Kendime ait çok fazla parça buldum lakin okumakta zorlandım. Haddime değildir ama kesinlikle revize edilmesi gereken bir kitap. Yaşanan psikolojik zorlanmaları bazen gerçekten yaşamamış olduğunu düşündüm. Bulduğu çözümler, bakış açısı kurtarıcı gelmedi. Bir de kendisinin de yer yer ne yaptığını bilmez halde kaleme aldığı yerler var. Tam ne anlatıyor bu dediğim kısımlara denk geldi. Not: normalde bu tarz kitapları severim. Ya kitapsal ya da dönemsel etkiler süründürdü beni :)
Benim son dakika 50. kitabı bitirmem hakkında. Ay dehşete kapıldım yaa. O nasıl sondu. Ben son kitaba kadar nasıl dayanacağım ortalık o kadar karıştı ki. 2025'i kitapsal anlamda çok iyi kapattım.
Aron bebeğim sen ne yaptın yaa. Mahvolduk mahvolduk. Mana üçüncü kitapta en çok acı çekecek kişi olacak galiba. Aran haricinde diğer tanrılar o kadar gereksiz ki. Ölün de varisleriniz geçsin başa ucubeler. Şaka maka üçüncü kitapta onlar da savaşa girer diye düşünüyorum onlarsız olmaz sonuçta. Spoi vermeden de hiç bir şeyden bahsedilmiyor ya.
Wattynin en iyi fantastiklerden eğer fantastik kitap arayışındaysanız açın okuyun.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitaplarla İlgili Kitaplar veya Kitapsal Kitaplar
“Hikâyeni bulmak için ne kadar ileri gidebilirsin?”
Bu roman, kitapların kesiştirdiği üç insanın hikâyesini anlatıyor. Ophaline, babasının etkisiyle çocukluğundan beri kitaplarla iç içe büyümüştür. Ancak babasının ölümüyle hayatı altüst olur; abisi onu istemediği biriyle evlendirmeye çalışınca evden kaçarak Dublin’e sığınır ve bir kitapçıda işe girer. Zamanla, abisinin yarattığı tehdit yüzünden seyahat etmek zorunda kalır ve kendini nadir kitaplar toplayıp satarak geçinirken bulur.
“Eski kitaplara kulak verirsen, sana sırlarını fısıldadıklarını duyabilirsin.”
Henry ise Ophaline’in aksine 1920’ler yerine günümüzde yaşamaktadır. Üniversitede tez yazarken, Ophaline’in izini sürmeye başlar; çünkü onun edebiyat dünyasını kökten değiştirebilecek bir keşif yaptığını düşünmektedir. Bu arayış onu Kayıp Kitabevi’ne götürür.
“Asıl soru şuydu: Kitabevinin kaybolmasına neden olan şey neydi ve onu nasıl geri getirebilirdim?”
Martha ise yıllardır aniden aklına gelen cümleleri anlamını bilmeden sırtına dövme yaptırmaktadır. Şiddet gördüğü kocasından kaçarak Dublin’e gelir ve burada yatılı hizmetçilik yapmaya başlar. Henry ile yolları, Henry’nin bir pencereden içeri bakarken yakalanmasıyla kesişir—ki bu pek hoş bir ilk izlenim değildir.
Bu kitabı zihnimde “kitaplarla ilgili kitaplar” ya da “kitapsal kitaplar” kategorisine yerleştirdim. Henüz hangisinin daha uygun olduğuna karar veremesem de, bu tür benim en sevdiğimdir ve bu kitap beklentilerimi fazlasıyla karşıladı. Uzun cümlelere ve üç farklı karakterin bakış açısından anlatılmasına rağmen oldukça akıcıydı; gizem unsuru ise son sayfaya kadar ustalıkla korunmuştu. Geçmişe uzanarak Ophaline’in macerasına tanık olmak ve aynı zamanda Henry ile Martha’nın araştırmasına eşlik etmek büyük bir heyecan kaynağıydı.
Bu türe “magical
Kişisel MenkıbeRoman-Edebiyat
Simyacı, Brezilyalı yazar Paulo Coelho tarafından 1988 yılında yazılmış ve dünya çapında büyük başarı elde etmiş bir romandır. Romanda, insanın kendi "kişisel menkıbesini" (hayattaki amacı ve kaderi) keşfetmesini ve bu yolda cesur adımlar atmasını teşvik eden evrensel bir mesaj taşır.
Kitapta, çoban Santiago'nun hazinesini aramak için İspanya'dan Mısır'daki piramitlere yaptığı yolculuk anlatılır. Ancak bu hikaye sadece bir macera değil, aynı zamanda ruhsal bir yolculuktur. Santiago, yolculuğu boyunca "Evrenin Dili" ve "Evrenin Ruhu" gibi kavramlarla tanışır ve içsel keşiflere yönelir. Roman, hayallerin peşinden gitmenin, işaretleri takip etmenin ve Evrenle uyum içinde yaşamanın önemini vurgular.
