Yazar:
Tomasi Di Lampedusa
Çevirmen:
Nevin Özkan
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
Basım Tarihi:
Temmuz 2019
Yayınevi:
Can Yayınları
ISBN:
9789750740749
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Siren, 
Leopar dan sonra okunmalı bence. Lampedusa’nın anıları ve üç öyküsü yer alıyor. Anılarında mekanlar ağırlıkta ve Leopar’da geçen mekanlar demiştim. Ayrıca Lampedusa hakkında yayımcısının bilgilendirici yazıları da var. Siren öyküsü için Marguerite Yourcenar ‘tüm edebiyatların en gerçeği’ demiş. Ben de çok severek okudum.
Leopar dan sonra okunmalı bence. Lampedusa’nın anıları ve üç öyküsü yer alıyor. Anılarında mekanlar ağırlıkta ve Leopar’da geçen mekanlar demiştim. Ayrıca Lampedusa hakkında yayımcısının bilgilendirici yazıları da var. Siren öyküsü için Marguerite Yourcenar ‘tüm edebiyatların en gerçeği’ demiş. Ben de çok severek okudum.
•SİREN - GUISEPPE TOMASI DI LAMPEDUSA
Selamlar, kitabın ilk 150 sayfasında yazarın hayatı, çocukluk anıları, olgunluk zamanları Lanza Tomasi tarafından bizlere aktarılmış, son kısımda ise mini bir hikaye yer alıyor. İlk önce Siren' in Yunan Mitolojisindeki bir balık olduğunu söylemekle başlamalıyım, buradan anlaşılacağı üzere fantastiğe kaçan bir biyografi kitabı da diyebiliriz. Yazar Lampedusa, kafede tanıştığı Senatör La Ciura ile her ne kadar ilk başta birbirlerinden hoşlanmasalar da sonradan sohbet etmek için sık sık bir araya geldiler. Senatör' un anlattığı bu olay kitabına konu oldu.
.
Açıkçası çok sevdiğim bir tarz değil ama kendini okutturabilmeyi başardı. Sürekli olarak "Leopar" kitabından bahsediliyor, o kadar anlatıldı ki sipariş ettim bile umarım merakımı karşılayabilir. Her neyse okunmasa da olur dediğim kitaplardan birisi oldu. Son olarak şunu da ekleyeyim ilginizi çektiyse, kısa bir dizisi var ama kitapla bağlantısı yok maalesef. Siz daha önce bu yazarı okudunuz mu? Fantastik okumayı sever misiniz? Tomasi Di Lampedusa
Tomasi Di Lampedusa
Puan vermedi·192 syf.··
Beğendi
·2021 53. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 28 Şubat 2021 00:00
What potions have I drunk of Siren tears?
#williamshakespeare/ Soneler
“Siren gözyaşlarından nice ağular(zehirler) içtim.”
Sicilya aristokrasinin köklü ve nüfuzlu ailelerinden gelen Parma Dükü, Lampedusa Prensi, Torretta Baronu ve Montechiara Baronu #guiseppetomasidelampedusa #siren ile geldim.
Vodvillere, aryalara, tablolara, şiirlere hemen her sayfada rastladığım, kişisel zevklerimle bütünleşen festival niteliğinde bir okuma oldu.
XX.yy.Dünya Edebiyatı’nın başyapıtlarından olan ve Luchino Visconti tarafından sinemaya uyarlanan “Leopar” kitabının yazarı bu sefer çocukluk anıları ve öyküleriyle büyülüyor.
Kalemi öylesi güçlü ki her anlatısının içinde bulduğunuz kendiniz ya dekorusunuz öykünün ya kahramanı...
Aynı zamanda nüktedan. Yanı sıra ironisini duyumsatmakta bonkör.
“Çocukluk Anıları” gerek aristokrat olmasının getirisi olan şahsi meselelerine gerek Sicilya bağlamında mensup olduğu sınıfın kolektif meselelerine bağlı bir dışlanmanın ardından yeniden bir kimliğe kavuşmasını anlatıyor.
Bununla birlikte yazarın Leopar kitabına dair çalışma laboratuvarına dair de fikir verir.
Kitabı yayına hazırlayan Gioacchino Lanza Tomasi yazarın edebî gücünü şöyle ifade etmiş:
“Lampedusa’nın konuşma sanatı, köhne retorikten olabildiğince uzak. O, mitik zamandan söz eder; tanrıların insanlarla konuştuğu, ilk günahın türümüzün kökeninde barınan, suçları yaratan öğenin henüz olmadığı zamandan.”
Hayaller, hayatlar arasında benim gibi bir pandülün üzerindeyseniz “Siren” uyanmak istemeyeceğiniz bir düş olacak... Tomasi Di Lampedusa 
Siren
Tomasi Di Lampedusa Siren
Herkese merhaba!
Giuseppe Tomasi di Lampedusa'nın çocukluk anıları ile başlayan bu kitapta, bu anı bölümünden ayrı 3 öykü daha yer alıyor - ki zaten bunlardan en bilineni olan Siren de kitaba ismini vermiş. Her bir metne eşlik eden detaylı dipnot ve sonnotlar da mevcut. Üzerinde oldukça detaylı çalışılmış bir metin olduğunu söylemeden edemeyeceğim.
Her bölümün başında Gioacchino Lanza Tomasi tarafından kaleme alınan girişler ile öykülerde bizi neyin beklediği ve de bu öykülerin Lampedusa'nın hayatı ile ilişkisi üzerinde durulmuş. Arka kapak yazısında bu durum şöyle açıklanmış: "... anı ile anlatının, bireysel tarih ile toplumsal belleğin iç içe geçtiği". Bu o kadar doğru ki! Kitabı okurken Sicilyalı aristokrat bir ailenin içine dahil olup günlük yaşantılarına, özel günlerine ve daha bir çok şeye dair bilgi edinirken, bunların yazarın öyküleri üzerindeki gölgelerini ve ışıklarını takip edebiliyoruz.
