Şurada seninle konuştuğuma göre, gerçekten ölü müsün? Yaşıyor olsaydın, arkadaş mıydık acaba? Ben öteki çocuklara daha çok bağlıydım. Ama farkında olmadan zamanla koptum onlardan. Yeniden görüşmeye başlamamız için bir telefon yatabilirdi. Hiçbirimiz kavuşmanın yaratabileceği düş kırıklığını göze alamadık.
"Dikkat ederseniz bugün, sevgililer günü, babalar günü, kelaynaklar günü, hödükler günü... ne kadar gün ve saire varsa hepsi Amerika yahut Avrupa kaynaklıdır ve kapitalist Amerikan dehasından çıkmıştır.
Maalesef bizler de -yani Müslümanlar- dâhil, tüm dünya bu soytarılığı gönüllü oynuyoruz!"
O zamanki "ben"den, tam da bu olay nedeniyle tamamen koptum; artık ona dışarıdan, soğuk ve yabancı bir tavırla bakıyorum ve onu, hakkında pek çok esaslı şey bildiğim, ama yine de benim dışımda kalan bir oyun arkadaşı, bir iş arkadaşı, bir dost olarak tasvir edebilirim.Bir zamanlarki "ben" olduğunu hiçbir sekilde hissetmeden onun hakkında konuşabilirim. Onu eleştirebilirim veya yargılayabilirim.
Bir çiçek gibi koptum, bir müddet rüzgârında savruldum da rüzgârın dindiği anda yere düştüm, sen söyledin ben dinledim, o ne güzel bir rüyaydı, sen gördün ben uyandım.