Antikçağ resmi, kültür yüklü bir resimdi. Bu resme meydan okuduğunu ileri süren Rönesans resminden daha kitapsal bir resimdi. Horatius’un Ut pictura poesis’inin ilk çağda gerçek bir anlamı vardı ve bu anlam Rönesans döneminde insanların ahmaklığı yüzünden saptırıldı. Ressam, kesinlikle suskun bir şair değildir; şairin bir söz ressamı olamayacağı gibi. Eskilerin resmi, imge halinde yoğunlaşmış bir şair anlatısıdır.
Odanın dönmesine neden olacak kadar sert bir nefes verdim. “Aman Tanrım. Gerçekten de bana aşıkmışsın.”
Gözleri kısılmıştı. “Ne?”
“Gabriel Visconti,” diye ilan ettim, tüm restoranın duyabileceği kadar yüksek sesle.
“Bana aşıkmışsın.”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitap Filozofu
Ru, duymadığı dillerin kitapsal kavramları dışında hiçbir şey bilmiyordu. Sanki belleği, anlığının yerini almışçasına, Ru tuhaf fikirler dile getirmiyordu. Ah, altı ya da yedi dilde tartışabilirdi ama ne diyordu? Sohbeti insanın içini bayıyordu. Sözcüklerle dolu beyninden orijinal hiçbir şey geçmiyordu, evet, ne yeni bir imge geçiyordu, ne kişisel bir görüş, ne de çarpıcı bir tepki. Sıfır. Ama
'hayatım ve kitapsal döngüm'1000Kitap
"iki alışveriş (dostluk ve aşk), rastlantılara ve başkalarına bağlıdır; biri aramakla bulunmaz kolay kolay, öteki yasla solar gider. onun için hayatımı doldurup doyuramazdı onlar. üçüncü alışveriş, kitaplarla kurduğumuz ilişkidir ki daha sağlam ve daha çok bizimdir. ötekilerin başka üstünlükleri vardır, ama bu üçüncüsü daha sürekli ve daha kolayca yararlıdır. ömür boyu yanı başımda, her yerde elimin altındadır. kitaplar yaşlılığımda ve yalnızlığımda avuturlar beni. sıkıntılı bir avareliğin baskısından kurtarır, hoşlanmadığım kişilerin havasından dilediğim zaman ayırıverirler beni. fazla ağır basmadıkları, gücümü aşmadıkları zaman acılarımı törpülerler. rahatımı kaçıran bir saplantıyı başımdan atmak için kitaplara başvurmaktan iyisi yoktur; hemen beni kendilerine çeker, icimdekinden uzaklaştırırlar öyleyken, onları yalnız daha gerçek, daha canlı, daha doğal rahatlıklar bulamadığım zaman aramama hic de kızmaz, her zaman aynı yüzle karşılarlar beni."
Çevrim
Denizin büyük görünümü, baş eğmez ufuk,
mutluluğu yok oluşun - yoruyordu onu bunlar. Sırtını döndü
utkusuna suların ve yürüdü bir gizli içe dalışla
sessiz patikaya bağların arasındaki
görmek için gün batımının görkemini, üzerinde
----- kanlı pencere camlarının,
evlerin duvarları üzerinde, derin yansıma, düşünceli, uysal,
şu dikdörtgen alçakgönüllülüğüyle yaşlı insanların.
Bir zavallı bostan dolabı üstlendi tüm açıklamasını dünyanın
yuvarlak sabrının acı veren, kutsal kitapsal gıcırtısıyla.