Kitapta en beğendiğim öykü Siren oldu. Yazarın anılarını okurken de büyük keyif aldım. Öte yandan, sonnot yerine acaba bütün notlar dipnot olarak mı dizgiye alınmalıydı diye düşünmeden de edemedim. Bu şekilde metin sonuna eklenen açıklamalar olduğunda çok merak ettiğim bir şey yoksa ne yazık ki hepsini tek tek açıp bakma isteği içine giremiyorum. Halbuki çok ciddi bir emek söz konusu. Bu nedenle de, bu emeğin göz önünde olması ve satırları takip ederken okura kolaylık olması açısından metne dipnot şekilde eklenmesinin daha iyi olabileceği fikrindeyim (ama tabii bu tamamen bir okur olarak fikrim).
Nevin Özkan'ın akıcı çevirisiyle.
Kitaplarla kalın!
Yazarın ün salmış Leopar adlı kitabını temin edip okumak için giriştiğim bir internet kitap satıcısı macerasında, bu kitabının da elimin altında olmasını istemiştim. Maalesef ki Leopar kitabına ulaşamayınca Siren'i okumak kaldı elimde.
Siren. İsmin geçtiği öykü; biraz fantastik, mitolojik bir öykü. Ren dışımda bir öykü daha barındırıyor kitap ama kitabın çoğunluğunu oluşturan kısım ilk kısım ve bu kısımda yazarın çocukluk anıları, G. Lanza Tomasi tarafından işleniyor. Güçlü bir kaleme sahip olduğu belli oluyor yazarın. Fakat yinr de aklım Leopar'da benim.
20.yüzyıl edebiyatının üstadlarından Lampedusa’nın öyküleri çocukluk anıları ve anlatılarını içeren kitabını okudum. Kitaba adını veren siren adlı öyküyü ve yazarın çocukluk öykülerini merakla okudum. Yazım tarzı ve üslubu farklı geldi. Leopar adlı kitabını merak ediyorum.
güzel bir öykü, keyifli bir kitap.Edebiyat
Siren; Leopar 'ı okuduktan sonra Tomasi Di Lampedusa 'nın üslubuna, ince mizahına ve hem içinde bulunduğu (aristokrasi-eski toprak sahipleri) hem de yerine geçecek olan sosyal sınıf ( bir öncekilerden daha kaba ancak onlar kadar körlüğe yatkın yeni toprak sahipleri, burjuva) için yaptığı tespitlere doymayanlar için bir kuple daha edebiyat.
ilk bölüm olan çocukluk anılarında bolca mekan tasviri var. Bu tür betimleme sevmeyenler için tam "off yeter yani" derken şu cümle çıkıyor karşımıza: "Yalnızlığı, kişilerle olmaktansa nesnelerle olmayı seven bir genç olduğum fikrini buraya kadar yazdıklarımla verebildim mi bilemiyorum."
Siren öyküsündeki La Ciura, öyküyü anlatan karaktere: “İyi çocuksun Corbera, bu kadar cahil olmasaydın senden bir şeyler olurdu. " deyince kafamda 
İlber Ortaylı'ya benzettim.
Bu öyküde Sirenle (deniz kızı) münasebetini çoban-keçi münasebetine benzeten La Ciura şöyle diyor: bu birleşmelerde hem en yüce ruhani isteği hem de herhangi bir toplumsal değerden yoksun olan ve herhangi bir çiftleşen yalnız çobanlarımızın duyduğu en temel şehveti tattığımı söylemek yeter; bu benzetme sana itici geliyorsa nedeni hayvansal düzeyden insanüstü düzeye gerekli geçişi yapamadığından; benim durumumda bu iki düzey zaten üst üste.
güzel bir öykü, keyifli bir kitap.
Leopar 'ı okuduktan sonra Tomasi Di Lampedusa 'nın üslubuna, ince mizahına ve hem içinde bulunduğu (aristokrasi-eski toprak sahipleri) hem de yerine geçecek olan sosyal sınıf ( bir öncekilerden daha kaba ancak onlar kadar körlüğe yatkın yeni toprak sahipleri, burjuva) için yaptığı tespitlere doymayanlar için bir kuple daha edebiyat.
ilk bölüm olan çocukluk anılarında bolca mekan tasviri var. Bu tür betimleme sevmeyenler için tam "off yeter yani" derken şu cümle çıkıyor karşımıza: "Yalnızlığı, kişilerle olmaktansa nesnelerle olmayı seven bir genç olduğum fikrini buraya kadar yazdıklarımla verebildim mi bilemiyorum."
Siren öyküsündeki La Ciura, öyküyü anlatan karaktere: “İyi çocuksun Corbera, bu kadar cahil olmasaydın senden bir şeyler olurdu. " deyince kafamda İlber Ortaylı'ya benzettim.
Bu öyküde Sirenle (deniz kızı) münasebetini çoban-keçi münasebetine benzeten La Ciura şöyle diyor: bu birleşmelerde hem en yüce ruhani isteği hem de herhangi bir toplumsal değerden yoksun olan ve herhangi bir çiftleşen yalnız çobanlarımızın duyduğu en temel şehveti tattığımı söylemek yeter; bu benzetme sana itici geliyorsa nedeni hayvansal düzeyden insanüstü düzeye gerekli geçişi yapamadığından; benim durumumda bu iki düzey zaten üst üste.
güzel bir öykü, keyifli bir kitap.
