Yazar:
B. Nihan Eren
Editör:
Murat Yalçın (Editör)
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 52 dk.
Sayfa Sayısı:
172
Basım Tarihi:
Nisan 2016
İlk Yayın Tarihi:
2008
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
ISBN:
9789750814754
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
YavaşEdebiyat
Nihan Eren'in Yavaş adlı öykü kitabı bende, adeta 14 bölümlük bir dönem dizisi seyrediyormuş hissi uyandıran bir kitap oldu okurken. 70'lerin sonundan 90'lara uzanan bir dönemin öyküleri var kitapta. Yazarın senarist kimliğinin ve dili masalsı kullanmasının da bunda etkisi çok olsa gerek. Öykülerin hepsi bir kasabada geçen öyküler. Çoğu öyküde daha önceki öykülerde tanıştığınız karakterlerle tekrar karşılaşıyorsunuz. Kitapta yer alan 14 öyküden ilkinin adı A sonuncusunun adı ise Z. A'dan Z'ye farklı karakterlerin öyküleri ile 70'ler, 80'ler, 90'lar da bir kasabada yaşananlara tanık oluyorsunuz okurken.
Hepsi birbirinden güzel öykülerden beni en çok etkileyen Hoppalacık adlı öykü oldu. Bir kadının sevdiği, aşık olduğu adama duyduğu nefret yüzünden minnacık yavrusundan ve anneliğinden vazgeçişinin öyküsü Hoppalacık, sonuyla insanın yüreğini hoplatan bir öykü.
Yavaş, özellikle 80'leri yaşayanların hafızalarını tazeleyeceği öykülerden oluşan bir kitap. Öykülerde insanların küçük bir kasabadaki küçük hayatlarından, sıkışmışlıklarından, kadın olmanın zorluklarından, ümitsizce beklenen ve yaşanan aşklardan, vazgeçişlerinden, ülkede yaşanan siyasi olaylardan insanların etkilenişinden, değişen düzen ile birlikte insanların hayatlarında da meydana gelen değişmeler ve bunlara ayak uydurabilme çabalarına kadar pek çok şey var.
Nihan Eren benim yeni tanıdığım bir yazar. Diğer bir öykü kitabı olan Hayal Otel'de okunmak için bekleyenler arasında. Yeni yazarlar ve yeni kitaplarla tanışmak bana her daim büyük bir zevk veriyor. Nihan Eren'in kaleminide çok sevdim, keyifle okudum, herkese de okumasını tavsiye ederim.
Sağlıkla, keyifli okumalar.
B. Nihan Eren | Yavaş1000Kitap
Nasıl başlayacağımı inanın bilemedim... Kem küm ettim kendimce ve bu satırları yazmaya başladım.
Kitap, B. Nihan Eren 'den okuduğum ilk kitap oldu, son olmaz diye de düşünüyorum. Çünkü kalemi kuvvetli bir yazar olduğu fikrindeyim.
Yavaş, içerisinde çeşitli öykülerin bulunduğu bir derleme kitap şeklinde. İçinde yazarın farklı yıllarda kaleme almış olduğu öyküler bulunuyor. İlk başta okurken her şey güzeldi. Hatta betimlemelerini çok beğendiğimi de söyleyebilirim. Gerçekten yazarın edebi bir dili ve üslubu vardı. Öykü de beni içine çekti. Lakin sonraki öyküler de ise aynı istek ve motivasyonu yakalayamadım. Öyküler çok durağandı ve betimlemelerin yoğunluğu ile sıkıcı bir hal almaya başlamıştı. Tüm hikayeler için demiyorum ama genel olarak yer yer sıkıldığım öyküler vardı.
'A', 'Hoppalacık' ve 'Resmi Gazete' öykülerini çok beğendim. Olay örgüsü ve hissettirdikleri çok güzeldi. Özellikle 'Hoppalacık' derin duyguları ve toplumsal baskıyı ortaya çıkaran çarpıcı bir öyküydü.
