Yazar:
Firdevsi
Çevirmen:
Mehmet Necati Lugal
Tahmini Okuma Süresi:
30 sa. 22 dk.
Sayfa Sayısı:
1072
Basım Tarihi:
Nisan 2016
İlk Yayın Tarihi:
1977
Yayınevi:
Kabalcı Yayınları
Orijinal Adı:
Şehname1
ISBN:
9789759971441
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
8 diğer baskı · Tümünü Göster
Şahnâme
161 okunmaKabalcı Yayınları · Nisan 2016 · 1072 s.
Şehname 1
105 okunmaMilli Eğitim Bakanlığı Yayınları · 1956 · 432 s.
Şehnâme I
26 okunmaMilli Eğitim Bakanlığı Yayınları · 1994 · 571 s.
Şahnâme 1
21 okunmaAlfa Yayınları · Nisan 2022 · 964 s.
Şahnâme 1
10 okunmaAlfa Yayınları · Nisan 2022 · 964 s.
Şehnameden Seçme Hikayeler
8 okunmaYaba Yayınları · 2003 · 136 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Size bu kitapla ilgili arastirmalarimi anlatacagim İnsaAllah
Merhabalar
Benim İstanbul da kitapciya gidip orada gördüğüm bir kitap pek ilgimi cekmisti adı şahname idi ben de hemen bir arastirma yaptim
Tabi kitabin ismi da ilgincti acaba şahmerandan mi geliyor diye de sormadan edemedim ben arastirmami buraya yazayim siz eger okuyanlariniz varsa fikirlerinizi alalim İnsaAllah
ŞAHNAME YAZIN TERİMİ
Divan Yaziminda hükümdarlarin yaşam öykülerini üstün başarilarini anlatan mesnevi biciminde yazilmis koşuk
Şahname ne anlatir?
Sahname tarihte yasandiğı
Kabul edilen
İran ve Turan savaşlarina ve ilişkilerine ışık tutması bakimindan
Önemli bir kaynaktır
Firdevsin zaman zaman övdüğü zaman zaman kendi milletini yüceltmek adına kücümsedigi efrasiyabin iskit destan kahramani olduğu pek cok kaynakta belirtmektedir
Sahname firdevsin eski İran efsaneleri üzerine kurulu manzum destanidir İran edebiyatinin en büyuk eserlerinden biri olarak kabul edilir
977 ile 1010 yılı arasinda yazilmistir 60.000 beyit civarinda hacime tek sair tarafindan yazilan en uzun epik şiirlerindendir sahname tarih oncesi zamanlarda baslayip sasani imparotorlugu sonuna dek tüm eski İran krallarini inceler
Bunlar keyûmers
( Orta farsca koyomart hosengi) hosen tahannunes cemsid zehhak ferudun menucer
Keykubat keykavus
Keyhusrev bahman dara
(III. DARİUS ) (iskender
Buyuk iskender
1. Ardesir 1. Sapur
1. Hürmuz V. Behram
Söz söylemek irfan ister anlamak insan.
Evet firdevsi sözü tartı, inceledi ve kitaba döktü, bizde okuyarak anlayarak, düşünerek akla döktük.
1) Şahnâme'nin yazılış amacı?
Söylenecek bütün sözler söylenmiş, yeniden söylenmeye değer söz kalmamıştır.
Bende sana bunlardan birini söyleyeyim. Ama ne söyleyeyim? Benim her söylediğim benden önce söylenmiş, bilgi bahçesinin her yeri gezilmiştir.
Bununla beraber bir meyve ağacının üstünde yer bulamayınca onun meyvesinden de mahrum kalmak doğru olur mu?
Bir kimse büyük bir ağacın gölgesine sığınınca, gölge onu güneşin kızgınlığından korur. Belki ben de her tarafa gölge salan o servi ağacının bir dalının gölgesinde kendime yer bulurum.
Ve o ünlü padişahın adına yazmak istediğim bu kitapla bu dünyada bir yadigar bırakırım.
Sen bu anlatılanların yalan ve efsane olduğunu sanma. Cihanda tek tarzda gidiş yoktur.
