Schere, Stein, Papier
Alice FeeneyYazar:
Alice Feeney
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 12 dk.
Sayfa Sayısı:
360
Basım Tarihi:
Şubat 2023
İlk Yayın Tarihi:
2021
Yayınevi:
Rowohlt E-Book
Orijinal Adı:
Rock Paper Scissors
ISBN:
9783499011238
Dil:
Almanca
Format:
E-kitap
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Alın aldırın anacım...·312 syf.·1000Kitap
10/10
2023 93. kitabı
Herkese selam. Alice Feeney tescilli olarak artık sevdiğim yazarlar arasına girdi. İlk kitabı "Ne Yaptığını Biliyorum" da da gönlümü fethetmişti. Ama bence bu kitap ondan da güzel olmuş. Kitabın spoilersız konusundan bahsedeyim biraz. Adam ve Amelia adında bir çiftimiz var. Bunlar uzun yıllardır ???? :) evli bir de köpekleri Bob var. Kadın hayvan barınağında çalışıyor, adam da bir senarist. Kadın kocasının sürekli birşeyler okuyup bunların senaryosunu yazmaktan kendisini ihmal ettiğini düşündüğünden kendisine çekilişte çıkan bir şapel tatilinin onlara ve evliliklerine iyi geleceğini düşünüyor :D :D Bak niye gülüyorum biliyor musun kitabın 252. sayfasına kadar o kadar boş beleş okuduğumu ve hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını anlayınca sinirim bozuldu bi gülme geldi. Neyse devam edeyim Adam'ın ayrıca yüz körlüğü hastalığı var. Buna özellikle değiniyorum bu durum bazı olaylara da sebebiyet verecek. Gerçekten çok kötü, çok korkunç bir hastalık düşünsenize gördüğünüz yüzü bir daha hatırlamıyorsunuz. Öyle ki Adam artık karısını kokusuyla tanıyor. Bu arada Amelia evliliklerinde daha çabalayan taraf, Adam'a göre bu evlilik bitmiş. Şapele geri dönersek gerçekten ürkütücü bir yer. Tozlu, uzun süre kimsenin uğramadığı tipik korku evlerini düşünebilirsiniz. Geldikleri andan beri garip garip paranormal olaylar :D oluyor. Hiç huzurlu olamıyorlar. Şimdi kitap bir Amelia bir Adam ağzından anlatılıyor ve her birinin bakış açısını okuduğunda kimde sıkıntı olduğunu çözemiyorsun. İkisinde de bir problem var gibi geliyor. Çünkü ikisinin de birbirinden sakladığı birtakım sırlar var. Kim masum kim şeytan anlaşılır gibi değil. Öyle ki bir noktada bu tatil bile bir tezgahtan mı ibaret acaba diye düşünmeden edemiyorsun. Bir de kadının aralarda her evlilik yıl dönümünde kocasına yazdığı ama
ÜÇ DEYİNCE: BİİİİR, İKİİİ, ÜÇ!
Taş Kâğıt Makas on yıldır evli olan bir çiftin hikâyesidir. Çiftimiz her evlilik yıl dönümlerinde birbirlerine geleneksel hediyeler —kağıt, bakır, teneke— verirler. Ve her yıl kadın, kocasına ona asla okutmayacağı mektuplar yazar. Bu mektuplar evliliğin tüm yanlarıyla gizli birer kaydıdır. Derken onuncu yıllarında ilişkileri çıkmaza girer. Bazen her çiftin ilişkisinin yeniden rayına oturması için bir hafta sonu tatili yeterli olsa bile hiçbir şey göründüğü gibi değildir.
Tanıdık geldi mi? S. 276
Taş Kâğıt Makas’ta Alice Feeney aslında kitabın özetini en güzel kendisi veriyor. Bu yüzden o pasajı olduğu gibi almak daha doğru geldi.
“Tanıdık geldi mi?” sorusuna cevabım net: Evet, fazlasıyla tanıdık.
Üstelik bunun için evli olmaya da gerek yok. Aynı evi paylaşan, uzun süre yan yana kalan her ilişkide o tanıdık duygu var:
Farklı hayatlar, farklı insanlar… ama dönüp dolaşıp aynı çıkmaza saplanan bir ilişki.
Kitap tam da bu tanıdıklığın içinden akıyor. Dil sürükleyici; sayfalar gerçekten hızla ilerliyor. Bir kadının zihnine giriyoruz, sonra bir erkeğin, sonra,sonra.... Aynı olayları iki farklı bilinçten okumak, hikâyeyi sürekli kaydırıyor ve diri tutuyor. İki olmayabilir de...