Kitaptaki çoğu öykü, 60lardan 80lere uzanan yılların toplumsal çatışmalarını ve insanlara nasıl yansıdığını ortaya koymuştu. Güzel bir dönem dizisi tadında kaleme alınan ve insanların duygularını harekete geçiren bir yanı olduğunu söyleyebilirim.
Kitap sadece benim için çok durağandı. Betimlemelerin yoğunluğu ile öyküler birbirine karışmıştı. Demek istediğim öykünün ana fikrini veya anlatmak istediğini anlamaya çalışırken betimlemeler içinde kayboldum. Başta ne okuduğumu unuttum. Bu yüzden okurken sıkıldığım noktaların daha fazla olduğunu söyleyebilirim.
Bol betimleme seven kitap kurdu arkadaşlarıma önerimdir. Keyifli okumalar.
B. Nihan Eren 'den okuduğum ilk kitap oldu, son olmaz diye de düşünüyorum. Çünkü kalemi kuvvetli bir yazar olduğu fikrindeyim.
Yavaş, içerisinde çeşitli öykülerin bulunduğu bir derleme kitap şeklinde. İçinde yazarın farklı yıllarda kaleme almış olduğu öyküler bulunuyor. İlk başta okurken her şey güzeldi. Hatta betimlemelerini çok beğendiğimi de söyleyebilirim. Gerçekten yazarın edebi bir dili ve üslubu vardı. Öykü de beni içine çekti. Lakin sonraki öyküler de ise aynı istek ve motivasyonu yakalayamadım. Öyküler çok durağandı ve betimlemelerin yoğunluğu ile sıkıcı bir hal almaya başlamıştı. Tüm hikayeler için demiyorum ama genel olarak yer yer sıkıldığım öyküler vardı.
'A', 'Hoppalacık' ve 'Resmi Gazete' öykülerini çok beğendim. Olay örgüsü ve hissettirdikleri çok güzeldi. Özellikle 'Hoppalacık' derin duyguları ve toplumsal baskıyı ortaya çıkaran çarpıcı bir öyküydü.
Kitaptaki çoğu öykü, 60lardan 80lere uzanan yılların toplumsal çatışmalarını ve insanlara nasıl yansıdığını ortaya koymuştu. Güzel bir dönem dizisi tadında kaleme alınan ve insanların duygularını harekete geçiren bir yanı olduğunu söyleyebilirim.
Kitap sadece benim için çok durağandı. Betimlemelerin yoğunluğu ile öyküler birbirine karışmıştı. Demek istediğim öykünün ana fikrini veya anlatmak istediğini anlamaya çalışırken betimlemeler içinde kayboldum. Başta ne okuduğumu unuttum. Bu yüzden okurken sıkıldığım noktaların daha fazla olduğunu söyleyebilirim.
Bol betimleme seven kitap kurdu arkadaşlarıma önerimdir. Keyifli okumalar.
Nihan Eren benim için bu senenin favori yazarlarından oldu. Hayal Otel kitabını okuyup çok sevince arayı açmadan ilk öykü kitabı olan Yavaş'ı okudum. Bir ilk kitaba göre çok başarılı öyküler var içinde ve tarzını ilk sayfadan belli ediyor hemen yazar. Nihan Eren de herhangi bir yerde okuyunca bir cümlesinden kendisini tanıyabileceğiniz nevi şahsına münhasır yazarlardan bence. Hâlâ favorim Hayal Otel olsa da diğer kitabı Nefeshane okunmak için yerini aldı bekliyor.
İlk yorumladığım #körpenceredeuyuyan ödüllü eserindeki edebi tad ve büyülü gerçekçilik tekniğiyle bezeli gerçeküstücü dil yazarın henüz 27'sindeyken yayımladığı bu ilk öykü kitabında yok maalesef. Oldukça realist ve dişil bakışla
kasaba kadınlarının zamanla yanıp sönebilen umutlarına, hayal kırıklıklarına odaklanıyor.
