......GELİYOR, GELECEK
Yer oynayıp gizli sular akınca
Yeniler dil olup başa çıkınca
Hükm-ü şeriatın kavli kalkınca
Safların azdığı yıllar gelecek
Dünya sütlü meme herkes emiyor
Herdem nakıslığı elden komuyor
Hiçbir kimse malım yeter demiyor
Alıp götürmeye yeller gelecek
Kudretli kalleşe belibes diyor
İşleri olunca kıtmir dost diyor
Evlat babasından hizmet istiyor
Ektiğimiz biçmedik yıllar gelecek
Her düvel ayakta bu nasıl hikmet
Dünya benim diye kılıyor gayret
Ne Allah’tan korkar ne sayar ahret
Şehirler batıran harpler geliyor
Güzide okur ağdan karadan
Hünkârım ayırma cemden sıradan
Bizi o günlere koyma yar eden
Hayır şer belirsiz kullar geliyor
Kudretli kalleşe beli bes diyor
İşleri olunca kıtmir dost diyor
Evlat babasından hizmet istiyor
Ektiğimiz biçmedik yıllar gelecek
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çok eski zamanlarda İsa'ya aşık yedi genç bir mağaraya kapanmışlar Efes'te. Yemliha, Mislina, Mürselina, Mernuş, Tebernuş, Sazenuş, Kefeştatayuş imiş adları, bir de köpecikleri varmış Kıtmir. Ne yapsınlar ki, barınamamışlar koca şehirde: yıllar geçmiş, bir zamanlar Peulus'un Vaızlarına kulak asmayan Efesliler güçlü hatibin şehre ikinci gelişinde bu İsa dininde bir şeyler var diye düşünmeye başlamışlar. Hem yalnız Paulus değil, Juhanna da gelmemiş miydi, İsa'nın anası dediği bir kadıncağızı getirip yerleştirmemişmiydi Lysimakhos surlarının ötesinde pınarların çağladığı yemyeşil bir yamaca? Oldum olası tanrı anaları görmüştü Efesliler, şehrin kurucusu Amazon tanrıça idi, ulu Artemis'ten doğmuştu yeryüzünde ne kadar canlı, ne kadar bitki varsa. Ama Artemis'in papazları para babası olmuşlar, habire yığıyorlardı altınları tanrıçanın sütundan bir ormanla çevrili tapınağına, fakir fıkarayı hiç sokmuyorlardı içeriye. Yoksulların koruyucusu İsa'dan yanaydı bu yedi genç, ama Hıristiyan olduklarını söyleyemiyorlardı açık açık, çünkü devlet deniz aşırı göçmüş, Roma denilen şehre yerleşmişti. Roma'nın zorbası Decius puta tapmayan kim varsa kafasını uçurtuyordu Efes'te. İsa'ya tapan bu yedi genç de Panayır dağının dibinedek inen bir mağara bulmuşlar, oraya sığınmışlardı. Mağara kapısına Kıtmir'i bekçi dikmişlerdi. Bir gece derin derin uyuyorlarmış ki, Decius'un adamları gelip mağarayı koca kayalarla örtmüşler. Yedi genç aldırmamışlar karanlığa, uyuyorlarmış nasıl olsa. Aylar, yıllar, yüzyıllar geçmiş, yedi genç uyuyor, Kıtmir de uyuyormuş. Bir sabah incir ağaçlarının altında keçilerini otlatan bir çoban mağaranın önündeki bir kayanın biraz kaydığını görmüş, var gücüyle yaslanmış kayaya, onu biraz oynatmış, derken mağaranın içine bir güneş ışını sızmış. Kıtmir
Yanındaki sarı it de Kıtmir değil mi?
MHP'nin Necip Fazıl'ıAlıntı
"Fetullah gibi, onun cahil şeyhi gibi, her türlü tarikatçının ağzında sakız olmuş laflar...
Bu garip kardeşiniz, bu kıtmir dostunuz, bu zavallı ben, ben, ben, ben...
Hepsinde aynı sahte tevazu, aynı sahte jestler, aynı uyanık kafa, fıldır fıldır gözler..."
Dönemin soylu ailelerinin İsevi çocukları, aileleri tarafından ağır baskı altına alınınca, bu gençler bir av etkinliği düzenleme kararı alırlar. "Ava gidiyoruz" diyecek ve bir daha evlerine dönmeyeceklerdir. Ava giderken yanlarına bir köpek de alacaklar, bu köpek, hikayedeki meşhur Kıtmir olacaktır. Gençler şehirden yeterince uzaklaşınca bir mağaraya sığınırlar. Kaybolduklarını sanan aileleri tarafından aranırlar ama bulunamazlar. Av sırasında bir talihsizlik sonucu ölmüş oldukları düşünülür. Böylece bu gençler bu batıl toplum ile bağlarını koparıp izlerini kaybettirmiş olurlar.