Aklı başında olan bir kimse eğer bunun işaret ettiği anlamı araştırırsa bundan faydalanır. İçinde eski zamanlardan kalma birçok destanın yazılı olduğu bir kitap vardı. Bu kitap şurada burada bazı mûbedlerin elinde dağınık bir halde bulunmaktaydı ve akıllı olan herkes bundan faydalanırdı.
Dihkânlar soyundan gelme olgun, bilgili, akıllı ve cesur bir yiğit vardı. Eski zamanlarda olup bitmiş olayları araştırır dururdu.
Her memleketten ihtiyar mûbedleri getirterek o dağınık parçaları topladı. Onlara, o zamana kadar gelmiş geçmiş bütün padişahların, o ünlü bahtiyarların bize kötü bir durumda bıraktıkları bu dünyayı nasıl idare ettiklerini, saltanat günlerinin saadetle nasıl gelip geçtiğini sordu. Onlar da bu kahramana, bütün padişahların başlarından geçmiş olayları ve feleğin onlara nasıl davrandığını bir bir anlattı.
Bu yiğit onların bu sözlerini dinledikten sonra her yanda tanınacak bir kitap vucüda getirdi. Böylece cihanda
Dünya tarihi dediğimiz şey aslında çoğunlukla b*k gibi heriflerin tarihi. Misal, ilk epik kahramanımız Gılgamış'a bakacak olursak, herkesi bitkin düşene kadar güreştirip hemen ardından tanrılara dua ederken gidip eşleriyle aynı yatağa giren zorba herifin teki olduğunu görüyoruz. Sokrates'i fazla konuştuğu(!) için idam eden Atinalılar ya da Caligula, Claudius ve Nero'nun suikast ve manipülasyonla hüküm sürdüğü yılları anlatan Tacitus da konuya birer örnek olabilir. Fakat bunların yanında kendine özgü, aklı selim kişiler de yok değildi. Sezar, Odysseus ya da Şehname'nin Rüstem'i. Elbette ki bunların hiçbiri etraflarını saran ahmak herif güruhunun drama ve entrikalarından kaçamıyor ve epik şiir söz konusu olduğunda Şahname, okuduklarım arasından en iç bunaltıcı olanı diyebilirim. Söz konusu b*k gibi herifler olduğunda Şahname'den ileri bir tek İlyada'yı örnek verebilirim sanırım.
Eser boyunca birbirini takip eden kan davaları, ölümcül (ve bir o kadar da trajik) yanlış anlamalar, küçücük onur meselelerinin tetiklediği düellolar, babalar ile oğullar arasındaki çatışmalar, oğulların annelerine, amcaların herkese karşı cephe alması, güvensizlik, dedikodular ve açgözlülükten kaynaklanan ihanetler bolca mevcut. Şunu da söylemek lazım ki bu herifler saçma ya da "karikatürvari" kötüler değil. Neredeyse her birinin iyi bir yanı, bir onur anlayışı var, fakat sorun şu ki çoğunun duygusal zekası anasınıfı çocuklarıyla eşit derecede.
Bu durum bana hep 
A Distant Mirror 'daki soyluları hatırlatıyor (Haçlı Seferleri'nden elde edilen tüm altını ipek cüppelere harcayıp savaş meydanına zırh ve erzaksız gidiyorlardı). Karakterlerin eylemleri ise, bana kalırsa, olabilitesi yüksek eylemler; ancak yine de bazı kişilerin neden sürekli aynı dangalak hataları tekrarladıklarının açıklamasını isterdim.
A Distant Mirror 'daki soyluları hatırlatıyor (Haçlı Seferleri'nden elde edilen tüm altını ipek cüppelere harcayıp savaş meydanına zırh ve erzaksız gidiyorlardı). Karakterlerin eylemleri ise, bana kalırsa, olabilitesi yüksek eylemler; ancak yine de bazı kişilerin neden sürekli aynı dangalak hataları tekrarladıklarının açıklamasını isterdim.
Ünü İran Edebiyatı sınırlarını aşarak dünya edebiyatına ulaşmış önemli bir eser. İnsanlığa bir çağrı oluşu ve kurtuluş için insana yol göstermesi açısından önemi yüksek. İnsanın, yapılan yanlışları görmeyip aynı yanlışlarla ömrünü tüketmesi ne acı.. Edebi yönden ise tartışmaya gerek bile duymuyorum.