14 hikayeden ilki olan Moher -Saten aşkı A ile Terliksi hayvan nitelemesiyle hayalci ve kız kurusu Leyla'nın umutlarını anlatan Terlik Halleri 'ni beğendim. Anadolu kasabaları ile büyük şehirlerde kurulan gettolardaki taşra yaşamını anlayabilmek, Kadın Hakları ve belki ülke geleceğimiz açısından oldukça önemli olsa gerek. Zira Z Kuşağı harekete geçti, sırada ikna edilecek pek çok kadınımız var: Kadınlar kadınları eğitmeli. Ara vererek son eseri #hayalotel 'e geçeceğim.
İlksöz: Hikâyeler birleşince yaşam olmuyor mu?.
O kadar bekledikten sonra sonunda Nihan Eren okundu.
Yavaş, bizi 80'lere, 90'lara götürüyor. Bir Anadolu kasabasına fener tutup, orada yaşayanların hayatlarına ayna oluyor. Bazen küçük bir çocuk, bazen bir genç, bazen bir yaşlı, hikâyenin merkezinde oluyor. Bir hikâyede figüran olan sonraki hikayelerinin birinde başrole soyunabiliyor. Bir öykü kitabından çok birbirine değen, dokunan hikâyeleri barındıran, kendi içinde bir bütünlük oluşturan kitap Yavaş. Ve tabii ki Nihan Eren'in kaleminin güzelliği.
Bu toprakların değişmez iki duygusu, neşe ve hüzün taşıyan hikâyeler içinde en çok beğendiklerim: A, Dönme Dünya, Maykılceksınmadonna, Terliğin Halleri ve Fare Ölüsü. Öyküseverlerin mutlaka dikkate alması gereken bir kalem Nihan Eren. Tavsiyemdir. Sağlıcakla. Kitapla.
Öykü kitabı olunca alıntılar biraz fazla oluyor, olsun ki Eren'in kalemini sizlerde tadın.
.
Bir hayal, demir kütlesi tabut kabinin kırık camlı bilet penceresinden buharlaşarak çıktı, dönmedolapların demirlerine yapıştı, uçan salıncağın kahverengi zincirlerinde ayrıştı, çarpışan otoların altında ezildi. Dönerek gitti, otomobil lastiği fabrikasında, tekerleklerin içinde çalışmakta olan kendi göçmen görüntüsü. Tepesinde durmadan dönen o koca tekerlek dönmedolabın altında, o demir kabinin içinde kalakaldı. Hayali emen boz kasaba hafifçe boydan çekti, daha da küçüldü, daha da sarardı.
.
.
Hem dedikoduyu hem de dedikodu ayıptır öğrendi. Derdi içe atmayı öğrendi, yüreğin darlanmasını bildi, ananenin masallarıni hatmetti. Meçhul geleceğin, ters kapanmış kahve fincanlarından okunduğunu o da gördü. Allah kimdir’i öğrendi. Ona, anne ve babasını aldığı için kızmakla, geri vermesi için yalvarmak arasında kararsız kaldı.
.
Neydi uzak memleketlerin sırrı?
Aynı uzak kasabanın, farklı kahramanlarının araya sıkışmışlık öyküsünün anlatıldığı, özellikle kadın öykülerinin çoğunlukta olduğu bir ilk kitap. Adı zamanın 'Yavaş' aktığı arı kovanı petekleri gibi birbirine komşu neredeyse aynı ama aslında farklı hayatları yavaş yavaş işlemiş yazar. Ama hepsinin içinde bir burukluk, bir unutuluş saklı.
Türk edebiyatı için yepyeni ve kesinlikle okunası bir yazar, 2015'te yayınlanan ikinci kitabını da en kısa zamanda okumak istiyorum. Öyküseverlerin mutlaka şans vermesini tavsiye ederim.
