10/10
2026 113. kitabı
“Her şey bir yana, ziyan olmuş bir hayat da bir hayattır.” Arayışların ortasına arayış içinde doğarız. Arayışların sahibi çoğu zaman dünyaya gelme sebebimiz olanlardır ve bir arayış doğururlar. Ve her anne bir ölüm doğurur. Ölüme mahkum varoluşumuz bir yolculuktur. Arayışlarla örülü bir yolculuk. Bir sürü şey ararız ilk doğduğumuz anda meme ararız. Sevgi ararız. Konforlu bir yaşam huzurlu bir kovuk ve bir yoldaş ararız. Yolculuk ilerledikçe şartların şekilledirdiği çevrenin dayatmalarından kaçmanın yollarını ararız. Bize yardımcı her şeyi dost bizi üzen her şeyi düşman bilip doğruyu ararız. Bulduğumuzu sandığımız anda kaybettiklerimiz için teselli ararız. Şefkatle dokunan eli ararız. Bu anne olur bazen, baba olur, sığındığın yabancı olur, aevgilin olur eşin olur. Arayışımıza yoldaş bulmak isteriz. Ellerini dokunuşunu kutsadığınız bir nefes isteriz yanımızda. Bulduğumuzda kaybetmek istemeyiz. Kaybettiğimiz de onu tekrar ararız.
Varlığımız borçlu olduğumuz her şartın gerçekliğini aramaya başlamaksa bir zorunluluktur. Milletimizi ırkımızı dilimizi ve dinimizi seçememenin zorluğu sizi köşeye sıkıştırdığında kaçmanın yolunu ararız. Ya da hayatta kalmanın yolunu ararız. Sürgün burada yani yürekte ve akılda başlar. Sürüldüğün her yer ve zaman bir dogmadır bizi biz yapan. Şartlar öyle hale gelmiştir ki artık kovuk yoktur artık vatanım diyeceğin dilin dinin yoktur. Irkın bir düşmandır komşuna okul arkadaşına öğretmenine dostuna. Hayatta kalmanın tek yolu sürgündür. Sürgünse bir varoluş biçimi olur senin için. “İnsan en çok düşmanına değil de yakınlarına kin duyuyor. Dostumuz hayal kırıklığına uğratıyor, kardeşimiz ihanet ediyor, komşumuz ihbar ediyor bizi.” İhbarlar birer sansardır geceyi kemiren.
Sürgünden çıkan sonuç sığınmacı olmaktır. “Eski sığınmacı ömür boyu sığınmacı
"SAKLI ZAMAN BAHÇELERİ"
“Ben bir kenar mahallede büyümüş asırlık çınar ağacının gölgesi, o boğaz kenarında yetişmiş eflatun erguvan dalı... Vuslat bize mümkün değildi ki...”
Bir çınar ağacının gövdesine açılan her yarık, aslında bir dilek kutusudur. Yüzyıllık ağaçlar kaç dilek saklamıştır? Kaç sevda, kaç özlem, kaç "keşke" o gövdede birleşmiştir? İnsanoğlu hep bir yerlere saklamıştır en derin arzularını. Taşlara, ağaçlara, mektuplara… Belki de dileklerin gücü, onları saklama biçimimizde gizlidir. Saklamadıklarımız da bir yerlerde saklanır mı? Belki de en çok saklamadıklarımız, en çok ortada bıraktıklarımız, en çok söyleyip unuttuklarımız birikir zamanın bahçelerinde.
Ve aşk… Herkesin bir çekmeceye koyup unuttuğu, sonra pandemi günlerinde yeniden hatırladığı o eski duygu. Bir video konferans ekranında başlayan, maske ardında büyüyen, mesafelerin kısıtladığı ama asla engelleyemediği bir filiz. Aşk sahiden bir tek çoraplar çekmecesi midir? Yoksa en çok zor zamanlarda, en çok beklenmedik anlarda mı boy verir? Ayrılığın adabından mıdır susmak, yoksa suskunluk bazen en gürültülü çığlık mıdır?
