Rock Paper Scissors
Alice FeeneyYazar:
Alice Feeney
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 37 dk.
Sayfa Sayısı:
304
İlk Yayın Tarihi:
2021
Yayınevi:
Flatiron Books
Orijinal Adı:
Rock Paper Scissors
ISBN:
9781250266101
Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
Dil:
İngilizce
Format:
Ciltli
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
daha yeni bitirmişken taze taze fikirlerimi yazayım dedim, selamlar!!
öncelikle gayet akıcı bir dili var. ingilizce olarak okumama rağmen akıp gitti. o yüzden ingilizce kitap okumak isteyenlere de önerebilirim. eminim türkçesini okusam çok daha hızlı bitirirdim tabii. tek sıkıntı kitabın ortalarına doğru çok sıkıcılaşıyor bence. şu an ne oluyor, neden hiçbir şey olmuyor, bu hikaye nereye varacak, bu karakterlerin niye okuyorum ben, tarzı sorular sorabilirsiniz. en azından ben sordum. ama son 100 sayfada işler ilginçleşiyor, aslında işler hep ilginç ama sanki hiçbir yere varmıyormuş ve varmayacakmış gibi hissettirdi ortalarda. tabii ki bir yere vardı en sonunda ama aşırı tatmin oldum diyebilir miyim... yani, evet, sayılır??
bence form olarak da okuması çok zevkliydi. bir şimdiki zamanı okumak bir geri dönüp mektupları okumak eğlenceliydi. word of the year olayına bayıldım.
kitabın bir kısmında bütün bölümler sanki çok büyük bir şey olacakmış gibi bitip bir sonraki bölümde hiç öyle bir şey olmayarak devam etti. biliyorum, gizem temalı kitaplarda bu akıcılığı sağlamak için çok önemli bir taktik ve her kitapta olur ama bütün bölümler arka arkaya aynı şey yapılınca biraz garip geliyor. neyse ki sonradan düzeldi bu hatırladığım kadarıyla.
twistler fena değildi. asssslaa tahmin edemezsiniz diyemem ama insanı şöyle bir sarsıyor, şaşırtıyor yalan söyleyemeyeceğim. ortalamanın biraz üstü bir kitap diyebilirim..? hatta gizem türünde okumak isteyen kişilere başlangıç olarak önerebileceğim bir kitap. öyle çok korkunç falan da değil, ne olduğunu çözmeye çalışmak zevkli, arada bir şöyle tüylerinizi diken diken edip geçiyor aşdkwşamsldm
evett buradan sonrasına SPOILER yazacağım o yüzden görmek istemeyen okumasın !!
-
öncelikle ben amelia'yı çok sevmiştim ve robine hiç
!! SPOİLER !!!
Sonunda bitti ne yalan söyleyeyim sevemedim evet şaşırttı ama içinde olan olaylar beni aşırı rahatsız etti.Eşini aldattığı kişiyle evlenmesi vs. Gerilim severim ama bu kitabı hiç sevemedim.️2/5️
Alice Feeney’nin Rock, Paper, Scissors kitabını StoryTel’den İngilizce sesli kitap olarak dinledim ve uzun zamandır bu kadar nefes kesici bir gerilimle karşılaşmamıştım.
Adam ve Amelia’nın monotonlaşan evliliklerini kurtarmak umuduyla çıktıkları İskoçya yolculuğu, çok geçmeden tekinsiz bir kabusa dönüşüyor. Kışın ortasında, ıssız bir bölgede bulunan eski bir şapelde konaklıyorlar. Çevrede gizemli bir kulübe, tek başına yaşayan tuhaf bir kadın ve her sayfada biraz daha artan bir huzursuzluk hissi var.
Hikâye farklı karakterlerin ağzından anlatılıyor, bol bol geçmişe dönüyor ve her bölümde okura yeni bir şüphe bırakıyor. Kime güveneceğinizi şaşırıyorsunuz. En büyük sır ise karısının Adam’a yazdığı mektuplarda gizli.
Alice Feeney ipuçlarını asla erken vermiyor; gerilimi son ana kadar diri tutuyor. Doğaüstü hiçbir unsur olmadan korku yaratabilen nadir yazarlardan biri bence. Ters köşeler o kadar bol ki tam “çözdüm” dediğiniz her anda hikâye sizi yeniden hazırlıksız yakalıyor.
Bazı kurgu boşlukları olsa da finale kadar yaşattığı şaşkınlık ve tempo sayesinde hepsini rahatlıkla görmezden geldim.
