Yazar:
Friedrich Dürrenmatt
Çevirmen:
Zeyyat Selimoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 50 dk.
Sayfa Sayısı:
135
Basım Tarihi:
Ağustos 2006
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 1952
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
Der Verdacht [Kommissär Bärlach #2]
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Almanya
ISBN:
9789754584035
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İsviçreli yazar Friedrich Dürrenmatt’ın son eseri 'Şüphe' dir.
Ana karater Komiser Barlach emekli olmuş ama bu durumu henüz sindirememiş biri. Sağlığı iyi değildir ve adım adım ölüme doğru gidiyor. Son ameliyatında istirahat ettiği hastane odasında okuduğu dergideki fotoğraf dikkatini çeker. Ameliyathanede çekilmiş olan bu fotoğraf, Stutthof toplama kampında, mesleğini kötüye kullanarak esrilere işkence yapan savaş suçlusu Doktor Nehle'in, Zürih'teki özel bir kliniğin müdürü Doktor Emmenberger'in aynı kişi olduğu hissine kapılır. Hastane odasından çıkmadan bu doktorun izini sürmeye başlar.
Yan karakterlerin desteğiyle merak ve heyecan unsurlarının ince detaylarla işlendiği, çoğu okurun sonunu tahmin edeceği ama yine de keyifli bir okuma.
SPOİLER & Hikaye & İşleyiş
Emekli komiser Hans Berlach (kitapta Berlach, tanıtım yazısında Barlach) Kasım 1948’de ameliyet için Bern’deki Salem Hastanesine kaldırılır ve kitabımız başlar. Komiserin ayrıca Türkiye ve Bern arasında devlet görevi (!) sürdürdüğü de hoş bir ayrıntı olmuş.
Doktor Nehle ile Zürih'teki Doktor Emmenberger aynı kişi mi sorusu gerçekten de oldukça gündemde.
Sayfa düzeni ile alakalı da konuşmak istiyorum. Sayfalarda başlıklar değiştikçe yeni sayfaya geçip kitabın sayfasını arttırarak boş alanı açmak mantığı yok. Kitap 100 sayfaysa bunun yarısını boş bırakan yazarlar değil de o 100 sayfada en fazla 2 satır boşluk bırakarak yeni başlığa geçen ve dolu dolu bir kitap yazan yazarı tebrik etmek lazım. Bu konuda benden tam not. :)
Gelecek bölümde kitabımız gene hızlı ilerliyor. Doktorun yerine gidiyor bizim polis ve bir de bakıyorsunuz ki hemen kimlikler ifşa olmuş, polise ilaç vermişler ve noeli kaçırmış. Heyecan dorukta tabi. Seviyorum böyle hızlı kitapları açık konuşayım.
Şu hızlı giden ve heyecanı düşürmeyen kitapların finali neden böyle ‘Gerizekalı’ yapılır anlamıyorum. Yani son 3, 4 sayfayı okumasam da olurmuş ama neyse. Bugün artık kör olmadan uyumanın benim açımdan en iyisi olduğunu düşünüyorum. Cümleten hayırlı geceler. Kendimi yarın sabah saat 06:00’a kadar kitap okumaktan men ediyor, iyi okumalar, mutlu geceler diliyorum..
6/10
2017 25. kitabı
“Hayvandı bunlar, Samuel» dedi. düpedüz hayvandı. Doktorsun sen, daha iyi anlarsın. Stutthof toplama kampına ait şu resme bir bak hele. Kamp doktoru Nehle bir tutukluya narkozsuz karın ameliyatı yaparken çekilmiş! «Naziler bazen yapardı bunu» diyen doktor resme bakıp, dergiyi tekrar yerine koyarken sarardı.”
Emekli ve sağlık sorunları yaşayan bir komiser, bir gün bir derginin kapağında Nazi kamplarında, narkozsuz ameliyatlar yapan Nehle adında bir doktorun resmini görür.
Ve bu olayın peşine takılır, çünkü bazı ŞÜPHELERİ vardır.
Kitap aslında konu itibariyle oldukça gerilimli bir hikayaye sahip, lakin sancıları olan ama bir türlü doğuramayan bir kadın misali, o etkiyi yaratamamış bence.
Çeviri de bence çok donuktu. Heyecan olması gereken yerlerde gayet durağan geçişler vardı.
Sonuç kitap beni tam doyuramadı. Sofradan aç kalkmışım hissi ile kitabın son sayfasını çevirdim.