Eser, ilk bakışta birbirine hiç benzemeyen üç ayrı zaman diliminde geçiyor. İlki, yanan bir kütüphanenin külleri arasında bir şeyler arayan bir bilge. İkincisi, asırlık bir çınarın gövdesine dilekler kazıyan bir genç kız... Üçüncüsü ise pandemi günlerinde evine kapanmış, ekranlardan birine tutunan yalnız bir ruh.Yazar, bu üç hayatı öyle bir örüyor ki, aslında aynı ipliğin farklı renkleri olduklarını fark ediyoruz. Zaman kavramı yavaş yavaş eriyor, geçmişle bugün arasındaki duvarlar inceliyor. Ve bir yerden sonra şu soru yerleşiyor zihnimize: Gerçekten ayrı mıyız geçmiştekilerden, yoksa onlar hâlâ içimizde bir yerde mi yaşıyor?
Üç Zaman, Bir Nefes
MS 391, İskenderiye...
Bilginin
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
ENDİŞE AĞACI ~ MARİANNE MUSGROVE
İçerik;
Ödüllü kitap
Endişeleri olan bir kız
İlişkiler, zorbalık, duygular
Çözüm odaklı kurgu
9+ yaş üstü
126 sayfa
Merhaba… Çocuk edebiyatından özel bir kitapla geldim. Pek çok ödüle layık görülen, aile terapistleri tarafından ebeveynlere tavsiye edilen, çocukların duygularını anlamada, anlamlandırmada ve çözmede destekleyici çözümler sunan etkileyici bir kitaptı. @25m2akademi Çocuk ve Gençlik Kitabi Okuma Kulübü’nde bu ayın seçkisi oldu.
Juliet içinde pek çok endişeyi barındıran, iliskilerinde sürekli kendini suçlu gören, yükleri omuzuna sırtlamayı seçen ve olumsuzlukları sahiplenen küçük bir kız. O kadar ki endişeden tırnaklarını kemirmeden duramıyor ve bir olaya haklı olarak tepki vermekten çok uzak.
Yeni odasındaki duvar kâğıdını sökünce altında tüm duvara çizilmiş kocaman bir ağaç ve ağacın dallarında hayvanların olduğu bir resim bulur. Daha sonra bu odanın çocukken büyükannesinin olduğunu ve bunun da bir endişe ağacı olduğunu öğrenir. Büyükannesi çocukken içindeki tüm endişeleri ağacın dallarında oturan hayvanlara teslim edip rahatladığını anlatır. Köpek Dimitri aileyle olan endişeleri, tavşan Petronella okulla, keçi Gwyneth hastalıklarla, Tavus kuşu Piers kaybolan seylerle, ördek Delia değişimlerin zorluklarına ve ağacın gövdesindeki kovuk da anlamlandıramadığın endişeleri içine atmak için vardır. Sihirli görünen ama sihirli olmayan bir şey…
Juliet bu ağaç sayesinde içindeki gücü, iletişimde rol almayı, endişelerini sınıflandırmayı ve onları çözmeye odaklanmayı keşfediyor. Bunu okuyucuyla birlikte bir ahenk içinde yapıyor. Çevresindeki yüklerin sadece kendi yükü olmadığını ve paylaşarak yüklerden ve endişelerinden arınacağını öğrenir. Bunun için en önemli rehberi büyükannesidir. Ve o da büyükannesinin en büyük
"Aut viam inveniam aut faciam ..:"
"Ya bir yol bulacağım,ya bir yol açacağım.. "
Merhabalar dostlarım
Her okuduğumda kah üzülerek, kah eski günleri düşünerek mutlu oldugum ama her türlü beni duygulandıran bir yazar @bigeguvenkizilay .Ve son kitabı 
Saklı Zaman Bahçeleri gene beni duygudan duyguya attı .Kah yüzyıllar öncesine götürdü, kah yakın geçmişe..
Ms 300 lü yıllar ,Iskenderiye'de kölelikten kurtulup kütüphanede katip olan Acelenius ,16.yüzyılda ailece çınar bekçiliği yapan Baki ve aşkı Dilruba ve 2021 yılı, pandemi günlerinde Umay ve Kaan ..Birbirinden ne kadar farklı hepsi degil mi?Ne alaka dediğinizi duyar gibiyim. Ama geçmişin izleri birbiriyle buluşuyor bir şekilde .
