Yetersizliklerimizin mahvımıza neden oluşu trajedi, bunların tadını çıkarışımız ise komedidir.
kunala
O zaman 7! yılda bir gelen dehalara özgü sentez yeteneğimle şöyle bir çıkarımda bulunuyorum: Yetersizliklerimizin mahvımıza neden oluşunun tadını çıkarışımız trajikomiktir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Günlük yaşamımızın dayanılmaz siradanligi
ınsanın iç dünyasına gelince, karmaşık bir manzarayla karşılaşırız. Kimi ayrıcalıklı yakınlara açığızdır, ama başkasına karşı çoğu kez kapalı olmayı sürdürürüz. Örneğin sinema, öznelliğimizin tüm yönlerini yansıtma ve özdeşleştirme yoluyla teşvik ederek, gündelik yaşamda bize yabancı ya da antipatik olabileceklere yakınlık duymamızı ve onları anlamamızı sağlar. Sokakta karşılaştığı bir serseriden iğrenen biri, sinemada serseri Şarlo’ya yürekten sempati duyar. Gündelik yaşamda maddi ve manevi yoksullar karşısında bütünüyle kayıtsız kalsak da, roman okurken ya da bir film seyrederken merhamet duyarız ve sefaleti paylaşırız
kunala
Sinemada ya da romanda sadece zihin dünyamızda tecrübe ettiğimiz için mi empati geliştirebiliyoruz yani, sokakta karşılaşınca iğrenmemiz, kayıtsız kalmamız bencilliğimizden mi kaynaklanıyor ?
“Bu dünyada herkesin bir yükü var. Benimki de hayallerim...”
kunala
Aman aman paşamızın da hayalleriymiş...