Özellikle gerilim sevenlere gönül rahatlığıyla öneririm.
Alın aldırın anacım...·312 syf.·1000Kitap
10/10
2023 93. kitabı
Herkese selam. Alice Feeney tescilli olarak artık sevdiğim yazarlar arasına girdi. İlk kitabı "Ne Yaptığını Biliyorum" da da gönlümü fethetmişti. Ama bence bu kitap ondan da güzel olmuş. Kitabın spoilersız konusundan bahsedeyim biraz. Adam ve Amelia adında bir çiftimiz var. Bunlar uzun yıllardır ???? :) evli bir de köpekleri Bob var. Kadın hayvan barınağında çalışıyor, adam da bir senarist. Kadın kocasının sürekli birşeyler okuyup bunların senaryosunu yazmaktan kendisini ihmal ettiğini düşündüğünden kendisine çekilişte çıkan bir şapel tatilinin onlara ve evliliklerine iyi geleceğini düşünüyor :D :D Bak niye gülüyorum biliyor musun kitabın 252. sayfasına kadar o kadar boş beleş okuduğumu ve hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını anlayınca sinirim bozuldu bi gülme geldi. Neyse devam edeyim Adam'ın ayrıca yüz körlüğü hastalığı var. Buna özellikle değiniyorum bu durum bazı olaylara da sebebiyet verecek. Gerçekten çok kötü, çok korkunç bir hastalık düşünsenize gördüğünüz yüzü bir daha hatırlamıyorsunuz. Öyle ki Adam artık karısını kokusuyla tanıyor. Bu arada Amelia evliliklerinde daha çabalayan taraf, Adam'a göre bu evlilik bitmiş. Şapele geri dönersek gerçekten ürkütücü bir yer. Tozlu, uzun süre kimsenin uğramadığı tipik korku evlerini düşünebilirsiniz. Geldikleri andan beri garip garip paranormal olaylar :D oluyor. Hiç huzurlu olamıyorlar. Şimdi kitap bir Amelia bir Adam ağzından anlatılıyor ve her birinin bakış açısını okuduğunda kimde sıkıntı olduğunu çözemiyorsun. İkisinde de bir problem var gibi geliyor. Çünkü ikisinin de birbirinden sakladığı birtakım sırlar var. Kim masum kim şeytan anlaşılır gibi değil. Öyle ki bir noktada bu tatil bile bir tezgahtan mı ibaret acaba diye düşünmeden edemiyorsun. Bir de kadının aralarda her evlilik yıl dönümünde kocasına yazdığı ama
ÜÇ DEYİNCE: BİİİİR, İKİİİ, ÜÇ!
Taş Kâğıt Makas on yıldır evli olan bir çiftin hikâyesidir. Çiftimiz her evlilik yıl dönümlerinde birbirlerine geleneksel hediyeler —kağıt, bakır, teneke— verirler. Ve her yıl kadın, kocasına ona asla okutmayacağı mektuplar yazar. Bu mektuplar evliliğin tüm yanlarıyla gizli birer kaydıdır. Derken onuncu yıllarında ilişkileri çıkmaza girer. Bazen her çiftin ilişkisinin yeniden rayına oturması için bir hafta sonu tatili yeterli olsa bile hiçbir şey göründüğü gibi değildir.
Tanıdık geldi mi? S. 276
Taş Kâğıt Makas’ta Alice Feeney aslında kitabın özetini en güzel kendisi veriyor. Bu yüzden o pasajı olduğu gibi almak daha doğru geldi.
“Tanıdık geldi mi?” sorusuna cevabım net: Evet, fazlasıyla tanıdık.
Üstelik bunun için evli olmaya da gerek yok. Aynı evi paylaşan, uzun süre yan yana kalan her ilişkide o tanıdık duygu var:
Farklı hayatlar, farklı insanlar… ama dönüp dolaşıp aynı çıkmaza saplanan bir ilişki.
Kitap tam da bu tanıdıklığın içinden akıyor. Dil sürükleyici; sayfalar gerçekten hızla ilerliyor. Bir kadının zihnine giriyoruz, sonra bir erkeğin, sonra,sonra.... Aynı olayları iki farklı bilinçten okumak, hikâyeyi sürekli kaydırıyor ve diri tutuyor. İki olmayabilir de...
Tam “bunu biliyorum” dediğin yerde, o tanıdıklık hissine kapılıyorsun.
