Yaşayan Mumya
Antonin ArtaudYazar:
Antonin Artaud
Çevirmen:
Yaşar Günenç
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 57 dk.
Sayfa Sayısı:
69
Basım Tarihi:
Nisan 1995
Yayınevi:
Yaba Yayınları
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9789753860253
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
deliriyor muyuz gençler! :))
¶¶ Ben Antonin Artaud, kendimin oğluyum, kendimin babası, kendimin anası ve ben'im. ¶¶
¶¶Ölüme açlık duymuyorum, varlık olmaya açlık duyuyorum. ¶¶
Yine İntihara meyilli ve yine intihardan ölmeyen bir yazar kitabını okumuş bulunuyorum...
Varoluşsal sancılar içinde geçmiş tüm yaşamı, küçük yaşta menenjit hastalığı onu depresyona sokar ve ilerleyen dönemlerden sonra neredeyse ölünceye kadar akıl hastanesinde yaşam sürer. Şizofreni teşhisi konulan yazarımız, bunu kitabında da hissettiriyor açıkçası. İlk kez onun kalemine hakim olduğum için - ölünün arkasından da konuşulmaz ama- "deli midir nedir? “ dedim kendi kendime. :))
Yakışıklı adammış vesselam.. ;))
resimyukle.io/r/RPuHAgYAJd
Ama O dünyaya gelişini hep reddetmiş bir deliye döner..
resim.host/ib/jJwwV7
Ona göre kalp gereksiz bir organ, beyin gereksiz bir organ, ona göre zaten işlevi olan tüm organlar manasız bir şekilde etinin altında boş yere muhafaza ediliyor. Kendi bedenini kendisinin yaratması gerektiğini düşünüyor. Nietzsche gibi "tanrı öldü" değil ama "tanrının öldürülmesi gerektiği" düşüncesine sahip... Kitap çevirisi yanlışı olarak düşünüyorum ki "üst insanı" "üstün insan" olarak tabirlemiş Yaşar Günenç ama anlatılmak istenen ortada aslında..
Kitabın tamamında da oldukça birebir bir çeviri olduğunu söyleyebilirim, çünkü okudukça Artaud'nun ruh haline bürünüyorsunuz...
Kolay olmasa gerek insanın kendisiyle baş etmeye çalışması... Sürekli intiharı düşünmek ve aşırı doz uyuşturucu sonucu yatağında otururken bir elinde ayakkabısı ile ölü bulunması... Bunun bilinçli bir şekilde mi yapılmış olduğu ise kafalarda soru işareti olarak yerini koruyor. Ki o zamanlar da uyuşturucu alımının da yasak olmadığını belirtmemde de fayda var...
Yıllarca yattığı akıl hastanesinde doktorunun bir söylemi vardır
Yaşar Günenç ama anlatılmak istenen ortada aslında..
Kitabın tamamında da oldukça birebir bir çeviri olduğunu söyleyebilirim, çünkü okudukça Artaud'nun ruh haline bürünüyorsunuz...
Kolay olmasa gerek insanın kendisiyle baş etmeye çalışması... Sürekli intiharı düşünmek ve aşırı doz uyuşturucu sonucu yatağında otururken bir elinde ayakkabısı ile ölü bulunması... Bunun bilinçli bir şekilde mi yapılmış olduğu ise kafalarda soru işareti olarak yerini koruyor. Ki o zamanlar da uyuşturucu alımının da yasak olmadığını belirtmemde de fayda var...
Yıllarca yattığı akıl hastanesinde doktorunun bir söylemi vardır
Artaud'un öyküsü, varlık olmayı seçmemiş ve var olurken kendi bedenini de seçmemiş bir adamın öyküsüdür; bir gün bu adam, kendi sözcüklerini de seçmediğini açıkladı.
"Ben, Antonin Artaud, kendimin oğluyum, kendimin babası, kendimin anası ve benim!"
