Yazar:
Necib Mahfuz
Çevirmen:
Ayça Çınaroğlu
Yorumlar ve İncelemeler
Bir Mahfuz hayranı olarak itiraf etmeliyim ki yazarın novella tadındaki romanlarından yeterince keyif almamışımdır. Belki anlatılmak ya da verilmek istenen düşüncenin çok hızlı bir şekilde, yazarın kaleminde tam olgunlaşmadan çıktığı içindir. Kısa romanlarında genelde toplumsal meseleleri ele alan yazar bu romanda da aynı çizgisini koruyor.
Yazar bu romanı Altı Gün Savaşları’ndan sonra yazdığını söylüyor. 1967-70'li yıllarda İsrail'le Mısır arasında Süveyş Kanalı yüzünden ortaya çıkan tartışmalar, gerginlikler iki ülke arasında bir yıpratma harbine dönüşür. Romanın tarihsel arka planında bu sinir harbi vardı. Yazar hissizlik, kayıtsızlık çukuruna yuvarlanmış, çevrelerinde olup biten siyasi olaylardan bihaber bir toplumu ve bu toplum içinde kadın erkek ilişkilerini irdeler. Gençler, içinde bulundukları durumdan kurtulmanın yolunu başka yerlere göç etme planları yaparak, boş işlerle uğraşarak ya da sefahat âlemlerine dalarak ararlar. Toplumdaki sadakat ve vatanseverlik gibi kavramlar romanda kendini en çok hissettiren temalar sanırım.
Kitap boyunca ilk fırsatta birbirlerine ihanet eden âşıkları, olup olmayacak nedenlerden dolayı intihar edenleri, saygın kadınların çeşitli ihtiyaçlarını karşılamak için fuhşu bir araç olarak kullandıklarını görüyoruz. Yazar bu örneklerle bize tükenmiş bir toplum görüntüsü sunuyor. "Dünya nereye gidiyor?" sorusunun sık sık yankılandığı bu kitapta karakterlere en büyük umut sanırım aşk oluyor. Aşk, gelecek için en azından herkes için bir umut ve mutluluk kaynağı. Kitapla ilgili benim hoşuma giden en güzel şey başlığı! İyi okumalar…
6/10
2017 231. kitabı
Arka fonunda Arap-İsrail savaşlarının yer aldığı bir Kahire romanı. Necip Mahfuz'un tarzından esintiler taşıyor. Yine çok kahramanlı bir yapısı var. Ancak bu çokluk durumu hem kafa karıştırıyor hem de karakterlerin oldukça yüzeysel kalmasına neden olmuş. Yeşilçam senaryolarına benzeyen tarafları var. Açıkçası umduğumu bulamadım.
‘Necip Mahfuz’ kalemi ile ilk kez bu kitapla tanıştım. Aslında sevdim kötü bir kitap değildi ama olaylar çok hızlı akıp gitti gibi geldi. Biraz daha üzerinde durulmasını ve daha ayrıntılı sakin bir şekilde anlatılmasını isterdim. Karakterlerin yoğunluğundan kaynaklı ara ara dağıldım ve anlam vermem uzun sürdü.
"O ne yazsa iyidir" olmuyormuşEdebiyat
Maalesef beğenmedim, çok acemi bir yazar elinden alelacele çıkmış gibi.
Konular arasındaki geçişler, vermek istediği toplumsal analizler,arka planda siyasi atmosfer,yüzeysel karakterler, hızlı değişen olaylar... Keyif veren bir okuma değildi.
Demek ki neymiş, o ne yazsa iyidir olmuyormuş.
Şimdi acil iyi bir kitap okumam lazım, panzehir niyetine.
Sevgiyle.
Kitap, 1967 yılında gerçekleşen Altı Gün Savaşı sonrasındaki Kahire'yi ve başlarından geçen felaketlerin ardından kendi yollarını çizmeye çalışan farklı karakterleri anlatıyor.
Okuduğum ilk Necib Mahfuz kitabı. Nobel ödüllü yazar olması sebebi ile kitaba ve yazara karşı merakım arttı. Büyük beklentiler içerisinde okumaya başladım. Ama kitapta aradığımı bulamadım. Olaylar çok hızlı bir şekilde gerçekleşiyor. Bir bütünlük yakalayamadım. Güzel aşk hikayeleri bekliyordum ama ne olaylardan ne de karakterlerden etkilendim.
9/10
2021 41. kitabı
Savaş döneminde ve devrim sonrasında gençlerin arasından yaygınlaşan bir tür aşk yozlaşmasını konu alan eser, daha çok aşkın kişiye ve topluma verdiği zararların, gençlerin bu uğurda vazgeçtiği değerlerin bir algirotmasını oluşturmuş yazar.