Karakterlerin birbirine yaptığı küçük jestler, kurdukları ritüeller bile bir yerden tanıdık geliyor. Ve tam burada bir yanılgıya düşüyorsun:
“Bu hikâyeyi zaten biliyorum.” Ama yazar tam bu noktada oyunu kuruyor. Hikâyeyi bir yapboz gibi parçalara ayırıp önüne koyuyor. Okurdan bu parçaları birleştirmesini istiyor—hatta bunu sana hissettiriyor. Ama mesele şu ki, o parçalar hiçbir zaman tam değil. Eksik, kırık ya da bilinçli olarak saklanmış. Tam “çözdüm” dediğin anda, “Demek ki mesele buydu” diye kendini ikna etmeye çalışırken, hikâye bir
Taş Kâğıt Makas’ta Alice Feeney aslında kitabın özetini en güzel kendisi veriyor. Bu yüzden o pasajı olduğu gibi almak daha doğru geldi.
“Tanıdık geldi mi?” sorusuna cevabım net: Evet, fazlasıyla tanıdık.
Üstelik bunun için evli olmaya da gerek yok. Aynı evi paylaşan, uzun süre yan yana kalan her ilişkide o tanıdık duygu var:
Farklı hayatlar, farklı insanlar… ama dönüp dolaşıp aynı çıkmaza saplanan bir ilişki.
Kitap tam da bu tanıdıklığın içinden akıyor. Dil sürükleyici; sayfalar gerçekten hızla ilerliyor. Bir kadının zihnine giriyoruz, sonra bir erkeğin, sonra,sonra.... Aynı olayları iki farklı bilinçten okumak, hikâyeyi sürekli kaydırıyor ve diri tutuyor. İki olmayabilir de...
Tam “bunu biliyorum” dediğin yerde, o tanıdıklık hissine kapılıyorsun.
Karakterlerin birbirine yaptığı küçük jestler, kurdukları ritüeller bile bir yerden tanıdık geliyor. Ve tam burada bir yanılgıya düşüyorsun:
“Bu hikâyeyi zaten biliyorum.” Ama yazar tam bu noktada oyunu kuruyor. Hikâyeyi bir yapboz gibi parçalara ayırıp önüne koyuyor. Okurdan bu parçaları birleştirmesini istiyor—hatta bunu sana hissettiriyor. Ama mesele şu ki, o parçalar hiçbir zaman tam değil. Eksik, kırık ya da bilinçli olarak saklanmış. Tam “çözdüm” dediğin anda, “Demek ki mesele buydu” diye kendini ikna etmeye çalışırken, hikâye birNe Yaptığını Biliyorum romanını geçebilecekken...
OKUNABİLİRLİK: Akıcı ve merak uyandırıcı. Mektuplara dönüşler zamanla tempoyu düşürüyor. Karakter Adam’ı (Edım) hikayenin olay örgüsü boyunca sürekli şaşırıp “adam” diye okuyup Edım diye düzeltmem dışında sorun yok :)
FİKRİN DERİNLİĞİ: Evlilik, güven ve hafıza üzerine düşündürücü. Aldatmaca kırıntıları sığ kalabiliyor.
KURGU: Ters köşeler güçlü ama geri dönüşler hikâyeyi uzatıyor ve bazı ipuçları boşta kalıyor.
KARAKTER: Adam–Amelia ikilisi gerilimi taşıyor. Robin’in gizemi ilgi çekici ama motivasyonu zayıf geldi.
GENEL ETKİ: Başlangıç ve ara bölümler etkileyici, son kırıntı hileleri gerçekçiliği zayıflatıyor.
“Bana bu kırıntıları niye verdi ve neden cevabı yok?” diye sorgulayan bir okur değilseniz, bu roman size kesinlikle keyif verecektir.
Alice Feeney’in Ne Yaptığını Biliyorum adlı romanını okuduğumda, yazar her ne kadar “şaşırtacağım” telaşıyla kötü bir tercihte bulunmuş olsa da genel anlamda kurgusunu başarılı bulduğum nadir kitaplardan biri olmuştu. Çünkü hikâye boyunca okura mantık dışı ya da kafa karıştırıcı detaylar sunmak yerine, oldukça net ve doğru şekilde yönlendirdiği kanaatindeyim. Ama o son… o son! Maalesef benim için tam bir hayal kırıklığıydı.
Bu tarz romanlarda, yazarların “şok” yaratmak için yaptığı bazı hamleler zaman zaman okuru hafife almak gibi geliyor bana (en azından ben öyle düşünüyorum). Gerçi genel okur bu tarz sürpriz sonları seviyor gibi görünüyor, o yüzden bu bir sorun teşkil etmiyor olabilir. Ama ben yine de bu konuda iki gözlemimi paylaşmak istiyorum.
