Herkes yalnız kendisini mi düşünüyor?
Ara vererek okuduğum kitaplardan biri olduğu için geç bitirebildim. Bu durum kitabı konusu alakalı değil benimle ilgili bir durum.
Her dönüşümde olayların içinde sanki ilk kez başlıyormuşum gibi oldu. Kitabın konusu kurtlar üzerine dolaylı olarak insanların yaşamları hakkında bağlantılar verilmiş. 3 farklı hikâyesi vardı. Özellikle en son ki anlatılan yaşam bana şunu tekrar düşündürdü.
Hayatta ne ekersek onu biçiyoruz. Kendince haklı nedenleri olabilir, ama birinin canını yandığını anlamamız için onun yaşadıklarını yaşamamız gerekiyor.
Baron, dişi kurt Akbar'ın duygularını anlayamadığı gibi onun da duyguları anlaşılmadı. Ve durum onun yaşamını mahvetti...
"Bu da gösteriyor ki herkes yalnız kendisini düşünüyor."
Afili cümleler, yoğun edebiyat bekliyorsanız bu kitapta aramayın. Nispeten sade bir anlatım , yer yer kopukluk, sonlara doğru bir acele... Ama konu muhteşem. Defaeten kitabi kapatıp düşündüğüm oldu. Bu kitapta kurgunun ötesinde şeyler var. Kurtlar Vadisi'ni çağrıştırdı. Yahudi Ajan, Türk Polis , Japon Komiser, Mit , Haham, Mossad , Kardinal , CIA, Papaz , Ilahiyat hocası dahası Hz Ibrahim, Nemrut, Mimar Sin Ammar, yıldızlar, gezegenler... Sıradan bir kurguda bir araya gelmeyecek karakterler tek bir sofrada. Astronomi , din , siyaset ve tarih harmanlanmış. Bütün bunların bir arada oluşuna 10 üzerinden 10 derdim ama anlatım konusuna takıldım. Final bölümü özelikle çocukken okuduğum Tom Sowyer , Hucleberyfinn Maceralarını anımsattı. Puanlamada biraz cimri davranacağim ama okumak isteyenler için bu kitaptan öğrenilecek çok sey var derim. Meraklısına...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Insana yaşama hakkı ekonomik tüketimine göre verilse, üretmediğinde, tüketmediğinde, yaşlandığında veya zor bir hastalıkla mücadele ettiğinde bu hak elinden alınsa ne kadar ürpertici olur. Roman bu fikirle başlayıp sistem eleştirisi olarak devam eden bir distopya. Bazı karakterler daha derin işlenebilirmiş. Bunun dışında beğendiğim bir okumaydı.
Kilidi kırılmış kapılardan ve tuz buz olmuş camlardan ıssız sandığım yıkık binalara, kurtlar kaynıyor etlerin üzerinde kıvıl kıvıl, terkedilmiş örümcek ağları karışmış biribirine: Dayanılmaz kokular ve dayanılmaz korkular içinde biribirine geçiyor insanlar. Yüzler yarayla kaplı, omuzlar, baldırlar, ayaklar cılk, sayısız siyah böceğin ve cardonun ortasında inliyor herkes bir ağızdan ve uluyor biri bastırarak bir an öteki sesleri. Merdivenler çöktü çökecek, putreller erimiş, büyük komünikasyon kablolarını kemiriyor çocuklar dişleri kan içinde, tip, kristal avizeler sinsi birer tehdit gibi salınıyor
Beyaz Diş
Ormanda kurtlar tarafından etrafı sarılan iki arkadaşın sonunun nasıl geldiği ile yapılan girizgah ve o kurt sürüsünün içindeki dişi köpeğin diğer kurtlarla olan kısa macerasından sonra dünyaya gelen beyaz dişin, kurtluk-köpeklik arasındaki yaşadığı itaat ve içgüdü savaşını başından geçenlerle derlediği Jack london klasiği
KVP'yi tam bitirememiş olsamda diyalogları oradan buradan zaten biliyordum. Kendimi kaptırmışım en son sahneler kafamda canlanıyordu. Kitap sayesinde hafızayı tazeledik, KVP müzikleri ile iyi gidiyor.