Tam “bunu biliyorum” dediğin yerde, o tanıdıklık hissine kapılıyorsun.
Karakterlerin birbirine yaptığı küçük jestler, kurdukları ritüeller bile bir yerden tanıdık geliyor. Ve tam burada bir yanılgıya düşüyorsun:
“Bu hikâyeyi zaten biliyorum.” Ama yazar tam bu noktada oyunu kuruyor. Hikâyeyi bir yapboz gibi parçalara ayırıp önüne koyuyor. Okurdan bu parçaları birleştirmesini istiyor—hatta bunu sana hissettiriyor. Ama mesele şu ki, o parçalar hiçbir zaman tam değil. Eksik, kırık ya da bilinçli olarak saklanmış. Tam “çözdüm” dediğin anda, “Demek ki mesele buydu” diye kendini ikna etmeye çalışırken, hikâye bir
Taş Kâğıt Makas’ta Alice Feeney aslında kitabın özetini en güzel kendisi veriyor. Bu yüzden o pasajı olduğu gibi almak daha doğru geldi.
“Tanıdık geldi mi?” sorusuna cevabım net: Evet, fazlasıyla tanıdık.
Üstelik bunun için evli olmaya da gerek yok. Aynı evi paylaşan, uzun süre yan yana kalan her ilişkide o tanıdık duygu var:
Farklı hayatlar, farklı insanlar… ama dönüp dolaşıp aynı çıkmaza saplanan bir ilişki.
Kitap tam da bu tanıdıklığın içinden akıyor. Dil sürükleyici; sayfalar gerçekten hızla ilerliyor. Bir kadının zihnine giriyoruz, sonra bir erkeğin, sonra,sonra.... Aynı olayları iki farklı bilinçten okumak, hikâyeyi sürekli kaydırıyor ve diri tutuyor. İki olmayabilir de...
Tam “bunu biliyorum” dediğin yerde, o tanıdıklık hissine kapılıyorsun.
Karakterlerin birbirine yaptığı küçük jestler, kurdukları ritüeller bile bir yerden tanıdık geliyor. Ve tam burada bir yanılgıya düşüyorsun:
“Bu hikâyeyi zaten biliyorum.” Ama yazar tam bu noktada oyunu kuruyor. Hikâyeyi bir yapboz gibi parçalara ayırıp önüne koyuyor. Okurdan bu parçaları birleştirmesini istiyor—hatta bunu sana hissettiriyor. Ama mesele şu ki, o parçalar hiçbir zaman tam değil. Eksik, kırık ya da bilinçli olarak saklanmış. Tam “çözdüm” dediğin anda, “Demek ki mesele buydu” diye kendini ikna etmeye çalışırken, hikâye birNe Yaptığını Biliyorum romanını geçebilecekken...
OKUNABİLİRLİK: Akıcı ve merak uyandırıcı. Mektuplara dönüşler zamanla tempoyu düşürüyor. Karakter Adam’ı (Edım) hikayenin olay örgüsü boyunca sürekli şaşırıp “adam” diye okuyup Edım diye düzeltmem dışında sorun yok :)
FİKRİN DERİNLİĞİ: Evlilik, güven ve hafıza üzerine düşündürücü. Aldatmaca kırıntıları sığ kalabiliyor.
KURGU: Ters köşeler güçlü ama geri dönüşler hikâyeyi uzatıyor ve bazı ipuçları boşta kalıyor.
KARAKTER: Adam–Amelia ikilisi gerilimi taşıyor. Robin’in gizemi ilgi çekici ama motivasyonu zayıf geldi.
GENEL ETKİ: Başlangıç ve ara bölümler etkileyici, son kırıntı hileleri gerçekçiliği zayıflatıyor.
“Bana bu kırıntıları niye verdi ve neden cevabı yok?” diye sorgulayan bir okur değilseniz, bu roman size kesinlikle keyif verecektir.
Alice Feeney’in Ne Yaptığını Biliyorum adlı romanını okuduğumda, yazar her ne kadar “şaşırtacağım” telaşıyla kötü bir tercihte bulunmuş olsa da genel anlamda kurgusunu başarılı bulduğum nadir kitaplardan biri olmuştu. Çünkü hikâye boyunca okura mantık dışı ya da kafa karıştırıcı detaylar sunmak yerine, oldukça net ve doğru şekilde yönlendirdiği kanaatindeyim. Ama o son… o son! Maalesef benim için tam bir hayal kırıklığıydı.