Varoluşçuluğu aşmak isteyen bir adamla karşı karşıyayız. Hiç bir Tanrıyı tanımayan ve bedeninden etinden, organlarından rahatsız olan, onların olmuş olabileceği ile olması arasındaki korkunç uçurumda gidip gelen deli damgası yemiş sinemacı ve tiyatrocu bir yazar... Ancak Artaud bu kitabında en çok tanınabilir! "Deliler, toplumsallık diktatörünün katlettiği kimselerdir" ve hapsedilmiş bu insanların bırakılmasını çünkü; düşünen ve eylemde bulunan tüm insanları hapsetmeye yasaların gücünün yetmeyeceğini söyleyen bir adamın bu kitabı onu takip edenler kesinlikle okumadan geçmemeli. İntihar olgusu üzerinde en çok durmamız gereken ve Artaud'un da üzerinde çok durduğu bu konu, özellikle hiçliğin ve eylemsizliğin fiile, dönüşebilene ve de çoğalmanın karşısında duran bu karanlık duvarı aşamamanın ağırlığında ezilen düşüncenin haykırması diyebiliriz. İntihar eden insan haklı olabilir ama intihar bile edemeyecek durumda olan dört tarafını hiçliğin saldırılarına yenik düşüren, artık yaşaması veya ölmesi bir anlam taşımayan insan daha da haklı olduğunu söyleyebiliriz. Tüm bu düşüncelerin yansıması edebiyatı ve bedeni reddeden bir adamın yansıması. Bu kitap, yaşayan bir mumyanın içini dökmesini temsil ediyor, bu kitapta geçen bazı cümleler varoluşa zarar veren türden ve bu kitap bilinç azabı çeken bir adamın sadece bir kaç metninden oluşan ağır bir varolana darbedir. Herkesin okumasını kesinlikle tavsiye etmediğim bir kitap ve kendi okuyucusuna da eline ulaştığı zaman iyi okumalar diliyorum. Son olarak Artaud'un deyimiyle gerçeklerin tümünden iğreniyorum! Ve size söyleyeceğim de "Gerçeklerden umudunuzu kesin ve yanılsamalar evrenine bir adım daha yaklaşın ki sizi orda gerçek benliğiniz karşılasın!"
8/10
Beğendi
·2022 24. kitabı
·2 saatte okudu
·Okunma: 17 Şubat 2022 01:10
·16 sene akıl hastanesinde kalan ve arkadaşlarına yolladığı mektupları sayesinde onun kafasının içindeki derin dehlizleri bize yansıtmayı başarıyor Antonin. Yaşayan bir ölü olduğunu , bir mumya olduğunu , organlarının ona fazla geldiğini , Tanrı'ya şikayet ederek bildiriyor. Varoluşa karşı daha fazla dayanamıyor , edebiyata , Tanrı'ya hatta kendi alanı olan tiyatroya bile yeri geliyor acımadan vuruyor. Anlama anlam katan yazarlardan biri.
Bir töz, kökünden koparılmış, doğuştan hastalıklı... ve tek suçlu var, tanrı. Tanrı, "olabileceği şey" olmaya, varlık olmamaya, boşluğa ve hiçliğe giden köprüde engeldir. Bu engel, bir kez daha, ama son kez ameliyat masasında aşılabilir. Ölüm yoktur sonunda ama varlık da olmayacaktır.
Artaud, varoluşa, ve onun tüm sistemlerine karşıdır, en büyük anarşiktir, belki de. Varlığın, organizmaların, organların işleyişi, yasası, yazgısı ve referansı _anası ve babası_ olmamalıdır, bir mumya gibi etten ve akıldan oluşan bedene ulaşmalıdır. Kendi kendini o zaman özgür kılabilir. Ne var ki reddetmiştir bu boşluğu. Belki de çözülmez dediği üç problemden ikincisidir sebebi: saçma ölüm. Ölmeye güvenmek saçmadır. :) Yine de tüm herkes adına istediği, sınırsızlıktı belki de, aykırının olmadığı, sayıklayabildiği, saçmayabildiği bir düştü.
- Ne demek istiyorsunuz bay Artaud? (Ve Artaud sayıklar.)
- Tam bir delisiniz siz zincirlik deli.
Gerçek bir dil anlaşılmazdır diyor Artaud. O zaman, anladığımız okuduğumuz değildir. Olmamalıdır da, düşündürmelidir. Herkes, anlaşılmaz olanda kendi evrenindeki anlamı bulmalıdır.
Kendini artık yaşamın içinde hissetmeyen bu et,
Sürçmekten artık kurtulamayan bu dil,
titreşimlerinin rotasını artık izleyemeyen bu ses
nasıl devineceğini artık unutmuş, kavrayacağı yeri artık belirleyemeyen bu el,
çizgilerinde artık hiçbir anlamın biçimlenmediği bu beyin,
tüm bunlar, mumyamın diri etten oluşunu sağlıyor ve tanrının önünde bir boşluk örneği olarak duruyor; doğmuş olmamın zorunlu bir biçimde beni bıraktığı boşluk bu...
Antonin Artaud - Yaşayan Mumya (Mumyanın Mektubu, sy.35 - Yaba Yayınları)
Puan vermedi·69 syf.··
Beğendi
·2024 13. kitabı
·23 saatte okudu
·Okunma: 06 Ağustos 2024 22:46
Herkes evrendeki tek güneşi görür, Artaud ikincisini de görenlerden..