İki dağın arasına sıkışıp kalmış, dağın eteklerinden sular kıvrıla kıvrıla uçsuz bucaksız denizle buluşup kaynaşmış kasaba"da, A'dan Z'ye öyküler sıralandı peşi sıra haneme. Her öykünün içinde bir ben buldum nedense. Kadınlar, çocuklar vücut buldu sayfaların arasında. Erkekler dışarıda, kahvehanelerde hükmünü sürdüler "sigaradan sararmış bıyıklarının altından çatallanmış sesleriyle". Aşkı, kasabalarına yeni gelmiş, taze renklenmiş bir kutunun ardından öğrenen "çocuk annelerle" oturup kalktım 2 gün boyunca. Yanık sevdalarını gizlice yaşamak zorunda kalmış, bir de karnında bir cenin bırakılmış çaresiz gencecik kızların saçlarını okşadım onlarla gözyaşı dökerek. Anarşikin Kızının sevincine, hüznüne, hayal kırıklıklarına tanıklık ettikçe, 80 darbesine nefretimi kustum tekrardan. Gülizar'la yıkılan Berlin duvarını yeniden hatırladım. Kasabaya kurulan panayırı Kabin ve Rayiha'yla gezdim. Saten'in Moher'e ördüğü kazakla ısınıp, Moher'in Saten'e diktiği gecelikle üşüdüm. Bir kadının aşkının meyvesine nasıl kıydığını, çaresizliğine dayanamayıp ah vah ederek dizlerimi dövdüm, ben de onunla birlikte çaresizliğime yandım. Ve daha satırları dolduramayacağım duygular.
Nihan Eren'in Hayal Otel'den sonra tekerleme tadında okuduğum ikinci kitabı Yavaş. Hayal Otel'i de aşkla okuduğumu paylaşımımdan biliyorsunuz. Bir kasabada geçen, kısa öykülerden oluşan, her öykünün bir öncekiyle bağı olan, çok bilindik sorunlarımızı masalsı diliyle konuşturan, 70-80'lerin, yani benim kuşağımın izlerini taşıyan şahane bir kitap.
Eren, cümleler içinde kelimeleri, kimi zaman lirik, kimi zaman da "orkestra" eşliğinde adeta dans ettiriyor. Güçlü kalemiyle, doğadaki tüm varlıklara can verirken, gözlem yeteneğini de coşkun sular gibi akıtıyor.
"İki parçalı dünyanın bir bütün edemediğini" görmek, eski Türk
Bu muhteşem kitap, yazarın "A" adını verdiği öyküyle başlayıp, "Z" adındaki öyküyle biten, toplam 14 dokunaklı ve etkileyici öyküden oluşuyor. Üstünkörü bakacak olursanız öykülerin hepsi bilindik konularda. Küçük kasabalardaki insanların yaşadıkları, toplumsal önyargılar ve dedikodular yüzünden kavuşamadan biten aşklar, siyasi sebeplerden dolayı ailesinden kopan ve hayatları değişen çocuklar, küçük esnafların büyüyen şirketleşmeler yüzünden bir bir yok olması gibi. Konulara bakınca bilindik konular olduğuna karar verip, "Okumayalım o zaman" demeyin ama zinhar. Çünkü öyle yumuşak, öyle etkili, öyle duygusal, öyle ironik, öyle eğlenceli bir kalemle yazılmış ki öyküseverlerin mutlaka okumasını isterim. Öyküler benim yaş grubumdakilerin çocukluğuna gideceği, hatta daha eskileri de yaşamanızı ve hatırlamanızı sağlayacak nitelikteler. Nostaljik demek hiç yanlış olmaz.
Kısacası; uzun uzun romanların arasına alıp okuyarak dinlenmenizi sağlayacak, sizleri geçmişe götürecek, mutlaka en az bir öyküde kendinizi okur gibi bir ruh haline gireceğiniz birbirinden etkili bu öyküleri kaçırmayın.
Tüm kitapsever dostlarıma iyi okumalar dilerim.
Yazar Hakkında
B. Nihan ErenYazar · 5 kitap
B. Nihan Eren 1981'de Tekirdağ'da doğdu. Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sinema-TV Bölümünü bitirdi. Yeditepe Üniversitesi'nde Karşılaştırmalı Edebiyatalanında yüksek lisans yaptı ve burada araştırma görevlisi olarak da çalıştı. Halen,Marmara Üniversitesi'nde İletişim Bilimleri'nde doktora çalışmalarını sürdürüyor ve senaryo yazarlığı yapıyor. Adam Öykü, Notos ve Kitap-lık dergilerinde öyküleri yayımlandı.