Bu tarz romanlarda, yazarların “şok” yaratmak için yaptığı bazı hamleler zaman zaman okuru hafife almak gibi geliyor bana (en azından ben öyle düşünüyorum). Gerçi genel okur bu tarz sürpriz sonları seviyor gibi görünüyor, o yüzden bu bir sorun teşkil etmiyor olabilir. Ama ben yine de bu konuda iki gözlemimi paylaşmak istiyorum.
1. Okur, hikâye boyunca 3–4 karakterden birini tahmin ediyor ve sonunda o karakter çıkınca da “Ben anlamıştım-tahmin etmiştim” diyerek romanı küçümsüyor. Oysa “Nereden anladın?” diye sorsan, çoğu zaman altı dolu bir açıklama gelmiyor. Oysa asıl takdir edilmesi gereken, okurun küçük
Çaldığınız Zamanımı Geri VerinAraştırma-İnceleme
Kitabı bir Instagram bloglarında görüp okumak için heveslendim çünkü gerilim kitaplarını çok seviyorum. Ama büyük bir hüsranla sonuçlandı biter bitmez yorumlarımı yazacağım çünkü kitap gerçekten bu yıl okuduğum en berbat kitaplardan birisiydi.
Konusu evli bir çiftin evliliğini kurtarmak için çıktığı bu yolda başına gelenleri ve birbirine geçmişte söylediği yalanların gün yüzüne çıkmasını anlatıyor. Adam da bir hastalık var bu hastalıktan yüzlerin hiçbirini göremiyor.
Kitap aslında güzel bir kitap olabilirmiş. İlk başta hikayenin içine derinlemesine giremedim çünkü bir kopukluk var tam içine girip alıştım diyorsunuz kadınin adam için her yıl dönümü yazdı ve gizlediğim mektuplardan kesitler çıkıyor.
Sene içinde olmasına rağmen mektup yani çevirise bir hata var ya da gerçekten böyle çok geçmiş zamanlı mektuplar oysaki günümüzdesin neden geçmiş zamanı katıyorsun ki.
Sonrasında başka bir karakter daha eklendi ve onun da mektupları ortaya çıktı yani bari konusunu gerilim yapmayın kitabın bu gerilim romani değil. Bir olay yaşanıyor hiçbir şekilde şaşırmıyorum bir gizem yok kitapta olaylar zaten kitabın son 100 sayfasında başlıyor ve zaten boşuna zaman kaybediyorum neden sonla yazıyorsun sürekli karakterlerle ilgili bir biz analiz görüyoruz onların geçmişte yaşadığı ve bizim zaten bilmemize gerek olmayan detayları öğreniyoruz çok sinirliyim gerçekten. Belirli bir yere geldikten sonra kitabı bırakmayı düşündüm ama maalesef çok okumuştum kıyamadım.
Yani yazardan da sordum kitaptan da soğudum bir başka kitabı daha varmış o İyi diyorlar ama ben hiç şu an merak etmiyorum.
Ve kitabı beğenen 10 yıldız verenleri hiç anlamıyorum kitap kültürünüz mü yok sizin ya çok kötü bu kitap.
Zorlama zorlama atlata atlata okudum kitabı hayatımda ilk defa bu kadar sıkıldım kitap görmedim.
Taş Kağıt Makasİnceleme
Alice Feeney’in “Ne Yaptığını Biliyorum” isimli romanından sonra okuduğum ikinci romanı olmakla birlikte, bu romanı da en az ilki kadar gerilim dolu, merak uyandırıcı ve sürükleyiciydi.
Her şey Amelia’nın iş yerinde yapılan çekilişten, İskoçya da kuş uçmaz kervan geçmez bir yer olan, eski bir şapelde hafta sonu tatili kazandığını bildiren e-postayı alması ile başlar.
Bu tatil sayesinde belki kötü giden evliliklerini onarabilecek ya da tamamen bitirmeye karar vereceklerdi.
Amelia ve Adam Wright çiftinin evlilikleri birbirlerinden sakladıkları sırlarla ve söylenen yalanlarla, uzun zamandır çıkmaz bir sokağa girmişti. Bu eski, tarihi şapelde esrarengiz olayların başlaması ile tesadüfen kazandıkları bu gezinin asıl amacının ne olduğunu bilmediklerini fark edeceklerdir.
