Çırılçıplak olarak yollandım geriye - kısa bir süre için, görevim tamamlanıncaya kadar. Ve dağın tepesinde çıplak olarak yattım. Arkada k, kula un ufak oldu. Düşmanımı aşağıya attım; bu yüksek yerden düşerken dağın yamacına çarptı ve ölürken düştüğü yeri de parçaladı. Sonra beni karanlık aldı düşünceden ve zamandan ayrıldım tek başımaydım, unutulmuştum dünyanın sert boynuzu üzerinde, kaçacak bir yerim olmaksızın yatıyordum. Orada, yıldızlar üzerimden dönüp geçerken her günüm yeryüzündeki bir ömre denkti. Kulaklarıma yavaş yavaş bütün toprakların bir araya toplanmış cılız söylentileri geldi: Filiz verenlerle ölenler; şarkı ile ağıt ve haddinden fazla yüklenmiş taşın bitmek tükenmek bilmeyen homurtusu….
Sayfa 126 - Gandalf ve Balrog