«"Evet," diyorum. "Biliyorum. Sen asla en iyi arkadaşını ölüme terk etmezsin, Berto. Demek istediğim, bir koloni malının bir versiyonunu ölüme terk edebilirsin. Bunun ne zararı var? Ama bir arkadaşının başı dertte olsa, kesinlikle onun yanında olursun."»
Sayfa 78
Karıncalar hidrokarbon denen bir kimyasal karışım üretir ve bunu vücutlarına bir losyon gibi sürerler. Bu, o karınca kolonisine özgü kokusal bir kimlik kartı işlevi görür. Nöbetçi ve asker karıncalar, bu “koloni kimliği”ni taşıyan herkesi yuvalarına alır; aksi takdirde bu yuvayı askeri bir kale gibi savunurlar. Dolayısıyla farklı bir kimlik taşıyan herkes dışarıda tutulur, hatta öldürülür.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Mimetik karakteri yüzünden ideal şehir, kelimenin tam anlamıyla koloni şehridir. Orada herkes aynı hakikat ekseninde birbirine benzemekte, tek bir akıl modeli kendisini sonsuzca çoğaltmaktadır. İdeal şehir söz konusu olmadığında, ayrık otları, mütevahhid veya filozofun yapması gereken şey “tedbir”dir.
Sayfa 16 - Burhanettin Tatar, Başarı Öyküsü Olarak Hakikat
«Biyo-dönüştürücü her sahil kolonisinin hayati noktasıdır. Bokumuzu, domates saplarımızı, patates kabuklarımızı, tavşan kemiklerimizi ve yarı çiğnenmiş kıkırdaklarımızı, saç kırpıntılarımızı ve tırnaklarımızı, düşen yara kabuklarımızı ve buruşmuş dokularımızı ve nihayetinde cesetlerimizi alır. Karşılığında da bize protein bulamacı, vitamin lapası ve gübre verir. Kimse dönüştürücü bulamacıyla yaşamak istemez ama çaresiz bir koloni bunu çok uzun süre yapabilir.»
Sayfa 41
Köln...
-------
Kısa bir süre içinde ve sonraki uzun yıllar boyunca kendilerini yalnızca Agrippinenes, yani Agrippinalılar, olarak adlandırdılar. Ancak şehrin kendisi zamanla sadece ''Koloni'' olarak anılmaya başlandı. Tıpkı yüzyıllar içinde Konstantinapolis'in sadece ''Şehir'' (Polis) diye anılmaya başlaması gibi, Colonia Agrippinensis de ''Colonia'' halini aldı ve bu da modern ismine, Cologne (Köln)'e dönüştü. Agrippina, kurduğu bu şehrin 1950 yıl sonra bile hala var olacağını ve hala önemli bir yer olacağını bilemezdi.
-------
İnsan hayal kurmak için yaratılmıştı, yani itaat etmekten çok mücadele etmek için.