Iskenderiye'deki kütüphaneyi yakarak 300 yıllık bilgiyi ,sanatı,yazıları yok etmeye çalışıyorlar. Ama o keşifler yapılmış, o yazılar yazılmış. Bir kişi bile bilse bunu aktarıyor nesilden nesile. Dünyayı yönetenler hiç bir zaman insanların bilinçlenmesini,bilgiye tam anlamıyla ulaşmasını istemiyor aslında. Çünkü cahil insan her zaman daha kolay yönetilebilir.Acelenius'un yaptıkları çok cesaret verici .
Osmanlı döneminde Baki ve ailesi çınar bekçiliği yapıyor. Kocaman bir çınar ağacı içinde bir kovuk var .İnsanlar oraya dertlerini ,isteklerini yazıp koyuyor .Çınar bekçisi onları alıp yapılabilecek dilekleri yerine getiriyor. Ne kadar ince fikirli bir davranış bu ..
O kovukta Baki aşkı buluyor bir gün. Ama Dilrubayla dünyaları çok ayrı .Aşkımı seçecek, ailesini mi ?
Günümüze gelelim.Kaan bir finans şirketinde yönetici. Steril diyebileceğimiz bir hayat yaşıyor. Marka ve titr çok önemli hayatında. Karşı komşusu Umayla tanışınca hayatı başka bir yöne kayıyor .Kendisi ne kadar donuk, gri bir hayat yaşıyorsa ,Umay tam aksine öylesine doğal,renkli biri. Pandemi patlamasıyla birbirlerini nasıl
Saklı Zaman Bahçeleri gene beni duygudan duyguya attı .Kah yüzyıllar öncesine götürdü, kah yakın geçmişe..
Ms 300 lü yıllar ,Iskenderiye'de kölelikten kurtulup kütüphanede katip olan Acelenius ,16.yüzyılda ailece çınar bekçiliği yapan Baki ve aşkı Dilruba ve 2021 yılı, pandemi günlerinde Umay ve Kaan ..Birbirinden ne kadar farklı hepsi degil mi?Ne alaka dediğinizi duyar gibiyim. Ama geçmişin izleri birbiriyle buluşuyor bir şekilde .
Iskenderiye'deki kütüphaneyi yakarak 300 yıllık bilgiyi ,sanatı,yazıları yok etmeye çalışıyorlar. Ama o keşifler yapılmış, o yazılar yazılmış. Bir kişi bile bilse bunu aktarıyor nesilden nesile. Dünyayı yönetenler hiç bir zaman insanların bilinçlenmesini,bilgiye tam anlamıyla ulaşmasını istemiyor aslında. Çünkü cahil insan her zaman daha kolay yönetilebilir.Acelenius'un yaptıkları çok cesaret verici .
Osmanlı döneminde Baki ve ailesi çınar bekçiliği yapıyor. Kocaman bir çınar ağacı içinde bir kovuk var .İnsanlar oraya dertlerini ,isteklerini yazıp koyuyor .Çınar bekçisi onları alıp yapılabilecek dilekleri yerine getiriyor. Ne kadar ince fikirli bir davranış bu ..
O kovukta Baki aşkı buluyor bir gün. Ama Dilrubayla dünyaları çok ayrı .Aşkımı seçecek, ailesini mi ?
Günümüze gelelim.Kaan bir finans şirketinde yönetici. Steril diyebileceğimiz bir hayat yaşıyor. Marka ve titr çok önemli hayatında. Karşı komşusu Umayla tanışınca hayatı başka bir yöne kayıyor .Kendisi ne kadar donuk, gri bir hayat yaşıyorsa ,Umay tam aksine öylesine doğal,renkli biri. Pandemi patlamasıyla birbirlerini nasıl
Harry Potter serisinin ikinci kitabı Sırlar Odası; büyü dünyasını derinleştiren kurgusu, karakterlerin gelişimini ustalıkla yansıtan anlatımı ve tempolu, heyecan dolu hikâyesiyle bir solukta okunan bir kitap. Karanlık Büyücü Voldemort’un geçmişine dair ipuçları, Weasley’lerin büyülerle çevrili evi Kovuk, ev cini Dobby, kibirli Profesör Gilderoy Lockhart, Hogwarts’ta gizlenen Sırlar ve kadim varlıklar; mizahi diyaloglar , gizemli ve sürükleyici bir macera çerçevesinde yansıtılıyor.