Ancak karakterler değişse de konu hep aynı çevrede kalıyor. Bu da belli bir süre sonra kitaba ilgiyi düşürüyor.
Keyifli okumalar.
Prof Dr. Nimet Yıldırım'ın Fars Mitolojisi Sözlüğü eşliğinde aheste aheste okuyorum. Hastalığım yüzünden bir süre uzak kalmıştım şimdi daha iyiyim. Umarım daha çok okuduğumuz daha az acı çektiğimiz bir yıl olur..
Neyi arıyorsan o sun sen gökyüzündeki binlerce kuş toplanmış herkesin padişahı var bizim niye yok diye toplanmışlar yanlarına Hud Hud diye bı kuş gelir o da aslında sizin pafisahiniz var diyor ama haberiniz yok diyor o bize bizden daha yakın ama biz ondan uzağız onun adı simorghdur . Kuşlar toplanıp padişahlarıni aramaya koyuluyorlar. İşte o zaman zor yolculukları başlar yolcuklari boyunca yedi dipsiz vadiden geçip vadi zorluklarına dayanmalari lazım
İstek, aşk,marifet,istigna, vahdet,hayret, yokluk binlerce kuş arasından sadece 30 kuş tüm bu sınavları geçip padişahlarının yanına gidebiliyorlar padişah makamında boylu boylu şah şahli aynalar vardır kuşlar giriyorlar içeri bı bakıyorlar ayna kendilerini gösteriyor aslında simorghu bulmak için kaf dağına değil kendi içlerinde yolculuk yaptıklarını anlarlar simorgh aslında kendi içlerinde en dip köşede saklanmış kendilerinden daha derin olandır
Bı ben vardır benden içeri
Puan vermedi
Aslında kabalcı şahname adıyla basmış, hangi kullanım doğru bilmiyorum. Ben onu aldım 2 cilt. Tuğla gibi kitaplar. Dedim masal okumayı severim hikayeler efsaneler.
2 3 bin sayfa bana baya Bi yeter. Ama işin aslı öyle değilmiş. Çünkü Firdevsi bu eseri içten içe kronolojik bir şekilde yazmış ve garip bir şekilde birbirinden alakasız bir cümle yok. Hepsi bir önceki örgüye bağımşı dolayısıyla alıyım ara ara okurum kitabı değil. Bir ara verdiniz mi bütün hikaye çöp oluyor.
Okuması çok keyifli. 150 sayfa kadar okudum. Şunu net söylemem lazım ki Boş adam işi. Boş adam derken şöyle işi gücü olmayan buna vakit ayırabilecek kadar dolu birisi olmanız lazım. Ki ben boş biriyimdir, buna rağmen dedim ki daha müsait bir zamanda okurum. Ne bileyim belki evlendiğimde filan hakavi olur gece okumaları yaparım.
Bu defteri de böyle kapatmış olalım. Bundan önce de masal ırmaklarının okyanusu denemesi yapmıştım. Onu da yarıda bıraktım. İkidir bahane buluyorum. Kendimi mi avutuyorum, okumaktan mı sıkıldım yoksa gözümümü korkutuyor bilmiyorum. Neyse sonuçta bahaneleri beni ikna ediyor önemli olan bu.
Yine de sanmıyorum ama varsa burada bu antik eserleri okumak isteyen ama ne bileyim hani göze alamayan filan belki kitap arkadaşı olunup okunabilir. Öyle daha keyifli olabilir.
Sonuç olarak Belirsiz bir vadede okunmak üzere takibimden çıkarıyorum.
Masalla kalın.
Destan; 'bir milletin tarihinde gerçekleşmiş, unutulması mümkün olmayan bir olay üzerine söylenmeye başlayıp gelişmesini asırlarca devam ettiren millî eserlerdir
Bir kaynak eser olarak bilinen Şehnâme’nin bu ilk cildiyle ilgili çok fazla şey söylemeye gerek yok. Çünkü bundan başka üç cilt daha var. Dolayısıyla, minik bir ön değerlendirme yapmak gerekirse; dihkân yani soylu sınıfından olan Firdevsî’nin kaleme aldığı eserde efsanevî kısımları değerlendirebilecek kadar önceden bilgi sahibi olunması gerektiğini düşünüyorum. Çünkü, bazı efsaneleri de gerçek olaylarmış gibi anlattığını görmek mümkün. Bunun dışında birçok araştırmacının başvuru kaynağı olduğu ancak dikkatli okunması gerektiğini düşünüyorum.