Necib Mahfuzun en keskin özelliği, özellikle kendi ülkesinin tarihinden ve ulusal Mısırın toplum kargaşalarından beslenmesi. Yazarın okuduğum ilk iki eseri çok derin konular üzerinde yoğunlaşırken, bu eserinde biraz daha yüzeysel bırakmış eseri.
Kişiler fazla olduğu için eserde, bazen kim kimle karıştırılabiliyor. Derin aforizmaların yoğunlukta olduğu eserde, özellikle sinema sanat kulvarında gençlerin geçmiş örf ve adetlerine uzaklaşmasındaki kargaşa ön plana çıkıyor.
Ahlaki yozlaşmanın en son sahasını yaşayanlar ve kendi kabuklarında namuslu yaşamaya çalışanlar. Bir çatışma ortamı gibi dursa da aslında iki tarafında toplumun ha bire değişkenliğinin ve savaşın zararlarının birer göstergesi durumunda.
Devrim Mısırı, dini bir kenara bırakıp sadece milliyetçiliğin ön planda olduğu bir dönem. Nasr, milliyetçilikle tarihini ha bire değiştirdiği Mısırın gençliğinin bir bakıma yozlaşmasına da ön ayak olmuştur. İşte bu eser bunu anlatmak ve dünyaya duyurmak için yazılmış koca bir insan ilişkileri yumağıdır.
Eserin son bölümü biraz hayalkırıklığı yaratsa da konuya ilişkin Filistin ve Amerika tartışması, sönük bir nüans olmuş. Bitmemiş bir eserden çok şey çıkarılabilir ama sonucun olmaması bir hayalkırıklığı...
YAĞMURDA AŞK
(Roman)
Necib Mahfuz
1911–2006 yılları arasında yaşamış olan Mısırlı yazar ve düşünür Necib Mahfuz’un dünyasına yolculuğumuza, 1967’de İsrail ile yaşanan Altı Gün Savaşı sonrasında Kahire’deki toplumsal atmosferi arka plana alan Yağmurda Aşk romanıyla devam ediyoruz.
Mahfuz, bu eserinde savaşın yarattığı belirsizlik ve kaos ortamının, bireylerin aldığı kararlar üzerindeki etkisini inceleyerek modern Mısır toplumunun yaşadığı ruhsal ve kültürel karmaşayı görünür kılar.
Roman, yağmurlu bir gecede genç, alımlı ve modern bir kadına yardım eden, evli ve mutlu olduğunu düşünen bir adamın hikâyesiyle açılır.
Kadını yağmurdan korumak ve evine kadar eşlik etmek adamda beklenmedik bir etki yaratır.
Kadının teşekkür amacıyla onu içeri davet etmesi ise adamı “vicdan ile arzu” arasında sıkıştığı kritik bir ikilemin içine sürükler.
İçsel gelgitlerinin sonunda adam, teklifi geri çevirerek evine döner; fakat yaşadığı kısa karşılaşma hayatının akışında derin bir sarsıntı yaratmıştır.
Romanın alegorik bir boyut taşıdığı söylenebilir.
Genç ve modern kadın, Batı kültürünün cazibeli ama belirsizlik taşıyan yönlerini temsil eder. Adamın vicdanın sesine kulak vererek evliliğini tercih etmesi ise kadim Mısır kültürünün sürekliliğine, geleneğin ve ahlaki değerlerin gücüne işaret eder.
Adamın yaşadığı ruhsal sıkıntı, varoluşçuluğun temel meselelerinden olan “hiçlik” ve “içsel yabancılaşma”yı çağrıştırır. Kendi iç dünyasında bile dürüstlüğünü kaybeden bir insanın mutluluğa ulaşamayacağı fikri romanda güçlü bir biçimde hissedilir.
Zira insanın dünyadaki tek yanılmaz tanığı kendisidir.
Roman kahramanlarının sık sık kararsızlıklar içinde zikzak çizen davranışlar sergilemesi, modern Mısır toplumunun da benzer şekilde belirsizlik içinde savrulduğu mesajını verir.
Mahfuz, bireyin iç
Yağmurda Aşk
Necib Mahfuz
Orijinal dilinden çeviri olmadığı için mi bilmiyorum kitabın içine giremedim. Genel itibariyle yorumlara baktığımda da benimle hemfikir olan bir çok okuru var.
