(...) “Oku-yaz!” çığırım, Büyük babamın (Hilmi Bey’in) ellerinde açılır. Bana okuma ve yazma öğrenmeyi beş yaşında başlatan odur. Neleri öğrenecektim?.. Yunus’un mezar taşlarına yakıştırdığı tâbirle “hece taşları” üstündeki ses kargacık-burgacıklarını...
Yunus, mezar taşına “hece taşı” demekle ne kadar derinlere inmiştir. Evet, hayat tek bir heceden ibarettir ve onun ismi “ân”dır. Tek bir “ân” yaşıyor, sonra hakikatte kopuk bu “ân”ları birleştirerek ahmâk bir kemmiyet oyununa girişiyor, 3, 5, 90, 100, yaşadığımızı sanıyoruz.
Ufuk: Yunus Emre, ″ŞEHİT Mİ NE OLURSUN!″ başlıklı bölüm, İBDA Yayınları