Ters köşe yapan ve sonuna kadar merak uyandıran bu tarz kitapları okumayı sevenler Taş Kağıt Makas kitabını da eminim ki beğeneceklerdir. Kitabın filmi de çevrilse güzel olabilir.
Kitapta hoşuma giden, evlilik, hayat, sevgi, arkadaşlık, yalnızlık üzerine ilham verici mottolar vardı. Bunları da sizlerle paylaştım.
Şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Yeni çıkan gerilimleri azalt
İçinde zerre gerilim olmayan gerilim kitabı. Hizmetçi kadar kötü değildi. En azından ters köşelerinden biri gerçekten iyiydi. Onun haricinde bomboştu. Sonundan resmen nefret ettim. Yazımında da tutarsız yerler vardı bence. Okuduktan sonra pek bakasım gelmedi ama ters köşe yapacağım diye biraz kasmış.
Konusu fena değil, sürükleyiciliği iyi. Son elli sayfaya kadar e artık ne olacak, ne olacak? Diye gezdim. Sonuçtan memnun olmayacağımı tahmin etmiştim. Ama çok daha az yazarak etkili bir son olması mümkünmüş. Yazara yetmemiş yok demiş bam bam bam olsun. Ama olmamış.
Bundan önce okuduğum fantastik türündeki sissoylu kitabında daha çok ters köşe vardı. Gerçekten.
Sonuç olarak keyifsiz bir okuma değildi. Dediğim gibi 
Hizmetçi balonundan daha iyi ama güzel falan değildi. Zorlamaydı. Rsdeyseniz tertemiz akar, akıcı kitap. Bölümleri kısa, merak ettiriyor. Ama çok da şey etmeyip okursanız nefret de etmezsiniz. Şimdi kitabı rafa koyup bir daha asla hatırlamayacağım gibi.
Hizmetçi balonundan daha iyi ama güzel falan değildi. Zorlamaydı. Rsdeyseniz tertemiz akar, akıcı kitap. Bölümleri kısa, merak ettiriyor. Ama çok da şey etmeyip okursanız nefret de etmezsiniz. Şimdi kitabı rafa koyup bir daha asla hatırlamayacağım gibi.
Alice Feeney / Taş Kâğıt Makas
Bir ilişkide sorunlar konuşulmadıkça çözülmez. Sadece şekil değiştirir ve bazen o değişim tarafları fark etmeden birbirinden uzaklaştırır.
Hayvanları insanlardan daha çok seven Bayan Wright ile insanlar yerine kurguları tercih eden Bay Wright. Gerçek hayattan kaçmayı seçen iki karakter. Dışarıdan bakıldığında kusursuz görünen bir evlilik ama kapalı kapılar ardında çoktan dağılmış bir ilişki. Evliliklerini kurtarabilmek için çekilişle kazandıkları Kuzey İskoçya’daki izole bir şapele giderler. Burası onlar için ya evliliklerini onaracakları ya da tamamen bitirecekleri son duraktır. Bilmedikleri ise bu çekilişi tesadüfen kazanmadıklarıdır.
Hikâye ilerledikçe hem geçmişte yaşananlar hem de bugünde olanlar iç içe geçiyor. Kadın karakterin her yıl dönümünde yazdığı mektuplar sayesinde evliliğin görünen yüzüyle gerçek yüzü arasındaki fark yavaş yavaş ortaya çıkıyor. Ayrıca her yıl seçtikleri “yılın kelimesi” detayı da okurken çok hoşuma gitti.
Erkek karakterin “prosopagnozi” yani yüz körlüğü detayı, sadece bir bilgi olarak kalmıyor; hikâyenin gidişatını etkileyen önemli bir unsur haline geliyor. Bu da bazı şeyleri farklı bir gözle değerlendirmenizi sağlıyor.
Kuzey İskoçya’nın kasvetli atmosferi ve şapelin gotik havası hikâyeye çok güçlü bir zemin hazırlamış. Okurken sürekli bir tedirginlik hissi vardı ve sayfalar boyunca “şimdi ne olacak?” düşüncesiyle ilerledim.
Kitap merak duygusunu hiç düşürmeden kendini okutuyor. Hikayede ters köşe değil de bazı şeylerin özellikle geri planda tutulduğu bir kurgu hissi vardı.
Okurken beni rahatsız eden şey finaldi. Yaşananlar soru işareti bırakmadan bağlansa da duygusal olarak içime sinmedi. Buna rağmen atmosferi güçlü, karanlık ve merak uyandıran bir hikâyeydi.