İsrail ve Arap devletleri ile yapılan 6 Gün Savaşı sonrası Mısır’ın nasıl etkilendiği, ne gibi sosyolojik travmalara sebep olduğu iyi bir şekilde işlenmiş. Kuşaklar arası fikir ve yaşayış farkının da başarılı yansıtıldığını göz önünde bulundurarak paylaşmak istedim. Keşke orijinal dilinden çeviri yapılsaydı. Belki daha çok okur kazanır ve daha büyük etki yaratabilirdi.
Necip Mahfuz ile tanışma
Yağmurda Aşk, okura çok da mümkünmüş gibi görünmeyen bir Mısır anlatıyor Necip Mahfuz. Yumuşak üslubu, samimi dili ile okuru kitaptaki karakterler ile dost ediyor. Her bir karakter farklı bir psikolojik sınavdan geçip farklı bir yola adım atıyor. Hepsi mutlu oluyor mu bilmem ama kitabın sonu okura kendi sonunu yazma şansı sunuyor.
Çok büyük beklentilerle okumaya başladığım Mahfuz kitabı maalesef hayal kırıklığı ile bitti.Karakterleri benimsemekte çok zorlandım ve olay örgüsü hoşuma gitmedi maalesef.Bi an önce bitsin diye okudum özellikle son sayfalarda..
Reklam
Yazar Hakkında
Necib MahfuzYazar · 48 kitap
Necib Mahfuz, (Arapça: نجيب محفوظ) 1988 Nobel Edebiyat Öülü sahibi Mısırlı yazardır. Nobel ödülü kazanan ilk müslüman ve tek Arap yazardır. "Ortadoğu'nun Balzac'ı" olarak tanınır.
Hayatı Mahfuz, Kahire'nin Cemaliye bölgesinde 6 çocuklu bir ailenin en küçük çocuğu olarak dünyaya geldi. Bir tüccarın oğlu olan Mahfuz, adını kendisini doğurtan Profesör Necib Paşa Mahfuz'dan aldı. 70 yıllık kariyeri boyunca 34 roman, 350 küsur kısa hikaye yayımladı. Kitaplarının çoğunda, hayatının tamamını geçirdiği ve Nobel ödülünü almak için bile ayrılmadığı Kahire'nin tarihi mahallelerindeki yaşamı; modern ve geleneksel yaşam arasında denge kurmaya çalışan sıradan insanları anlattı; pek çok kitabı Arap filmlerine konu oldu.
Edebiyata olan ilgisi, 1920'lerde Mustafa Lutfi el-Manfuluti'nin makale ve şiirlerini okumasıyla başlanıştı. Abbas Mahmud el-Akkad, Taha Hüseyin, İbrahim el-Mazini, M. Hüseyin Heykel, ilk dönemde kendilerinden en çok etkilendiği yazarlar arasındadır.
Yazı hayatına, 1928'de Selame Musa'nın çıkardığı el-Mecelle el-Cedide dergisinde yayımladığı değini yazıları ve öykülerle başladı. Kahire Üniversitesi'nde felsefe öğrenimi gören Mahfuz'un ilk romanı Abes el-Akdar 1939'da yayımlandı. 1957'de yazdığı Kahire Üçlemesi ile Arap edebiyatının tanınmış bir ismi oldu. Bu üçlemede Kahire'de yaşayan bir ailenin üç kuşağının 1. Dünya Savaşı ve 1952'deki Nasır darbesine kadar olan dönemde yaşadıklarını ve Mısır toplumunun değişimini anlattı.
Değişik kurumlarda çalışan Mahfuz, en son Kültür Bakanlığında müsteşar olarak görev yaptı. 1971'de söz konusu görevinden emekli olmasından sonra, el-Ahram gazetesinde yazar olarak çalışmıştır.
Mısır Devlet Başkanı Enver Sedat'a İsrail ile yaptığı barış antlaşmasında verdiği açık destekten ötürü birçok Arap ülkesinde kitapları yasaklandı. 1988 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldıktan sonra bu yasaklar kalktı.
1989 yılında Mısırlı köktendinci Ömer Abdülrahman tarafından hakkında ölüm fetvası çıkartılan Mahfuz, 1994 yılında Kahire'deki evinin önünde bıçaklı saldırıya uğradı. Saldırıdan yaralı kurtulan Mahfuz, sağ kolundaki sinirler zedelendiği için yazmakta büyük güçlük çekmeye başladıysa da ilerleyen yaşına rağmen edebiyattan kopmadı ve kısa hikayeler yazmaya devam etti.
2006 Temmuz'unda düşerek kafasından yaralandı. 30 Ağustos 2006 günü Kahire'de 95 yaşında vefat etti. Mahfuz, ülser, böbrek ve kalp rahatsızlıklarından mustaripti. 31 Ağustos 2006 günü Kahire'de devlet töreniyle uğurlandı.
