a
An
25 üyeTakip
An gelir...An
(...) Tabiatın sınırsız bilgi içerdiği doğru ama bu bilgileri şuur yalnızca zamanı geldiğinde idrâk edebiliyor. Büyük bir ihtimalle bu süreç insan ruhunda da olan bir vak'âya benziyor. Yıllarca bir şeyden şüpheleniriz, ama hakikati ancak belirli bir ân geldiğinde açıkça kavrayabiliriz.
Sayfa 246 - Can yayınları
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
HECE TAŞI ve HAYAT...An
(...) “Oku-yaz!” çığırım, Büyük babamın (Hilmi Bey’in) ellerinde açılır. Bana okuma ve yazma öğrenmeyi beş yaşında başlatan odur. Neleri öğrenecektim?.. Yunus’un mezar taşlarına yakıştırdığı tâbirle “hece taşları” üstündeki ses kargacık-burgacıklarını...
Yunus, mezar taşına “hece taşı” demekle ne kadar derinlere inmiştir. Evet, hayat tek bir heceden ibarettir ve onun ismi “ân”dır. Tek bir “ân” yaşıyor, sonra hakikatte kopuk bu “ân”ları birleştirerek ahmâk bir kemmiyet oyununa girişiyor, 3, 5, 90, 100, yaşadığımızı sanıyoruz.
Ufuk: Yunus Emre, ″ŞEHİT Mİ NE OLURSUN!″ başlıklı bölüm, İBDA Yayınları
Türkiye'de gıpta edilecek ne bir kültür ve ne de rahatlatıcı ekonomik bir durum var. Elimize sopa, yasaklara yapışmışız. Dayaklar , Sürgünler, idamlar, çeşit çeşit işkenceler gülünç yasaklar. Bütün bunlar değil asimileyi yani kaynaşmayı, tersine nefret ve düşmanlığı doğurmuştur.
