Hizin ruzgar gibi, yavasligin orman gibi olmali. Ates gibi saldirip yagmalamali, dag gibi kipirdamaz olmali. Karanliklar gibi bilinmez, hareketin yildirimlar, simsekler gibi olmali...
Her türlü zorbalığın toplum tarafından makul ve yerinde bir gereklilik olarak karşılandığı, beraat kararı gibi her türlü merhamet göstergesinin toplumda tatminsizlik ve intikam duyguları uyandırdığı bir dünyada adaleti düşünmek gülünç değil midir?