Zayıf Bir Kurgu, Orantıdan Yoksun Bölümler
Friedrich Dürrenmatt'ın, Şüphe'yi yazarken belirli bir zamandan sonra yaratıcılığını kaybettiği, yapıtı nasıl devam ettireceğine dair kararsız kaldığı izlenimine vardım. Şüphe uzunluğuna kıyasla büyükçe bir yer tutan giriş bölümü ile başlıyor. Çok kısa bir gelişme kısmından sonrasında alelacele sonuca bağlanıyor.
Giriş kısmında ustaca işlenen hikaye, ileri kısımlarda yerini basit bir kurguya bırakıyor. Kapanışa doğru yazarın karakterleri hikayeden koparıp kendi düşüncelerini dile getiren "kuklalara" dönüştürmesi eserin halihazırda zayıf olan kurgusunun daha da yavanlaşmasına sebebiyet vermiş. Şüphe, Friedrich Dürrenmatt'ın okuduğum ilk eseriydi. Yazarın diğer kitaplarını okuyacağımı sanmıyorum.
Şüphe
Friedrich Dürrenmatt
İsviçreli yazar Friedrich Dürrenmatt’ın komiser Barlach karakterini kullandığı ikinci ve son romanı. Savaş suçlusu bir nazi olduğundan şüphelendiği bir doktorun peşine düşen komiserin hikâyesi yazarın felsefesi de olan suç romanlarından biri. Başlanınca sonuna gelmeden bırakıl(a)mayan türden romanlardan olan bu polisiye, belki fazla bir “derinliğe” sahip değil ve çözüm de biraz kolay geliyor ama “şüphe” hayli erkenden netleşmiş olsa da Dürrenmatt eserini sürükleyici kılmayı başarıyor. Kötü karakterinin eserin felsefe yanını oluşturan sözlerin ve düşüncelerin sahibi olması da bir başka ilginç yanı romanın. Polisiyenin başyapıtlarından değil ve komiserimiz de örneğin bir Maigret gibi kült bir karakter olmaktan uzak ama keyifle ve süratle okunan eserlerden biri.
Komiser Bärlach ile ikinci hikayesindeyiz 
Yargıç ve Celladı'den sonra. İlki kadar güzel bir kurguya sahip değildi şüphesiz hatta onun yanında çok soluk kalıyor. Ama güzel dialoglar vardı ve komser Bärlach yine karizmatik, sevecen ve hayran edici.
İlk hikayeyi okuyanlar kesinlikle okuyabilirler. Diğer arkadaşla sadece ilk hikayeyi okuyup beğendikleri takdirde tavsiye ediyorum.
Kitapla kalın...
Yargıç ve Celladı'den sonra. İlki kadar güzel bir kurguya sahip değildi şüphesiz hatta onun yanında çok soluk kalıyor. Ama güzel dialoglar vardı ve komser Bärlach yine karizmatik, sevecen ve hayran edici.
İlk hikayeyi okuyanlar kesinlikle okuyabilirler. Diğer arkadaşla sadece ilk hikayeyi okuyup beğendikleri takdirde tavsiye ediyorum.
Kitapla kalın...
Yazar Hakkında
Friedrich DürrenmattYazar · 25 kitap
1921'de Bern kantonuna bağlı Konolfingen'de doğdu. Bir Protestan papazın oğlu olan Dürrenmatt, Zürich'te başladığı üniversite öğrenimini yarım bırakıp Bern'e dönerek burada da felsefe, edebiyat ve doğa bilimleri öğrenimi gördü. Bu yıllarda Kierkegaard, Aristophanes ve George Helm gibi isimleri okumaya başladı. İlk oyunu olan Komedi ne yayınlandı ne de oynandı. O hiç umudunu yitirmeyerek çalışmalarını sürdürdü ve savaş sonrasında ilk başarılı oyunu olan Kayıtta Var'ı yazdı.
1948 yılında sahneye konan ikinci oyunu Kör'de yine İncil dilinin etkisi vardır. 1948 yılında yazdığı ancak 1958'de basılan Büyük Romulus oyunuyla komediye yöneldi. Bay Mississippi'nin Evliliği (1952) oyunuyla dinsel ve Marksist ideolojilerin anlamsızlığını sergilemek istedi. 1954'te Babil'e Bir Melek İniyor'u yazan yazara dünya çapında ününü ise Yaşlı Kadının Ziyareti (1956) adlı oyun getirdi. Bu başarılı oyunu izleyen 5. Frank (1960) beğenilmese de 1962 yılında yazdığı Fizikçiler geniş yankı uyandırdı.
Tiyatro oyunların yanında polisiye olarak adlandırılabilecek türde eserler de vermiştir: Adalet, Yagıç ve Celladı, Yemin gibi.
