje uygulama alanının genişletilmesi sonucu dünyanın içinden akarsu geçen tek mezarlığının ortaya çıkmasına sebep oluyor. ( ekşişeyler sitesinden alıntı).
Eserin konusu ise Narkotik Başkomiseri Yakup ve yardımcısı Volkan'ın bir uyuşturucu operasyonu düzenledikleri Asri Mezarlıkta olay anında işlenen cinayetler ile başlıyor. Sorunun büyüklüğü karşısında Savcı Duygu bu cinayetleri Başkomiser Yakup ve kardeşi olan Volkan'ın soruşturmasını istiyor ve kitap tam da burada başlıyor...
Soruşturma derinleştikçe, Başkomiser Yakup ve Volkan kendilerini bir çetenin elemanlarını araştırırken buluyorlar. Bu çete sıradan bir suç ve uyuşturucu çetesi değildir üstelik. İçinde rütbeli emniyet, asker, nüfus ve mezarlık memurları, doktor, hemşire ve ebelerin de yer aldığı çok kapsamlı bir suç örgütü ile karşı karşıya geleceklerinden bir haber, araştırmalarına devam ediyorlar. Soruşturma derinleştikçe ellerinde hiç bir şey olmadığını fakat çok fazla olay olduğunu dehşet ve merak ile öğreniyorlar...
Yaşanan olaylar ve aile hayatında ki kaybedişler Yakup'u zor durumda bıraksa da, öğrendiği bilgilerle katile ulaşmak için herkesi sorgulamaktan ve küçücük bir cevap bulmak için çırpınmaktan geri kalmıyor...
Eserin yazım dili anlaşılır ve sade.
Yazar Hakkında
Doruk AteşYazar · 3 kitap
Çukurova, Sakarya ve Anadolu Üniversitesi’nde eğitim gördü. Yayınlanmış kitapları, Mabet (Kari-a I) 2015, Ölü Doğanlar – Gri Şehrin Yitik Bebeleri I 2016.