Simyacı kitabında geçen bazı metaforlar şunlardır:
Hazine: İnsanların hayallerini ve hedeflerini temsil eder. Herkesin hayatta peşinden gitmesi gereken bir amacı vardır.
Çöl: Hayatın zorluklarını ve insanın içsel yolculuğunu temsil eder. Çöl, sabır ve inanç gerektirir.
Rüzgar: Özgürlüğü ve değişimi simgeler. Santiago, rüzgar sayesinde sınırların aslında insanın zihninde olduğunu öğrenir.
Koyunlar: Sıradan ve monoton bir yaşamı temsil eder. Santiago’nun koyunlardan ayrılması, hayallerinin peşinden gitmek için konfor alanından çıkmasını temsil eder.
Piramitler: Hedefin sembolüdür. Piramitlere ulaşma çabası, hayallere ulaşmak için yapılan yolculuğu temsil eder.
Kervan: İnsanların hayat yolculuğunu, hedeflerine doğru ilerlemelerini ve karşılaştıkları zorluklarla başa çıkmalarını temsil eder.
Simya: Kendini geliştirmeyi ve potansiyelini gerçekleştirme metaforudur. Altını simgeleyen simya, insanın ruhsal olarak olgunlaşmasını temsil eder.
Kişisel Menkıbe: Her insanın bu hayatta gerçekleştirmesi gereken hayali ya da amacı.
İşaretler: Hayatta
Spoiler içerir
Kitapsal bilgileri geçip direkt bende uyandırdığı duygu düşünceleri yazmak istiyorum. Kitap alt metni hiç zorlamadan size veriyor. Okurken biraz uzun geldi Ruth ile olan aşk sahneleri yordu. Direkt Martin'in tutkusunu ve sefaletini görmek istedim. Aslında bu tutkunun kaynağı aşka dair yani kitabın sonundaki kopuş için bu aşk sahnelerinin olması gerekiyor. Çevirmen, aşağı tabakadaki insanları belirtmek için konuşma diliyle yazıp cümle sonlarını yuvarlamış. Başta kötü geldi ama yansıttığı durum açısından olumlu bir yaklaşım. Martin Eden'in aldığı değişim kararından sonraki çabası insanı değişimin olabileceğine inancını arttırıyor. Kendini geliştirmek için kendinden fedakarlıklar yapması takdire şayan ancak sefalet çektiği zamanlardaki duygu geçişleri yetersiz kalmış. Zaten onu da aktarabilmiş olsa 
Açlık kitabı gibi bir başarılı kitap daha çıkardı ortaya. Sürekli denizle ilgili kitaplar yazması ve intiharını yine orda gerçekleştirmesi güzel bir ironi ya da kadercilik diyebiliriz. Bu şekilde olması hoşuma gitti. İntihar anında ki çabalayışı ve yaşama arzusuna karşı dalgacı karşı gelişi o anı film gibi gözlerimin önene getirdiği başarılı tasvir ve imgelem yeteneğiyle soluksuz okudum. Kitapta Ruth'a olan aşkının aslında ona değil de 
Muhteşem Gatsby'deki "yeşil ışığa" olduğunu anlaması biraz da kopuşun başlangıcı oldu gibi geldi. Ayrıca Ruth ile son konuşmalarında sosyal sınıflarından dem vurarak konuşmaları okurken rahatsız etti ancak bu sınıfsal farklılıkların keskin çizgisini aktarabilmek ve Martin Eden'in hayran olduğu sınıfa yükselebilme saplantısını aktarması açısından yerinde olmuş.
Açlık kitabı gibi bir başarılı kitap daha çıkardı ortaya. Sürekli denizle ilgili kitaplar yazması ve intiharını yine orda gerçekleştirmesi güzel bir ironi ya da kadercilik diyebiliriz. Bu şekilde olması hoşuma gitti. İntihar anında ki çabalayışı ve yaşama arzusuna karşı dalgacı karşı gelişi o anı film gibi gözlerimin önene getirdiği başarılı tasvir ve imgelem yeteneğiyle soluksuz okudum. Kitapta Ruth'a olan aşkının aslında ona değil de Muhteşem Gatsby'deki "yeşil ışığa" olduğunu anlaması biraz da kopuşun başlangıcı oldu gibi geldi. Ayrıca Ruth ile son konuşmalarında sosyal sınıflarından dem vurarak konuşmaları okurken rahatsız etti ancak bu sınıfsal farklılıkların keskin çizgisini aktarabilmek ve Martin Eden'in hayran olduğu sınıfa yükselebilme saplantısını aktarması açısından yerinde olmuş.
Kuzenimin hediyesiydi kitap. Hiç kitap okumayan birine kitap hediye etmiş ve benden beğenip beğenmedigim konusunda fikir bekliyordu. Aslında kitap okumak değildi amacım ama O'nu kırmamak için okumam gerekiyordu sanırım. İyi ki kırmadım iyi ki okudum kitabı...
Yeni bir okur olarak kitapsal ifadelerle yorumlayamam ama tek kelime ile muhteşem hatta daha ötesi bir kitaptı. Bence herkes okumalı..:) 
Kardeşimin Hikayesi
Kardeşimin Hikayesi