1. Okur, hikâye boyunca 3–4 karakterden birini tahmin ediyor ve sonunda o karakter çıkınca da “Ben anlamıştım-tahmin etmiştim” diyerek romanı küçümsüyor. Oysa “Nereden anladın?” diye sorsan, çoğu zaman altı dolu bir açıklama gelmiyor. Oysa asıl takdir edilmesi gereken, okurun küçük
Çaldığınız Zamanımı Geri VerinAraştırma-İnceleme
Kitabı bir Instagram bloglarında görüp okumak için heveslendim çünkü gerilim kitaplarını çok seviyorum. Ama büyük bir hüsranla sonuçlandı biter bitmez yorumlarımı yazacağım çünkü kitap gerçekten bu yıl okuduğum en berbat kitaplardan birisiydi.
Konusu evli bir çiftin evliliğini kurtarmak için çıktığı bu yolda başına gelenleri ve birbirine geçmişte söylediği yalanların gün yüzüne çıkmasını anlatıyor. Adam da bir hastalık var bu hastalıktan yüzlerin hiçbirini göremiyor.
Kitap aslında güzel bir kitap olabilirmiş. İlk başta hikayenin içine derinlemesine giremedim çünkü bir kopukluk var tam içine girip alıştım diyorsunuz kadınin adam için her yıl dönümü yazdı ve gizlediğim mektuplardan kesitler çıkıyor.
Sene içinde olmasına rağmen mektup yani çevirise bir hata var ya da gerçekten böyle çok geçmiş zamanlı mektuplar oysaki günümüzdesin neden geçmiş zamanı katıyorsun ki.
Sonrasında başka bir karakter daha eklendi ve onun da mektupları ortaya çıktı yani bari konusunu gerilim yapmayın kitabın bu gerilim romani değil. Bir olay yaşanıyor hiçbir şekilde şaşırmıyorum bir gizem yok kitapta olaylar zaten kitabın son 100 sayfasında başlıyor ve zaten boşuna zaman kaybediyorum neden sonla yazıyorsun sürekli karakterlerle ilgili bir biz analiz görüyoruz onların geçmişte yaşadığı ve bizim zaten bilmemize gerek olmayan detayları öğreniyoruz çok sinirliyim gerçekten. Belirli bir yere geldikten sonra kitabı bırakmayı düşündüm ama maalesef çok okumuştum kıyamadım.
Yani yazardan da sordum kitaptan da soğudum bir başka kitabı daha varmış o İyi diyorlar ama ben hiç şu an merak etmiyorum.
Ve kitabı beğenen 10 yıldız verenleri hiç anlamıyorum kitap kültürünüz mü yok sizin ya çok kötü bu kitap.
Zorlama zorlama atlata atlata okudum kitabı hayatımda ilk defa bu kadar sıkıldım kitap görmedim.
Taş Kağıt Makasİnceleme
Alice Feeney’in “Ne Yaptığını Biliyorum” isimli romanından sonra okuduğum ikinci romanı olmakla birlikte, bu romanı da en az ilki kadar gerilim dolu, merak uyandırıcı ve sürükleyiciydi.
Her şey Amelia’nın iş yerinde yapılan çekilişten, İskoçya da kuş uçmaz kervan geçmez bir yer olan, eski bir şapelde hafta sonu tatili kazandığını bildiren e-postayı alması ile başlar.
Bu tatil sayesinde belki kötü giden evliliklerini onarabilecek ya da tamamen bitirmeye karar vereceklerdi.
Amelia ve Adam Wright çiftinin evlilikleri birbirlerinden sakladıkları sırlarla ve söylenen yalanlarla, uzun zamandır çıkmaz bir sokağa girmişti. Bu eski, tarihi şapelde esrarengiz olayların başlaması ile tesadüfen kazandıkları bu gezinin asıl amacının ne olduğunu bilmediklerini fark edeceklerdir.
Ters köşe yapan ve sonuna kadar merak uyandıran bu tarz kitapları okumayı sevenler Taş Kağıt Makas kitabını da eminim ki beğeneceklerdir. Kitabın filmi de çevrilse güzel olabilir.
Kitapta hoşuma giden, evlilik, hayat, sevgi, arkadaşlık, yalnızlık üzerine ilham verici mottolar vardı. Bunları da sizlerle paylaştım.
Şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Yeni çıkan gerilimleri azalt
İçinde zerre gerilim olmayan gerilim kitabı. Hizmetçi kadar kötü değildi. En azından ters köşelerinden biri gerçekten iyiydi. Onun haricinde bomboştu. Sonundan resmen nefret ettim. Yazımında da tutarsız yerler vardı bence. Okuduktan sonra pek bakasım gelmedi ama ters köşe yapacağım diye biraz kasmış.
Konusu fena değil, sürükleyiciliği iyi. Son elli sayfaya kadar e artık ne olacak, ne olacak? Diye gezdim. Sonuçtan memnun olmayacağımı tahmin etmiştim. Ama çok daha az yazarak etkili bir son olması mümkünmüş. Yazara yetmemiş yok demiş bam bam bam olsun. Ama olmamış.
Bundan önce okuduğum fantastik türündeki sissoylu kitabında daha çok ters köşe vardı. Gerçekten.
Sonuç olarak keyifsiz bir okuma değildi. Dediğim gibi 
Hizmetçi balonundan daha iyi ama güzel falan değildi. Zorlamaydı. Rsdeyseniz tertemiz akar, akıcı kitap. Bölümleri kısa, merak ettiriyor. Ama çok da şey etmeyip okursanız nefret de etmezsiniz. Şimdi kitabı rafa koyup bir daha asla hatırlamayacağım gibi.
Hizmetçi balonundan daha iyi ama güzel falan değildi. Zorlamaydı. Rsdeyseniz tertemiz akar, akıcı kitap. Bölümleri kısa, merak ettiriyor. Ama çok da şey etmeyip okursanız nefret de etmezsiniz. Şimdi kitabı rafa koyup bir daha asla hatırlamayacağım gibi.
Alice Feeney / Taş Kâğıt Makas
Bir ilişkide sorunlar konuşulmadıkça çözülmez. Sadece şekil değiştirir ve bazen o değişim tarafları fark etmeden birbirinden uzaklaştırır.
Hayvanları insanlardan daha çok seven Bayan Wright ile insanlar yerine kurguları tercih eden Bay Wright. Gerçek hayattan kaçmayı seçen iki karakter. Dışarıdan bakıldığında kusursuz görünen bir evlilik ama kapalı kapılar ardında çoktan dağılmış bir ilişki. Evliliklerini kurtarabilmek için çekilişle kazandıkları Kuzey İskoçya’daki izole bir şapele giderler. Burası onlar için ya evliliklerini onaracakları ya da tamamen bitirecekleri son duraktır. Bilmedikleri ise bu çekilişi tesadüfen kazanmadıklarıdır.
Hikâye ilerledikçe hem geçmişte yaşananlar hem de bugünde olanlar iç içe geçiyor. Kadın karakterin her yıl dönümünde yazdığı mektuplar sayesinde evliliğin görünen yüzüyle gerçek yüzü arasındaki fark yavaş yavaş ortaya çıkıyor. Ayrıca her yıl seçtikleri “yılın kelimesi” detayı da okurken çok hoşuma gitti.
Erkek karakterin “prosopagnozi” yani yüz körlüğü detayı, sadece bir bilgi olarak kalmıyor; hikâyenin gidişatını etkileyen önemli bir unsur haline geliyor. Bu da bazı şeyleri farklı bir gözle değerlendirmenizi sağlıyor.
Kuzey İskoçya’nın kasvetli atmosferi ve şapelin gotik havası hikâyeye çok güçlü bir zemin hazırlamış. Okurken sürekli bir tedirginlik hissi vardı ve sayfalar boyunca “şimdi ne olacak?” düşüncesiyle ilerledim.
Kitap merak duygusunu hiç düşürmeden kendini okutuyor. Hikayede ters köşe değil de bazı şeylerin özellikle geri planda tutulduğu bir kurgu hissi vardı.
Okurken beni rahatsız eden şey finaldi. Yaşananlar soru işareti bırakmadan bağlansa da duygusal olarak içime sinmedi. Buna rağmen atmosferi güçlü, karanlık ve merak uyandıran bir hikâyeydi.
Keyifli okumalar…
Yazar Hakkında
Alice FeeneyYazar · 3 kitap
Alice Feeney, gizem ve gerilim türlerinde yazan 21. yüzyılın İngiliz bir romancısıdır. Feeney, yayınlanmış bir yazar olmadan önce BBC'de on beş veya on altı yıl boyunca yapımcı ve gazeteciydi.
