Biz ağlıyoruz aslında geceleri. Sessiz bir ağlayış. Bazı şeyler bekliyorum ve olmayacak biliyorum. Küçüğüm ama büyük şeyler biliyorum. O bedene sığmıyorum. Koşuyorum ta direğin oraya kadar. Değişmiyor bu. Çok sevinince veya çok kızınca, içime bir şey oturunca hâlâ koşuyorum. Nereye gidersem gideyim hep o bahçeye, o avluya dönüyorum ve gülüyorum.
Sayfa 163
“Çok küçüğüm ben” dedi köstebek. “Evet” dedi çocuk, “ama çok büyük bir fark yaratıyorsun.”
Ahmet TelliŞiir
Sen türkü söyle ve gülümse küçüğüm,
Çünkü sesinin ırmağıyla yeşerecek hasretin bozkırları
"Küçüğüm benim, hadi doğruyu söyle. Bak, başını yaslayıp ağlayacağın bir omuz var burada. En iyi arkadaşın değil miyim senin, güvenebileceğin biri değil miyim? Biliyorum, sen hep kendinden emin bir çocuktun ama bak şu geldiğin hale, kolun kanadın kırılmış sanki. Hiç merak etme küçüğüm, biz bunun üstesinden birlikte geliriz."