Keyifli okumalar…
Şu an hemen elindeki işi bırak ve bu kitabı almaya git·305 syf.·İnceleme
8/10
2026 39. kitabı
Tabi başlık küçük bir rica efenim. Ben sadece heyecanımı dile getirmek için emir kipini kullandım.
Alice Feeney 'ye büyük saygı. Nasıl muhteşem bir kalemin varmış böyle. Sondaki sayfalar açıldıkça hayretliğim de bir o kadar artıyor.
Eveeeet baylar bayanlar Taş Kağıt Makas'a hayranlıkla bakanlar !!
Yazarın okuduğum ilk romanıydı hatta ilk kez tattığım gerilim-trajik-psikolojik üçlüsüydü. Şimdi öncelikle çok uzun uzadıya da tutmak istemiyorum ama o kadar hak ediyor ki birçok tahlil yönü kitabın inanın. Sadece karakterle kalmıyor mesela yazarın baştan aşağı tüm seçimleri. Fevkalade! Evet biraz abarttım şu an çok değil bunları özellikle ifade ediyorum ki beklenti meselesinde henüz okumayanlar için bir yanlış yönlendirme olmasın diye. Çok yönlü bu denli gerilim romanları ne kadar da çok satar bilemem ama benim için ilk olmasıyla birlikte çok keyifli ve soluksuz bir atılım oldu. Atılım diyorum çünkü yazar bir yerde sizi de alıp götürüyor sanki. Hani şey olur ya filmlerde falan bir ruh belirir gelir yanınıza alır götürür heh o tarz bir şey oluveriyor işte .
Mesela çok yönlülerden belirtmek isterim ki şapelde geçen anlar insanın o adrenalin hormonunu didik didik inceliyor. Evet evet o sizi inceliyor bu sefer siz onu değil. Yazarın bana göre bir sırıttığı abarttığı yanı yok gördüğüm kadarıyla ya da ben fark edememişimdir. Bilemem şunu size İÇTENLİKLE söyleyebilirim ki birkaç sayfada özellikle soluğumun gerçekten yükseldiğini o kadar hissettim ki. İşte tam da bunu kast ediyorum övgü kısmında.
Ha şu ters köşe olayına girmeyeceğim çünküüü spoiler vermekten korkuyorum ilk defa!! Ama delireceğim. Çabukk okuyun diyesim geliyor hep ;) hani o heyecanı tadın istiyorum. Ben bir de dayanamayıp Ne Yaptığını Biliyorum kitabının da dizisini izledim. Abowwwww!! Her özel sahneyi açık açık
Alice Feeney 'ye büyük saygı. Nasıl muhteşem bir kalemin varmış böyle. Sondaki sayfalar açıldıkça hayretliğim de bir o kadar artıyor.
Eveeeet baylar bayanlar Taş Kağıt Makas'a hayranlıkla bakanlar !!
Yazarın okuduğum ilk romanıydı hatta ilk kez tattığım gerilim-trajik-psikolojik üçlüsüydü. Şimdi öncelikle çok uzun uzadıya da tutmak istemiyorum ama o kadar hak ediyor ki birçok tahlil yönü kitabın inanın. Sadece karakterle kalmıyor mesela yazarın baştan aşağı tüm seçimleri. Fevkalade! Evet biraz abarttım şu an çok değil bunları özellikle ifade ediyorum ki beklenti meselesinde henüz okumayanlar için bir yanlış yönlendirme olmasın diye. Çok yönlü bu denli gerilim romanları ne kadar da çok satar bilemem ama benim için ilk olmasıyla birlikte çok keyifli ve soluksuz bir atılım oldu. Atılım diyorum çünkü yazar bir yerde sizi de alıp götürüyor sanki. Hani şey olur ya filmlerde falan bir ruh belirir gelir yanınıza alır götürür heh o tarz bir şey oluveriyor işte .
Mesela çok yönlülerden belirtmek isterim ki şapelde geçen anlar insanın o adrenalin hormonunu didik didik inceliyor. Evet evet o sizi inceliyor bu sefer siz onu değil. Yazarın bana göre bir sırıttığı abarttığı yanı yok gördüğüm kadarıyla ya da ben fark edememişimdir. Bilemem şunu size İÇTENLİKLE söyleyebilirim ki birkaç sayfada özellikle soluğumun gerçekten yükseldiğini o kadar hissettim ki. İşte tam da bunu kast ediyorum övgü kısmında.