Kaldığı akıl hastanesi doktorlarından bir tanesi onu böyle tanımlıyor.
Yoksa bu kadar huzme, bu varoluşun karanlığını anlatırken kullandığı parlak kelimeler nereden alırdı kaynağını ?
Tekrar biçimlenme arzusu baş gösteriyor yazarda.
Yok olmak değil, var olmak hiç değil.
Tüm bu maddesel evrende ruhu ve eti, organları dahi yeni baştan biçimlendirmek.
Aklı sayıklamalar eşiğinden geri çevirip, ulaşmak istenenin önündeki engel olmaktan kurtarmak istiyor.
Kavramlar arasında arafta bir yerde, öylece durağan bir kurbanın sayıklamaları bu satırlar.
Bilinçli ve bilinç dışı..
Sözcük hâkimiyeti kaygısı gütmeden, sözcüklerin etten sıyrılışı..
"Ben, Antonin Artaud, kendimin oğluyum, «kendimin babası, kendimin anası « ve ben’im» "
ama ben olağan koşullarda var olmadım,
dölyatağının kapılarından geçmedim bu dünyaya, doğuşum, dehşetli bir çabalamaydı
korkunç bir savaş,
adsız bir günah."
Ana rahmini dahi reddedişin, deliliği..
Zaman zaman kopukluklar olan, ancak yine de kendini okutan bir kitap. Cok begendiğimi söyleyemem ama okuduklarimın arasina bir kitap daha eklendigi icin okudum diyebilirim.
Yazar Hakkında
Antonin ArtaudYazar · 11 kitap
Antoine Marie Joseph Artaud Antonin Artaud (d. 4 Eylül 1896, Marsilya - ö. 1948, Paris). Fransız oyun yazarı, aktör, yönetmen ve şair. Artaud'un ailesi İzmir'den göç etmiş Yunanlılar'dandır.
Dört yaşında geçirdiği menenjit hastalığı onu ergenlik dönemine kadar takip eder. Yine bu dönemde girdiği depresyonlardan kaynaklı sanatoryuma yatırılır. Burada Arthur Rimbaud, Charles Baudelaire ve Edgar Allan Poe okumaya başlayan Artaud aynı zamanda şiir de yazmaya başlar.
27 yaşında Paris'e taşınan Artaud burada tiyatro yazarlığı ve film yönetmenliğine başlar. Nazilerin Fransa'yı işgal ettiği dönemde Rodez'deki bir psikiyatri kliniğine yatırılır. Burada sanat terapisiyanında elektro şok tedavisi gören Artaud resim çizmeye ve yazmaya başlar. Bugünkü Psikologlar Artaud'un hastalığının Şizofreni olduğu kanısındalar.
1948 yılında yakalandığı bağırsak kanserinden kısa bir süre sonra ölür. Yatağında oturmuş, bir elinde ayakkabısı olacak şekilde bulunan Artaud'un ölüm nedeni aşırı derecede uyuşturucudur. Fakat Artaud uzun süreden beri kronik ağrılarından dolayı Laudanum, Afyon, Eroin ve Peyote gibi uyuşturucular kullanmaktadır ve bu dozun öldürücü olduğunu bilip bilmediği tartışılmaktadır. (1930' a kadar Eroin yasak değildir ve Artaud René Crevel ile birlikte yasağa karşı mücadele eder)
Sanat Yaşamı
Artaud, 1920’de Paris’e gelmiş, ünlü yönetmenlerden Charles Dullin’in yanında öğrenim görmüştür. Lugne-Poe ve Louis Jouvet gibi yönetmenlerle çalışmış; Andre Breton, R.Vitrac ve Louis Aragon’la beraber sürrealizm hareketini başlatmıştır. Révolution Surréaliste ve Nouvelle Revue Française'i yazan Artaud, 1927 yılında sürrealistlerden bağını koparmıştır. 1928 yılında Çılgın Anne (La Mére folle) oyununu sergiledi. 1930’lu yılların sessiz filmlerinde oynadı. 1936-37’de Meksika ve İrlanda’ya geziler yaptı, ancak sinirsel rahatsızlıkları yüzünden 1943’e kadar psikiyatri kliniklerinde yatmak durumunda kaldı.
Artaud, 1932 ve 1933 yıllarında "Vahşet tiyatrosu" bildirileri yayınlayarak (Le manifest du théatre de la cruauté), tiyatro görüşlerini "Tiyatro ve İkiz" (Le théâtre et son double) adlı kuramsal kitabında dile getirmiştir. Bu görüşlerine yer vermeye yeltendiği tek oyunu, Shelley ile Stendhal’in yapıtlarına dayanan Les Cenci olmuştur. Avangart tiyatronun kuramcısıdır.