Harry, Hogwarts’taki ilk yılını tamamlamış ve yaz tatiline başlamıştır. Ancak Dursley’lerin düşmanca tavırları ve sevdiği arkadaşlarından haber alamaması tatili çekilmez hâle getirir. Derken ev cini Dobby’nin beklenmedik ziyaretiyle işler iyice karışır. Hogwarts’ta bu yıl karanlık bir komplo planlanmaktadır ve Harry’i büyük bir tehlike beklemektedir. Dobby’nin tüm uyarılarını görmezden gelen Harry, onu uçan arabayla almaya gelen Ron, Fred ve George Weasley ile birlikte Kovuk’a doğru yola çıkar.
Eğitim yılı büyük bir sansasyonla başlarken; okulda muggle ailelerden doğan öğrencileri tehdit eden gizemli bir varlık, Harry dışında kimsenin duymadığı ürpertici bir ses ve taşlaşan insanlar Hogwarts’ı korku dolu bir atmosfere sürükler. Harry’yi, Hermione ve Ron’la birlikte adım adım ilerleyeceği karanlık, gizemli ve heyecan yüklü bir macera beklemektedir.
fazi ve 
Murat Ç ile birlikte okuduğumuz Sırlar Odası; hikayeyi geliştiren ve derinleştiren yapısıyla keyifle okunuyor. Hiç ara vermeden üçüncü kitap Azkaban Tutsağı’na geçiyoruz.
fazi ve Murat Ç ile birlikte okuduğumuz Sırlar Odası; hikayeyi geliştiren ve derinleştiren yapısıyla keyifle okunuyor. Hiç ara vermeden üçüncü kitap Azkaban Tutsağı’na geçiyoruz.
Harry Potter ve Ölüm Yadigarları
10/10 5/5
Ne söyleyeceğimi, yoruma nasıl başlayacağımı bilmiyorum, şu anda. Benim için her anlamda duygusal bir okuma oldu. Öncelikle serinin son kitabına gelmiş olmak, veda etmek cidden zordu. Harry'i çok seviyorum. O gerçekten de bizden biri gibi diğer çoğu yan karakteri de çok seviyorum. Hogwarts'ı, Godric's Hallow'u, Hogsmeade'i, Kovuk'u, King Cross'u... çok seviyorum. Bu yüzden seriye veda etmek gerçekten zor oldu ve bu yorumu yazarken bile gözlerim doluyor.
Bunların yanında Harry Potter evreni kesinlikle dördüncü kitapla birlikte karanlık bir eraya girdi. Artık sadece bir çocuk kitabı olmaktan çıkmıştı ve biz bunu Voldemort'un geri dönüşüyle, Cedric Diggory'nin korkunç ölümüyle deneyimlemiş olduk. Cedric'in ölümü, bir kapıyı araladı. O başı çekti; serinin devamındaki her kitapta ölenler için kapıyı tuttu. Sirius, Dobby, Albus Dumbledore, Fred, Remus, Tonks, Alastor Moody, Hedwig... Yazara çok kızgınım! Evet, bir savaşta iki taraf da kayıp verecekti. Ama bu kayıplar neden hep iyi taraftan verildi? Her ölümü bir şekilde anlayabilsem de Hedwig'in, Sirius'un ve özellikle Fred'in ölümünü mantığıma sığdıramıyorum.
Gözyaşları içinde geçen bir 700 sayfa... Rowling'e ne kadar kızgınsam, filmin yapımcı, yönetmen ve senaristlerine de o kadar kızgınım. Harry Potter, belli ki filmciler ve Rowling için yalnızca para getirecek bir kaynak olarak görülmüş ve serinin hiçbir kitabına bağlı kalınmadan, saygısızca, bir pazarlama unsuru gibi seyirciye sunulmuş. 7 kitap boyunca filmde olmayan yüzlerce şey sunmak mümkün. Onlarca değil; yüzlerce! Anneme, okuduğum detayları her anlattığımda bana şunu söylüyordu: "Senaristler bence kitabı okumamış. Kitaplar güzel sattı, filmler de güzler gider, iyi para kazanırız, demişler ve öyle işlerine geldiği gibi