Ha şu ters köşe olayına girmeyeceğim çünküüü spoiler vermekten korkuyorum ilk defa!! Ama delireceğim. Çabukk okuyun diyesim geliyor hep ;) hani o heyecanı tadın istiyorum. Ben bir de dayanamayıp Ne Yaptığını Biliyorum kitabının da dizisini izledim. Abowwwww!! Her özel sahneyi açık açık
Taş Kağıt Makas
On yıllık evlilik.. Bitmenin eşiğinde, ne yapmalı? Evliliği nasıl kurtarmalı? Derken Amelia'nın aklına bir fikir gelir. Noel çekilişinde kazandığı tatil hediyesi ile evliliğini kurtarabileceğini düşünür. Yeniden evliliğine bir şans vermek ister ve çekiliş tatiline eşi ile gitmeye karar verir.
Tatil demişken.. Basit bir çekiliş mi bu tatil? Hiç sanmıyorum. Çünkü sırların gizli olduğu daha önce bir başkası tarafından planlamış bir çekiliş. Peki bu çekilişin arka planında neler olmuş olabilir?
Adam ve Amelia gerçeklerle yüzleştiğinde, Adam'ın kurgusu "Taş, Kağıt, Makas" evliliklerinin seyrini değiştirebilir mi? Kim bilir?
Okumanız dileğiyle Güzel Dostlar.. ๑ ◕‿◕ ๑
✎WhatsApp'ta whatsapp.com/channel/0029Val...
✎YouTube'ta youtube.com/@gizemliokur?si...
TAŞ KAĞIT MAKAS-ALICE FEENY,312 sayfa
“Bazı çiftler sonsuza dek mutlu yaşamaz,hele de birileri mutlu olmalarını istemiyorsa.”
İlk kez okuduğum bir yazar ve gerilim türü seviyorsanız kesinlikle öneririm.Kitabın temposu daha ilk sayfalarda başlıyor ve sonuna kadar devam ediyor.Sonuç tam bir ters köşe ve bu tür kitaplarda en sevdiğim şeydir.
“Evlendiğiniz kişiyi tanıdığınızı mı sanıyorsunuz?
Bir daha düşünün…”
Evlendiğiniz kişi prosopagnozi yani yüzleri tanıyamama hastalığından muzdaripse ve siz ikinci eşseniz,gerçekten onu tanıdığınızından emin misiniz? Ya da eşiniz sizi gerçekten tanıyor mu? Birbirinize söylemediğiniz sırlarınız var mı?Kocanız yüzleri tanıyamıyorsa peki sizi nasıl tanıyor,diğer kişilerden nasıl ayırt ediyor?
Doğuştan yüz körlüğünden mustarip olan Adam artık durumunu kabullenmiş ve kendisini işine adamış ünlü bir senarist,aynı zamanda da işkoliktir.Karısı Amelia hayvan barınağında çalışmaktadır ama evlilikleri kötü gitmektedir.Yılbaşında iş yerinde yaptıkları çekilişte Amelia’ya bir hafta sonu tatili çıkıyor;tamamen ücretsiz ve tatil yerinin adı,yeri,diğer gerekli bilgiler mail ile kendisine iletiliyor.İskoçya’da şapelden otele çevrilen yer ! onlar için evlilik yıldönümleri yaklaşırken ya harika bir tatil olup evliliklerini kurtaracak ya da tamamen bitirecektir.
Her ikisi de birbirinden bir şeyler saklamakta ve her yaptıklarından bir mana çıkarıp,şüphelenmektedirler.Taki evin kapısına gelene kadar.Daha ilk geceden başlayan garip olaylar çifte çok zor zamanlar yaşatır.Gitmek ,otelden ayrılmak isteselerde bu da mümkün değildir.Hem arabaları kara gömülmüş vaziyette hem de ikisinden başkasının bir de çok sevdikleri köpeklerinin dışında otelde kimse olmadığı halde bazı şeyler gitmelerine müsade etmemektedir.
Son 50 sayfa soluk soluğa geçerken
Yazar Hakkında
Alice FeeneyYazar · 3 kitap
Alice Feeney, gizem ve gerilim türlerinde yazan 21. yüzyılın İngiliz bir romancısıdır. Feeney, yayınlanmış bir yazar olmadan önce BBC'de on beş veya on altı yıl boyunca yapımcı ve gazeteciydi.