Ben, Avesta ile bir kıyaslama yapabilmek amacıyla okuduğum bu ciltte Avesta’dan yararlanıldığını ancak Avesta’da hiç olmayan hikayevâri kısımların burada bulunduğunu gördüm. Firdevsî’nin yanlı bir bakış açısına sahip olduğunu fark etmek de mümkün. Çevirinin oldukça iyi ve akıcı olduğunu da eklemeliyim. İyi okumalar
Kabiller Asla Ölmez1000Kitap
Destanda, yalnızca kahramanlıkların ya da efsanevi savaşların anlatılmaz aynı zamanda insanlığın en eski ve en acı verici catışmasına da sahne olur: kardeş katli. Tur’un Îreç’i öldürdüğü sahne, temelde babaya olan isyandır. Kardeşlik bağının parçalanır, kıskançlığın adaletin önüne geçer. Habil ve Kabil'den farkı, burada barış isteyen İreç'e Tur'un hiç acımamasıdır. Bu sahne, cinayetten ötesidir. Merhametsizlik de resmedilir.
Îreç, Şehnâme boyunca ışıkla donatılır. Babası Feridun’un gözdesidir; çünkü o güce değil, adalete yönelmiştir. Diğer kardeşleri gibi ülke paylaşımlarında hırsla hareket etmez. İran topraklarını alması, onun hükümdar olmaya en layık, en güvenilir ve erdemli olanı olduğunu gösterir. Ancak bu erdem, kardeşlerinin gözünde tehdit, hatta adaletsizlik gibi görünür. Tur ve Selm, Îreç’in yükselişini kendilerine gölge olarak algılar; onun ışığını karartmak isterler.
Îreç’in göğsüne yediği hançer, sadece fiziksel bir şiddet değildir. Bu sahnede Firdevsî, kinle dolu bir yüreğin nasıl körleştiğini, gururun insanı nasıl içinden çürüttüğünü anlatır. Îreç karşılık vermez; savaşmaz. Onun ölümü, direnişsiz bir teslimiyetin, hatta bir tür kutsal şehadetin ifadesidir. Ve belki de bu yüzden daha da acıtıcıdır: Îreç’in ölümünde anlık bir çığlık yoktur, bu yüzden sessizliği sonsuza kadar sürer.
Bu olay yalnızca bireysel bir trajedi değildir. Aynı zamanda, İran ve Turan arasındaki ezelî düşmanlığın tohumudur. Kardeşin kardeşe düşmesiyle başlayan bu çatışma, kuşaklar boyunca sürecek bir savaşın başlangıcıdır. Firdevsî burada yalnızca geçmişi değil, insan doğasının evrensel zaaflarını da anlatır: Kıskançlık, kibir, güç arzusu ve bunların doğurduğu yıkım.
Îreç’in ölümüyle birlikte, Şehnâme’de bir dönüm noktası yaşanır. Artık yalnızca kahramanlar değil, ilkeler de
Yazar Hakkında
FirdevsiYazar · 10 kitap
Samanîler ve Gazneliler dönemleri İran edebiyatının önde gelen Fars şair.
Başlıca yapıtı Şehnâme'yi (60.000 beyitten oluşur; ilk insandan III. Yezdigirt dönemine kadar İran tarihi anlatır) tamamlayınca 1010 yılında Gazneli Mahmut'a sunan Firdevsi, bağlanan aylığı az bulduğu için sultanı ağır biçimde hicvedince, Gazne'den göçmek zorunda kaldı. Bir süre Herat'ta ve Taberistan emiri Şehriyar'ın yanında kaldıktan sonra, Tus'a dönerek orada öldü. Firdevsi'nin soyca bir Dihkan ailesinden olduğu söylenir. Doğum yılı kesin olarak bilinmemektedir. Firdevsî, Gazneli Mahmut'un fikirler aldığı bilginlerden de bir tanesidir. Firdevsi gibi bilginlere Gazneli Mahmut maddi ve manevi yönden destek olmuştur.
