8,7/10  (15 Oy) · 
34 okunma  · 
18 beğeni  · 
753 gösterim
"Ey Oğul! bir düşün ki neden yaratıldın ?
Herkes kendisi için kederlenir. Allah teala kendisine kulluk etmen için seni yoktan var etti. Madem ki hayat verdi sana, hakk'a kulluk et, haya ve cömertlik üzere ol. Günlerini uyku ve yemekle geçirme; sabah akşam cenab-ı hakk'ın zikriyle yaşa."
Asırlarca elden ele, gönülden gönüle insanlığın yolunu aydınlatan bu kıymetli eseri, unutulmaya yüz tutmuş ahlaki değerlerimizi hatırlatmak için güzel ve anlaşılır bir dille yeniden hazırladık.
  • Baskı Tarihi:
    2012
  • Sayfa Sayısı:
    87
  • ISBN:
    978-605-4565-29-0
  • Yayınevi:
    Semerkand
  • Kitabın Türü:
Şimal 
 12 Haz 2017 · Kitabı okudu · 14 günde · Beğendi · 10/10 puan

Uzun zamandır okumak istediğim bu kitabı okumak nasip oldu.. beni sarsan kısımları alıntı olarak paylaştığım bu öz kitabı okumak büyük zevkti gerçekten..sadeleştirme de gayet başarılı idi.. zamanın dehrinde yaşayan insanlar olarak her geçen gün din algısının değiştiğini bazı şeylerin önemini yitirdiğini ve hassas davranılan çoğu şeyin artık edep haya perdesinden sıyrılıp normalleştirildiği zor zamanlardayız diye düşünüyorum.. bu yüzden geçmiş dönemdeki bu zatları okumak beni ferahlatıyor açıkçası..dönemin yüzeyselliğinden bi nebze de olsa sıyrılıp derin duygular hissettiriyorlar..

Attar büyük zat ve hakkında birkaç bilgi derledim onları da eklemek istiyorum..

Horasanın en önemli dört şehrinden biri olan Nişabur’da 1120’da doğmuş 1229’da Moğollar tarafından şehid edilmiş şair ve mutasavvıftır. Aktarlık mesleği ile meşgul olup aynı zamanda hekim ve eczacı olmasından dolayı “Attar” olarak anılmaktadır.
Ferîdüddîn-i Attâr, değişik alanlarda eğitim almış bir eczacı oğluydu. Küçüklüğünde Şadbah kasabasında bir yandan babasının yanında attârlık mesleğini öğreniyor, bir yandan da medrese eğitimi görüyordu. Babasının vefâtı üzerine onun yerine geçip, attârlık mesleğini uzun bir süre devâm ettirdi. Attârlıkla uğraşırken, bir taraftan da ilim ile meşgul oluyordu. Attarlık mesleğine olan ilgisinden ve duyduğu saygıdan dolayı da eserlerinde “Attar” mahlasını kullanmıştır.

Mevlânâ daha on yaşlarındayken babasıyla Nişabur'a gittiğinde Attâr ile görüşmüştü. Ferîdüddîn-i Attâr, Mevlânâ'yı görür görmez onun dehasını fark etti ve babasına müjdeledi. Mevlânâ da onu, ilk üstadı olarak kabul etti. Üstadının kendisine ithaf ettiği kitap olan Esrarnâme'yi hayatı boyunca yanından ayırmadı.
Mevlana daha sonraki dönemlerde onun hakkında şöyle demiştir:

"Attâr, aşkın yedi şehrini gezdi de,
biz ancak bir sokağının dönemecindeyiz!"

O kadar merhametliydi ki sarhoşlar bile onun merhametinden payını alırlardı.. Ünü dünyaya yayılan eseri Mantıku't-Tayr - Kuş Dilinde tekkeye gelen bir sarhoşun hikâyesi vardır. Sarhoş ağlayıp sızlayıp ortalığı karıştırmış, sonunda yığılıp kalmış yere. Tekkenin şeyhi yanına gelmiş ve ''Neden ağlıyorsun? Elini bana ver, kalk!'' demiş ona. Sarhoşun cevabı müthiştir. Bu cevap bir bakıma Onun mütevazılığinin ve Allah’a olan acziyetini nasılda yüreğinde hissettiğinin bir göstergesidir:
''Ey şeyh! Allah sana yardım etsin; elden tutmak senin harcın değil! Sen başını alıp git! Baş aşağı yıkılmak benim payıma düştü! Eğer herkes düşkünlerin elini tutabilseydi, karınca yiğitlik meclisinin başköşesine kurulurdu. El tutmak senin işin değil, yürü! Ben sayıya geleceklerden değilim, çekil! Ey kendisinden başka bir var olmayan, ey herkesin feryadına ancak kendisi yetişen, benim imdadıma sen yetiş! Düştüm, benim elimi sen tut..''